Chapter 1

Masakit ang ulo ko nang magising ako. Hanggang ngayon ay tulala pa rin ako habang nakatingin sa malapad na likod ng lalaking nakakuha ng pagkababae ko! Ni hindi ko alam kung paano ako nakarating sa condo niya! Ang naalala ko lang, nasa bar ako! Tapos 'yon na!

Hindi ko tuloy alam ang gagawin ko. Ang sakit ng buong katawan ko. Sigurado akong may nangyari sa amin dahil nagising akong walang suot. Buti nga at nakawala pa ako sa lalaki dahil sa higpit ng yakap niya sa akin!

Patay ako kina Mama at Lola nito. Ano'ng gagawin ko? Parang nakakatakot pa naman 'tong lalaking ito! Kahit tulog, nakasimangot! Halatang suplado.

"Paano na—" Hindi ko natapos ang sasabihin ko nang biglang mag-ring ang cellphone ko.

Nanlaki ang mata ko at dali-dali ko itong kinuha. Nang mapansing nagigising na ang lalaking nakahiga sa kama, tatakbo na akong lumabas ng condo niya. Bahala na! Hindi ko rin naman siya sisisihin sa nangyari sa amin.

Nang makalabas ako ng condo niya ay tsaka ko lang sinagot ang tawag. Halos tawagin ko na ang lahat ng santo nang makitang si Mama ang tumatawag sa akin. Lagot ako!

"Hello, Ma?" sagot ko agad at nagmamadaling sumakay ng elevator. "Bakit po?"

"Nasaan ka? Hindi ka raw bumalik sa hotel room mo kagabi," seryosong sabi ni Mama. "Saan ka natulog, hmm?"

"Ah, may nakilala po kasi ako…" pagsisinungaling ko. Hindi ko puwedeng sabihin ang totoo. "Babae po, sa condo niya po ako natulog. Mabait siya, Mama."

"Ganoon ba?" kalmado niyang sabi. "Oh, siya. Mag-ingat ka... Mag-text ka, anak, kapag nakabalik ka na sa hotel room mo," bilin ni Mama.

Hindi ko agad nagawang magsalita nang bumukas ang pintuan ng elevator. Mabilis akong lumabas mula roon.

"Mahal na mahal ka ni Mama, anak... Mag-ingat ka."

"Opo, Ma. Kayo din po ni Lola... Uuwi rin po ako agad diyan," sabi ko at dali-daling naglakad papunta sa nakita kong mga sakayan.

Medyo ika pa akong maglakad dahil sa sakit ng gitna ko. First time ko 'yun at hindi handa ang katawan ko, kaya masakit pa rin talaga. Hindi ko tuloy alam kung paano magpapaliwanag kina Mama.

"Sige na po, tawag na lang po ako mamaya, may gagawin lang po ako," paalam ko, tsaka pinatay ang tawag.

Tumigil ako sa paglalakad at malalim na napabuntong-hininga. Napahilamos din ako sa sarili kong mukha. Nababaliw na yata ako. Paano na ako ngayon? Nagpunta ako dito na may boyfriend at virgin, tapos uuwi akong wala pareho?!

Napaangat ako ng tingin nang biglang tumigil ang itim na sasakyan sa harapan ko. Itim na van 'yun. Mas kumunot pa ang noo ko nang makitang bumukas ang pintuan noon at bumaba ang isang magandang matanda. Puti na ang buhok nito at makinis ang kutis. Hindi rin halatang may edad na ito kung pagmamasdan nang maayos dahil ang lakas pa rin nitong tingnan. Nang magtama ang mata naming dalawa ay malaki agad siyang ngumiti sa akin.

"You are Monica, right?" nakangiti niyang tanong sa akin. Kahit nagtataka, tumango ako. "Monica Celestine Alcantara?"

Huh? Paano niyang nalaman ang pangalan ko? Sino siya? Paanong kilala niya ako? Tsaka halatang mayaman siya at halatang sinadyang tumigil sa harapan ko... Sigurado akong ako talaga ang hinahanap niya, pero bakit?

"Po? A-Ano po ang kailangan niyo sa akin?" utal ko pang tanong. "Sino po sila? Paano niyo po nalaman ang pangalan ko?" tanong ko pa dahil wala talaga akong ideya kung sino siya.

Ano ba naman itong nangyayari sa akin? Niloko, nasaktan, nawalan ng virginity, tapos ngayon may matandang nakakakilala sa akin?!

"Hindi ba ako naipakilala sa 'yo ni Monett, hija?" nakangising tanong ng matanda. Marahan akong umiling bilang sagot. Paanong kilala niya si Lola?! "I am Felicia Zapanta... Matalik kong kaibigan ang lola mo… Hinabilin ka nila sa akin dito sa Manila… Pasensya ka na kung ngayon lang kita napuntahan dahil nasa kasalan ako kahapon," paliwanag pa nito.

Ano raw?

"Ano pong kailangan niyo sa akin?" tanong ko. Imposible naman kasing wala siyang kailangan sa akin.

"Well, we need to talk about so many things, hija," sagot ni Lola Felicia. "Gaya na lamang ng pinangako sa akin ng lola mo noon."

"Tulad ng ano po?" curious kong tanong.

"Sa mansion tayo mag-usap," malaking ngiti niyang sabi. "May ipapakilala rin ako sa 'yo," dagdag niya pa.

Dahil mukha namang mapagkakatiwalaan si Lola Felicia ay sumama agad ako sa kanya. Mukha naman siyang harmless lalo na't halatang mayaman siya. Wala naman siyang makukuha sa akin kung kikidnapin niya ako.

Mabilis lang ang byahe papunta sa mansion na sinasabi ni Lola. Manghang-mangha ako nang makarating kami doon. Hindi pa ako makapaniwala noong una sa nakita ko. Maganda ang lugar. Malaki at sa isang mamahaling village nakatayo. Kung pagmamasdan mo ang paligid ng buong lugar ay halatang mararangyang mga tao lamang ang nakatira roon.

"You like it?" tanong ni Lola Felicia nang makapasok kami. Sunod-sunod akong tumango habang nakaupo sa malaking sofa. "Dito ka na rin titira, hija."

"Po?!" Gulat akong napaharap sa kanya. "Anong dito po ako titira?" gulong-gulo kong tanong.

Tumawa si Lola Felicia sabay palakpak. Anong ibig niyang sabihin?

"Talagang totoo ang sinabi ni Monett... You are too innocent, hija..." mahinahon niyang sabi habang tumatango-tango. "Hindi mo alam na ikakasal ka kaya ka pinapunta ng magulang mo dito?"

"Ho?!" Hindi ko na napigilan ang sarili ko at napasigaw ako. "Ikakasal?! Ako po?!"

Bakit ako? Tsaka kanino? Kung alam ko lang na magiging ganito kagulo ang buhay ko sa Manila, sana nanatili na lang ako sa probinsya! Nababaliw na ako dito! Gusto ko na lang umuwi.

Malalim na buntonghininga ang pinakawalan ni Lola Felicia at naupo sa tabi ko. Hinawakan niya ang kamay ko. Napatingin ako doon at kinakabahang nag-angat ng tingin sa mga mata niya.

"Well, malaki ang utang ng lola mo sa akin... Kahit matalik ko siyang kaibigan ay hindi ko pa rin nakakalimutan ang usapan naming dalawa... Kasal na ang isa kong apo at gusto kong maikasal na din ang isa ko pang apo habang buhay pa ako... Naalala ko ang usapan namin ni Monett... kung saan ikakasal ang anak ng anak niya sa apo ko," seryosong paliwanag ni Lola.

Umawang ang labi ko at hindi makapaniwala siyang tinitigan. Kasal? Seryoso ba talaga 'to? Sobrang random na talaga ng mga nangyayari sa akin ngayon...

"Alam kong nabigla ka sa nalaman mo, hija, pero 'yun ang katotohanan... Nagpunta ka dito para ikasal, hindi para sa ibang bagay. Alam ng pamilya mo 'yun," kalmado niyang sabi. "I like you for my grandson. You are beautiful, innocent, kind, and gentle... For sure, magugustuhan mo rin ang apo ko," ngiting-ngiti niya pang sabi.

"Paano po kung ayokong magpakasal?" tanong ko dahil wala naman talaga akong balak. Kakatapos lang ng huling relasyon ko at nasaktan ako nang sobra dahil doon. "Hindi ko po alam ang sasabihin ko..."

"Kailangan bayaran ng lola mo ang inutang niya. Halos limang taon na ang pinalugi ko kay Monett at hindi ka na rin naman bata, you are old enough to get married, hija."

Babayaran? Ang tanda na ni Lola! Paano niya mababayaran si Lola Felicia... Tsaka five years? Kaya ba nabili ulit ni Tita ang bukid namin dahil sa pinahiram na pera ni Lola Felicia... Pero kasi... ano nang gagawin ko ngayon? Hindi ko alam kung paano maging mabuting asawa!

Ayokong mapahiya si Lola at nahihiya din ako kay Lola Felicia. Halatang gusto niya lang mapanood na maikasal ang apo niya. Wala rin naman akong dahilan para hindi maikasal... Tapos na kami ni Yuan at nagpakasal siya sa iba, bakit hindi ko gawin ang ginawa niya?