LOGINI felt the pain on my head the moment I tried to open my eyes to look at my cellphone. Anong oras na rin kasi nang makauwi ako mula sa bar kagabi at hindi ko alam kung gaano karaming alak ba ang nainom namin. But one thing I was sure of, and that is I was so wasted last night, and that is because of the news that Emilio told me. Na sa kabila ng mahabang panahong lumipas, hanggang ngayon ay wala pa ring bakas ang babaeng iyon, ang babaeng basta na lang nang-iwan sa akin nang walang pasabi. Ang babaeng pinagbuhusan ko ng buong buhay ko pero sa huli ay nagawa pa rin akong iwan.
Walang tigil sa pagtunog ang cellphone ko dahil na rin sa alarm na ngayon ay malakas na pumapailanlang sa aking buong silid. Gusto ko pa sanang umidlip kahit saglit ngunit nang maalala kong may pasok nga pala ako ngayon sa university ay buong pwersa kong ibinagon ang aking katawan at agad na nagtungo sa banyo para maligo.
I don't usually eat breakfast, kadalasan ay sa university na ako kumakain at sapat na sa akin ang isang tasa ng kape na ngayon ay aking iniinom. While drinking my coffee I also check my schedule for today. Hindi ko naman napigilan ang mapatango nang mapagtanto that I have three subject today in the university until 2 pm.
Kung tutuusin ay hindi ko naman kailangan magturo sa paaralan para magtrabaho. I have my own stable business and investment, but let's say teaching is one of my passion, idagdag pa ang ilang magagandang co-teacher ko roon at estudyante na kusang lumalapit sa akin sa tuwing makikita nila ako.
Matapos kong maubos ang aking kape ay agad na rin akong nagtungo sa aking sasakyan para makapunta sa university. Nasa kalahating oras lang naman ang layo ng village na tinutuluyan ko sa nasabing paaralan kaya naman nang makarating ako roon ay mangilan-ngilan pa lang ang mga estudyanteng naroon.
"Hi Prof," bati ng isang babaeng estudyante kasunod ng pagpapasada nito sa akin mula ulo hanggang paa. Mukhang kaaga-aga ay pinagpapantasyahan na naman ako ng mga ito. Napailing na lang ako bago tuluyang pumasok sa opisina na inookupa ko.
I own the 60 percent of this university, technically isa ako sa may-ari nito kasama ang apat pa na siya namang may hawak ng tig-sasampung porsyento ng paaralan. That's why despite of being a normal professor here, I still have the privilege to have my own space kahit sa loob pa ng paaralan.
Tatlong mahihinang katok naman ang aking narinig at kasunod noon ang pagpasok ni Miss Guevara, ang dean ng college of business and management. He knows who I am that's why despite of having a higher position in school she still show more respect towards me.
"Miss Guevara, anything you need this early morning?" bungad na tanong ko pa sa babae bago sinimulang buhayin ang aking laptop. My first class is by ten am, I still have one hour left to prepare for my discussion.
"Yes Mr. Castillio. I actually came here to inform you that the school board is requesting for a meeting tungkol sa bagong tatayong dean ng college natin by next month once I retire," paliwanag pa nito.
Miss Guevara is a good teacher. Gustong-gusto rin siya ng mga estudyante and I can say that she really likes her job well. Iyon nga lang ay kailangan na niyang magretiro nang maaga dahil na rin sa biglaang pag-migrate ng kanilang pamilya sa ibang bansa.
"What time is the meeting?" usisa ko naman sa kanya.
"3 pm," simpleng sagot naman niya.
"Tell them I will attend. Is that all that you want to tell?" muling tanong ko pa sa babae.
"That's all," pinal na wika naman nito bago agad na umalis ng aking opisina.
Ilang sandali pa ang lumipas at isang katok na naman ang aking narinig. Kasunod nito ang pagpasok naman ng isa pang guro mula sa kabilang department kaya naman agad na napakunot ang aking noo sa pagkakita pa lang rito.
“Miss Acueza? What are you doing here? As far as I know this is not the college of tourism," takang tanong ko pa. Marahan namang lumapit ang babae papunta sa aking lamesa bitbit ang isang plastic na sa tantaha ko ay pagkain ang laman.
Wala naman, namiss lang kita kaya dumaan ako dito," malanding wika pa nito bago hinaplos ang aking braso matapos maibaba ang kanyang bitbit sa ibaba ng aking mesa. Bahagya pa itong tumungo upang ipakita sa akin ang kanyang mayayamang dibdib na sadyang bukas ang dalawang bitones para may laya ang aking mata na makita ito.
What do you want?" seryosong tanong ko naman sa kanya. Hindi na bago ang ganitong tagpo sa loob ng aking opisina. Hindi lang naman ang babaeng ito ang madalas pumunta rito sa tuwing inaabot sila ng pag-iinit ng kanilang katawan. Miss Acueza is not an exception. Sa katunayan nga ay sa lahat ng guro na dumaan sa akin sa paaralang ito ay bukod-tangi ang babaeng ito lang ang tumagal sa akin. Bukod kasi sa galing ng performance niya ay nanatiling tikom ang kanyang bibig sa lahat ng nangyayari sa amin hindi katulad ng iba na kulang na lang ay ipamalita na may nangyari sa amin, na tila isang premyo para sa kanila ang makatalik ako.
Alam mo naman ang gusto eh, pwede mo naman siguro akong pagbigyan 'di ba kahit saglit lang," pahayag pa ng babae kaya naman agad ko na ring sinunggaban ang kanyang mga labi.
Ilang minuto pang naglaban ang aming mga dila bago ko ito dinala sa pribadong silid sa aking opisina at doon sinimulan ang bagay na kanyang hinihingi sa akin.
Mahigit kalahating oras rin kaming nagsawa sa katawan ng isa't isa kaya naman nang muli itong lumabas sa aking opisina ay hindi na nakapagtatakang hindi na pantay ang kanyang paglakad. Sabagay hindi ko naman na iyon problema, ang mahalaga ay nag-enjoy siya at ganoon din ako.
Sa muling pagtingin ko sa oras ay ganoon na lang ang aking gulat nang mapagtantong menos singko na lang at mag aalas-dyes na ng umaga. Oras na rin ng unang klase ko kaya naman halos maglakad takbo na rin ako papunta sa klase.
Sakto naman na bago tumunog ang bell ay nakarating ako sa silid ng pagtuturuan ko ngayon kaya naman tulad ng karaniwan kong ginagawa ay isa-isa kong pinasadahan ng tingin ang aking mga estudyante, sa pamamagitan noon ay malalaman ko kung sino ba ang liban sa aking klase.
Ngunit sa pagdako ng aking paningin sa bandang likuran ng silid ay ganoon na lang ang aking pagtataka nang makita ang isang hindi pamilyar na babae.
“You, the girl wearing the pink headband. You're new here right? What's your name?" pagkuha ko pa sa atensyon nito dahilan upang agad naman itong tumayo at lumapit sa akin.
Good morning Sir," bati pa ng babaeng bukod tanging tumawag sa akin ng Sir, dahil karamihan rito ay Prof ang tawag sa akin. "I'm Maeve Lailani, Sir, transferee" pakilala pa nito sabay abot sa akin ng papel na naglalaman ng kanyang detalye.
Ngunit imbis na pagtuunan ng pansin ang papel na aking hawak ay hindi ko naman mapigilan ang aking sarili na masdan ang mukha ng nasabing estudyante. Dahil sa hindi ko malamang dahilan ay tila ba may kahawig ito na hindi ko matukoy kung sino, na tila ba may parte sa akin na hindi mapigilan ang pagmasdan ang ganda ng kanyang mukha na kaiba sa lahat ng estudyanteng nahawakan ko.
Maeve Lailani Pascual“Uhmm… Soren,” pigil na daing ko habang ang lalaking kasama ko ngayon dito sa banyo ay dinaig pa ang anak namin sa pagsipsip sa magkabilang dibdib ko.“Quite… I’m still starving,” pagsaway pa nito sa akin bago niya ako tuluyang iniupo sa kanyang kandungan paharap sa kanya.Sa kabila ng maligamgam na tubig at mga bulang bumabalot sa aming katawan ay damang-dama ko pa rin ang katigasan ng kanyang pagkalalaki na dahilan upang mas lalong mag-init ang aking buong katawan.“Let’s do it fast, mahal. Baka magising na si Axel,” ani ko rito. Mas lalo ko ring idiniin ang aking sarili sa kanya kaya naman hindi na rin niya napigilan ang mapaungol dahil sa aking ginawa.Mabilis nitong inilayo ang kanyang mukha mula sa aking mukha bago niya ako malawak na nginitian.“Not that fast, babe. I miss you a lot and I crave every inch of you, so we need to take it slow,” turan pa niya sa akin bago niya ako muling sinunggaban ng halik. Ang kanyang pagkalalaki ay ikinikiskis din nito sa
Maeve Lailani PascualMabagal kong isinasayaw si Axel habang mahina rin itong kinakantahan ng pampatulog nang bumukas ang pinto ng aming silid. Doon ay tahimik na pumasok si Soren habang ang kanyang paningin ay nakatutok sa aming mag-ina.“Nakatulog na ba ang baby natin?” may lambing na tanong niya sa akin bago ako marahang niyakap mula sa aking kinauupuan.Sinilip at magaan ko namang hinaplos ang maliit na mukha ng aming anak na ngayon ay namumungay na ang mga mata dahil sa antok na pilit niyang nilalabanan.“Hindi pa naman, pero antok na antok na siya, pilit lang niyang nilalabanan eh,” sagot ko naman na siya namang ikinatawa niya.“Akala mo naman mananalo siya sa antok…” tatawa-tawang komento pa ni Soren bago nito kinuha ang aming anak mula sa aking pagkakarga sa bata.“... Ako na ang magpapatulog sa kanya, maligo ka na kung gusto mo. Alam ko naman na pagod ka na rin sa maghapon nating gawain eh,” dagdag na wika pa niya sa akin habang tuluyan na niyang nakukuha ang aming anak.“Si
Maeve Lailani PascualDahil naitawag na rin naman ni Soren ang tungkol sa pagsama at pagtira ng mag-amang Anjo at Anjelique kila Mama, hindi na rin ako nagtaka nang maabutan ko silang dalawa ni Tita Marife na nakaabang na sa may entrada ng mansyon para sa aming pagdating.Hinawakan naman ni Soren ang aking kamay nang may kahigpitan kaya naman mula sa labas ng sasakyan ay napunta sa kanya ang aking paningin.“Thank you so much, Babe,” buong pusong pasasalamat muli nito sa akin habang naghihintay kaming tuluyang huminto ang aming sinasakyan.Kaagad naman akong umayos sa aking pagkakaupo at mabilis na dinampian ng halik ang kanyang mga labi na labis naman niyang ikinagulat. Nakapaskil rin sa aking mga labi ang isang malawak na ngiti na dahilan upang kumawala naman ang malalim niyang pagbuntong-hininga.“I told you many times, Babe, that it’s all okay. Saka nagkausap na rin naman kayo ni Anjelique at Anjo, 'di ba? Hindi naman sila makakasira sa pamilyang bubuuin natin kahit pa kasama nati
Atticus Soren CastilloHindi ko maipaliwanag ang aking nararamdaman nang sa unang pagkakataon ay mahawakan ko si Aurelius, ang anak namin ni Anjelique. Aaminin kong noong una ay hinihiling ko na sana hindi ko siya anak dahil ayaw kong maging dahilan siya ng pagkasira ng pagsasama namin ni Maeve, ngunit ngayong nasa bisig ko na siya ay tila ayaw ko na siyang mawalay pa sa akin.“Kung hindi ninyo mamasamain, gusto ko lang sanang malaman kung saan kayo nakatira ngayon?” dinig kong usisa ni Maeve sa mag-amang Anjo at Anjelique makalipas lang ang ilang sandali.Naiwan rin kaming apat sa loob ng opisina ni Dr. De Silva matapos nitong ibigay ang DNA result sa akin dahil na rin sa isang emergency na kailangan niyang daluhan.“I have a secret property in Batangas. Nakapangalan ito sa Mama mo kaya naman hindi alam ng mga kalaban ko ang tungkol sa lugar. Pansamantala ay doon kami nakatigil muna pero plano rin naming pumunta sa ibang bansa habang hindi pa nahuhuli ang mga Ramos, lalo na ngayon at
Maeve Lailani Pascual“Are you really okay with this?” pangatlong beses na itinanong ito ni Soren sa akin habang nasa biyahe kami papunta sa ospital kung saan namin kukunin ang DNA result ng bata kasama ni Anj noong nagpunta sila sa bahay noong nakaraan lang.Kasalukuyan na ring nasa nasabing ospital ang mag-amang Anjo at Anjelique kasama ang sanggol na nag-aantay sa aming pagdating.Marahan naman akong humilig sa balikat ni Soren habang ang aking mga kamay ay nakapaikot sa kanyang braso.“Babe, pangatlong beses na tanong mo na 'yan. I told you, I’m really okay. Saka 'di ba nakapag-usap-usap na rin naman tayo nila Mama at Anjo nitong nakaraan lang,” mahinahong sabi ko naman sa kanya para lang masigurado siyang maayos lang ako.“I know, but I’m just worried, you know. What if the result turns out to be positive. Ayoko lang na masaktan at malungkot ka,” patuloy na pagdadahilan pa niya sa akin.Natawa naman ako dahil sa kanyang sinabi na dahilan upang matuon muli sa aking mukha ang kanya
Atticus Soren Castillo“... at alam kong alam mo ang negosyong sinasabi ko, that is none other than the Vanta Syndicate... dahil ang tatay mo at si Stanford mismo ang nagtayo at bumuo ng grupong iyon na siyang gusto mong pabagsakin ngayon,” pahayag ni Anjo na tila bombang nagpaliwanag sa buo naming sistema.“Alam kong mahirap paniwalaan ang mga sinasabi ko---”“No… you’re lying. Hindi magagawa ni Dad ang mga sinasabi mo… mula pa pagkabata ko, lagi na niyang itinuturo sa akin na huwag na huwag akong mananakit ng iba, na kahit anong hirap ng buhay ay kailangan ko pa ring lumaban nang patas…. kaya hindi ako naniniwala sa’yo,” pagputol ko sa kanyang sinasabi. Mabilis rin akong napatayo mula sa aking kinauupuan dahil pakiramdam ko ay nawawalan ako ng hangin na malalanghap.Tila ba ang paligid ko rin ay huminto sa paggalaw at tanging kaming dalawa lang ni Anjo ang magkaharap. Maging ang pagtawag at paghawak nga ni Maeve sa akin ay hindi ko na nagawang bigyan ng pansin dahil sa samut-saring
Sa kabila ng puyat at sakit ng ulo na aking nararamdaman, pinilit ko pa rin ang aking sarili na bumangon at pumasok sa unibersidad. I have an early class today at eight in the morning kaya naman kahit nahihilo ay pinilit ko pa ring pumasok.My first class is Maeve’s class, kaya naman kahit na sobra
Atticus Soren CastilloAlas-onse na ng hatinggabi pero heto ako at buhay na buhay pa rin ang diwa. Nakailang bote na rin ako ng alak ngunit tila ba hindi pa rin ito umepekto sa aking sistema, dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin mawala sa isip ko ang bagong estudyante ko. Na tila ba may nagtutulak
"Maeve, okay ka lang ba talaga? Gusto mo bang samahan kita sa office ni Sir tutal pareho naman tayong late kanina," may pag-aalalang ani ni Jessica habang nag-aayos ako ng aking gamit. Kakatapos lang rin kasi ng aming klase kay Sir Soren at nagkataon naman na vacant ako, kaya naman mas minabuti ko
Maeve Lailani Pascual"Kakarating mo pa lang anak, aalis ka na naman?" takang tanong ni Mama nang makita niya akong palabas ng aking silid. Wala pa kasi ni kalahating oras mula nang umuwi ako sa bahay mula sa part-time job na pinapasukan ko sa gabi at ngayon ay naghahanda naman ako para sa pagpasok
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






