MasukAtticus Soren CastilloFour months after Maeve gave birth to our youngest, she asked me if she could go back to school to finish her studies. Gustuhin ko mang pigilan siya noong una dahil gusto ko rin namang makapahinga muna siya mula sa magkasunod niyang pagbubuntis, ngunit sa bandang huli ay nagawa ko rin siyang payagan. It is her only dream, to finish college. Hindi lang pangarap niya kundi pati na rin ni Maricel na hindi na niya nagawa dahil sa mga nangyari sa amin nitong mga nagdaang taon.“Is everything ready? Wala ka na bang kailangan?” tanong ko kay Maeve nang maabutan ko siya sa aming silid habang inilalagay niya ang bagong bili kong MacBook para sa kanyang pagpasok bukas.She wants an ordinary laptop for her studies. Ang plano nga niya ay ipagawa na lang ang luma niyang laptop para iyon ang gamitin, na kaagad ko namang tinutulan. Why should she settle for less kung kaya ko namang ibigay sa kanya ang higit pa? Kung noon ay kailangan niyang magtipid o di naman kaya ay magtiis
Atticus Soren Castillo“Soren, stop. Ang dami pa nating bisita,” pagsuway sa akin ni Maeve nang dumapo ang aking kamay sa kanyang hita at bahagya itong pinisil.Mula pa kanina sa simbahan habang kinakasal muli kami ay hindi pa rin ako mapakali dahil gustong-gusto ko na siyang hilahin paalis sa lugar na ito para masolo ko muli siya.She was so stunning in her princess-style wedding gown to the point that I wanted to poke the eyes of all the men a while ago who kept on looking at her. Pero dahil ito ay kasal namin at ako rin naman ang nag-imbita sa kanila, wala ako magawa kundi ang magtiis kahit pa ang kalooban ko ay punong-puno na ng selos.“Let’s go now, Mahal. Kaya na 'yan nila Maricel at Tito Anjo… Gusto na kitang masolo. Ang sakit na ng puson,” pag-amin ko sa kanya bago siya pinatakán ng halik sa kanyang balikat.Pasimple naman niya akong itinulak at mahina ring hinampas ng hawakan ko ang kanyang kamay at sadyang dinala ito sa pagitan ng aking mga hita para iparamdam sa kanya ang k
Maeve Lailani PascualJust as Soren promised, two months after I gave birth to our second child, he once again prepared a wedding for the both of us; this time, he chose a church wedding.“Hindi ba pangit, Ma? Parang ang taba ko naman kasi dito sa wedding gown ko,” may pag-aalinlangan kong tanong kay Mama na kasama ko ngayon dito sa hotel kung saan ako nagbihis.Dahil iilang buwan pa lang mula nang manganak ako, kaya naman talagang bakas pa rin sa aking katawan ang pagdadalangtao ko noong mga nakaraang buwan. Mas mataba rin ang katawan ko kumpara sa normal kong hubog noon, kaya naman ngayon ay hindi ko maiwasang mailang.Muli namang inayos ni Mama ang tumakas kong buhok pabalik sa likod ng aking tenga.“Anak, maganda ka, okay? Mana ka kaya sa akin, kaya nga baliw na baliw sa'yo si Atticus…” biro pa ni Mama kaya naman pareho kaming natawa.“...saka anak, hindi naman basehan ang katawan mo sa pagmamahal na nararamdaman sa'yo ng asawa mo. Mataba ka man o payat, siguradong sa'yo lang naka
Atticus Soren CastilloHindi ko alam kung saan ako kumuha ng lakas ng loob para paanakin si Maeve kanina, kaya naman nagpapasalamat ako ngayon na ligtas ang mag-ina ko.They are still in the emergency room for the doctors to check them both. Dahil wala kaming sapat na gamit kanina, nag-aalala rin ako na baka magkaroon ng impeksyon ang kahit sino sa kanila, kaya naman hiniling ko sa mga doctor na gawin ang lahat ng kailangan para lang masiguradong ligtas ang mag-ina ko.“How is she? Ang sabi ng mga bodyguards na nakasunod sa inyo kanina ay inabot raw siya ng panganganak sa sasakyan mo. Ligtas ba ang anak at apo ko?” may bahid ng pag-aalalang usisa ni Tito Anjo habang dahan-dahang lumalapit sa aking pwesto.Nasa labas ako ngayon ng emergency room at nag-aantay lang din na malinis si Maeve at ang anak namin para mailipat na rin namin sila sa private room na kanina ko pa nabook para sa kanila.Nakausap ko na rin naman si Anton kanina at nasabi na rin niya sa akin na maayos naman silang da
Maeve Lailani PascualI’m already nine months pregnant at anytime pwede na akong manganak, pero heto ako ngayon at pilit na iniintindi ang sinasabi ng mahigit isang taong gulang kong anak na kanina pa nagwawala dahil hindi kami magkaintindihan na dalawa. Wala pa naman si Soren na tanging nakakaintindi sa sinasabi ni Axel kaya heto ngayon ang panganay namin ang umiiyak sa aking tabi.“Anak, ano bang gusto mo kasi talaga? Hindi kasi maintindihan ni Mama eh,” muli kong pagkausap sa kanya habang hinahaplos ang kanyang likod. Nakadapa kasi ito ngayon sa sofa habang umiiyak kung saan ako nakaupo rin.“Ouusss, wat ouusss…” muli sabi nito.Kanina pa niya sinasabi ang ‘oussss’ na iyon pero hindi talaga kami magkaintindihan.Kinuha na ng mga kasambahay namin ang mga laruan na paborito niya pero tinatapon niya lang ito at malakas na sisigaw ng ‘NO’, na ang ibig sabihin ay hindi iyon ang hinahanap niya.Binigyan rin namin siya ng juice dahil baka ito ang kanyang gusto pero wala pa rin at mas lalo
Atticus Soren CastilloAlas nuebe pa lang ng umaga ngunit marami na kaagad na tao ngayon sa private resort na pag-aari ko rito sa Batangas.Ngayon din kasi ang kaarawan ni Aurelius kaya naman ang ilan sa mga kaibigan at empleyado ng aming kumpanya ay naririto rin para makisaya sa unang kaarawan ng panganay ko.Nang bumaba sa sasakyan ni Davos sina Anjelique at Aurelius ay mabilis ko naman silang sinalubong at kaagad na binuhat ang bata.Ilang buwan pa lang silang humihiwalay sa puder ko ngunit pakiramdam ko ay napakatagal na panahon ko nang hindi nakasama ang anak ko kahit pa ang totoo nito ay nasa akin naman ang bata tuwing weekend.“Kung panggigilan mo naman at pupugin ng halik ang bata akala mo naman ang tagal niyong hindi nagkita ah, eh noong isang araw lang ay nasa iyo naman siya,” natatawang puna ni Anjelique sa akin nang tuluyan ko nang makuha ang bata.“Walang basagan ng trip… I just miss my mini me, that’s all,” sagot ko pa sa kanya na labis namang ikinatawa nina Anjelique at
Sa kabila ng puyat at sakit ng ulo na aking nararamdaman, pinilit ko pa rin ang aking sarili na bumangon at pumasok sa unibersidad. I have an early class today at eight in the morning kaya naman kahit nahihilo ay pinilit ko pa ring pumasok.My first class is Maeve’s class, kaya naman kahit na sobra
Atticus Soren CastilloAlas-onse na ng hatinggabi pero heto ako at buhay na buhay pa rin ang diwa. Nakailang bote na rin ako ng alak ngunit tila ba hindi pa rin ito umepekto sa aking sistema, dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin mawala sa isip ko ang bagong estudyante ko. Na tila ba may nagtutulak
I felt the pain on my head the moment I tried to open my eyes to look at my cellphone. Anong oras na rin kasi nang makauwi ako mula sa bar kagabi at hindi ko alam kung gaano karaming alak ba ang nainom namin. But one thing I was sure of, and that is I was so wasted last night, and that is because o
Atticus Soren Castillo"Boss, long time no see." Nakangiting bati sa akin ng bouncer ng bar sa may entrada pa lang nito. Isang tango naman ang isinagot ko sa kanya bago nagpatuloy sa pagpasok sa lugar kung saan alam kong kailangang-kailangan ko.Halos nasa dalawang linggo na rin mula nang huli akon







