LOGINAng napakalawak na living room ng penthouse ay balot ng isang napakatahimik at napakaromansyang kapaligiran. Ang malamig na hangin mula sa aircon ay sumasayaw sa balat, ngunit ang init sa loob ng silid ay nananatili pa rin matapos ang matinding lagablab ng kanilang pag-iibigan. Sa gitna ng kwarto, sa ibabaw ng napakalapad at napakalambot na custom Italian leather sofa, nakahiga si Jace habang nakasandal ang kanyang likod sa malaking unan. Sa kanyang ibabaw at nakadapa sa kanyang malapad na dibdib si Zoe. Pareho silang walang anumang suot na damit—tanging ang isang malaking velvet throw blanket lamang ang bahagyang nakatakip sa kalahati ng kanilang mga katawan mula baywang pababa. Ang isang malaking braso ni Jace ay protektadong nakapulupot sa hubad na baywang ni Zoe, habang ang mga daliri ng kanyang kabilang kamay ay dahan-dahang sumusuklay sa mabango at gulo-gulong buhok ng aktres. "Are you tired, Diamond?" mahinang bulong ni Jace, ang kanyang boses ay paos at mababa, sabay pag
Ang pribadong elevator ng luxury penthouse ni Dr. Jace Villareal ay dahan-dahang nag-ping nang makarating ito sa top floor. Pagkabukas na pagkabukas ng mga pintong bakal, binalot agad sila ng malamig at tahimik na hangin ng napakalawak na suite. Ang tanawin ng buong ilaw ng lungsod mula sa floor-to-ceiling glass windows ay nagbigay ng napakaromansyang liwanag sa paligid. Bago pa man makahakbang nang dalawang beses si Zoe Mondragon patungo sa living room, bigla siyang hinawakan ni Jace sa baywang mula sa likod at isinandal nang maingat ngunit mariin sa malapit na pader ng hallway. CLACK. Ibinaba ni Jace ang kanyang suit jacket sa lapag nang walang pakialam. Ang kanyang navy blue silk tie ay dahan-dahan niyang hinaltak at itapon sa gilid, habang ang kanyang madidilim at nagniningas na mga mata ay nakatitig nang diretso sa mga labi ni Zoe. Ang mabigat at mabilis niyang paghinga ay dumampi sa leeg ng aktres. "J-Jace..." nauutal na usal ni Zoe, bagamat ang kanyang dalawang kamay ay
Sa napakalawak at napakalaking living room ng Castillo Mansion, nakabukas ang isang higanteng 85-inch Smart TV. Ang buong bansa ay nakatutok sa live broadcast ng press conference mula sa Villareal Luxury Hotel, ngunit sa loob ng mansyong iyon, ang kapaligiran ay parang may nanonood ng pambansang laban ng boxing sa tindi ng tensyon, hiwayan, at excitement.Sa gitna ng malambot at mamahaling carpet, sa loob ng isang malaking padded playpen, nakahiga at nakadapa ang tatlong limang buwang gulang na mga sanggol. Si Baby Zianna at ang kambal nina Sebastian at Althea—sina Seth Axel at Asher Stefan—ay pawang 5 months old pa lamang dahil nagtaon na magkakagulat na parehong-pareho sila ng eksaktong araw ng kapanganakan. May mga hawak silang malalambot na baby rattles at teether toys, malayang nag-aagawan ng matataba nilang maliliit na kamay habang nagpapatunog ng mga babytalk sounds na "agoo" at "bah-bah", habang ang kanilang 5-year-old na ate—si Astrid, ang panganay nina Sebastian at Althea—a
Ang ingay sa loob ng grand ballroom ay biglang napalitan ng nakabibinging katahimikan nang bumukas ang mga double door. Unang humakbang si Dr. Jace Villareal, ang kanyang mukha ay seryoso at may awrang hindi pwedeng bastusin, habang ang kanyang isang kamay ay mahigpit at protektadong nakahawak sa baywang ni Zoe Mondragon. Sa hila-likod naman nila, prenteng naglalakad si Atty. Dylan Alcantara, na may bitbit pa ring nakalolokong ngisi habang inaayos ang kanyang mamahaling grey suit jacket. Sabay-sabay na nag-apoy ang mga flash ng camera. KLIK! KLIK! KLIK! Ang tunog ng mga shutter ay tila walang katapusan habang naglalakad ang tatlo patungo sa mahabang lamesa sa gitna ng entablado, kung saan nakahanay ang dose-dosenang mikropono mula sa mga naglalakihang TV networks at online news outlets. Umupo si Jace sa gitna, habang sa kanyang kanan ay si Zoe, at sa kanyang kaliwa naman ang nakangising si Dylan. Bago pa man makapagsalita ang press, si Dylan na ang unang humila ng mikropono palapi
Alas-dos ng hapon. Ang grand ballroom ng Villareal Luxury Hotel ay halos mabasag sa ingay ng mga silyang hinihila, mga bulungan ng mga mamamahayag, at ang walang humpay na tunog ng mga camera flash. Ang buong showbiz, business, at news media ng bansa ay naroroon, nag-aabang sa opisyal na pahayag ng tanyag na neurosurgeon matapos ang nag-viral na video kagabi sa set ng Astrid-Luxe.Sa holding room sa likod ng stage, nakatayo si Zoe habang hindi mapakali. Suot niya ang isang eleganteng puting blazer at pantsuit, ngunit ang kanyang mga kamay ay malamig pa rin sa kaba. Sa tabi niya, prenteng nakaupo si Jace sa isang leather sofa, nakasuot ng navy blue tailored suit, seryosong nagbabasa ng mga papeles sa kanyang tablet.TOK! TOK! TOK!Bumukas ang pinto ng holding room nang walang pasintabi—isang gawi ng taong walang pakialam sa salitang privacy. Pumasok ang isang lalaking may matikas at matangkad ding tindig, suot ang isang mamahaling grey suit na may nakasukbit na gold luxury pen sa ka
Ang sinag ng araw ng Sabado ng umaga ay dahan-dahang sumilip sa pagitan ng mga mamahaling charcoal-grey na kurtina ng master bedroom. Ang silid ay nababalot pa rin ng pamilyar na bango ng pabango ni Jace at ang natitirang init ng nagdaang gabi. Sa ibabaw ng naglalakihang king-sized bed, mahimbing pang natutulog si Zoe. Ang kanyang ulo ay nakasandal sa malawak at matigas na dibdib ni Dr. Jace Villareal, habang ang isang braso ng bilyonaryong neurosurgeon ay mahigpit na nakapulupot sa kanyang bewang, tila ba kahit sa panaginip ay ayaw nitong pakawalan ang kanyang Diamond. Ang suit jacket at polo ni Jace ay nakakalat pa rin sa sahig, patunay ng walang preno nilang pagsuko sa isa't isa kagabi. Subalit ang mapayapang umaga ay biglang nabulabog nang magsabay sa pag-vibrate at pag-ring ang dalawang telepono sa ibabaw ng nightstand. BZZZZZ! BZZZZZ! Ringtone ng Astrid-Luxe Management (Calling...) BZZZZZ! Ringtone ng Villareal Medical Group (Calling...) Napakunot ang noo ni Jace, daha
Ang sikat ng araw na tumatama sa mukha ni Jace Villareal ay tila isang mapangahas na istorbo sa kanyang mahimbing na tulog. Dahan-dahan siyang nagmulat ng mata, ang kanyang katawan ay nakakaramdam ng isang uri ng pagod na hindi dulot ng labing-walong oras na operasyon—ito ay pagod ng isang lalaking
Sumisikat na ang araw sa labas ng higanteng glass walls ng penthouse ni Jace Villareal, pero sa loob ng master's bedroom, tila nananatili pa rin ang init at bigat ng nagdaang gabi. Ang malamig na aircon ay hindi sapat para burahin ang amoy ng pinaghalong vanilla at matapang na masculine scent na nam
Pagpasok pa lang nila sa loob ng penthouse ni Jace, tila sumabog ang lahat ng tensyong kanina pa nila pinipigilan sa bar. Ang tahimik, minimalist, at napakalinis na condo ng doktor—na dati ay simbolo ng kanyang kontroladong buhay—ay biglang nabalot ng mabibigat na hininga at ang amoy ng nag-aapoy na
Sa loob ng VIP booth, ang hangin ay naging kasing bigat ng isang paparating na bagyo. Habang nakatitig si Jace sa mga mata ni Zoe, sa likuran nila ay parang mga batang nanonood ng sine ang dalawa pang miyembro ng Quad. Ang kanilang mga bulungan ay nagsilbing background noise sa tensyong bumabalot sa







