LOGINAtticus Soren Castillo
Alas-onse na ng hatinggabi pero heto ako at buhay na buhay pa rin ang diwa. Nakailang bote na rin ako ng alak ngunit tila ba hindi pa rin ito umepekto sa aking sistema, dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin mawala sa isip ko ang bagong estudyante ko. Na tila ba may nagtutulak sa akin para mas kilalanin pa ito.
“F*ck,” pigil na mura ko pa bago nagpasyang bumangon na sa aking kama. Nagsuot lang rin ako ng may kakapalang jacket bago nagpasyang lumabas ng aking bahay.
I tried to call Drey and the other boys, checking if they were free tonight, but no one answered; probably they are busy at this moment or sleeping. Sino ba naman kasing gising pa sa mga oras na ito, mukhang ako na nga lang ata.
Instead of going to Rote Nacht, I just decided to go to a different bar nearby. Mas mabuti na nga rin siguro ito para kahit papaano ay walang nakakakilala sa akin.
While driving my big bike, a certain bar named ‘Home Run’ caught my attention. Without wasting time, I immediately parked my big bike in a vacant space on the side of the bar. Maliit ang bar na ito kumpara sa Rote Nacht, pero base sa mga tao na naglalabas-masok rito ay masasabi kong hindi rin naman pipitsugin ang bar na ito.
Sa pagpasok ko pa lang sa loob ng bar ay malakas na tugtugan agad ang bumati sa akin, sinabayan pa ito ng malilikot na ilaw na mas nagbibigay ng sigla sa buong lugar.
Hindi pa man ako nakalalapit sa may bar counter para kumuha ng alak ay isang babae agad ang lumapit sa akin.
“Hi pogi, bago ka dito no? Ngayon lang kasi kita nakita,” wika pa nito sa malandi at nang-aakit na tinig.
Nginitian ko naman ito gaya ng palagi kong ginagawa bago pasimpleng dinama ang kanyang pang-upo nang mas lalo pa itong lumapit sa akin.
“Yeah, this bar caught my attention while going home, so I’m here to see if it’s really good,” sagot ko naman sa kanya.
“Gusto mo bang mas mag-enjoy?” muling tanong pa nito na siyang ikinatitig ko naman sa kanya. “My friends are there,” turo pa niya sa isang pabilog na mesa. “You can join us if you want,” pahabol pa nito.
They are ten in the group, merong apat na lalaki at anim na babae kasama ang babaeng kausap ko ngayon.
“Sure,” sagot ko naman sa kanya. Mas mabuti na rin siguro ito para kahit papaano ay mawala sa isip ko ang estudyante kong iyon. “Go there first, and I will just get some drinks for all of us,” pahabol na sabi ko pa bago mas pinanggigilan ang kanyang pang-upo na agad naman ikinaungol.
Mabilis naman akong nagtungo sa bar counter upang umorder ng dalawang bucket ng beer at dalawang bote ng mamahaling alak para dalhin sa nasabing grupo. Papalapit pa lang ako sa kanilang kinaroroonan ay malawak na ngiti agad ng babaeng unang sumalubong sa akin ang agad kong nakita.
“You can sit here,” wika pa nito bago tumayo sa pang-isahang upuan na kanyang inookupa. Pagkaupo ko naman doon ay mabilis rin itong umupo sa aking kandungan at ilang sandali pa ay siya na mismo ang nag simula sa aming mainit na paghahalikan.
Paminsan-minsan ay nakikisabay rin ako sa kanilang usapan kaya naman napag-alaman kong kagaya sa Rote Nacht ay may mga sinabi rin ang mga ito sa buhay. Ilan sa kanila ay anak ng politiko, o di naman kaya ay mga nepo baby na pinalaki sa luho ng kanilang mga magulang. Kagaya na lang ng babaeng nakakandong sa akin ngayon. Siya lang naman ang nag-iisang anak ng Laurel clothing line, ang isa sa pinaka kilalang kumpanya pagdating sa mga damit, mapababae man o mapalalake.
Sa muling paghihiwalay ng aming mga labi ay siya rin namang pagdako ng aking paningin sa may entrada ng bar kung saan tila ba dinadaya ako ng aking paningin, dahil sa pagtingin ko sa babaeng kakapasok lang ay walang iba kundi ang babaeng mula pa kahapon ay hindi na nawala sa aking isip.
Makailang beses ko pa itong tinitigan ngunit iisa lang ang sinasabi ng aking isip, na ito nga ay si Maeve na siyang nagpapagulo sa buong sistema ko ngayon.
Marahil dala na rin ng tama ng alak na sinabayan pa ng init ng aking katawan sa muling pagkaalaala ng mabilis na halik na iginawad ko kay Maeve kanina ay nagawa kong ayain ang babaeng nakakandong sa akin ngayon para pumunta sa mas pribadong lugar na hindi naman niya tinanggihan.
Sakay ng aking big bike ay tinungo namin ang pinakamalapit na hotel kung saan alam kong pareho naming mailalabas ang init na kanina pa namumuo sa pagitan naming dalawa.
Pagkapasok na pagkapasok pa lang namin sa nasabing silid ay wala namang sinayang na pagkakataon ang babaeng aking kasama at agad na rin akong sinunggaban.
At gaya ng inaasahan, isang mainit na p********k ang namagitan sa aming dalawa. Pero taliwas sa mga nagdaang pakikipagtalik na aking ginawa, ngayon ay iisang babae lang ang tumatakbo sa aking isip, babaeng iniisip kong siyang nasa ibabaw ko ngayon habang nagtataas-baba sa aking kahabaan, babaeng laman ng aking pantasya mula nang araw na nakita ko siya, walang iba kundi si Maeve Pascual, ang bagong estudyanteng nagpabaliw ng tuluyan sa aking sistema.
Atticus Soren Castillo“Hey,” pagkuha ni Maeve sa aking atensyon. “Wala ka bang balak matulog man lang?” may bahid ng pag-aalalang wika niya.Nasa loob ako ngayon ng study room ko rito sa mansyon habang ang mga kasama namin ay mahimbing na ring natutulog. Akala ko nga ay nakatulog na rin si Maeve kaya naman laking gulat ko nang pumasok ito sa aking opisina habang may dalang isang tasa ng tsaa.Sinenyasan ko naman siyang lumapit sa akin. Wala naman siyang pagdadalawang-isip na sumunod sa aking nais at nang wastong makalapit ay saka ko naman siya inalalayan paupo sa aking kandungan.“I will sleep. I’m just waiting for Davos' report. Gusto ko lang kaagad malaman kung nahuli na ba nila si Stanford,” tugon ko naman sa kanyang tanong bago siya niyakap nang may kahigpitan.“Ikaw, bakit gising ka pa? Makakasama sa inyo ni baby ang magpuyat,” paalala ko pa sa kanya. Ang aking baba ay nakapatong sa kanyang balikat habang ang aking kamay ay marahang kumahaplos sa kanyang tiyan.“Hindi ako makatu
Atticus Soren CastilloI was hesitant to believe them at first, ngunit nang makita ko kung gaano sila nagmamakaawa para lang tulungan ko silang iligtas ang mga mahal nila sa buhay, ay doon ko napagdesisyunan na pakinggan ang kanilang sasabihin.I asked my men to lock them up in one of my storage rooms here in the subdivision. Pinuntahan din namin sila Maeve para iparating sa kanila ang tungkol sa mga bagong dating bago ko sila tuluyang kausapin.“What’s your plan? Plano mo bang paniwalaan sila? Baka patibong lang ang lahat ng ito,” may bahid ng pag-aalalang tanong ni Anjelique sa akin. Ang dalawang bata ay nakatulog na rin kaya naman narito kami ngayon sa study room ko para mag-usap-usap.“She is right. Paano kung pinadala lang talaga sila ni Stanford para puntahan mo siya? Paano kung may plano pa siyang ipaghiganti ang pagkamatay ng anak niya?” segunda pa ni Maeve na nangingilid na rin ang luha.Pasimpleng hinaplos rin niya ang kanyang tiyan kaya naman hindi ko rin maiwasan ang mag-a
Atticus Soren CastilloHindi na rin nagtagal ang pananatili ko sa ospital. Kahit pa sinabi na ng mga doktor na kailangan ko pang manatili roon ng ilang araw pa, mas ginusto ko na lang na umuwi sa aming bahay at doon magpagaling. Hindi kasi maaaring dumalaw sa ospital ang mga anak ko, kaya naman sinabi ko na lang kay Anton at sa ama nito na sa bahay na lang ako magpapatuloy ng pagpapagaling para makita at makasama ko rin ang mga bata.Sa bahay ko sa loob ng subdivision, kung saan nakatayo rin ang tahanan ng mga kaibigan ko, kami ay nagpasyang tumuloy pansamantala habang inaayos pa ang ilang mga nasirang gamit ko sa mansyon.Nasabi na rin sa akin nina James kanina lang na naroon na rin ang pamilya ko, kaya naman doon na rin kami nagtuloy ni Maeve pagkagaling namin sa ospital.“Tumawag si Mama, Mahal. Nasa bahay na raw sila. Inihatid daw sila ni Elijah at ng mga tauhan nito kani-kanina lang,” anunsyo ni Maeve habang inaayos ang aking mga gamit sa isang bag.“Mabuti naman. Sobrang na-miss
Maeve Lailani Pascual “Soren!” gulat na wika ko nang sa aking pagtunghay mula sa aking pagkakaidlip ay ang nakadilat na mga mata ni Soren ang aking makita. Nakatitig lang ito sa akin habang may munting ngiti sa kanyang mga labi.“Miss me that much, huh?” biro naman niya sa akin at pagkatapos ay marahan niyang hinaplos ang aking buhok.Hindi ko naman mapigilan ang mapaluha dahil sa labis na pag-aalala sa kanya kanina lang, kung kaya wala sa sarili na niyakap ko siya nang mahigpit.“Awww…” dinig kong daing niya kung kaya mabilis akong napahiwalay mula sa aking pagkakayakap sa kanya.“Sorry!!!” hinging paumanhin ko naman sa kanya.Marahan naman niyang hinila ang aking kamay at saka ako inalayanang maupo sa ibabaw ng kanyang kama.“It’s fine… I know how worried you are and I’m sorry for making you worry,” malambing na ani pa niya sa akin.“Ayos lang. Ang mahalaga ngayon ay ligtas ka… Sobra akong natakot kanina eh, akala ko talaga iiwan mo na kami,” sabi ko pa kasunod ng muling pagdaloy n
Atticus Soren Castillo“Ma, Pa, nandito na po ako,” malakas na wika ko habang papasok sa aming lumang bahay.Kakatapos lang ng unang semester namin sa eskwela at dala ko ngayon ang unang progress card na ibinigay sa amin kanina.Halos lahat ng subjects ko ay nakakuha ako ng flat 1 bilang marka kaya naman masayang-masaya ako ngayong pauwi sa aming bahay para ipakita ito kila Mama.“Nandito kami, Soren, anak, sa kusina. Halika na rito para makapagmeriyenda ka na rin,” tugon naman ni Mama kung kaya doon ako kaagad na nagtungo. Dala ko pa ang bag na gamit ko habang may malawak akong ngiting pumasok sa kinaroroonan nila Mama.“Ma, Pa, may regalo po ako sa inyo,” masiglang wika ko kasunod ng pag-aabot ng papel na aking hawak sa kanila.“Wow! Ang tataas ng grades mo, anak, ah,” manghang sabi pa ni Mama na siyang unang nakakita ng aking mga marka bago niya ito ipinasa kay Papa kasunod ng mahigpit na pagyakap nila sa akin, dahilan upang mapapikit ang aking mga mata nang mahigpit.Sa aking pagm
Maeve Lailani Pascual“Ma’am, dinala po namin sa ospital si Sir Soren. Natamaan po kasi siya ng bala kanina lang mula sa isang tauhan ng mga Ramos,” anunsyo ni Kevin, isa sa mga security guard namin dito sa bahay, matapos niya kaming putahan sa silid kung saan kami iniwan kanina lang ni Soren.Ilang minuto na ring tigil ang putukan mula sa labas ng bahay, ngunit gustuhin man naming lumabas kanina upang tingnan ang nangyari ay hindi naman namin ito magawa dahil sa pagkakasara ng pinto mula sa labas ng silid.Sunod ring lumapit sa amin sina Elija at Davos na tila may mga bahid ng dugo ang kanilang mga damit dahil sa pakikipagpalitan nila ng baril kanina lang.“Anong nangyari kay Soren? Bakit hindi niyo man lang ako tinawag kanina? Sana nasamahan ko siya,” naiyak at nag-aalalang sabi ko.Lumapit rin sa amin si Mama at marahang kinuha si Axel mula sa pagkakarga ko sa bata.“Anong lagay ngayon ni Atticus? Ligtas naman siya, 'di ba?” tanong pa ni Mama sa mga lalaking nasa aking harap.Napab
Sa kabila ng puyat at sakit ng ulo na aking nararamdaman, pinilit ko pa rin ang aking sarili na bumangon at pumasok sa unibersidad. I have an early class today at eight in the morning kaya naman kahit nahihilo ay pinilit ko pa ring pumasok.My first class is Maeve’s class, kaya naman kahit na sobra
"Maeve, okay ka lang ba talaga? Gusto mo bang samahan kita sa office ni Sir tutal pareho naman tayong late kanina," may pag-aalalang ani ni Jessica habang nag-aayos ako ng aking gamit. Kakatapos lang rin kasi ng aming klase kay Sir Soren at nagkataon naman na vacant ako, kaya naman mas minabuti ko
Maeve Lailani Pascual"Kakarating mo pa lang anak, aalis ka na naman?" takang tanong ni Mama nang makita niya akong palabas ng aking silid. Wala pa kasi ni kalahating oras mula nang umuwi ako sa bahay mula sa part-time job na pinapasukan ko sa gabi at ngayon ay naghahanda naman ako para sa pagpasok
Atticus Soren Castillo"Boss, long time no see." Nakangiting bati sa akin ng bouncer ng bar sa may entrada pa lang nito. Isang tango naman ang isinagot ko sa kanya bago nagpatuloy sa pagpasok sa lugar kung saan alam kong kailangang-kailangan ko.Halos nasa dalawang linggo na rin mula nang huli akon







