LOGINMaeve Lailani PascualHindi ko alam kung ilang oras na akong nakatulog, ngunit ang katawan ko ay nahihilo rin. Sinubukan kong gumalaw ngunit kaunting kilos ko pa lang ay kaagad ko nang nadama ang kirot sa aking kaselanan na tila ba ay may malaki itong sugat.Tila naman napansin ni Soren ang aking pagkilos kaya naman, bitbit ang aming anak, ay marahan itong lumapit sa akin.“Don’t move too much, babe. Ang sabi ng doctor ay makakaramdam ka pa rin ng panghihina at sakit dahil sa pagkapanganak mo kay baby Axel. Huwag mo munang pilitin ang sarili mong kumilos,” banayad na paalala pa niya sa akin habang marahang hinahaplos ang aking buhok gamit ang isa niyang kamay dahil ang isa pa niyang bisig ay nakayakap sa maliit naming anghel.“I want to see our baby,” nahinang ani ko naman kaya si Soren ay bahagyang naupo sa tabi ng aking kama at marahang inilagay sa aking bisig ang aming anak.“Ang daya naman, bakit parang nakuha niya lahat sa iyo? Ako ang nagbuntis sa kanya at naghirap pero wala man
I kiss Maeve like my life depends on it. Hindi rin naman nagtagal at naramdaman ko na rin ang kanyang pagtugon kaya naman mas lalo ring nag-init ang aking katawan.I caress her big belly, feeling our son who will soon be part of our growing family.“Soren… I think we should stop… you know I can’t do it with you right now, mahihirapan ka lang,” may pag-aalinlangang sabi ni Maeve, dahil alam kong dama na rin niya ang apoy na unti-unting tumutupok sa aming dalawa sa mga oras na ito.Marahan ko namang hinaplos ang kanyang pisngi at saka pinakatitigang mabuti ang kanyang mukha.“It’s okay. I can handle myself. I just really want to kiss you right now. I’ve been craving this for a long time now,” may pananabik ko namang ani kasunod ng muling paghihinang ng aming mga labi.Maeve threw all her inhibitions and tried her best to respond to all my kisses. Unti-unti ay naglilikot na rin ang kanyang mga kamay na humahaplos na rin sa aking dibdib at iba pang parte ng aking katawan kaya naman mas pi
Marahil dahil na rin sa sobrang antok at pagod nitong mga nagdaang araw ay hindi ko na namalayan ang aking sarili na nakatulog na habang nagbabantay kay Maeve sa kanyang silid.Nakaupo lang ako kanina sa kanyang tabi habang hawak ang kanyang kamay hanggang sa unti-unti na akong mapasubsob sa gilid ng kama dahil sa pagdalaw sa akin ng antok. Naalimpungatan na lang ako at muling nagising dahil sa marahang paghaplos ni Maeve sa aking buhok na tila ba imbis na gisingin ay mas lalo pa niyang nais na palalimin ang aking tulog dahil sa banayad niyang paghaplos sa akin.“I’m sorry to wake you up. Pero baka kasi mangawit ka dyan, bakit hindi ka na lang sa couch natulog para mas kumportable ka?” malambing na wika pa niya nang makita ang pagmulat ng aking mga mata.Marahan ko namang iniangat ang aking ulo at bahagya rin iniunat ang aking likod dahil talagang nangawit ako sa pagkakayuko kanina. Hindi ko na rin kasi alam kung gaano na ako katagal na nakatungo marahil kaya ganito ang aking nararamd
Hindi maitago ang takot na namutawi sa mukha ni Maeve dahil sa kanyang natanggap na mensahe. Hindi lang kasi ito isang beses na naganap, kung nasundan pa ng ilang beses sa kabila ng paghihigpit ko sa seguridad na meron kami. Minsan pa nga ay ilang larawan niya ang kalakip ng mga padalang bulaklak at kung ano-anong gamit na tila ba nais iparating sa amin na kung sino man ay nasa paligid lang namin siya at nagmamasid.“Babe, wala pa bang balita kay Mama? Hindi pa rin ba siya nagigising?” magkasunod na usisa pa ni Maeve matapos ko siyang pakainin.Nananatili rin kasi itong naka-bed rest dahil na rin sa paghina ng aming anak sa kanyang sinapupunan, kaya naman kahit na alam kong nais niya ring makita at mabantayan si Maricel, ay mas pinipili niya ngayon na isaalang-alang ang kapakanan ng batang kanyang pinagbubuntis.“She is doing fine, babe. Wala kang dapat ipag-alala sa kanya. Kahapon nga lang ay sabi ni Marife na naigalang daw ni Maricel ang kamay niya habang nagbabantay si Marife sa ka
Atticus Soren Castillo“Did you track his location?” agad na tanong ko sa aking mga tauhan matapos maputol ang tawag.Kaagad ko ring kinabig si Maeve para ito ay yakapin dahil dama ko ang panginginig ng kanyang katawan dahil sa ginawa naming pagtawag sa lalaking nagpakilalang kanyang ama.“Hey, drink some water, and please try to relax. Baka humilab na naman 'yang tiyan mo at mapaanak ka na ng maaga nang tuluyan niyan,” may pag-aalalang wika ko sa kanya.Noong isang araw lang kasi ay sobrang sumakit ang kanyang tiyan dahil sa biglang seizure ni Maricel habang nagbabantay kami sa ospital. Bahagya rin siyang dinugo nang mga oras na iyon kaya naman labis-labis ang aming kaba. Mabuti na nga lang din at magagaling ang mga doktor sa ospital at kaagad na naagapan ang kanyang sitwasyon. Sabi pa nga ng mga doktor ay dahil daw iyon sa stress kaya naman kamuntikan na siyang mapaanak nang maaga.Tumango-tango naman ito at pilit na pinapakalma ang sarili habang marahang hinahaplos ang kanyang mala
Nais ko mang magpahinga dahil iyon rin ang napag-usapan namin ni Soren at para na rin sa kabutihan ng aming anak, ngunit hindi ko ito magawa. Kahit pa kasi kanina pa ako nakahiga sa kama at alam ko namang ligtas ako sa bahay ni Soren dahil sa dami ng bantay sa paligid, ay hindi ko pa rin magawang dalawin ng antok. Dahil hanggang ngayon ay naiisip ko pa rin ang tungkol sa sulat na ibinigay sa akin ng lalaki kanina lang.Mula pagkabata ay nakuntento na ako na kami lang dalawa ni Mama ang magkasama. Ni minsan ay hindi ko nagawang maghanap ng ama o ang tanungin man lang si Mama tungkol doon dahil kuntento na ako sa pagmamahal na ibinibigay niya. Ngunit ngayon na may nagsabi sa akin na kilala niya ang tunay kong ama ay hindi ko mapigilan ang sarili ko na mapaisip kung sino nga ba talaga siya. At bakit sa tagal na panahon ay ngayon lang siya nagpakita sa akin.Dahil hindi na rin ako madalaw-dalaw pa ng antok ay nagpasya ako na bumaba muna sa kusina para magtimpla ng gatas.“Ma'am, bakit gis
"Uhmmm… Soren…" pigil hiningang daing ko dahil sa panggigil ni Soren sa aking dibdib habang minamarkahan niya ang aking leeg sa pamamagitan ng pagsipsip sa sensitibong parteng iyon ng aking katawan."Sshhh… don’t make it too loud, baby… baka magising natin ang iba," ani naman niya ngunit patuloy pa
Maeve Lailani PascualKanina pa ako paikot-ikot sa aking kama pero hindi pa rin ako dinadalaw ng antok, na tila ba kahit ala una na ng hating gabi ay wala pa ring balak ang diwa ko na umidlip kahit saglit man lang. Hindi ko alam kung dahil pa ito sa pagbubuntis ko o dahil sa dami rin ng tumatakbo s
“Okay ka na ba talaga? May gusto ka bang kainin o inumin? Anton said that pregnant women usually have some cravings. Maybe we can buy it first before we go home," mahinahong wika ko kay Maeve matapos siyang bahagyang kumalma matapos ang kanyang pag-iyak kanina lang.Kahit papaano naman ay nakakausa
Atticus Soren Castillo"... It’s confirmed, she is pregnant…" pahayag ni Anton na patuloy na umuulit sa aking utak habang ang aking paligid ay tila tumigil naman sa paggalaw."A-anong sabi mo?" sa wakas ay nasabi ko matapos ang ilang minutong katahimikan sa aming paligid. Nilingon ko rin si Maeve n







