Chapter 3

Pagpasok pa lang nila sa loob ng penthouse ni Jace, tila sumabog ang lahat ng tensyong kanina pa nila pinipigilan sa bar. Ang tahimik at napakalinis na condo ng doktor ay nabalot ng mabibigat na hininga. Hindi na hinintay ni Jace na makalayo sila sa pintuan.

​Itinulak niya si Zia sa pader. Ang tunog ng likod ng babae na tumama sa matigas na kahoy ay hudyat na wala nang balikan ito.

​"Masyado kang matapang, Zia," bulong ni Jace. Ang labi niya ay halos sumasayad na sa panga ni Zia habang ang mga kamay niya ay nakabaon sa beywang ng aktres. "Sinasadya mo ba 'to? Ang pumasok sa lungga ng taong tinawag mong 'hunter'?"

​"Hindi ba halata, Jace?" halos paos na sagot ni Zia. Ang mga daliri niya ay nakabaon sa balikat ni Jace, ramdam ang tigas ng mga kalamnan nito. "Hindi ako mahilig sa madaling makuha. Gusto ko 'yung lalaking akala mo ay hindi matitibag."

​Hindi na sumagot si Jace. Sa halip, sinakop niya ang mga labi ni Zia ng isang halik na puno ng pagnanais at pag-aari. Parang sa bawat galaw ng dila niya, sinusukat niya ang limitasyon ng babae. Si Jace ay isang surgeon; sanay siya sa katumpakan, sanay siyang makuha ang gusto niya sa isang hiwa lang. At ngayon, ang target niya ay ang katinuan ni Zia.

​Napadaing si Zia sa gitna ng kanilang halikan. Ang mga kamay niya ay gumapang paakyat sa buhok ni Jace, hinihila ang mukha ng doktor palapit, na tila kulang pa ang dikit ng kanilang mga katawan.

Ramdam ni Jace ang init na nanggagaling sa silk dress ni Zia, at hindi na siya makapaghintay na maramdaman ang balat nito.

​Dahan-dahang bumaba ang mga halik ni Jace sa leeg ni Zia. Alam niya kung saan ang mga sensitibong parte—ang bawat ugat, ang bawat bahagi na magpapaungol sa babae. Noong kinagat niya nang bahagya ang ibabang bahagi ng tenga ni Zia, naramdaman ni Jace ang panginginig ng buong katawan ng aktres.

​"Jace..." hiningal na tawag ni Zia sa pangalan niya.

​"Sabi ko sa'yo, Zia. Ako ang may kontrol," bulong ni Jace sa balat nito. Ang boses niya ay nanginginig din sa lalim. "At ngayong gabi, pipiliin kong mawala ang kontrol na 'yun."

​Binuhat ni Jace si Zia, at mabilis na pumulupot ang mga binti ng babae sa kanyang balakang. Habang naglalakad sila patungo sa kwarto, hindi naputol ang init ng kanilang mga labi. Bawat hakbang ni Jace ay puno ng determinasyon na hindi na niya mararamdaman sa loob ng operating room.

​Pagdating sa kama, dahan-dahan niyang inihiga si Zia sa malambot na charcoal-gray na sheets. Sa ilalim ng madilim na ilaw, parang isang mamahaling painting si Zia—gulo ang buhok, mapula ang mga labi, at ang mga mata ay nangungusap ng hamon.

​Nakatitig lang si Jace habang tinatanggal ang kanyang polo. Noong lumundo ang tela sa sahig at lumabas ang kanyang matitigas na dibdib at mga tattoo na karaniwang tago sa ilalim ng puting coat, napahinga nang malalim si Zia.

​"Iba ka pala kapag walang suot na coat, Doc," biro ni Zia, kahit halatang nanginginig ang boses niya.

​"At ikaw, mukhang malapit mo nang pagsisihan ang lahat ng sinabi mo sa bar kanina," sagot ni Jace, sabay ngisi na parang isang lobo na nahanap na ang kanyang huli.

​Ang mga sumunod na oras ay naging isang malabong alaala ng init at ugnayan. Bawat haplos ni Jace sa balat ni Zia ay parang kuryenteng gumagapang sa buong katawan. Bilang surgeon, kabisado niya ang bawat parte ng katawan ng tao, at ginamit niya ang kaalamang 'yun para dalhin si Zia sa rurok ng sarap.

​Wala na ang "sikat na aktres" at ang "elite surgeon." Sa loob ng kwartong 'yun, dalawang tao lang silang nagbabanggaan ang pride at pagnanasa.

​Napaka-init ng hangin. Amoy ng pabango ni Zia at ang matapang na amoy ni Jace ang namamayani. Yumuko si Jace para abutin ang zipper ng dress ni Zia.

Ang tunog ng pagbaba nito ay parang musika sa tahimik na kwarto. Noong tuluyan nang nalaglag ang tela sa sahig, huminto muna si Jace para pagmasdan ang babae. Marami na siyang nakitang katawan sa trabaho niya, pero wala pang nagpanginig sa kanyang mga kamay nang ganito.

​"Isa kang 'glitch' sa system ko, Zia Mondragon," bulong niya habang nakabaon ang mukha sa balat ng babae. "Isang maganda at mapanganib na error."

​"Edi hayaan mong masira ang system mo, Jace," bulong pabalik ni Zia habang hinihila ang mukha ng lalaki pababa. "Hayaan mong mag-crash ang lahat ngayong gabi."

​At nangyari nga.

​Sa unang pagkakataon sa buhay ni Jace Villareal, hindi niya iniisip ang susunod na hakbang. Hindi niya kinalkula ang panganib. Nararamdaman lang niya—ang kinis ng balat ni Zia, ang init ng hininga nito, at ang paraan ng pagtawag nito sa kanyang pangalan na tila ba ito ang pinaka-masarap na kasalanan.

​Mahaba ang gabi. Punong-puno ng galaw na tila isang sayaw ng dalawang nag-aapoy na katawan. Walang kapaguran si Jace, ang passion niya ay kasing tindi ng focus niya kapag may hawak na scalpel. Gusto niyang mag-iwan ng marka, gusto niyang siguraduhin na kahit matapos ang gabing ito, hinding-hindi makakalimutan ni Zia ang bawat dampi niya.

​Noong matapos ang lahat, sa gitna ng katahimikan at ng paghabol nila sa hininga, nakasandal si Zia sa dibdib ni Jace. Ang kamay ni Jace ay dahan-dahang humahaplos sa buhok ng babae.

​Nakatingin lang si Jace sa kisame, habang ang puso niya ay mabilis pa ring tumitibok. Nanalo siya sa hamon. Nakuha niya ang "prey." Pero bakit pakiramdam niya, siya ang nahulog sa sarili niyang patibong?

​"Anong iniisip mo, Doc?" mahinang tanong ni Zia, antok na ang boses.

​"Iniisip ko na dapat hindi ko binalitad ang mga rules ko," sagot ni Jace, pero alam niyang wala nang saysay ang mga salitang 'yun.

​Ngumiti lang si Zia, isang ngiting tila may alam na hindi nakita ni Jace. Pumikit na ang aktres at tuluyang nakatulog. Naiwan si Jace na gising nang ilang minuto, pinagmamasdan ang bawat paghinga ni Zia.

​Isang gabi lang 'to, sabi niya sa sarili. Isang beses na pagkakamali.

Ngunit ​maling-mali siya.