T W O

Chapter Two

"Will you accept Arcival, to be your lawful husband? For better or worst, for richer or poorer, 'till death do you part"

"I do father,"

-

Napasapo ako sa sarili kong ulo ng dumaan ang sakit bunsod ng biglaan kong pagbangon. Inalis ko ang kumot na nakatabing sa kalahati ng katawan ko't umupo sa gilid ng kama habang sapo sapo pa rin ang ulo.

Pesting hang over!

Mura ko sa isip.

Mariin kong pinikit ang aking mga mata. Hinihintay ko'ng humupa ng kaunti ang sakit ng ulo. Habang naghihintay na humupa ang sakit ay muli kong inalala ang ginawa ko kahapon.

Matapos kong makaalis sa condo kung saan nakatira ang pesting Hugo na 'yun ay dumeretso ako ng bar ni Vanessa. It was I think nine to ten in the morning? We have a heart to heart talk ni Van, hinayaan niya rin akong magpakalunod sa alak, libre pa. Pagkatapos nun naalala kong nagpaalam ako sa kanya dala dala ang bote ng tequilla.

My forehead creased.

Bakit parang kulang pa ang naalala ko?

I blew a harsh breath and stand up, tinungo ko ang banyo para maghilamos. I need to refresh myself, kailangan ko rin makainom ng kape at gamot para mawala na itong sakit ng ulo ko dulot ng matinding hang over.

Habang naghihilamos ay napatigil ako ng may mapansin. Theres a rough thing in my finger, naramdaman ko ito ng maghilamos ako, kaya sandali akong tumigil at tiningnan ang kamay ko.

Literal na napanganga ako ng makita ang isang singsing. Wtf!

Kaninong singsing 'to?! Sigaw ko sa isip.

Mariin akong napapikit at inalala ang iba pang nangyari. But it makes me feel the pain more while forcing myself to remember.

"Damn it!" Naiinis kong usal dahil mas tumitindi ang sakit ng ulo ko. Sandali akong tumahimim, I calm myself and tried to regain the memory I have yesterday.

Ang huli kong naalala ay tinatahak ko ang daan pauwi habang may bitbit akong bote ng tequilla.

May nakita akong bridal car sa labas ng isang simbahan. And....a couple was arguing about something I can't fully understand.

Masyado akong lasing para intindihin ang pinag awayan nila. May isa pang lalaki ang dumating at nakisali sa usapan ng dalawang taong nasa harap ng altar.

I gulp as the memories from yesterday flashed speedly in my head.

"Why don't you marry me instead? Right here and right now? Habang nandito pa 'yung pari."

"Will you accept Arcival, to be your lawful husband? For better or worst, for richer or poorer, 'till death do you part"

"I do father,"

Did i say 'I do' to my estrange groom?

Napaigtad ako ng biglang may kumatok sa pinto ng unit ko. It was heavy at tila nagmamadali.

Dali dali kong pinunasan ang mukha ko at lumabas agad ng banyo.

Tinungo ko ang salas, pero imbes na buksan ang pinto ay sumilip muna ako sa peephole ng pinto. Isang lalaking nakaitim ang nasa kabilang pinto. He was holding a briefcase.

Nag alinlangan akong buksan ito noong una, pero ng muli siyang kumatok ay binuksan ko ng tuluyan.

"Yes?" Kalmado kong tanong.

"Ms. Ocampo, I am George Wenster. I am your husband's lawyer. I just want to inform you that your signed marriage certificate is now legal."

Tumaas ang kilay ko, hindi ko rin halos maintindihan ang sinabi niya dahil sa mabilis niyang pagsasalita. Pero hindi nakaligtas sa pandinig ko ang salitang kasal.

"Married? To whom?" I ask curiosly.

Sandaling natahimik ang abogadong nasa harapan ko. Eventually he release a sigh. Hinilot pa niya ang bridge ng ilong niya at may binigkas pang salita pero hindi ko naman maintindihan. It was a foreugn language.

"You exchange vows with my boss yesterday, I told him not to take you seriously because you were drunk while giving your vow. But he insisted on making it real and legal. Ipinarehistro niya sa akin ang kontratang pinirmahan niyo pareho sa city hall" sabi niya. Nilakihan ko ang pagbukas ng pinto at hinayaan siyang makapasok ng tuluyan.

Literal akong napanganga. Ang kaninang iniisip ay tuluyan ko ng nakompirma.

Ikinasal nga ako kahapon!

-

"Yesterday your husband flew back to Germany, may importante siyang bagay na gagawin, after you passed out yesterday inutusan niya ang mga tauhan niyang dalhin ka rito sa unit mo. He will talk to you maybe tonight, if he got home."

"S-seryuso po kayo?" Mangha kong tanong sa abogadong prenteng nakaupo sa couch.

"Yeah,"

"B-but I was drunk, that time. Isa pa paano niya nalaman kung saan ako nakatira?"

The lawyer chuckled.

"Indeed you are drunk, and he have ways. Hindi natuloy ang kasal ni Arcival at ng fiancee niyang si Cate. Cate hated him for I don't know what reason. I don't invade personal issues." He shrugged his shoulder. "After she runaway, you voluntered as Arcival's substitute bride."

"S-substitute?"

He nodded. Mariin ang ginawa niyang pagtitig sa akin, baka isipin nitong nababaliw na ako.

"I am the only witness on that day, even it was on the spot, I think you can do nothing about it. Knowing Arcival." He release a defeated sigh. Mukhang mas dissapointed pa siya kesa sa akin na ikinasal sa isang estranghero.

"Witness? Wala akong ibanag napansin na tao sa simbahan maliban sa aming tatlo kasama ng pari."

"I came after you passed out. I signed the contract as the witnessed of your impromto wedding."

Sinubukan kong ibuka ang aking bibig para sana magsalita pero agad ko itong naitikom dahil may biglang kumatok sa pinto.

"S-sandali lang, titingnan ko lang kung sino ang bisita." Paalam ko sa kanya at agad na tumayo.

"Yeah, go ahead."

And because my mind was fully occupied by the thought of being married to my estrange husband. Hindi ko na naisip pang sumilip sa peephole ng pinto.

Agaran ang ginawa kong pagbukas na labis kong pinagsisihan matapos makita si Hugo.

"Ano'ng ginagawa mo rito?!" Hindi ko napigilan ang sarili kong mapalakas ang boses.

"Lory, please. Mag usap tayo." He pleaded. Kunot noo kong tiningnan si Hugo mula ulo hanggang paa. Nang muling bumalik ang tingin ko sa mukha niya'y napangiwi ako.

Sobrang lalim na ng mga mata niya, para bang hindi natulog ng ilang araw, ngayon ko napansin na pumayat siya.

Pumayat sa pakikipagtalik sa iba!

"Ano naman ang pag uusapan natin?" I crossed my arms and rested it in my chest.

"Huwag mo 'kong iwan. Please." Pinagsaklop niya ang dalawa niyang palad. Akma niya rin akong hahawakan pero agad din akong nakaiwas. Kadiri!

"Please Lory, promise. Hindi ko na uulitin iyon. Iiwasan ko na ang lahat ng babae. Just don't leave me." He plead.

"I'm sorry Hugo. Pero wala na akong balak na makipagbalikan sa'yo. See this.." itinaas ko ang kamay ko at hinarap sa kanya ang singsing na suot ko.

Kunot noo niyang tinitigan ang singsing sa daliri ko.

"I got married yesterday. So don't bother me anymore. Baka kung ano pa ang iisipin ng asawa ko sa ginagawa mo."

Sandali siyang natigilan. It wasn't my intention to brag about the ring. Itong singsing lang ang nakikita kong paraan para umalis siya, ang akala ko'y aalis na siya o titigil niya na siya sa pangingiusap pero hindi ko inasahan ang sunod niyang ginawa.

Isang malutong na sampal ang ibinigay niya sa akin, para akong nabingi na ewan. Tumabingi ang ulo ko at muntik pang mawalan ng balanse mabuti na lang at nakakapit pa ako sa hambana ng pinto. I felt dizzy too.

"Puta! Ang lakas mong magmayabang na malinis 'yun pala mas marumi ka pa sa p****k! Sabihin mo? Ilang lalaki ba kami sa buhay mo na pinagsabaysabay mo?" He hissed, hindi ko inasahan na sisigawan niya ako, parang hindi siya yung Hugo na nakilala at monahal ko. Yung mga lumabas din sa bibig niya, hindi ko rin inasahan.

Hinila niya ang buhok ko, hindi agad ako nakaprotesta dahil nahihilo pa ako dahil sa sampal na ginawa niya. I tried to defend myself but to no avail Hugo was more stronger than me. Kaya ng tuluyan niyang mahila ang buhok ko'y itinulak niya rin ako papasok ng unit. This is not him, never niya akong pinagbuhatan ng kamay sa loob ng ilang taon na magkasama kami. Hindi ko alam na bayolente pala siyang tao.

But suddenly he stopped when he heard something click.

Agad akong nag angat ng tingin habang hawak hawak ko ang kamay ni Hugo na nakahawak sa buhok ko.

George took a photo of me and Hugo while he was gripping my hair.

Click mula sa camera ng cellphone niya ang narinig naming tunog kanina.

"Kung ako sa'yo hindi ko itutuloy ang balak mong pananakit sa kanya." Saad ni George.

"At sino ka naman? Isa kaba sa mga lalaki ng babaeng 'to?" Napangiwi ako ng duruin ni Hugo ang sentido ko.

Nawalan ng emosyon ang mukha ni George.

"I am a lawyer and I can sue you. That's what I can do. But this photo of yours hurting her will surely be the cause of your death."

Humalakhak si Hugo, ngayon ko napagtanto na parang high siya sa druga. Oh, God! Di ko alam na nagda-drugs siya!

Sinubukan kong kumawala kay Hugo pero mas lalo pa niyang hinigpitan ang pagkakahawak niya sa buhok ko. Dahilan para mapasigaw ako sa sakit.

George press something on his phone. Isang segundo ang lumipas ay bigla na lamang tumunog ang cellphone niya.

He showed us his phone while smiling wickedly. "The devil is calling," he said.

Tinitigan ko ang pangalan ng caller.

Arcival Rivaz Calling.......

§