MasukAtticus Soren Castillo
Alas-onse na ng hatinggabi pero heto ako at buhay na buhay pa rin ang diwa. Nakailang bote na rin ako ng alak ngunit tila ba hindi pa rin ito umepekto sa aking sistema, dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin mawala sa isip ko ang bagong estudyante ko. Na tila ba may nagtutulak sa akin para mas kilalanin pa ito.
“F*ck,” pigil na mura ko pa bago nagpasyang bumangon na sa aking kama. Nagsuot lang rin ako ng may kakapalang jacket bago nagpasyang lumabas ng aking bahay.
I tried to call Drey and the other boys, checking if they were free tonight, but no one answered; probably they are busy at this moment or sleeping. Sino ba naman kasing gising pa sa mga oras na ito, mukhang ako na nga lang ata.
Instead of going to Rote Nacht, I just decided to go to a different bar nearby. Mas mabuti na nga rin siguro ito para kahit papaano ay walang nakakakilala sa akin.
While driving my big bike, a certain bar named ‘Home Run’ caught my attention. Without wasting time, I immediately parked my big bike in a vacant space on the side of the bar. Maliit ang bar na ito kumpara sa Rote Nacht, pero base sa mga tao na naglalabas-masok rito ay masasabi kong hindi rin naman pipitsugin ang bar na ito.
Sa pagpasok ko pa lang sa loob ng bar ay malakas na tugtugan agad ang bumati sa akin, sinabayan pa ito ng malilikot na ilaw na mas nagbibigay ng sigla sa buong lugar.
Hindi pa man ako nakalalapit sa may bar counter para kumuha ng alak ay isang babae agad ang lumapit sa akin.
“Hi pogi, bago ka dito no? Ngayon lang kasi kita nakita,” wika pa nito sa malandi at nang-aakit na tinig.
Nginitian ko naman ito gaya ng palagi kong ginagawa bago pasimpleng dinama ang kanyang pang-upo nang mas lalo pa itong lumapit sa akin.
“Yeah, this bar caught my attention while going home, so I’m here to see if it’s really good,” sagot ko naman sa kanya.
“Gusto mo bang mas mag-enjoy?” muling tanong pa nito na siyang ikinatitig ko naman sa kanya. “My friends are there,” turo pa niya sa isang pabilog na mesa. “You can join us if you want,” pahabol pa nito.
They are ten in the group, merong apat na lalaki at anim na babae kasama ang babaeng kausap ko ngayon.
“Sure,” sagot ko naman sa kanya. Mas mabuti na rin siguro ito para kahit papaano ay mawala sa isip ko ang estudyante kong iyon. “Go there first, and I will just get some drinks for all of us,” pahabol na sabi ko pa bago mas pinanggigilan ang kanyang pang-upo na agad naman ikinaungol.
Mabilis naman akong nagtungo sa bar counter upang umorder ng dalawang bucket ng beer at dalawang bote ng mamahaling alak para dalhin sa nasabing grupo. Papalapit pa lang ako sa kanilang kinaroroonan ay malawak na ngiti agad ng babaeng unang sumalubong sa akin ang agad kong nakita.
“You can sit here,” wika pa nito bago tumayo sa pang-isahang upuan na kanyang inookupa. Pagkaupo ko naman doon ay mabilis rin itong umupo sa aking kandungan at ilang sandali pa ay siya na mismo ang nag simula sa aming mainit na paghahalikan.
Paminsan-minsan ay nakikisabay rin ako sa kanilang usapan kaya naman napag-alaman kong kagaya sa Rote Nacht ay may mga sinabi rin ang mga ito sa buhay. Ilan sa kanila ay anak ng politiko, o di naman kaya ay mga nepo baby na pinalaki sa luho ng kanilang mga magulang. Kagaya na lang ng babaeng nakakandong sa akin ngayon. Siya lang naman ang nag-iisang anak ng Laurel clothing line, ang isa sa pinaka kilalang kumpanya pagdating sa mga damit, mapababae man o mapalalake.
Sa muling paghihiwalay ng aming mga labi ay siya rin namang pagdako ng aking paningin sa may entrada ng bar kung saan tila ba dinadaya ako ng aking paningin, dahil sa pagtingin ko sa babaeng kakapasok lang ay walang iba kundi ang babaeng mula pa kahapon ay hindi na nawala sa aking isip.
Makailang beses ko pa itong tinitigan ngunit iisa lang ang sinasabi ng aking isip, na ito nga ay si Maeve na siyang nagpapagulo sa buong sistema ko ngayon.
Marahil dala na rin ng tama ng alak na sinabayan pa ng init ng aking katawan sa muling pagkaalaala ng mabilis na halik na iginawad ko kay Maeve kanina ay nagawa kong ayain ang babaeng nakakandong sa akin ngayon para pumunta sa mas pribadong lugar na hindi naman niya tinanggihan.
Sakay ng aking big bike ay tinungo namin ang pinakamalapit na hotel kung saan alam kong pareho naming mailalabas ang init na kanina pa namumuo sa pagitan naming dalawa.
Pagkapasok na pagkapasok pa lang namin sa nasabing silid ay wala namang sinayang na pagkakataon ang babaeng aking kasama at agad na rin akong sinunggaban.
At gaya ng inaasahan, isang mainit na p********k ang namagitan sa aming dalawa. Pero taliwas sa mga nagdaang pakikipagtalik na aking ginawa, ngayon ay iisang babae lang ang tumatakbo sa aking isip, babaeng iniisip kong siyang nasa ibabaw ko ngayon habang nagtataas-baba sa aking kahabaan, babaeng laman ng aking pantasya mula nang araw na nakita ko siya, walang iba kundi si Maeve Pascual, ang bagong estudyanteng nagpabaliw ng tuluyan sa aking sistema.
Maeve Lailani Pascual“Ma’am, dinala po namin sa ospital si Sir Soren. Natamaan po kasi siya ng bala kanina lang mula sa isang tauhan ng mga Ramos,” anunsyo ni Kevin, isa sa mga security guard namin dito sa bahay, matapos niya kaming putahan sa silid kung saan kami iniwan kanina lang ni Soren.Ilang minuto na ring tigil ang putukan mula sa labas ng bahay, ngunit gustuhin man naming lumabas kanina upang tingnan ang nangyari ay hindi naman namin ito magawa dahil sa pagkakasara ng pinto mula sa labas ng silid.Sunod ring lumapit sa amin sina Elija at Davos na tila may mga bahid ng dugo ang kanilang mga damit dahil sa pakikipagpalitan nila ng baril kanina lang.“Anong nangyari kay Soren? Bakit hindi niyo man lang ako tinawag kanina? Sana nasamahan ko siya,” naiyak at nag-aalalang sabi ko.Lumapit rin sa amin si Mama at marahang kinuha si Axel mula sa pagkakarga ko sa bata.“Anong lagay ngayon ni Atticus? Ligtas naman siya, 'di ba?” tanong pa ni Mama sa mga lalaking nasa aking harap.Napab
Atticus Soren CastilloMas naging doble ang pag-iingat na ginawa ko hindi lang para kina Maeve at Axel, kundi maging para sa pamilyang mayroon kami.Magmula nang sa mansyon na tinirhan ng mga Acueza ay mas naging puspusan na rin ang aming pagpaplano para lang tuluyan na naming mahuli ang puno’t dulo ng lahat ng nangyayari sa amin. Gaya na lang ngayon habang kausap ko sa opisina ko sina Davos at Raven na siyang nangunguna sa paghahanap sa mga Ramos. Kasama rin namin ngayon sina Adam, James, at Kevin na siyang namumuno sa seguridad ng buong pamilya ko. Maging si Tito Anjo at ang ilang tauhan niya ay kasama rin namin para lang masiguradong sa pagkakataong ito ay mahuhuli na namin ang aming mga tunay na kalaban.“Sigurado ba kayong nasa Zambales sila? Ilang beses na tayong nagkamali sa tunay na kinaroroonan ng mga Ramos?” paniniguradong tanong ni Tito Anjo kina Davos na siyang nagbabalita sa amin ngayon ng kinaroroonan ng mag-amang Stanley at Stanford.“Yes po, Sir. Ilang linggo rin kamin
Maeve Lailani PascualI feel dizzy when I wake. Wala rin si Soren sa aking tabi dahil maaga itong umalis kanina pa dahil sa mahalagang meeting na kailangan niyang daluhan ngayong araw.Nang marinig ko ang pag-iyak ni Axel mula sa nursery room ay buong lakas akong bumangon kahit pa patindi nang patindi ang pag-ikot ng aking paningin dahil sa labis na pagkahilo.Pagdating ko sa silid ng mga bata ay naabutan ko naman si Anjelique na buhat na ngayon ang aking anak habang si Aurelius naman ay pilit na iniaabot sa kanyang kapatid ang isang maliit na laruan, na tila ba ito ang kanyang paraan para patahanin si Axel na ngayon ay patuloy pa ring umiiyak.“Binuhat ko na siya ha. Narinig ko kasing umiiyak kanina, baka nagugutom,” mahinahong sabi ni Anjelique nang makita niya ako sa may pinto ng silid.Isang tipid na ngiti naman ang aking isinagot sa kanya bago ako marahang naglakad palapit sa kanilang pwesto.“Okay lang. Salamat rin sa pag-aalo mo kay Axel,” tangi ko sabi naman sa kanya.Mahinaho
Maeve Lailani Pascual“Uhmm… Soren,” pigil na daing ko habang ang lalaking kasama ko ngayon dito sa banyo ay dinaig pa ang anak namin sa pagsipsip sa magkabilang dibdib ko.“Quite… I’m still starving,” pagsaway pa nito sa akin bago niya ako tuluyang iniupo sa kanyang kandungan paharap sa kanya.Sa kabila ng maligamgam na tubig at mga bulang bumabalot sa aming katawan ay damang-dama ko pa rin ang katigasan ng kanyang pagkalalaki na dahilan upang mas lalong mag-init ang aking buong katawan.“Let’s do it fast, mahal. Baka magising na si Axel,” ani ko rito. Mas lalo ko ring idiniin ang aking sarili sa kanya kaya naman hindi na rin niya napigilan ang mapaungol dahil sa aking ginawa.Mabilis nitong inilayo ang kanyang mukha mula sa aking mukha bago niya ako malawak na nginitian.“Not that fast, babe. I miss you a lot and I crave every inch of you, so we need to take it slow,” turan pa niya sa akin bago niya ako muling sinunggaban ng halik. Ang kanyang pagkalalaki ay ikinikiskis din nito sa
Maeve Lailani PascualMabagal kong isinasayaw si Axel habang mahina rin itong kinakantahan ng pampatulog nang bumukas ang pinto ng aming silid. Doon ay tahimik na pumasok si Soren habang ang kanyang paningin ay nakatutok sa aming mag-ina.“Nakatulog na ba ang baby natin?” may lambing na tanong niya sa akin bago ako marahang niyakap mula sa aking kinauupuan.Sinilip at magaan ko namang hinaplos ang maliit na mukha ng aming anak na ngayon ay namumungay na ang mga mata dahil sa antok na pilit niyang nilalabanan.“Hindi pa naman, pero antok na antok na siya, pilit lang niyang nilalabanan eh,” sagot ko naman na siya namang ikinatawa niya.“Akala mo naman mananalo siya sa antok…” tatawa-tawang komento pa ni Soren bago nito kinuha ang aming anak mula sa aking pagkakarga sa bata.“... Ako na ang magpapatulog sa kanya, maligo ka na kung gusto mo. Alam ko naman na pagod ka na rin sa maghapon nating gawain eh,” dagdag na wika pa niya sa akin habang tuluyan na niyang nakukuha ang aming anak.“Si
Maeve Lailani PascualDahil naitawag na rin naman ni Soren ang tungkol sa pagsama at pagtira ng mag-amang Anjo at Anjelique kila Mama, hindi na rin ako nagtaka nang maabutan ko silang dalawa ni Tita Marife na nakaabang na sa may entrada ng mansyon para sa aming pagdating.Hinawakan naman ni Soren ang aking kamay nang may kahigpitan kaya naman mula sa labas ng sasakyan ay napunta sa kanya ang aking paningin.“Thank you so much, Babe,” buong pusong pasasalamat muli nito sa akin habang naghihintay kaming tuluyang huminto ang aming sinasakyan.Kaagad naman akong umayos sa aking pagkakaupo at mabilis na dinampian ng halik ang kanyang mga labi na labis naman niyang ikinagulat. Nakapaskil rin sa aking mga labi ang isang malawak na ngiti na dahilan upang kumawala naman ang malalim niyang pagbuntong-hininga.“I told you many times, Babe, that it’s all okay. Saka nagkausap na rin naman kayo ni Anjelique at Anjo, 'di ba? Hindi naman sila makakasira sa pamilyang bubuuin natin kahit pa kasama nati
Sa kabila ng puyat at sakit ng ulo na aking nararamdaman, pinilit ko pa rin ang aking sarili na bumangon at pumasok sa unibersidad. I have an early class today at eight in the morning kaya naman kahit nahihilo ay pinilit ko pa ring pumasok.My first class is Maeve’s class, kaya naman kahit na sobra
"Maeve, okay ka lang ba talaga? Gusto mo bang samahan kita sa office ni Sir tutal pareho naman tayong late kanina," may pag-aalalang ani ni Jessica habang nag-aayos ako ng aking gamit. Kakatapos lang rin kasi ng aming klase kay Sir Soren at nagkataon naman na vacant ako, kaya naman mas minabuti ko
Maeve Lailani Pascual"Kakarating mo pa lang anak, aalis ka na naman?" takang tanong ni Mama nang makita niya akong palabas ng aking silid. Wala pa kasi ni kalahating oras mula nang umuwi ako sa bahay mula sa part-time job na pinapasukan ko sa gabi at ngayon ay naghahanda naman ako para sa pagpasok
I felt the pain on my head the moment I tried to open my eyes to look at my cellphone. Anong oras na rin kasi nang makauwi ako mula sa bar kagabi at hindi ko alam kung gaano karaming alak ba ang nainom namin. But one thing I was sure of, and that is I was so wasted last night, and that is because o







