MasukI felt the pain on my head the moment I tried to open my eyes to look at my cellphone. Anong oras na rin kasi nang makauwi ako mula sa bar kagabi at hindi ko alam kung gaano karaming alak ba ang nainom namin. But one thing I was sure of, and that is I was so wasted last night, and that is because of the news that Emilio told me. Na sa kabila ng mahabang panahong lumipas, hanggang ngayon ay wala pa ring bakas ang babaeng iyon, ang babaeng basta na lang nang-iwan sa akin nang walang pasabi. Ang babaeng pinagbuhusan ko ng buong buhay ko pero sa huli ay nagawa pa rin akong iwan.
Walang tigil sa pagtunog ang cellphone ko dahil na rin sa alarm na ngayon ay malakas na pumapailanlang sa aking buong silid. Gusto ko pa sanang umidlip kahit saglit ngunit nang maalala kong may pasok nga pala ako ngayon sa university ay buong pwersa kong ibinagon ang aking katawan at agad na nagtungo sa banyo para maligo.
I don't usually eat breakfast, kadalasan ay sa university na ako kumakain at sapat na sa akin ang isang tasa ng kape na ngayon ay aking iniinom. While drinking my coffee I also check my schedule for today. Hindi ko naman napigilan ang mapatango nang mapagtanto that I have three subject today in the university until 2 pm.
Kung tutuusin ay hindi ko naman kailangan magturo sa paaralan para magtrabaho. I have my own stable business and investment, but let's say teaching is one of my passion, idagdag pa ang ilang magagandang co-teacher ko roon at estudyante na kusang lumalapit sa akin sa tuwing makikita nila ako.
Matapos kong maubos ang aking kape ay agad na rin akong nagtungo sa aking sasakyan para makapunta sa university. Nasa kalahating oras lang naman ang layo ng village na tinutuluyan ko sa nasabing paaralan kaya naman nang makarating ako roon ay mangilan-ngilan pa lang ang mga estudyanteng naroon.
"Hi Prof," bati ng isang babaeng estudyante kasunod ng pagpapasada nito sa akin mula ulo hanggang paa. Mukhang kaaga-aga ay pinagpapantasyahan na naman ako ng mga ito. Napailing na lang ako bago tuluyang pumasok sa opisina na inookupa ko.
I own the 60 percent of this university, technically isa ako sa may-ari nito kasama ang apat pa na siya namang may hawak ng tig-sasampung porsyento ng paaralan. That's why despite of being a normal professor here, I still have the privilege to have my own space kahit sa loob pa ng paaralan.
Tatlong mahihinang katok naman ang aking narinig at kasunod noon ang pagpasok ni Miss Guevara, ang dean ng college of business and management. He knows who I am that's why despite of having a higher position in school she still show more respect towards me.
"Miss Guevara, anything you need this early morning?" bungad na tanong ko pa sa babae bago sinimulang buhayin ang aking laptop. My first class is by ten am, I still have one hour left to prepare for my discussion.
"Yes Mr. Castillio. I actually came here to inform you that the school board is requesting for a meeting tungkol sa bagong tatayong dean ng college natin by next month once I retire," paliwanag pa nito.
Miss Guevara is a good teacher. Gustong-gusto rin siya ng mga estudyante and I can say that she really likes her job well. Iyon nga lang ay kailangan na niyang magretiro nang maaga dahil na rin sa biglaang pag-migrate ng kanilang pamilya sa ibang bansa.
"What time is the meeting?" usisa ko naman sa kanya.
"3 pm," simpleng sagot naman niya.
"Tell them I will attend. Is that all that you want to tell?" muling tanong ko pa sa babae.
"That's all," pinal na wika naman nito bago agad na umalis ng aking opisina.
Ilang sandali pa ang lumipas at isang katok na naman ang aking narinig. Kasunod nito ang pagpasok naman ng isa pang guro mula sa kabilang department kaya naman agad na napakunot ang aking noo sa pagkakita pa lang rito.
“Miss Acueza? What are you doing here? As far as I know this is not the college of tourism," takang tanong ko pa. Marahan namang lumapit ang babae papunta sa aking lamesa bitbit ang isang plastic na sa tantaha ko ay pagkain ang laman.
Wala naman, namiss lang kita kaya dumaan ako dito," malanding wika pa nito bago hinaplos ang aking braso matapos maibaba ang kanyang bitbit sa ibaba ng aking mesa. Bahagya pa itong tumungo upang ipakita sa akin ang kanyang mayayamang dibdib na sadyang bukas ang dalawang bitones para may laya ang aking mata na makita ito.
What do you want?" seryosong tanong ko naman sa kanya. Hindi na bago ang ganitong tagpo sa loob ng aking opisina. Hindi lang naman ang babaeng ito ang madalas pumunta rito sa tuwing inaabot sila ng pag-iinit ng kanilang katawan. Miss Acueza is not an exception. Sa katunayan nga ay sa lahat ng guro na dumaan sa akin sa paaralang ito ay bukod-tangi ang babaeng ito lang ang tumagal sa akin. Bukod kasi sa galing ng performance niya ay nanatiling tikom ang kanyang bibig sa lahat ng nangyayari sa amin hindi katulad ng iba na kulang na lang ay ipamalita na may nangyari sa amin, na tila isang premyo para sa kanila ang makatalik ako.
Alam mo naman ang gusto eh, pwede mo naman siguro akong pagbigyan 'di ba kahit saglit lang," pahayag pa ng babae kaya naman agad ko na ring sinunggaban ang kanyang mga labi.
Ilang minuto pang naglaban ang aming mga dila bago ko ito dinala sa pribadong silid sa aking opisina at doon sinimulan ang bagay na kanyang hinihingi sa akin.
Mahigit kalahating oras rin kaming nagsawa sa katawan ng isa't isa kaya naman nang muli itong lumabas sa aking opisina ay hindi na nakapagtatakang hindi na pantay ang kanyang paglakad. Sabagay hindi ko naman na iyon problema, ang mahalaga ay nag-enjoy siya at ganoon din ako.
Sa muling pagtingin ko sa oras ay ganoon na lang ang aking gulat nang mapagtantong menos singko na lang at mag aalas-dyes na ng umaga. Oras na rin ng unang klase ko kaya naman halos maglakad takbo na rin ako papunta sa klase.
Sakto naman na bago tumunog ang bell ay nakarating ako sa silid ng pagtuturuan ko ngayon kaya naman tulad ng karaniwan kong ginagawa ay isa-isa kong pinasadahan ng tingin ang aking mga estudyante, sa pamamagitan noon ay malalaman ko kung sino ba ang liban sa aking klase.
Ngunit sa pagdako ng aking paningin sa bandang likuran ng silid ay ganoon na lang ang aking pagtataka nang makita ang isang hindi pamilyar na babae.
“You, the girl wearing the pink headband. You're new here right? What's your name?" pagkuha ko pa sa atensyon nito dahilan upang agad naman itong tumayo at lumapit sa akin.
Good morning Sir," bati pa ng babaeng bukod tanging tumawag sa akin ng Sir, dahil karamihan rito ay Prof ang tawag sa akin. "I'm Maeve Lailani, Sir, transferee" pakilala pa nito sabay abot sa akin ng papel na naglalaman ng kanyang detalye.
Ngunit imbis na pagtuunan ng pansin ang papel na aking hawak ay hindi ko naman mapigilan ang aking sarili na masdan ang mukha ng nasabing estudyante. Dahil sa hindi ko malamang dahilan ay tila ba may kahawig ito na hindi ko matukoy kung sino, na tila ba may parte sa akin na hindi mapigilan ang pagmasdan ang ganda ng kanyang mukha na kaiba sa lahat ng estudyanteng nahawakan ko.
Maeve Lailani PascualHindi ko alam kung ilang oras na akong nakatulog, ngunit ang katawan ko ay nahihilo rin. Sinubukan kong gumalaw ngunit kaunting kilos ko pa lang ay kaagad ko nang nadama ang kirot sa aking kaselanan na tila ba ay may malaki itong sugat.Tila naman napansin ni Soren ang aking pagkilos kaya naman, bitbit ang aming anak, ay marahan itong lumapit sa akin.“Don’t move too much, babe. Ang sabi ng doctor ay makakaramdam ka pa rin ng panghihina at sakit dahil sa pagkapanganak mo kay baby Axel. Huwag mo munang pilitin ang sarili mong kumilos,” banayad na paalala pa niya sa akin habang marahang hinahaplos ang aking buhok gamit ang isa niyang kamay dahil ang isa pa niyang bisig ay nakayakap sa maliit naming anghel.“I want to see our baby,” nahinang ani ko naman kaya si Soren ay bahagyang naupo sa tabi ng aking kama at marahang inilagay sa aking bisig ang aming anak.“Ang daya naman, bakit parang nakuha niya lahat sa iyo? Ako ang nagbuntis sa kanya at naghirap pero wala man
I kiss Maeve like my life depends on it. Hindi rin naman nagtagal at naramdaman ko na rin ang kanyang pagtugon kaya naman mas lalo ring nag-init ang aking katawan.I caress her big belly, feeling our son who will soon be part of our growing family.“Soren… I think we should stop… you know I can’t do it with you right now, mahihirapan ka lang,” may pag-aalinlangang sabi ni Maeve, dahil alam kong dama na rin niya ang apoy na unti-unting tumutupok sa aming dalawa sa mga oras na ito.Marahan ko namang hinaplos ang kanyang pisngi at saka pinakatitigang mabuti ang kanyang mukha.“It’s okay. I can handle myself. I just really want to kiss you right now. I’ve been craving this for a long time now,” may pananabik ko namang ani kasunod ng muling paghihinang ng aming mga labi.Maeve threw all her inhibitions and tried her best to respond to all my kisses. Unti-unti ay naglilikot na rin ang kanyang mga kamay na humahaplos na rin sa aking dibdib at iba pang parte ng aking katawan kaya naman mas pi
Marahil dahil na rin sa sobrang antok at pagod nitong mga nagdaang araw ay hindi ko na namalayan ang aking sarili na nakatulog na habang nagbabantay kay Maeve sa kanyang silid.Nakaupo lang ako kanina sa kanyang tabi habang hawak ang kanyang kamay hanggang sa unti-unti na akong mapasubsob sa gilid ng kama dahil sa pagdalaw sa akin ng antok. Naalimpungatan na lang ako at muling nagising dahil sa marahang paghaplos ni Maeve sa aking buhok na tila ba imbis na gisingin ay mas lalo pa niyang nais na palalimin ang aking tulog dahil sa banayad niyang paghaplos sa akin.“I’m sorry to wake you up. Pero baka kasi mangawit ka dyan, bakit hindi ka na lang sa couch natulog para mas kumportable ka?” malambing na wika pa niya nang makita ang pagmulat ng aking mga mata.Marahan ko namang iniangat ang aking ulo at bahagya rin iniunat ang aking likod dahil talagang nangawit ako sa pagkakayuko kanina. Hindi ko na rin kasi alam kung gaano na ako katagal na nakatungo marahil kaya ganito ang aking nararamd
Hindi maitago ang takot na namutawi sa mukha ni Maeve dahil sa kanyang natanggap na mensahe. Hindi lang kasi ito isang beses na naganap, kung nasundan pa ng ilang beses sa kabila ng paghihigpit ko sa seguridad na meron kami. Minsan pa nga ay ilang larawan niya ang kalakip ng mga padalang bulaklak at kung ano-anong gamit na tila ba nais iparating sa amin na kung sino man ay nasa paligid lang namin siya at nagmamasid.“Babe, wala pa bang balita kay Mama? Hindi pa rin ba siya nagigising?” magkasunod na usisa pa ni Maeve matapos ko siyang pakainin.Nananatili rin kasi itong naka-bed rest dahil na rin sa paghina ng aming anak sa kanyang sinapupunan, kaya naman kahit na alam kong nais niya ring makita at mabantayan si Maricel, ay mas pinipili niya ngayon na isaalang-alang ang kapakanan ng batang kanyang pinagbubuntis.“She is doing fine, babe. Wala kang dapat ipag-alala sa kanya. Kahapon nga lang ay sabi ni Marife na naigalang daw ni Maricel ang kamay niya habang nagbabantay si Marife sa ka
Atticus Soren Castillo“Did you track his location?” agad na tanong ko sa aking mga tauhan matapos maputol ang tawag.Kaagad ko ring kinabig si Maeve para ito ay yakapin dahil dama ko ang panginginig ng kanyang katawan dahil sa ginawa naming pagtawag sa lalaking nagpakilalang kanyang ama.“Hey, drink some water, and please try to relax. Baka humilab na naman 'yang tiyan mo at mapaanak ka na ng maaga nang tuluyan niyan,” may pag-aalalang wika ko sa kanya.Noong isang araw lang kasi ay sobrang sumakit ang kanyang tiyan dahil sa biglang seizure ni Maricel habang nagbabantay kami sa ospital. Bahagya rin siyang dinugo nang mga oras na iyon kaya naman labis-labis ang aming kaba. Mabuti na nga lang din at magagaling ang mga doktor sa ospital at kaagad na naagapan ang kanyang sitwasyon. Sabi pa nga ng mga doktor ay dahil daw iyon sa stress kaya naman kamuntikan na siyang mapaanak nang maaga.Tumango-tango naman ito at pilit na pinapakalma ang sarili habang marahang hinahaplos ang kanyang mala
Nais ko mang magpahinga dahil iyon rin ang napag-usapan namin ni Soren at para na rin sa kabutihan ng aming anak, ngunit hindi ko ito magawa. Kahit pa kasi kanina pa ako nakahiga sa kama at alam ko namang ligtas ako sa bahay ni Soren dahil sa dami ng bantay sa paligid, ay hindi ko pa rin magawang dalawin ng antok. Dahil hanggang ngayon ay naiisip ko pa rin ang tungkol sa sulat na ibinigay sa akin ng lalaki kanina lang.Mula pagkabata ay nakuntento na ako na kami lang dalawa ni Mama ang magkasama. Ni minsan ay hindi ko nagawang maghanap ng ama o ang tanungin man lang si Mama tungkol doon dahil kuntento na ako sa pagmamahal na ibinibigay niya. Ngunit ngayon na may nagsabi sa akin na kilala niya ang tunay kong ama ay hindi ko mapigilan ang sarili ko na mapaisip kung sino nga ba talaga siya. At bakit sa tagal na panahon ay ngayon lang siya nagpakita sa akin.Dahil hindi na rin ako madalaw-dalaw pa ng antok ay nagpasya ako na bumaba muna sa kusina para magtimpla ng gatas.“Ma'am, bakit gis
Right after I woke up, I immediately checked on my men to see if there was anything suspicious that had happened last night. I also confirm to them that they dispose of the body of the man that I killed properly.Wala naman pong kakaiba, boss… Saka naitapon na rin namin ang bangkay. Gaya nga ho ng
Habang tumatagal ang pagbubutis ko ay palala rin nang palala ang mga pagbabagong nararamdaman ko ngayon sa aking katawan. Kung noon ay hindi ako nakakaramdam ng pagsusuka pwera na lang kung may mga bagay akong naaamoy na hindi ko gusto, ngayon naman ay halos tuwing umaga ay tila hinahalukay ang aki
"Are you still jealous?" tanong ni Soren sa akin matapos putulin ang aming halik habang nananatili sa aking ibabaw."I’m not jealous?" patuloy kong pagtanggi kahit pa alam ko sa sarili kong nagsisinungaling lang ako.Sumilay naman ang isang pilyong ngiti sa kanyang mga labi bago ako muling ginawara
Maeve Lailani PascualPagkauwi namin ni Soren sa kanyang bahay, agad na sinalakay ang puso ko ng konsensya matapos kong makita si Mama na tila ba nag-aabang sa aming pagdating habang ang mga mata ay puno ng pag-aalala.“Susmaryosep ka talagang bata ka. Bakit ngayon ka lang nakaisip umuwi? Kung hind







