Home / Romance / The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart / Chapter 3 Night Shift Chronicles

Share

Chapter 3 Night Shift Chronicles

last update publish date: 2025-08-26 11:50:42

Stefanie’s POV

Suave naman ang buhay ko bilang nurse bago ako napasok sa mundo ni Doña. Siyempre maraming katoxican sa life pero keribels ang mga kinemerut dahil ineenjoy ko lang lahat.

“Stef! Quick! Bed 12, BP dropping!” sigaw ni Marites habang nakahawak ang clipboard at halos maipit ang stethoscope sa leeg niya.

“On my way!” sabay abot ko sa crash cart. Sa hospital, parang palaging may giyera kahit gabi. Sa bawat beep ng monitor, may tension, may adrenaline, at syempre—may konting drama.

Paglapit ko kay Mang Rico sa Bed 12, nakita ko agad ang lungs na parang laban na sa hangin. “Mang Rico, kumusta po?”

“Huwag ka na magsalita, nurse! Baka ma-stress ako,” nakangiti siyang pilit pero halatang nahihirapan.

“Eh di, samahan mo ako sa paghinga. Inhale… exhale… inhale… exhale…” nag-acting coach na parang drama teacher.

Tumawa siya, kahit kaunti lang ang boses. “Ang galing mo mag-act, Stefanie. Nurse ka lang ba o artista?”

“Masaya ako na nagugustuhan niyo po. Nurse ako talaga. Drama optional,” sabay turok ng IV line para masigurado na stable ang pressure niya.

Pagkatapos ng tension, bumalik kami sa nurses’ station.

“Stef, ang bilis mo talaga,” sabi ni Doc Santos, ang shift in-charge namin, at medical director din habang iniinspeksyon ang chart. “Paborito ka ng pasyente, ha. Laging may ngiti kahit kapag code blue.”

“Eh kasi po, Doc… may humor, may tapang. Combination lang po,” sagot ko, sabay ngisi.

“Combination?” singit ni Marites, pilit humihinga sa kakatawa. “Ah, kaya pala lagi kang hinahabol ng drama sa ER.”

“Drama? Ako po ba? Hindi. Ang drama dito, yung pasyente niyo ang bida, ako lang narrator,” natatawa akong sagot.

“Stefanie, remember, someday you’ll get bigger responsibilities. Don’t just rely on charm and humor,” sabi ni Doc.

“Opo, Doc. Pero kahit paano, may charm, may humor… yun lang ang arsenal ko laban sa life,” sagot ko, sabay tapik sa kanyang braso.

Break time, umupo ako sa maliit na pantry. May tatlong mesa, dalawang electric fan, at amoy adobo na tila sumasabay sa hangin ng gabi.

“Stef, alam mo ba kung bakit favorite ka ng patients?” tanong ni Jenny, co-nurse ko.

“Bakit po?”

“Simple. May tapang ka, may angas, at may empathy. Rare ‘yan,” sagot niya, sabay ngiti.

“Empathy? Hindi po ba basic requirement ng nurse yun?” pabiro kong sagot.

“Eh kasi may iba na nagmamasid lang, tapos tatakbo kapag may komplikasyon,” sagot niya.

Napangiti ako. Alam kong may punto siya. Sa hospital, maraming nakakaligtaan ang simple ngunit importanteng bagay—ang human touch....nalilimutan na yung essence ng TLC sa patient care para di toxic. Tawanan-Lokohan-Culitan charot.

Habang nag-iikot ako sa pantry, narinig ko sa TV ang breaking news tungkol sa Zubiri Airlines, yung pinakamalaking airline company sa Asia.

“Zubiri Airlines, profit drops by 40% due to unexpected management issues,” sabi ng anchor.

Biglang tumigil ang puso ko saglit. Alam kong may koneksyon ito sa pamilya namin—yung father ko dati, airline mechanic doon, at dahil sa isang mechanical malfunction scandal, halos mabangkarote kami.

“Stef, okay ka lang ba?” tanong ni Jenny, na parang nabasa ang iniisip ko.

“Po… oo. Okay lang,” pilit kong ngisi. Pero sa loob, kumulo ang galit. Hindi ko makalimutan kung paano namin naranasan ang kahirapan. Yung buong family namin, halos maipit dahil sa galaw ng Zubiri empire noon.

“Funny, noh? Ang irony. Nurse ako ngayon, pero yung family ko noon, naghirap dahil sa airline nila. Life’s twisted,” bulong ko sa sarili ko.

Biglang tumunog ang phone ko. Text message: “Stefanie, report agad sa ICU. May VIP patient na dumating.”

“VIP?” singit ni Marites, tumingin sa akin.

“Yes. Pero wala tayong clue kung sino,” sagot ko.

Pagdating ko sa ICU, nakita ko agad yung nakahiga—isang matandang babae, elegante, halatang mahirap patulan. Hindi niya sinasabi, pero ramdam mo yung aura ng authority niya.

“Good evening, ma’am. Nurse Stefanie po,” bati ko habang inaayos ang bedrails niya.

Hindi siya sumagot agad, pero tinitigan niya ako nang diretso. Para bang tinitingnan ang kaluluwa ko sa loob.

“VIP talaga,” sabi ko sa sarili ko. “At baka ito na ang twist ng gabi ko.”

After shift, bumalik ako sa dorm. Umupo sa balcony, huminga ng malamig na hangin.

“Stefanie, bakit ka lagi nag-iisip tungkol sa Zubiri?” tanong ko sa sarili ko.

“Baka… kasi hindi ko pa sila napapatawad. Baka… sa subconscious, gusto kong patunayan na mas matatag ako kaysa sa kanila. Na kahit sinong Zubiri ,hindi nila kayang guluhin ang mundo ko,” bulong ko sa sarili ko.

Pagpasok ko sa room ko, tinext ni Doc Santos: “Good job tonight. You handled the chaos well. Rest now.”

Ngumiti ako, pero sa puso ko, alam kong ito lang simula. May mas malaki pang darating. May mas malalim pang koneksyon sa Zubiri na hindi ko pa alam.

Pagkatapos kong makaligo at makapagsuot ng komportableng pantulog ay napabulalas ko sa aking sarili...

“Tomorrow… another night, another challenge. But at least, I survived tonight,” sabi ko sa sarili ko, sabay umupo sa kama, huminga, at pinikit ang mata, habang iniisip yung irony ng buhay—nurse ngayon, pero sa family ko dati, parang nabangkarote kami dahil sa empire na yan.

Sa huling sandali ng gabi, may nag knock-knock sa cellphone ko... that's my message alert. Hindi ko alam kung warning, o bagong assignment. Pero parang may mensahe: “Your life is about to change, Stefanie. Prepare.”

At sa pagkakataong iyon, hindi ko alam kung excited ba ako o natatakot.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Epilogue 5 Forever, Still War (Adrian POV)

    "Isuot mo ang kwintas na iyan, Stefanie... hindi dahil kailangan mo ng proteksyon ni Doña Beatriz, kundi dahil gusto kong makita ng buong mundo na sa bawat pagtibok ng puso mo, ako ang nagmamay-ari ng bawat segundo ng buhay mo."Ang boses ko ay bahagyang pumiyok habang isinasabit ko ang maliit na pendant sa kanyang leeg. Nandito kami sa balkonahe ng aming private villa sa New Zealand, malayo sa usok ng Zubiri Tower at sa galamay ng mga kaaway na pilit kaming pinaghiwalay. Ang hangin dito ay malamig, humahaplos sa aming mga balat, pero ang init na nanggagaling sa mga mata ni Stefanie ay sapat na para tunawin ang anumang yelong namuo sa aking pagkatao sa loob ng mahabang panahon. Pinagmasdan ko ang repleksyon niya sa salamin... ang nurse na dati ay tinitingnan ko lang bilang isang obligasyon, ngayon ay ang reynang nagpabagsak sa lahat ng pader na itinayo ko."Adrian... akala ko ay pagod ka na sa mga laro ng lola mo. Akala ko ay ayaw mo na sa bigat ng pangalang Zubiri... ayaw mo na sa ak

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Epilogue 4 Past Returns (Stefanie POV)

    "Ibagsak mo ang baril na iyan, Adrian... hindi iyan ang paraan para bawiin ang kumpanyang matagal mo nang isinuko sa akin."Ang boses ni Marcus ay tila isang malat na musika na humihiwa sa tensyon sa loob ng ballroom ng Zubiri Tower. Pero hindi ang presensya ni Marcus ang nagpatigil sa tibay ng aking paninindigan... kundi ang babaeng dahan-dahang lumabas mula sa likod ng malaking screen. She was draped in a crimson silk dress... her movements were fluid, elegant, and dangerously familiar. Nang magtama ang aming paningin... naramdaman ko ang isang malamig na haplos ng nakaraan na akala ko ay tuluyan ko nang nabaon sa limot noong naging nurse pa lang ako ni Doña Beatriz. Ang kabanatang ito na pinamagatang Past Returns ay ang huling piraso ng puzzle na hindi ko inaasahang makikita sa gitna ng digmaang ito."Elena? How... how are you even here? You were supposed to be in Geneva... years ago," bulong ni Adrian, ang kanyang boses ay nanginginig sa halong gulat at isang emosyon na hindi ko a

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Epilogue 3 A New Threat (Adrian POV)

    "Ibagsak ang lahat ng satellite feed sa sector seven... ngayon din! Ayokong may makalampas na kahit isang pixel ng impormasyon tungkol sa kinalalagyan namin habang hindi ko pa nakikita kung sinong hudas ang naglakas-loob na gambalain ang pamilya ko."Ang boses ko ay umalingawngaw sa loob ng advanced command center ng aming private jet habang lumilipad kami palayo sa nagbabagang guho ng 'The Vault'. Ang kabanatang ito na pinamagatang A New Threat ay isang malupit na paalala na sa mundong aming ginagalawan... ang kapayapaan ay isang marupok na ilusyon lamang. Akala ko ay sapat na ang pagsabog ng server ni Lola Beatriz para maputol ang mga kadenang nakagapos sa amin ni Stefanie... pero nagkamali ako. May mas malalim na galamay ang nakapulupot sa legasiya ng mga Zubiri... isang pwersang hindi namin nakita dahil masyado kaming nabulag sa mga multo ng nakaraan."Adrian, kailangan nating kumalma... nasa atin na si Mateo, ligtas na ang anak natin," bulong ni Stefanie habang mahigpit niyang ya

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Epilogue 2 The Untold Truth (Stefanie POV)

    "Bitiwan mo ang tablet na iyan, Stefanie... hindi mo alam ang pintong binubuksan mo sa bawat segundong panonood mo sa videong iyan."Ang boses ni Adrian ay bumasag sa lamig ng madaling araw dito sa balkonahe ng aming villa sa Amanpulo. Ang kanyang tinig ay hindi galit... ito ay puno ng pagbabala... isang uri ng takot na ngayon ko lang narinig sa loob ng pitong taon naming pagsasama bilang mag-asawa. Ang kabanatang ito na pinamagatang The Untold Truth ay ang simula ng pagguho ng katahimikang pilit naming binuo. Akala ko ay tapos na ang lahat nang makuha namin si Mateo mula sa mga Valderama... akala ko ay ang tanging kalaban na lang namin ay ang pagpapalago ng Zubiri International Airlines... pero nagkamali ako. Ang katotohanan ay tila isang sumpa na hindi namamatay... naghihintay lang ito ng tamang pagkakataon para muling sumibol sa gitna ng aming paraiso."Adrian, nakita ko ang anino sa CCTV footage... may kinuha siyang folder bago nasunog ang ebidensya sa hangar pitong taon na ang na

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Epilogue 1 Years Later (Stefanie POV)

    "Mommy, bakit kailangang si Daddy lagi ang nasa harap ng cockpit kapag aalis tayo? I can assist him... I already memorized the pre flight checklist for the Zubiri G700."Napatingin ako sa aking pitong taong gulang na anak na si Mateo habang inaayos ko ang kanyang necktie. Ang batang ito... he is literally a carbon copy of his father. Mula sa matang mapanuri hanggang sa kurbada ng kanyang labi kapag seryoso siya... he is every bit a Zubiri. Pero sa kabila ng awtoridad na ipinapakita niya sa murang edad... nakikita ko pa rin ang lambot ng puso na nakuha niya sa akin. Ang kabanatang ito na pinamagatang Years Later ay patunay na ang aming 'Home' ay hindi lang nanatiling pangarap kundi naging isang buhay na realidad. Pitong taon na ang lumipas mula nang matapos ang madugong corporate war laban kina Julian at Bianca... at sa loob ng pitong taon na iyon... marami nang nagbago sa Zubiri International Airlines."Mateo... let your father have his moment... alam mo naman na gusto niyang siya ang

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Chapter 224 Bittersweet Confession (Adrian POV)

    "Stef... bago tayo tuluyang lamunin ng katahimikan ng gabing ito, gusto kong malaman mo ang isang bagay na matagal ko nang itinago sa likod ng aking kayabangan." Hinawakan ko ang iyong mga kamay... ang mga kamay na dati ay nandidiri akong mahawakan noong isa ka pa lamang nurse na pilit isinisiksik ni Lola sa buhay ko. Sino nga ba ang mag-aakala na ang babaeng binansagan ko noon na 'The Nurse Who Ruined My Life' ang siya palang magliligtas sa akin mula sa sarili kong kadiliman? Tinitigan ko ang bawat linya sa iyong palad... ang mga kamay na humilom hindi lang sa mga sugat ng katawan ko, kundi sa mga lamat ng pagkatao ko. Noong una tayong magkita, akala ko ay sinira mo ang perpekto kong mundo. Akala ko, ikaw ang magiging mitsa ng pagbagsak ng aking imperyo, ang maayos kong plano, at ang mataas kong lipad bilang isang Zubiri. Galit ako sa iyo dahil pumasok ka sa buhay ko nang walang pasintabi... bitbit ang iyong prinsipyo na hindi nabibili ng pera at ang tapang na hindi natitinag ng aki

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Chapter 56 Thank you

    Sa loob ng malawak na hall ng Zubiri estate, nagsimulang bumigat ang katahimikan matapos ang kaguluhang sumabog kanina sa opisyal na pagbabasa ng huling habilin ni Doña Beatriz. Ang mga bintanang may kurtinang burgundy ay tila mga matang nagmamasid sa bawat bulungan, at ang malalaking chandelier ay

    last updateLast Updated : 2026-03-23
  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Chapter 137 Shattered Heart” (Stefanie’s POV)

    “Nasaan ang baby ko?”Walang sumagot.Ang unang bagay na narinig ko ay ang mahinang patak ng ulan sa labas ng bintana. Parang may rhythm—steady, calm, almost cruel. Kasi sa loob ko, walang steady. Walang calm.Puting kisame.Puting ilaw.Puting kumot.Amoy antiseptic.At isang mabigat na katahimika

    last updateLast Updated : 2026-04-05
  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Chapter 135 Cracks in the Armor (Stefanie’s POV)

    “Hija… hindi mo kailangang maging matatag palagi.”Napapikit ako sa marahang tinig ni Doña Beatriz habang hawak niya ang kamay ko. Mainit. Matatag. Parang sandigan sa gitna ng bagyo.“Nandito ako,” dagdag pa niya, bahagyang hinigpitan ang hawak. “At kahit gaano ka pa kalakas, kahit gaano ka pa kata

    last updateLast Updated : 2026-04-05
  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Chapter 134 Dangerous Substitute (Adrian’s POV)

    “Adrian, mahal, relax ka lang...nakatingin sila.”Ngumiti si Bianca habang inaayos ang pagkakakapit ng kamay niya sa braso ko, para bang karapatan niya ‘yon. Para bang hindi ko nararamdaman ang paninikip ng dibdib ko sa bawat segundo na kasama ko siya sa red carpet ng charity gala na ‘to.“Hindi ak

    last updateLast Updated : 2026-04-05
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status