เข้าสู่ระบบ
Atticus Soren Castillo
"Boss, long time no see." Nakangiting bati sa akin ng bouncer ng bar sa may entrada pa lang nito. Isang tango naman ang isinagot ko sa kanya bago nagpatuloy sa pagpasok sa lugar kung saan alam kong kailangang-kailangan ko.
Halos nasa dalawang linggo na rin mula nang huli akong makapasok rito sa Rote Nacht, isang elite bar where people are enjoying drinking, dancing, and most of all, f*cking.
Agad naman akong nagtungo sa bar counter para umorder ng usual drink na kinukuha ko, at dahil madalas na rin ako rito, paglapit ko pa lang sa bartender ay agad na nitong inihanda ang inuming pakay ko.
"Your usual Sir Soren, enjoy the night," nakangiti pang wika ng lalaki.
Bitbit ang dalawang baso ng alak ay agad naman akong nagtungo sa dagat ng mga tao para simulan na ang aking pamimingwit, at gaya ng inaasahan ay hindi pa man ako nagtatagal doon ay iba't-ibang klase ng isda na ang agad na lumapit sa akin.
I gave the lady's drink that I'm holding to the first girl that goes close to me. She is wearing a gold sequin tube dress that is only a little below her groin. A playful smirk quickly drew itself on my lips, especially when she accepted the drinks that I gave her, and without hesitation, she gave me a wild kiss in front of everyone who was also eager to be in her place.
"Thanks for the drink," the girl said after the kiss.
"Thank for the kiss then," I answered, pulling her closer to my body.
Hindi pa man nauubos ang hawak naming alak ay ramdam ko na ang pag-iinit ng babaeng kasayaw ko ngayon kaya naman mabilis ko itong hinila papunta sa banyo kung saan alam kong pareho naming mae-enjoy ang sarili naming party sa tagong lugar na ito.
"F*ck! Soren… You're really good at this," tila nagdedeliryong halinghing ng babaeng hindi ko man lang natanong ang pangalan habang patuloy ang pag-ulos ko mula sa kanyang likuran. Ilang madidiing pagbaon pa ang aking ginawa at nang tuluyan ko nang mailabas ang init ng aking katawan ay agad na rin akong umalis sa loob niya at mabilis na nag-ayos ng sarili.
"Tapos ka na?" tila nadidismayang tanong pa ng babae nang makita ang aking ginagawa.
"Yeah, I'm done. Thanks for the f*ck," seryosong sagot ko pa.
"But… I'm not done yet," may bahid nang pagkairitang ani pa niya, nananatiling nakataas ang kanyang damit at nakababa ang underwear na tila nag-aantay muli sa aking pagpasok.
"It's not my problem anymore. I already made you come twice, It's not my fault that you didn't reach your third," wika ko pa bago tuluyang lumabas ng banyo.
I already released my body heat to that girl, pero magkagayon man ay pakiramdam ko may kulang pa rin. I tried to look again for another prospect but I failed, that's why I decided to go to our VIP room where for sure my other friends are there.
Hindi nga ako nagkamali sa aking hinala dahil sa pagbukas ko pa lang ng silid ay agad ko nang nabungaran sila Brad, Gab, Aaman, at Drey na nakapaikot sa isang mesa at nagsisimula na namang maglaro ng poker. Napaisip na lang ako kung ano-ano naman kayang ari-arian ang pinagpupustahan nila, nang huli kasi silang maglaro ay kotse at bahay ang alam kong isinugal nila sa isa't-isa.
"Yo, Prof! Long time no see ah… Wala ka na sigurong mabiktima sa school niyo ano, kaya dito ka naman maghahasik ng lagim," bungad na bati sa akin ni Drey na siyang unang nakapansin sa aking pagdating.
"G*go, na-busy lang ako sa negosyo saka sa university kaya hindi ako nakakapunta nitong nakaraan," seryosong sagot ko naman bago kinuha ang isang baso ng alak na nasa ibabaw ng kanilang lamesa.
Sino nga bang mag-aakala na may mabubuong pagkakaibigan sa pagitan namin. Mga simpleng negosyante lang naman kami kung tutuusin na nagkataong nagtagpo-tagpo sa wedding anniversary ng mga Hernandez.
But, probably it's really fate that helps us to get along to each other. Dahil bukod sa negosyo ay may isang bagay pa kaming pinagkakapare-pareho, and that is we all don't believe in love. That love sucks.
Matapos kong panoorin ang isang round ng kanilang paglalaro ay lumapit naman ako sa may glass window kung nasaan naroon si Don Emilio. Doon tanaw namin ang ibaba ng bar kung saan punong-puno ito ng mga tao.
"Bro," tapik ko sa kanyang balikat bilang pagbati.
"Soren," maikling tugon naman niya bago inisang lagok ang alak na kanyang hawak. "Anything you want to say?" muling turan niya matapos ang ilang sandali.
Hindi na ako nagtataka sa pagiging observant niya. He is a Mafia Boss after all, at higit na kailangan sa kanyang larangan ang pagiging mapag-obserba. Everyone knows him as Don Emilio, maging ang mga kaibigan namin na hindi alam ang tunay niyang trabaho, but I can say that despite of him being a mafia boss, he is a true friend that is willing to do everything for the sake of his friend.
"Any news about the favor I'm asking?" deretsong tanong ko na sa kanya bago sumimsim sa alak na aking hawak.
Isang iling naman ang kanyang isinagot sa akin dahilan upang muling bumangon ang galit na matagal nang nakahimlay sa kaibuturan ng aking puso.
“Luto na po ang adobo. Pwede niyo na pong tikman kung okay na ba ang lasa,” mahinang ani ko mula sa kusina. Kasalukuyan namang nanonood si Sir Soren sa may sala ngunit magkaganon man ay alam kong rinig niya pa rin ang aking sinabi.Nakita ko naman ang pagtayo nito at ang marahang paglalakad patungo sa aking pwesto. Maingat naman akong kumuha ng konting sabaw ng aking niluto at hinipan ito nang bahagya bago ito pinatikim kay Sir Soren na ngayon ay nasa aking harapan na.“Uhmm, taste good like what I thought,” wika pa nito bago marahang inalis ang buhok na nakasabog sa aking mukha. “I want to eat,” patuloy pa niya.Mabilis naman ang aking pagkilos dahil bukod sa nais kong maipaghain na siya para makauwi na rin ako ay ginamit ko na rin ang pagkakataon para makaiwas sa kanya. Dahil sa bawat pagdampi ng kanyang kamay sa akin ay tila ilang libong boltahe ng kuryente ang hindi ko mapigilang dumaloy sa buo kong sistema.“Maupo ka na lang po muna sa may mesa. Ipaghahain na kita para makakain k
Maeve Lailani PascualMaya't maya akong tumitingin sa aking relo. Halos kalahating oras pa bago magtapos ang duty ko rito sa restaurant pero ang utak ko ay wala na sa aking trabaho. Mula kasi nang lumabas si Sir Soren kanina, isang oras na ang nakakalipas ay hindi pa rin mawala sa aking isip ang kanyang sinabi, idagdag pa na mula rito sa counter kung saan ako nakatayo ay kitang-kita ko ang kanyang sasakyan at talagang inaantay ako.“Maeve, nakatulala ka diyan, okay ka lang ba?” pagpukaw ni Nimrod sa aking atensyon, marahil kanina pa niya ako kinakausap pero hindi ko naman siya napapansin dahil sa lalim ng aking iniisip.“Ahh.. oo naman, bakit pala? May kailangan ka ba?” ani ko na lang dito bago sinimulang bilangin ang pera na nasa kaha para maisulit ko na ito sa hahalili sa akin mamaya lang.“Wala naman, napansin ko lang kasi na parang ang lalim ng iniisip mo, may problema ka na naman ba? Pera na naman ba?” muling tanong pa nito.Matagal ko na ring kaibigan itong si Nimrod. Sa katunay
Sa kabila ng puyat at sakit ng ulo na aking nararamdaman, pinilit ko pa rin ang aking sarili na bumangon at pumasok sa unibersidad. I have an early class today at eight in the morning kaya naman kahit nahihilo ay pinilit ko pa ring pumasok.My first class is Maeve’s class, kaya naman kahit na sobrang aga ng klase ko ngayon ay tila hindi ko ito alintana at tila nasasabik pa akong makita siya.Minus singko bago mag-alas otso ay nagtungo na rin ako sa kanilang silid na labis na ikinagulat ng lahat. Hindi naman ako nahuhuli sa aming klase, pero ito rin ang unang beses na pumasok ako nang mas maaga sa kanila dahil kadalasan ay sakto sa oras ako kung pumunta sa aking mga klase.“Good Morning Prof Soren,” bati naman ng ilan matapos makabawi sa kanilang pagkagulat.“Good morning too…” sagot ko naman bago ihanda ang aking laptop na gagamitin para sa aming klase.Nang matapos ang aking paghahanda sa aking mga gagamitin ay muli ko namang pinasadahan isa-isa ang aking mga estudyante kagaya ng mad
Atticus Soren CastilloAlas-onse na ng hatinggabi pero heto ako at buhay na buhay pa rin ang diwa. Nakailang bote na rin ako ng alak ngunit tila ba hindi pa rin ito umepekto sa aking sistema, dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin mawala sa isip ko ang bagong estudyante ko. Na tila ba may nagtutulak sa akin para mas kilalanin pa ito.“F*ck,” pigil na mura ko pa bago nagpasyang bumangon na sa aking kama. Nagsuot lang rin ako ng may kakapalang jacket bago nagpasyang lumabas ng aking bahay.I tried to call Drey and the other boys, checking if they were free tonight, but no one answered; probably they are busy at this moment or sleeping. Sino ba naman kasing gising pa sa mga oras na ito, mukhang ako na nga lang ata.Instead of going to Rote Nacht, I just decided to go to a different bar nearby. Mas mabuti na nga rin siguro ito para kahit papaano ay walang nakakakilala sa akin.While driving my big bike, a certain bar named ‘Home Run’ caught my attention. Without wasting time, I immediately
"Maeve, okay ka lang ba talaga? Gusto mo bang samahan kita sa office ni Sir tutal pareho naman tayong late kanina," may pag-aalalang ani ni Jessica habang nag-aayos ako ng aking gamit. Kakatapos lang rin kasi ng aming klase kay Sir Soren at nagkataon naman na vacant ako, kaya naman mas minabuti ko na lang rin na ngayon na lang magtungo sa opisina nito kaysa patagalin pa ito."Hindi na Jessica, saka baka hindi naman dahil sa pagkalate natin kaya niya ako pinapatawag, kasi kung 'yun ang dahilan sana pareho tayo. Maybe it’s because of me being a transferee, baka may mga kailangan lang akong ayusin sa papel ko," nakangiti kong wika sa kanya."Sigurado ka ha? Basta mag-ingat ka," muling sabi pa nito na ikinatawa ko naman."Ano ka ba? Makapagsabi ka naman na mag-ingat ako, akala mo naman napakalayo ng pupuntahan ko eh diyan lang naman ako," sabi ko pa sabay turo sa opisina ni Sir Soren sa hindi kalayuan. Sinabayan na rin kasi ako ni Jessica papunta roon dahil hindi ko pa alam ang lugar.Nap
Maeve Lailani Pascual"Kakarating mo pa lang anak, aalis ka na naman?" takang tanong ni Mama nang makita niya akong palabas ng aking silid. Wala pa kasi ni kalahating oras mula nang umuwi ako sa bahay mula sa part-time job na pinapasukan ko sa gabi at ngayon ay naghahanda naman ako para sa pagpasok ko sa eskuwela."May pasok ako Ma ngayon eh. Nakakuha kasi ako ng scholarship sa malapit na university dito sa atin. Sayang naman po ang oportunidad. Malay niyo naman po pag nakatapos na ako, makahanap ako agad ng magandang trabaho, di mas gagaan na ang buhay natin," nakangiting paliwanag ko naman kay Mama."Pero anak, baka naman ang katawan mo ang bumigay niyan. Wala ka na halos pahinga," may pag-aalala sa kanyang boses na wika pa niya.Mula kasi nang atakihin siya sa puso dalawang taon na ang nakararaan ay napilitan akong pagsabayin ang aking pag-aaral at ang pagtatrabaho. Paminsan nga ay mas inuuna ko pa ang trabaho kaysa sa aking pag-aaral kaya naman noong nakaraang sem lang ay napilita







