Chapter 2

3 YEARS AGO

Sarie POV

"Ano bang nakain mo at nagsusuka ka?!" Inis na tanong ni Keizer habang nakahawak sa likod ko. Nasa harap ako ng bowl at sumusuka.

"Hindi ko rin alam, may sira na ata ang pagkain kanina. K-kasi iba ang panglasa ko," pagsisinungaling ko at lumabas ng banyo sa kusina.

"Oh. Magmumog ka, uminom ka rin ng gamot." Napasiil ako ng labi ng maalala ang kabilin bilinan ng doktor ko.

"H-ha? Hindi na kailangan ng gamot. Ayos na ako. Iinom na lang ako ng tubig para mawala ang sakit ng tiyan ko," pilit na sagot ko at pumunta sa lababo para magmumog.

"Ipapacheck ko na lang kay Manang Nil yung pagkain para hindi na maulit," mahinahong saad niya at lumabas ng kusina.

Nakahinga naman ako ng maluwag at napahawak sa tiyan ko. Hindi man lang siya na alarma saman talang isa siyang doctor. Tss.

Agad akong pumuntang kwarto namin ng makaramdam ako ng antok. Nahiga ako sa kama ko. Oo, kama ko. Dalawa ang kama namin dito sa kwarto namin, magkahiwalay kami. Dalawang buwan palang kaming kasal at dahil doon, mailap pa kami sa isa't isa. Nung kinasal kami, syempre pinilit nila kaming mag-honeymoon kahit labag sa kalooban naming dalawa.

"Sarie, andyan ka ba?" Rinig ko ang pagbukas-sara ng pinto.

"Gumising ka dyan. Parating na sila Mommy at Daddy, kasama rin ang parents mo," saad niya at lumabas ng kwarto. Kahit na tinatamad ako, wala akong nagawa kung hindi mag-ayos ng sarili.

Minuto ang nagdaan ng makarating sa bahay ang manugang at magulang ko. Agad na lumapit sakin ang mommy ni Keizer, at yumakap sakin.

"Ano, kamusta hija? Wala ka bang ibang nararamdaman?" Excited na tanong ng Mommy ni Keizer. Pilit naman akong ngumiti sa kanya kahit na sasaktan ako sa higpit ng braso niya

"H-ho?" Takang tanong ko. Baka sinabi na ni Keizer.

"I mean, hindi ka ba nakakaramdam ng pagkahilo o pagsusuka o iba pa?" Tanong pa nito.

"Kakasuka niya lang kanina, Mom--" singit ni Keizer.

"Oh! My! God--"

"Wag ka hong OA. May sira lang yung pagkain kaya ganoon," pigil niya sa ina niya kaya naman napalingon ako sa kanya.

"M-may sira yung pagkain kanina?" Kinakabahang tanong ko.

"Hmm.. may sira na kaya siguro sumakit yung tiyan mo" Ani nya, nakaramdam naman ako ng kaba.

"May problema ba anak?" Biglang tanong ni Mama. Pilit akong ngumiti sa kanya at yumakap.

"Wala po Ma," Sagot ko at nag-umpisa na lang kumain kahit wala akong gana. Minuto lang rin ang tinagal nila sa bahay, mukang nag-interview lang talaga sila saming mag asawa dahil nag paalam na rin silang umuwi ng matapos sila.

"Mag-iingat kayo Ma, Pa. Kayo rin po Tita, Tito," paalala ko sa kanila ng matapos kaming mag-tanghalian.

"Kayo rin hija, Babalik kami pag may time," ngiting sabi ni Tita Keirin at umakap kay Tito Zeemor.

"Kung may problema ka tawagan mo lang kami ng Papa mo," paalala ni Mama.

"Opo," sagot ko at humalik sa pisnge nila. Ganon rin ang ginawa ko sa parents ni Keizer. Kahit si Keizer ay humalik rin sa pisnge nila bago sila umalis.

"Puno ang duty ko kaya baka sa opisina na ako matulog. Kung aalis ka, mag-text ka sa akin o kaya magpaalam ka kay Manang Nil" Mahinahong saad niya pero damdam ko parin ang panglalamig ng boses niya.

"S-sige, maiingat ka," sagot ko at inabot ang lab coat niya. Hindi na siya nagsalita at tuluyan nang umalis ng bahay.

Nagmadali rin akong magbihis at pupunta akong hospital. Natatakot ako baka anong mangyari sa batang nasa sinapupunan ko.

"D-doctora, kamusta po ang baby ko?" Nanginginig ang mga kamay ko matapos magtanong sa doctor.

"Well, ayos naman siya. Wala namang naging epekto sa kanya ang nakain mong pagkain. I'll just give a prescription for your vitamins for daily use and make sure you drink them on time, oky? And also make sure that the food you're eating is still edible. Alam mo namang nakakasama sa bata ang mga unhealthy food. And mas maganda iwasan mo ang magkasakit dahil mahirap na. Pero reresetahan parin kita ng ibang gamot for that in case you got sick, which is a medicine for pregnant women. Mas maganda kung maiinom mo ng maaga," paliwanag ni Dra. Hiraya.

"Doktora, pwede favor?" Naiilang na tanong ko sa kanya. Baka kasi hindi siya pumayag.

"Ah, sure. Ano ba iyon?"

"Pwede ba pong w-wag ng makarating kay Keizer na pumunta ako rito? Pwede po bang wag niyo ng sabihin?"

"Okay... sure. Kung ayaw mong makarating ito kay Doc. Keizer, mag-ingat ka lang paglabas mo dahil kakapunta lang niya dito sa OB. Nanguha siya ng mga pangalan ng pasyente. Baka nasa tabi lang ng kwarto, malapit dito sa OB," paalala niya. Kaya naman nagpasalamat ako. Para tuloy akong holdaper, Nilabas ko muna ang ulo ko sa pinto at tinignan ang paligid baka kasi makita niya ako. Nang malinaw na wala akong nakitang Keezer, nagmamadali akong lumabas ng OB at pumuntang pharmacy ng hospital, best friend ko na ata tong pharmacy, napapadalas na ang dalaw ko dito.

"Ito miss," abot ko sa reseta ko. Habang naghihintay, hindi ako makapakali baka makita niya ako dito. Kaya naman ng inabot sa akin ng babae dito sa parmacy ang binili ko, dali-dali akong lumabas at pumara ng taxi.

9:30 PM na pero hindi pa rin ako makatulog. Kaya naman nag-movie marathon na lang ako at kumain ng vegetable salad. Habang patagal ng patagal, hindi ko na napansin na lumalakas ang tawa ko dahil sa pinapanood ko. Nagulat ako ng bumukas ang pinto at pumasok si Keizer. Hindi ko narinig ang pagpasok ng sasakyan niya dahil siguro sa kakatawa ko.

Agad siyang dumeretso sa gawi ko kaya naman nakaramdam ako ng kaba dahil salubong ang mga kilay niya. Nagulat ako ng hablutin niya ang braso ko at pilit akong pinapatayo.

"Anong ginawa mo sa hospital kanina?" Tanong niya. Halatang nagpipigil lang siya ng galit.

"N-nagpa-check up lang ako. Kasi sumakit yung tiyan ko," kabadong sagot ko.

"At bakit naman sa OB ka pumunta ha!?" Sigaw niya kaya naman napapikit ako. Ipit kong kinagat ang labi ko dahil hindi ko alam kung anong palusot ang sasabihin ko sa kanya.

"A-ano kasi a-ano...ahmm na ano kasi nung nagtatanong ako sa ibang n-nurse, ang s-sama ng tingin nila sa akin. Kaya a-ano n-natakot ako tapos napunta ako sa O-OB kaya doon ako nagtanong," humihikbing saad ko. Totoo lang ay totoo talaga ang sinabi ko. Kaya nagkandaligaw-ligaw ako kakahanap ng OB. Mas maganda na rin na hindi ako nagtanong kung saan ang OB baka makarating kay Keizer na pumunta ako roon.

"A-alam ko naman k-kung bakit ganon s-sila makatingin sakin. K-kasi maraming may ayaw sakin na i-ikasal sayo. Buti na lang at mabait si Dra. Hiraya," dagdag ko pa.

Napaupo ako sa sofa ng bitawan niya ako sa braso at dumeretso siya sa hagdan paakyat ng kwarto. Napayakap na lang ako sa sarili ko. Pinalipas ko muna ang ilang minuto at huminto na ako sa pag-iyak kaya naman napagdisisyonan kong matulog dahil masama ang magpuyat.

Nang makarating ako sa kwarto ay wala siya sa kama niya. Panigurado akong nasa CR siya at naliligo. Sumampa ako sa kama ko at nahiga syaka nagtalukbong ako sa kumot.

Sa totoo lang ay gusto kong tumabi matulog kay Keizer. Malapit nakong matapos sa first sem ng pag bubuntis ko kaya naman halo halo ang nararamdaman ko. Pakiramdam ko ay may dinadala akong mabigat. Minsan ay pinipigilan ko lang talagang mag palambing kay Keizer. Marami akong pinipigilan mahirap ng mahalata niya.

31 palang siya habang ako 22 pa lang marami pa siya gustong gawin kaya hanggat maari ayaw niya pa, saman talang ang dahilan nga ng pagpapakasal naming dalawa ay magkaroon ng anak.

May balak naman akong sabihin sa kanya...hindi ko lang talaga alam kung pano.