Mag-log inAtticus Soren Castillo
Alas-onse na ng hatinggabi pero heto ako at buhay na buhay pa rin ang diwa. Nakailang bote na rin ako ng alak ngunit tila ba hindi pa rin ito umepekto sa aking sistema, dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin mawala sa isip ko ang bagong estudyante ko. Na tila ba may nagtutulak sa akin para mas kilalanin pa ito.
“F*ck,” pigil na mura ko pa bago nagpasyang bumangon na sa aking kama. Nagsuot lang rin ako ng may kakapalang jacket bago nagpasyang lumabas ng aking bahay.
I tried to call Drey and the other boys, checking if they were free tonight, but no one answered; probably they are busy at this moment or sleeping. Sino ba naman kasing gising pa sa mga oras na ito, mukhang ako na nga lang ata.
Instead of going to Rote Nacht, I just decided to go to a different bar nearby. Mas mabuti na nga rin siguro ito para kahit papaano ay walang nakakakilala sa akin.
While driving my big bike, a certain bar named ‘Home Run’ caught my attention. Without wasting time, I immediately parked my big bike in a vacant space on the side of the bar. Maliit ang bar na ito kumpara sa Rote Nacht, pero base sa mga tao na naglalabas-masok rito ay masasabi kong hindi rin naman pipitsugin ang bar na ito.
Sa pagpasok ko pa lang sa loob ng bar ay malakas na tugtugan agad ang bumati sa akin, sinabayan pa ito ng malilikot na ilaw na mas nagbibigay ng sigla sa buong lugar.
Hindi pa man ako nakalalapit sa may bar counter para kumuha ng alak ay isang babae agad ang lumapit sa akin.
“Hi pogi, bago ka dito no? Ngayon lang kasi kita nakita,” wika pa nito sa malandi at nang-aakit na tinig.
Nginitian ko naman ito gaya ng palagi kong ginagawa bago pasimpleng dinama ang kanyang pang-upo nang mas lalo pa itong lumapit sa akin.
“Yeah, this bar caught my attention while going home, so I’m here to see if it’s really good,” sagot ko naman sa kanya.
“Gusto mo bang mas mag-enjoy?” muling tanong pa nito na siyang ikinatitig ko naman sa kanya. “My friends are there,” turo pa niya sa isang pabilog na mesa. “You can join us if you want,” pahabol pa nito.
They are ten in the group, merong apat na lalaki at anim na babae kasama ang babaeng kausap ko ngayon.
“Sure,” sagot ko naman sa kanya. Mas mabuti na rin siguro ito para kahit papaano ay mawala sa isip ko ang estudyante kong iyon. “Go there first, and I will just get some drinks for all of us,” pahabol na sabi ko pa bago mas pinanggigilan ang kanyang pang-upo na agad naman ikinaungol.
Mabilis naman akong nagtungo sa bar counter upang umorder ng dalawang bucket ng beer at dalawang bote ng mamahaling alak para dalhin sa nasabing grupo. Papalapit pa lang ako sa kanilang kinaroroonan ay malawak na ngiti agad ng babaeng unang sumalubong sa akin ang agad kong nakita.
“You can sit here,” wika pa nito bago tumayo sa pang-isahang upuan na kanyang inookupa. Pagkaupo ko naman doon ay mabilis rin itong umupo sa aking kandungan at ilang sandali pa ay siya na mismo ang nag simula sa aming mainit na paghahalikan.
Paminsan-minsan ay nakikisabay rin ako sa kanilang usapan kaya naman napag-alaman kong kagaya sa Rote Nacht ay may mga sinabi rin ang mga ito sa buhay. Ilan sa kanila ay anak ng politiko, o di naman kaya ay mga nepo baby na pinalaki sa luho ng kanilang mga magulang. Kagaya na lang ng babaeng nakakandong sa akin ngayon. Siya lang naman ang nag-iisang anak ng Laurel clothing line, ang isa sa pinaka kilalang kumpanya pagdating sa mga damit, mapababae man o mapalalake.
Sa muling paghihiwalay ng aming mga labi ay siya rin namang pagdako ng aking paningin sa may entrada ng bar kung saan tila ba dinadaya ako ng aking paningin, dahil sa pagtingin ko sa babaeng kakapasok lang ay walang iba kundi ang babaeng mula pa kahapon ay hindi na nawala sa aking isip.
Makailang beses ko pa itong tinitigan ngunit iisa lang ang sinasabi ng aking isip, na ito nga ay si Maeve na siyang nagpapagulo sa buong sistema ko ngayon.
Marahil dala na rin ng tama ng alak na sinabayan pa ng init ng aking katawan sa muling pagkaalaala ng mabilis na halik na iginawad ko kay Maeve kanina ay nagawa kong ayain ang babaeng nakakandong sa akin ngayon para pumunta sa mas pribadong lugar na hindi naman niya tinanggihan.
Sakay ng aking big bike ay tinungo namin ang pinakamalapit na hotel kung saan alam kong pareho naming mailalabas ang init na kanina pa namumuo sa pagitan naming dalawa.
Pagkapasok na pagkapasok pa lang namin sa nasabing silid ay wala namang sinayang na pagkakataon ang babaeng aking kasama at agad na rin akong sinunggaban.
At gaya ng inaasahan, isang mainit na p********k ang namagitan sa aming dalawa. Pero taliwas sa mga nagdaang pakikipagtalik na aking ginawa, ngayon ay iisang babae lang ang tumatakbo sa aking isip, babaeng iniisip kong siyang nasa ibabaw ko ngayon habang nagtataas-baba sa aking kahabaan, babaeng laman ng aking pantasya mula nang araw na nakita ko siya, walang iba kundi si Maeve Pascual, ang bagong estudyanteng nagpabaliw ng tuluyan sa aking sistema.
Kaagad na ring ineksamina ng mga doktor si Mama matapos sabihin ni Doc. Harvey ang tungkol sa heart donor nito. Wala ring pagsidlan ang tuwa sa aming puso dahil sa nangyari at maging si Tita Marife ay hindi na rin umuwi para lang sa operasyon ni Mama.“Hey, I think it’s better if you go home first. Ako na muna ang bahalang magbantay kay Maricel rito. Tatawagan na lang din kita pagkatapos ng operasyon niya,” pagkuha ni Soren sa aking atensyon kaya naman kaagad akong napatingin sa kanya.“Puwede bang dito na lang ako? Gusto ko ring makita agad si Mama after ng operasyon niya,” mahinang wika ko naman habang marahang hinahaplos ang malaki kong tiyan. Medyo sumasakit rin kasi ito at paminsan-minsan ay tila humihilab, ngunit hindi ko na lang sinabi kay Soren dahil alam kong mas mag-aalala lang ito para sa amin ng anak niya.“You are too tired, Maeve, at alam kong hindi rin maganda ang pakiramdam mo ngayon. Namumutla ka na at nangangalumata pa. Magpahinga ka na lang muna, please. For sure, k
Maeve Lailani Pascual Akala ko ay pagpunta na namin ni Mama sa Amerika ay magiging maayos na ang lahat, ngunit nagkamali ako. Dahil hindi pala ganoong kadali ang lahat. Dahil kahit mayroon na kaming pera na pangsuporta sa operasyon ni Mama ay hindi pa rin namin ito magawa dahil hanggang ngayon ay naghihintay pa rin kami ng donor para sa kanya.“Anak, bakit nandiyan ka? Dito ka sa tabi ko at maupo ka muna. Baka mangalay ka diyan at maapektuhan pa ang apo ko,” napabalik ako sa kasalukuyan dahil sa biglang pagsasalita ni Mama.Nilingon ko ang kanyang kinaroroonan at isang ngiti ang ibinigay sa kanya. “Kakatayo ko lang naman, Ma. Ang ganda lang kasi ng tanawin sa labas kaya napasilip po ako,” tugon ko naman rito habang naglalakad palapit sa kanya.Nang makaupo sa kanyang tabi ay bahagya ko pang hinimas ang aking tiyan na ngayon ay pitong buwan na. Ilang buwan na rin kami rito sa ospital ngunit dahil wala pa ring donor si Mama ay hindi pa rin maisagawa ang kanyang operasyon kaya naman wal
Muling nakatulog si Maricel dahil na rin sa kakaiyak matapos ikwento sa akin ang nangyari sa kanya noon. Nabanggit rin niya na kaya siya nakawala sa mga kamay ng mga bumihag sa kanya ay dahil na rin sa tulong ng isang nurse noon na tumitingin sa kanya. Nalaman kasi ng babaeng nurse ang tunay na nangyari sa kanya kaya naman nang makakuha ng pagkakataon ay nagawa siya nitong itakas.Noon ay hindi pa niya alam na nagdadalangtao siya kay Maeve, bunga ng panghahalay sa kanya ng ilan sa mga bumihag sa kanya noon, kaya naman nang malaman niya ang tungkol sa kanyang pagbubuntis ay muling nanumbalik ang kanyang takot—hindi lang para sa kanyang sarili kundi mas lalo na para sa batang nasa kanyang sinapupunan noong mga panahon na iyon.“Nakatulog na uli si Mama?” usisa ni Maeve matapos itong makapasok sa silid kung nasaan kami ni Maricel ngayon.Marahan ko namang inalalayan sa kanyang pagupo at bahagya pang hinila palapit sa akin. Hindi ko rin napigilan ang aking sarili na patakan ng halik ang k
I didn’t tell Maeve what I learned about her mom’s condition. Pinakiusapan ko rin si Doc. Harvey na ilihim ito sa babae alang-alang na rin sa pagbubuntis nito.“Are you sure you got enough rest last night? Pwede namang ako na muna ang pumunta sa ospital para bantayan si Maricel at ipapasundo na lang kita mamaya para makapagpahinga ka pa,” malambing na wika ko kay Maeve nang mapansin ang pagkaantok pa rin nito sa kabila ng mahabang pagtulog kagabi.Imbis na sumagot ay mas isiniksik pa nito ang kanyang mukha sa aking dibdib at mas iniyakap pa ang kanyang mga kamay sa aking katawan.We are still lying down on my bed despite the sun shining so brightly already. Pasado alas-otso na rin ng umaga ngunit hindi pa rin namin nagagawang mag-ayos na dalawa para sa aming pagpunta sa ospital.“Five more minutes, please. I’m still sleepy but I also want to check Mama’s condition as well,” inaantok na wika pa niya.Niyakap ko naman ito nang mas mahigpit pa at iniayos rin ang kumot na tumatakip sa kan
Atticus Soren CastilloSa kabila ng mga nangyari kanina lang, mas minabuti pa rin naming tumuloy papunta sa Amerika para sa gagawing gamutan kay Maricel. Ngunit imbis na tumuloy kami gamit ang regular na business class na eroplano, ay may pinili ko na lang na tawagan ang isa sa mga kaibigan ko para hiramin ang private plane nito na siyang magdadala sa amin sa ibang bansa. Isinama ko na rin ang ilang mga doktor at nurse para may aalalay sa amin kahit pa sinigurado naman nilang maayos na ang kalagayan ni Maricel para sa gagawin naming pagbiyahe.“Okay ka lang ba, Ma? Sabihin mo lang sa amin pag may nararamdaman ka, ha,” may pag-aalalang ani ni Maeve sa ina habang inaayos ang pagkakahiga nito sa maliit na kama sa loob ng eroplanong aming sinasakyan.Isang ngiti naman ang isinagot ni Maricel sa kanyang anak habang marahan ring hinahaplos ang kanyang mukha.“Maayos si Mama, anak. Wala kang dapat ipag-alala. Ang mas mabuti pa ay maupo ka na rin sa pwesto mo para makapahinga ka na rin. Baka
Walang patid ang pagpatak ng aking luha dahil sa nangyari; kahit pa sinabi na rin ni Soren sa akin na maayos na ang lahat, hindi pa rin mawala ang takot na nararamdaman ko.“Hey, stop crying now… Everything is fine now… ligtas na tayo,” may pag-aalalang ani ni Soren sa akin habang inaalalayan ako papunta sa may kama upang doon niya paupuin.Nagtungo rin ito sa mini ref na nasa loob lang din ng kanyang silid at saka naman kumuha ng isang maliit na bottled water para ibigay sa akin.“Here… drink some water and try to relax… baka makasama na kay baby ang sobra mong pag-iyak,” muling wika niya bago ako tinabihan sa kama. Kanya ring marahang hinahaplos ang aking likod para tuluyan na rin akong kumalma.“Anong nangyari? Bakit ang daming putukan kanina?” tanong ko naman sa kanya makalipas ang ilang sandali bago ako tuluyan na ring yumakap sa kanya dahil sa takot na patuloy kong nararamdaman sa aking sistema.Marahan namang hinahaplos ni Soren ang aking buhok habang ang isang kamay niya ay na
Matalim kong tinitigan si Maeve na ngayon ay nasa aking harapan. Kanina pa nailagay sa aming mesa ang mga pagkain na inorder ko pero hanggang ngayon ay hindi pa rin ito ginagalaw ni Maeve at tahimik lang na nakamasid sa akin.“Eat your food now Maeve and stop staring at me,” matigas na sabi ko pa s
Atticus Soren CastilloI was planning to wait for Maeve in my condo, but it makes me feel suffocated; that’s why I decided to go to the Rote Nacht since it was also near the place where Maeve was."Prof, napabisita ka? Tagal mo nang hindi napunta dito ah," gulat na sabi ni Drey nang makita ako sa b
Atticus Soren CastilloI hear a knock from outside of my office. I immediately look at it, checking who will come in. Hoping that it’s Maeve with the food that she prepared. Ilang araw na rin mula nang magsimula niya akong ipagluto, at aaminin kong hinahanap-hanap na ito ngayon ng panlasa ko. She a
"Ma, alis na po ako ha. Maaga pa po kasi ang pasok ko," mahinang sigaw ko habang nagtatali ng sintas ng aking sapatos. Si Mama naman ay saktong lumabas rin sa kanyang silid kaya naman naabutan niya ako sa ganoong tagpo."Anong oras ba ang klase mo, Maeve? Dapat ay sinabi mo sa akin para nakapagluto







