LOGINTAHIMIK lang na naghahapunan ang pamilya Agustine at ang pamilya ni Renese sa hapagkainan. Walang nagtatangkang magsalita o bumasag sa katahimikan. Ang tanging ingay lang na bumabalot sa bahaging iyon ng kanilang munting tahanan ay ang tunog ng nagtatamang kutsara’t tinidor sa isa’t isa. Panay ang sulyap ni JD kay Renese na kanina pa hindi mapakali at panay rin ang sulyap sa pinto kung saan naroroon pa rin si Zoren sa mga oras na ‘to. Nanay Jusa cleared her throat. “Mga apo, pagkatapos ninyong kumain ay matulog na kayo kaagad ha? Maaga pa tayong aalis bukas,” tuluyang basag ng matanda sa mga batang enjoy na enjoy sa pagkain ng pinakbet. “Yes po, Lola!” sabay na turan ng mga bata. Pagkatapos nilang kumain ay dumiretso na sa kwarto ang mga bata. Ang natira na lang sa kusina ay sina JD, Nanay Jusa, at si Renese na tahimik na naghuhugas ng pinggan. “Hija,” tawag ni Nanay Jusa kay Renese. “Hindi ka ba naaawa?” Natigilan si Renese sa kanyang ginagawa pero ipinagpatuloy din niya ang pa
ABALA si Renese sa paggisa ng sibuyas at bawang sa kawali. Kumalat sa paligid ng kanilang bahay-kubo ang mabangong amoy habang tuloy-tuloy niyang hinahalo iyon gamit ang sandok. Maaga siyang naghahanda ng hapunan dahil mabilis nang magdidilim kaya mas mahihirapan na siyang kumilos kapag gabi na. Hindi pa umuuwi sina Nanay Jusa, JD, at JM. Sina Nanay Jusa at si JD ay umalis para kunin ang ipinangakong pera na gagamitin bilang panimulang pera sa relocation site, habang si JM naman ay nagpunta para kunin ang mahahalagang dokumento niya sa school dahil lilipat na siya ng pag-aaral. Nakatakda na kasi silang umalis bukas ng umaga bilang bahagi ng first batch ng lilipat. Sinabi ni JD kay Renese kanina na inaasahang darating mamayang gabi ang barkong sasakyan nila papunta sa syudad. Buong araw na balisa si Renese, pero habang lumilipas ang oras ay unti-unti siyang kumalma. Kumbinsido na kasi siyang makakaalis sila sa isla nang hindi nagtatagpo ang landas nila ni Zoren. Knock. Knock. Kno
ALA sais na ng umaga pero gising na gising pa rin ang diwa ni Zoren habang nagbabasa ng ilang folder na naglalaman ng pangalan ng lahat ng residente sa Isla Azores simula 1970 hanggang sa kasalukuyan. Wala pa siyang tulog. Kaunti lang rin ang kinain niya buong magdamag dahil sa dedikasyon niyang mahanap ang pangalan ng asawa niyang limang taon nang nawawala. “Is this all?” Zoren asked for the ninth time to Felix, who was clearly exhausted and sleepy. Nagulat si Felix sa boses ng kanyang amo, kaya’t hindi na natuloy ang paghila sa kanya ng antok. “Y-Yes, sir…” Felix answered. Zoren continued flipping pages and scanning names of the people in the current year. Halos maduling na siya sa dami ng pangalan na nakikita niya, pero hindi pa rin siya tumitigil. His jaw tightened. “I know what I saw…” he whispered. Hindi niya ipagkakailangan madalas siyang namamalikmata na nakikita si Renese nitong mga nakalipas na taon, pero iba ang nangyari kahapon. Hindi lang iyon simpleng imagination
NANLALAKI ang matang biglang napatayo si Renese nang makita si Liora na nakatayo ngayon sa pinto ng bahay nina Mang Francisco. Lahat ay nanigas sa kanilang mga puwesto habang nakatingin sa babae na masama ang tingin kay Renese. Hindi nila napansin na nakasunod pala ito sa kanila dahil sa sobrang pagkataranta sa kalagayan ngayon ni Riri. Renese turned to Nanay Jusa and JM. “’Nay, kayo na muna po ang bahala kay Roro, ha? Kakausapin ko lang po siya sa labas,” mahinahon na pakiusap ni Renese sa matanda. Kahit nagtataka ay tumango naman kaagad ito. Nginitian lang siya ni JM bago kinarga si Roro na panay pa rin ang singhot ng sipon, dahilan ng walang tigil na pag-iyak nito kanina. Renese turned to Liora. “Let’s talk outside,” Renese said coldly and walked past her. Naramdaman kaagad ni Renese ang mabibigat na hakbang ni Liora sa buhangin. Ramdam niya ang kirot sa kanyang mga paa, pero mas nangingibabaw ang kaba at pagod sa dibdib niya. Liora broke the silence between them by letting o
NANLALAKI ang matang biglang napatayo si Renese nang makita si Liora na nakatayo ngayon sa pinto ng bahay nina Mang Francisco. Lahat ay nanigas sa kanilang mga puwesto habang nakatingin sa babae na masama ang tingin kay Renese. Hindi nila napansin na nakasunod pala ito sa kanila dahil sa sobrang pagkataranta sa kalagayan ngayon ni Riri. Renese turned to Nanay Jusa and JM. “’Nay, kayo na muna po ang bahala kay Roro, ha? Kakausapin ko lang po siya sa labas,” mahinahon na pakiusap ni Renese sa matanda. Kahit nagtataka ay tumango naman kaagad ito. Nginitian lang siya ni JM bago kinarga si Roro na panay pa rin ang singhot ng sipon, dahilan ng walang tigil na pag-iyak nito kanina. Renese turned to Liora. “Let’s talk outside,” Renese said coldly and walked past her. Naramdaman kaagad ni Renese ang mabibigat na hakbang ni Liora sa buhangin. Ramdam niya ang kirot sa kanyang mga paa, pero mas nangingibabaw ang kaba at pagod sa dibdib niya. Liora broke the silence between them by letting ou
HINGAL na hingal si Renese nang makapasok siya sa loob ng kanilang bahay-kubo. Halos lumipad na siya dahil sa bilis ng kaniyang pagtakbo galing sa bahay ni Aling Muning para lang makarating kaagad sa bahay nila.Sobra bilis ng tibok ng puso ni Renese at ramdam niya ang panginginig ng kaniyang kamay habang nilo-lock ang pinto.“Anong nangyari? Ayos ka lang ba?” nag-aalalang tanong ni JD kay Renese, na kanina pa siya inaantay.Hindi kaagad sumagot si Renese. Dali-dali niyang sinara ang lahat ng bintana at pinto ng buong bahay habang si JD ay nakasunod lamang sa kaniya, na bakas ang pag-aalala sa mukha.“Didi, ano bang nangyayari? Bakit aligaga ka? May nangyari ba sa mga bata?” sunod-sunod na tanong pa ng binata.Tumigil si Renese at saka unti-unting hinarap ang binata. Nangingilid ang luha niya na, ano mang oras ay babagsak na.“He’s here...” Renese whispered, just loud enough for the both of them to hear.Kaagad namang nakuha ni JD ang ibig sabihin ni Renese. Kinabig ng binata ang ulo
“THANK YOU...” mahinang sabi ni Renese kay Zoren matapos siya nitong abutan ng malamig na tubig.Kasalukuyan silang nasa loob ng sasakyan ni Zoren. Sampung minuto matapos umalis ng ama ni Renese ay nagyaya na siya sa asawa na gusto nang umuwi kaya naman dinala siya ni Zoren sa sasakyan nito ngunit
“CAUIS, let’s go home na. Hindi ko na kaya rito. Ang ingay, and you’re not even paying attention to me!“ Lioa said while holding Zoren’s arms. “Just wait for my driver outside, Lira. He’ll take you home,” Zoren coldly uttered and removed Liora’s hand from his arm. Kanina pa niya iniikot ang paning
“ARE you good? Did you two talk?” nakangising bulong ni Elian at saka bahagyang sumulyap sa lamesa nina Zoren. Hindi pa rin bumabalik ang asawa niya matapos niya itong iwan sa labas. Renese tsked. “Shut up, Elian, or you’ll lose your face tomorrow?” Elian chuckled playfully. “I know. Before I inv
“YOU LOOK really gorgeous tonight, Renese,” puri ni Elian kay Renese habang naglalakad sila sa may lobby ng five-star hotel papunta sa hall kung saan gaganapin ang charity gala.Renese rolled her eyes. Ang kamay niya ay nakasukbit sa braso ng binata.“I know, right? You’ve been saying that countles







