Huwad na Asawa

HERAIAH ‘Hera’ BAUTISTA

Hindi pa rin ako makabawi mula sa pagkakagulat sa hindi kapani-paniwalang natuklasan ko kanina lang.

Thaddeus lost his memories. Wala siyang maalala!

Sigurado dahil napakalas ang paghampas ko ng pala sa ulo niya noon? Naapektuhan yata ang utak niya. Hindi ko alam kung maganda ba o hindi ang pangyayaring 'to, but knowing this—I can survive this situation. Mukhang makakaligtas ako mula sa taong 'to, upang hindi ako mamatay sa kamay niya.

Kailangan ko lang kumalma, umakto ng normal lang ang lahat atsaka kunin ang tiwala niya. Wala siyang maalala, kaya nasa advantage ako at kailangan ko lang gamitin ang kahinaan na 'yon laban sa kaniya para maka-survive ako.

I took all of my courage atsaka lakas ang loob na hinawakan ko ang kanang kamay niyang mayroong hawak na surgical knife na tinutok niya sa leeg ko.

Deretso ang tingin ko sa mga mata niya nang gawin ko 'yon. Talagang pinakita ko na matapang ako at hindi ako natatakot sa kaniya.

“Mr. Thaddeus! Saying it like that makes me feel hurt!” agad na sambit ko. Kitang-kita ko kung paanong lumitaw ang gulat na ekspresyon sa mukha niya.

“Importante ka sa akin, sobrang importante. Sigurado nga ay hindi mo maalala, pero sobrang mahalaga ng relasyon nating dalawa!” pagsisinungaling ko. Ramdam ko na naman ang panginginig ko dahil sa pinaghalong kaba at takot, pero pinagpatuloy ko pa rin ang mga gusto kong sabihin.

“We've met in unique and intense ways than you think.” Nag-flash sa isipan ko ang gabi na halos patayin niya ako.

“S-Sobrang close natin—as in super!” Sunod na nag-flash sa isipan ko ang kasunduan namin ni papa.

Lumunok ako bago sinabi ang isang malaking kasinungaling. “And it's not something that can be easily broken!”

Right after kong sabihin ang mga salitang 'yon ay ginamit niyaa ng isang kamay niya para hawakan ang mukha ko mula sa ibaba ng panga ko, hanggang pisngi. Sakop na sakop ng kamay niya ang mukha ko kaya napapikit na lamang ako dahil medyo mahigpit 'yon.

“Then why are you trembling like this?” tanong niya.

“Wha—what?” nanginginig ang boses na tanong ko. Shit, nanginginig nga ako!

Nakatitig pa rin siya sa akin, nakatingala ako sa kaniya.

“Bakit nanginginig ka na para bang pinutol ko ang daliri mo?”

Namutla ako dahil sa tanong niya.

“You're so scared as if you're here to suck off some stupid, useless bastard's c*ck.”

Napangiwi ako dahil sa gulat sa sunod niyang sinabi. Natigilan ako sa kinauupuan, habang siya naman ay tila ba natuod rin sa pwesto niya. Hanggang sa bigla niya na lang akong binitawan at bagsak ang balikat na tumitig sa kawalan.

“Fuck, bakit napakadumi ng pananalita ko. Am I always like this?” aniya. Tila ba ay hindi makapaniwala sa mga salitang binitawan.

“H-Huh? H-Hindi! Ano bang sinasabi mo? Hindi tayo ga-ganon—hindi ka ganoon!” sagot ko sa mga sinabi niya kanina.

Sandali akong nataranta pero kaagad ring nakaisip ng idadahilan. “A-Ano kasi... diba nga? Super close tayong dalawa?” Hindi ako makatitig ng maayos sa kaniya, pero ginagawa ko ang best ko na tignan talaga siya sa mga mata.

Nagkunwari akong masigla na umaakto para mag-explain sa kaniya. “Sobrang bait mo sa akin—pati sa iba, alam mo 'yon? M-Maaasahan ka sa lahat ng bagay!” Bigla na namang nag-flash sa isipan ko ang pagpatay niya sa biktima niya noon.

He stares blankly at me. “Then why are you trembling like a you're my prey?”bigla niya na namang tanong kaya nalaglag na lamang ang panga ko dahil sa gulat. Paano niya ba nahahalatang takot na takot ako ngayon?

“I must have been a real bastard. Sa paraan pa lang ng pananalita mo—parang inutusan ka lang ng kung sinon na sabihin ang mga 'yan sa akin.”

“Hindi! Hindi!” agad akong umiiling-iling.

“H-Hindi ganoon! Thaddeus—mabait ka sa akin, sobrang bait! Never mo akong sinaktan, iniingatan mo ako na para bang ako ang pinaka-importante sa mundo kapag inaasikaso mo ako.” I bit my lower lip bago ako muling nagsalita. “'Yung nangyari ngayon? Ito ang unang beses na in-handle mo ako in a rough way. Kaya mabuti na hindi mo na ulit 'to ulitin, dahil masama 'to.”

Sandali niya akong tinitigan ulit, tila ba ay inuusisa niya ang ekspresyon na nakabalatay sa mukha ko.

“Why..?” biglang tanong niya. Ang pagkakahawak niya sa mukha ko ay sunod na bumaba sa bandang leeg ko kaya mas lalo akong kinabahan.

“Bakit hindi ako pwedeng gumawa ng masama?”

Namutla ako dahil sa takot, pero nilakasan ko p rin ang loob ko. “K-Kasi...” Hindi ako kaagad nakasagot, talagang inisip ko munang mabuti kung ano ang dapat kong sabihin para mapaniwala siya. Para... para maging ligtas na ako kahit nasa malapit pa siya at may malay na siya.

Sa ilang segundong pagiisip ko, ay nahanap ko na rin ang kasagutan na siguradong magliligtas sa akin mula sa lalaking 'to.

Sandali akong yumuko, hinugot ko muna ang lahat ng lakas ng loob na mayroon ako atsaka mukhang tumingala sa kaniya at ipinakita sa kaniya ang seryoso kong mukha na walang bahid ng ano mang takot.

Muli akong tumitig sa kulay charcoal niyang mga mata bago ako nagsalita at binitawan ang pinakamaling kasinungalingan na siguradong magtatali sa akin at kay Thaddeus.

“Kung sasaktan mo ako... siguradong kahit ikaw ay magagalit ka sa sarili mo.” Hinawakan ko ang kamay niya na nakahawak sa leeg ko.

“Hindi mo ako pwedeng saktan, Thaddeus—Zeus. Dahil ako si Hera, ako ang asawa mo.”

Bakas ang gulat sa mukha niya matapos marinig ang sinabi ko. Bahagya pa ngang nanlaki ang mga mata niya dahil sa gulat.

“M... my wife?” sambit niya pagkatapos ay bigla na lamang napahawak sa ulo niya. “Argh!” daing niya pa kaya naalarma ako.

“Z-Zeus!” tawag ko sa pinaikli niyang pangalan—ang tawag sa kaniya nila papa.

Ininda niya ang tila ay masakit niyang ulo, pagkatapos ay bigla na lamang nawalan ng malay. Bumagsak pa sa akin ang katawan niya kaya naman ay amoy na amoy ang paglalaki niyang amoy. I was hugging him, preventing him to fall on the floor.

That night... ang gabing 'yon ang simula ng buhay na hindi ko lubos akalain na mararanasan ko kaagad. Ang buhay na mayroong asawa. I though it'll be easy to fool him, to lie to him about everything. Akala ko ay ganoon ko lang kadali na mapapaikot ang utak niya, akala ko ay hindi ako mahihirapan.

But how could I forget? Paano ko nga ba nakalimutan na kailanganin ko ring ibigay ang pangangailangan ng isang husband sa kama...