LOGIN
Ang gabi ay balot ng karangyaan sa loob ng Maximilian Estate, pero para kay Ava Dominique, pakiramdam niya ay isa siyang isdang naligaw sa gitna ng karagatan ng mga pating. Suot ang isang midnight blue backless silk dress na pinilit lang ipasuot sa kanya ng kanyang kakambal na si Aria, halos hindi makahinga si Ava sa sobrang hiyâ. Hindi siya sanay sa ganitong karangyaan. Mas gusto niya ang mag-stay sa bahay, magbasa, at asikasuhin ang kanyang boyfriend—kahit na ang totoo ay unti-unti na siyang nauubos nito.
"Aria, bakit kailangan nating gawin 'to?" bulong ni Ava kanina bago sila maghiwalay. "Ava, relax! Isang gabi lang. Zane is a gentleman, he’ll take care of you. I just need to fix something for my flight," sagot ni Aria nang may kakaibang ngiti.
Ang hindi alam ni Ava, sa kabilang kwarto, sa loob ng isang surveillance suite, seryosong nag-uusap ang tatlong tao: sina Aria, ang totoong Zane, at ang "secret twin" na si Zion Alexander.
"Sigurado ba kayo rito?" tanong ni Zane habang inaayos ang kanyang salamin. "My brother is... a predator. Ava is too soft for him." "Iyon nga ang punto, Zane," sagot ni Aria. "Ava needs to realize that her boyfriend, Mark, is a leech. Zion will show her what it's like to be with a real man." Si Zion, na 26 years old at nakasuot ng shades sa loob ng silid, ay hindi nagsasalita. Pinagmamasdan lang niya si Ava sa monitor. Para sa kanya, hindi lang ito isang laro. Anim na taon niyang hinintay na makuha ang atensyon ng dalaga.
Sa loob ng VIP lounge, nakaupo si Ava sa tapat ng lalakeng akala niya ay si Zane. Dahil sa kaba, mabilis niyang ininom ang whiskey na nasa harap niya. Isang shot, dalawa, tatlo... hanggang sa pang-lima, ang kanyang mahiyaing depensa ay unti-unti nang bumibigay.
"A-alam mo... hic... Zane," panimula ni Ava, ang boses niya ay medyo paos na. "Ang swerte ni Aria sa'yo. Intelektwal ka, mabait... h-hindi katulad ni Mark." "Mark?" tipid na sagot ni Zion. Ang kanyang boses ay mas malalim kaysa kay Zane, pero dahil lasing na si Ava, hindi niya ito napansin. "Ang boyfriend ko... ugh," napahilig ang ulo ni Ava sa sofa. "Alam mo bang ako ang nagbabayad ng rent namin? Ako ang nagluluto, ako ang naglalaba... tapos siya, ang ginagawa lang ay maglaro ng video games at magreklamo na hindi masarap ang ulam. P-paano ko ba siya iiwan? Mahiyain ako, Zane... ayokong makasakit."
Tumayo si Zion at lumapit kay Ava. Ang bawat hakbang niya ay puno ng awtoridad. "Kung hindi mo siya kayang iwan sa maayos na paraan, Ava... kailangan mong gumawa ng kasalanan na hindi niya mapapatawad." "A-ano?" naguguluhang tanong ni Ava habang pilit na tumatayo.
Dahil sa hilo at sa bigat ng kanyang nararamdaman, nawalan ng balanse ang dalaga. Ang kanyang manipis na heels ay sumabit sa binti ng lamesa. "Whoa!" Dahil sa pagiging clumsy, pasubsob siyang nahulog. Pero imbes na sa sahig, sinalo siya ng matitigas na braso ni Zion. Sa sobrang bilis ng pangyayari, ang mukha ni Ava ay dumiretso sa labi ni Zion.
Ang mundo ay tumigil.
Naramdaman ni Ava ang lambot at init ng labi ni Zion. Imbes na lumayo, ang kanyang katawan ay tila naging glue na dumikit sa maskuladong dibdib ng lalaki. Ang mahiyaing si Ava ay nakaramdam ng kuryenteng hindi niya kailanman naramdaman kay Mark. Isang segundo, dalawa... bago siya natauhan.
"O-OMG! I'm sorry! Zane, s-sorry!" mabilis siyang lumayo, ang mukha ay kasing-pula na ng kamatis. "H-hindi ko sinasadya! M-mahiyain lang talaga ako at... clumsy!" "It's okay, Ava," ngumisi si Zion—isang ngising mapanganib. "In fact, I liked it."
Lalabas na sana si Ava sa pintuan para takasan ang kahihiyan nang biglang bumukas ito nang malakas. Pumasok ang kanyang boyfriend na si Mark, na galit na galit. "Ava! Sabi ko na nga ba! Sabi ni Aria nandito ka raw at nakikipag-date sa iba!" sigaw ni Mark habang iwinawagayway ang kanyang phone. "M-Mark? Anong ginagawa mo rito?" nauutal na sabi ni Ava. "Hindi... m-mali ang iniisip mo..."
"Anong mali?! Nakita ko kayong naghahalikan!" akmang susugurin ni Mark si Ava nang biglang humarang si Zion. Hinawakan ni Zion ang kwelyo ni Mark at tinitigan ito sa mata. "I don't care who you are. But if you raise your voice at her again, sisiguraduhin kong wala ka nang boses na ilalabas bukas."
Napako si Ava sa kanyang kinatatayuan habang nararamdaman ang bawat daliri ni Zion na humahaplos sa kanyang braso. Ang "mabait" na Zane na kilala niya ay tila naglaho, at ang kaharap niya ngayon ay isang lalakeng tila kayang basahin ang bawat itinatago niyang pagnanasa. Sa bawat segundo na lumilipas, ang hiyâ na nararamdaman niya kanina ay unti-unting napapalitan ng isang kakaibang uri ng pananabik—isang pakiramdam na bawal, lalo na’t alam niyang boyfriend ito ng kanyang kambal na si Aria.
"Mark... umalis ka na," mahinang sabi ni Ava, sinusubukang maging matapang kahit nanginginig ang kanyang boses.
"Hindi ako aalis hangga't hindi ka sumasama sa akin! Akin ka lang, Ava!" sigaw ni Mark, pero isang malamig na tingin lang mula kay Zion ay napaatras na ito.
"Mali ka," bulong ni Zion habang nakatitig nang malalim sa mga mata ni Ava. "Hindi na siya sa'yo simula nang pumasok siya sa silid na ito."
Dahil sa sobrang kaba at sa epekto ng alak, muling nadulas ang paa ni Ava sa carpet—ang kanyang pagiging clumsy ay muling nagtraydor sa kanya. Sa pagkakataong ito, imbes na matumba, mas lalo siyang napasandal sa matigas na katawan ni Zion. Ang init ng balat nito ay tumagos sa manipis na tela ng kanyang dress, dahilan para mapakapit siya nang mahigpit sa polo nito.
"U-ugh... Zane... bakit ganito?" ungol ni Ava, halos hindi na lumalabas ang boses sa sobrang tindi ng nararamdaman.
Ang cliffhanger? Sa gitna ng gulo, biglang nag-ring ang phone ni Ava. Isang message mula kay Aria: "Enjoy the night, sis. Zion is waiting for his queen." Nanlaki ang mga mata ni Ava. Zion? Kung si Zion ito... nasaan ang totoong Zane? At bakit parang ayaw na niyang kumawala sa mga bisig ng lalakeng ito?
(Aria’s POV)Ang babala ng sonar ay tuluyan nang naging isang mahabang, nakakabinging hiyaw ng pulang ilaw sa loob ng emergency submarine bunker ng Golden East International Inc. Ngunit sa loob ng gumigiwang na control room, wala nang sinumang nakakarinig sa makina. Ang hangin ay tuluyan nang naging purong singaw ng nagbabagang laman—malapot, maasim, at nanenuot ang amoy ng naghalong pawis, sariwang dugo, at ang walang katapusang s-xual discharge ng apat na katawang tuluyan nang binitawan ang bawat konsepto ng sibilisasyon at kontrol.Si Zane ay nakatayo sa ibabaw ko sa steel deck, ang kanyang katawan ay tila isang bersyon ng isang mapanganib, walang awang mandaragit. Ang bawat muscle sa kanyang dibdib at abs ay nagpupulsar sa tindi ng adrenaline at ng animalistic na pagnanasa. Ang kanyang ari—isang dambuhalang sandata ng biological dominance—ay muling tumitigas nang higit pa sa bakal, bumubuka ang dulo nito habang naglalabas ng sarili nitong malapot na likido na pumapatak sa aking ti
(Aria’s POV)Ang radar system ng submarine ay tuluyan nang nagkulay-dugo. Sa labas ng makapal na reinforced steel hull, ang presyon ng kailaliman ng karagatan ng Golden East ay umuugong na parang isang dambuhalang hayop na nag-aabang na lumamon. Ngunit sa loob ng makipot, saradong control room, walang sinumang nakakaisip sa kamatayan na dala ng tubig. Ang hangin ay tuluyan nang naging singaw ng nag-aapoy na laman—malapot, maasim, at nanunuot ang amoy ng naghalong pawis, dugo, at ang walang katapusang s-xual discharge ng apat na katawang tuluyan nang binitawan ang kanilang sibilisasyon.Si Zane ay nakatayo sa ibabaw ko sa steel deck, ang kanyang katawan ay tila isang bersyon ng isang mapanganib na mandaragit. Ang bawat muscle sa kanyang dibdib at abs ay nagpupulsar sa tindi ng adrenaline. Ang kanyang ari—isang dambuhalang sandata ng biological dominance—ay muling tumitigas nang higit pa sa bakal, bumubuka ang dulo nito habang naglalabas ng sarili nitong pre-cum na pumapatak sa aking ti
(Aria’s POV)Ang sonar alarm ng submarine ay patuloy na naghuhumindig sa loob ng makipot na emergency bunker, ngunit ang bawat tunog nito ay tila nalulunod sa pagkabog ng aking sariling dibdib. Ang presyon sa ilalim ng trenches ay unti-unting sumasakal sa buong sasakyan, ngunit sa loob ng silid, ang tunay na panganib ay ang nagbabagang presensya ng lalaking kasalukuyang nakatitig sa akin na tila isang mandaragit. Si Zane ay hindi natitinag ng papalapit na fleet ng The Silk Signature. Ang kanyang hubad na katawan ay nagniningning sa ilalim ng mapulang emergency light, at ang bawat ugat sa kanyang dibdib at braso ay mas lalong bumabakat dahil sa hindi matapos-tapos na s-xual adrenaline."Z-Zane... ugh... ang radar... paparating na sila..." ang boses ko ay pinuputol ng sarili kong mababaw na paghinga habang ang aking likod ay dahan-dahang dulas sa malamig at basang bakal ng steering deck."I built this trench, Aria. Let them come," ang baritonong boses ni Zane ay gumapang sa balat ko, pu
(Aria’s POV)Ang puting liwanag mula sa pagsabog ng mechanoid ni Myna ay hindi nagdala ng katahimikan; bumasag ito sa huling layer ng simulation ng The Silk Signature. Ngunit sa loob ng emergency submarine bunker ng Golden East International Inc. na unti-unting lumulubog sa ilalim ng nagwawalang karagatan, ang hangin ay hindi malamig. Mas lalo itong naging siksik, malapot, at nagbabaga sa amoy ng basang balat, sariwang pawis, at ang hindi mapagkakailang scent ng purong, walang awang s-xual dominance.Nakahiga ako sa steel control deck ng submarine, hubad, basang-basa, at nanginginig pa rin ang buong katawan mula sa tindi ng nagdaang orgasm. Sa itaas ko, si Zane ay nakatayo na tila isang estatwa ng makasalanang diyos. Ang kanyang matitikas na abs at dibdib ay kumikinang sa ilalim ng pulang ilaw ng emergency backup system ng bunker. Ang kanyang ari—isang dambuhalang sandata na katatapos lang mag-iwan ng blueprint sa loob ng aking matris—ay muling tumitigas nang higit pa sa bakal, pumupu
(Aria’s POV)Ang pundasyon ng Building 50 ay tuluyan nang umuuga sa ilalim ng bigat ng dambuhalang alon ng Golden East, ngunit sa loob ng nasisirang observation deck, ang bawat natitirang hibla ng hangin ay sumasabog sa init ng nagbabagang laman. Wala nang sibilisasyon. Wala nang kontrol. Ang takot sa kamatayan ay tuluyan nang nilamon ng isang marahas, primal, at walang preno na s-xual hysteria.Si Zane ay tila isang demonyo ng purong pagnanasa na nakatayo sa harap ko. Ang kanyang katawan ay basang-basa ng ulan at ng malapot, nanunuot na scent ng aming sariling mga likido. Ang kanyang mga mata—na dati ay puno ng malamig na kalkulasyon—ay tuluyan nang nag-apoy sa ilalim ng pulang liwanag ng emergency alarm. Ang kanyang ari ay nagniningning ang mga makasalanang ugat dahil sa tindi ng libog, pumupulsar nang may bagsik na tila ba binuo ito para lang wasakin ang aking buong pagkatao."Z-Zane... ugh... h-huwag diyan... p-pakiusap..." ang boses ko ay isang gagarol na serye ng mga ungal, haba
(Aria’s POV)Ang ingay ng gumuguhong mundo ay tuluyang napawi, pinalitan ng isang mas malalim, mas mapanganib na uri ng ugong—ang marahas at mabilis na paghinga ni Zane sa tabi ng aking tainga. Ang tsunami mula sa gintong vault ng The Silk Signature ay nagdala ng malalaking alon na kasalukuyan nang sumisira sa mga ibabang palapag ng Building 50, ngunit dito sa pribadong observation deck ng penthouse suite, ang hangin ay naging parang kumukulong singaw. Amoy ng basang semento, maalat na tubig-dagat, at ang nanunuot, nakakalasing na amoy ng purong s-xual dominance."T-Zane... ugh... si Myna... ang computer..." ang boses ko ay nanginginig, bawat salita ay pinuputol ng lamig ng hanging pumapasok mula sa basag na bintana. Ang aking likod ay nakasandal sa malamig na bakal ng server control panel, ang aking buong katawan ay hubad, basang-basa, at nanginginig—hindi lang dahil sa bagyo, kundi dahil sa tindi ng libog na matagal nang ikinulong sa ilalim ng proyektong ito."F-fuck the computer, A
(Ava’s POV)Ang huling narinig ko sa intercom bago tuluyang maputol ang linya ay ang tunog ng nababasag na salamin at ang marahas na ugong ng pumapasok na karagatan mula sa ilalim.“The architect never chooses between two bad options…”Ang boses ni Zane ay tila isang malamig na hula na natira sa ha
CHAPTER 4: THE ARCHITECT OF DESIREAng buwan ay nakasilip sa pagitan ng mga manipis na ulap, nagbibigay ng isang malamig at misteryosong liwanag sa loob ng glass-walled Sky Terrace ng Building 50. Pero sa loob, ang atmospera ay taliwas sa lamig ng gabi; ito ay nagbabaga, puno ng tensyon na tila kur
Hindi malaman ni Ava Dominique kung ang mabilis na pagtibok ng kanyang puso ay dahil sa kaba para sa kanyang proposal o dahil sa katotohanang nakatayo siya sa harap ng Building 50—ang pinakamataas na tore sa buong lungsod na pagmamay-ari ng mga Maximilian. Para sa isang 24-year-old na mahiyaing bab
Ang sikat ng araw sa labas ng dambuhalang salamin ng Maximilian & Co. Headquarters ay kasing-tindi ng kaba sa dibdib ni Ava Dominique. Habang naglalakad siya sa hallway patungo sa main cafeteria, ramdam niya ang bawat tingin ng mga empleyado. Paano ba namang hindi, suot niya ang isang office attire







