تسجيل الدخولNapahawak sa ulo si Dante dahil sa sakit nito, pero hindi niya ipinakita ang kanyang pagkainis. Tama ang kaba niya,; sa oras na marinig ni Percival ang bungad ni Mheilin, naging kasing-lamig na ng yelo ang tono nito."Sabihin mo sa kanya na umalis na siya!"Napanguso si Mheilin habang tumitingin sa kanya, pilit na pinatili ang maayos na ekspresyon. Bumagsak ang loob ni Dante. Teka, bakit parang nakagawa ako ng isang malaking krimen sa kanya? Akmang magsasalita na sana siya para sumingit, pero nagpatuloy si Mheilin sa mahinahong boses, "Sabi niya, nagkamali lang daw siya ng bigay at gusto niya itong kunin pabalik."Sa wakas, paliwanag, isip ni Dante habang nagpipigil ng hininga. Siguradong ayos na ang lahat, 'di ba?Pero si Mheilin na tila gustong pahirapan ang sitwasyon ay nagdagdag pa, "Nagdala rin siya ng kwintas bilang paghingi ng paumanhin."Nabuksan na niya ang kahon at nang makita ang alahas sa loob, naramdaman niyang kailangan niyang sabihin ang lahat ng detalye. Sa oras na ma
Dahil nandoon mismo ang lalaki, paano naman siya maglalakas-loob na halungkatin ang basurahan? Hindi lang siya naghahanap ng gulo, parang nagpapakamatay na rin siya.Napasinghap agad si Dante. "Hindi mo man lang sinubukang pulutin?""Hindi ako naglakas-loob!" Mabilis na singhal ni Mheilin. Nanahimik si Dante. Kung hindi naglakas-loob si Mheilin sa harap ni Percival, sino pa ang maglalakas-loob? Malinaw na walang sinuman. "Sino ang nagpalit ng basurahan?" daing niya. Ang singsing ay nagkakahalaga ng halos sampung milyon. Hindi man ito malaking halaga para sa kanya, hindi naman pinupulot lang ang pera at higit sa lahat, kay Miguel ang singsing na iyon."Itatanong ko para sayo," sabi ni Mheilin, at kinuha ang intercom para tawagan si Ysabel.Nang tanungin tungkol sa basura, sumagot si Ysabel, "Itinapon ko ang basura pag-uwi ko kahapon.""May napansin ka bang kahon ng singsing doon?""Wala po, puro papel lang ang laman." Sino naman ang nasa tamang kaisipan ang maghalukay sa basura ng kan
Padalos-dalos na inihagis ni Mheilin ang kanyang bag sa sofa. Sa nakita sa natural at sanay na galaw na iyon, may napagtanto si Dante.Ganun lang niya tratuhin ang isang mamahaling bag? Bulag ba ang mga miyembro ng pamilyang Cordova? isip niya. Paano nilang napaniwalang galing siya sa probinsya? Anong klaseng probinsyana ang maging ganyan ka gastos at lalaking ganyan ka-aksaya?Naalala niya ang sinabi ni Marie, "Ang kapatid ni Arkhel ay galing sa probinsya. Wala siyang alam at nahihiya ang pamilya nila na ilabas siya sa publiko." Pinaniniwalaan niya iyon noon. Ngayon, napagtanto niyang lahat ng mga tsismosang iyon ay wala sa sarili."Mr. Yuzon?" kumunot ang noo ni Mheilin nang makita itong nakatitig sa kanyang bag. "Gusto mo ba?""Hmm?" wala sa sariling sagot ni Dante. "Kung gusto mo, sa iyo na lang," alok niya.Natigilan naman agad si Dante. Ang galante naman? Ang bag na iyon ay custom-made at nagkakahalaga ng halos isang milyon, pero inalok lang nito na parang mumurahing gamit lang
Lumipas ang isang oras. Pagbaba ng telepono, umakyat si Mheilin para magpalit ng damit. Bago pa siya makaalis, nakatanggap siya ng message mula sa isang hindi kilalang numero. “Siguro naman napalitan na ang mga kurtina sa South estate.” Galing kay Monica ang message. Umiling si Mheilin, hindi niya maintindihan kung saan kinuha ni Monica ang lakas para magmayabang gayong malubha na ang sakit nito. Kung hindi lang dahil sa tatlong malalang sakit na dinaranas ni Monica, siguro ay mahirap itong kalabanin.Nagpapalubag-loob lang si Monica sa mga panunukso nito dahil nang magising siya kaninang umaga at makita ang makapal na buhok na nalagas sa kanyang unan, halos atakihin siya sa kaba. Sumagot ng walang pakialam si Mheilin. “Siguro’ lang? Hindi ka sigurado?”Kaya pala, pinapaasa lang pala ni Carlos si Monica. Hindi man lang siya sigurado kung makakalipat ba talaga ito sa South estate.Gumanti naman si Monica. [“Sigurado man ako o hindi, wala na kayong kinalaman ni Carlos sa isa’t isa.”]
Tiningnan ni Percival ang kanyang relo bago tumingin sa direksyon ng dining room. Nang makita niyang kumakain si Mheilin, lumambot ang kanyang ekspresyon. "Nagpupumilit pa rin ba si Carlos na makuha ang ari-arian ng estate?"Matagal nang gustong bilhin ni Carlos ang nasabing estate para sa paggaling ng ampon na anak ng Cordova. Si Oliver, na kilalang malupit noong kabataan niya, ay tila nagkaroon ng anak na walang kwenta, tiyak na nadudurog ang puso nito.Tumango naman si Aldric. "Yes sir.""Sabihin mo kay Oliver na," hindi natuloy ang sasabihin ni Percival dahil biglang naibuga ni Mheilin ang kinakain niyang tinapay. Mukhang may nakagat siyang matigas na bagay, ilang beses siyang dumura at nagmugmog nang mabilis.Nanigas ang tingin ni Percival at naging malamig ang tono ng boses niya. "Sabihin mo sa kanya na mas importante ang negosyo ng anak niya."Nag-aalangan si Aldric, kung marinig iyon ni Oliver, malamang na bugbugin nito hanggang mamatay si Carlos. Sa ngayon, abala si Carlos sa
Natulala agad si Mheilin, nang maramdaman ng butler at mga katulong ang tensyon sa pagitan nilang dalawa, mabilis silang lumayas sa silid. Alam ng lahat sa loob ng bahay na hindi naman tunay na magkapatid sina Percival at Mheilin. Alam nila na kapag may balak ang kanilang amo, mas mabuting wala sila don. Ang makakita ng hindi dapat makita ay tiyak na magdadala sa kanila sa kapahamakan!Habang naiwan na magkasama ang dalawa, napa kurap-kurap naman si Mheilin. Mabilis ang tibok ng puso niya habang sinusubukang kumawala sa yakap nito. Pero hinawakan siya ni Percival nang mahigpit. "Ano ang nangyari sa leeg mo?" malalim at seryoso ang boses nito.Halos tumigil ang puso niya dahil sa kaba. "Um... nakagat ako ng insekto kagabi."Dahil tinatanong siya nito, halatang wala na itong natatandaan. Naalala niya kung paano siya nito idiniin sa sofa, kung hindi lang siya walang kalaban-laban, paano magkaroon ng ganung marka?Tinaas ni Percival ang kanyang kilay. "Insekto na naman?""Oo," tango niy
CHAPTER 10 Habang nag-uusap si Bea at Jian tungkol sa kaibigan nilang si Amanda ay bigla na lang huminto sa pagsasalita si Bea, para bang may naalala bigla. "Huling tawag namin, sinabi niya na may aprubado na gamot na pampababa ng timbang ang ospital kung saan siya nagtatrabaho. Samahan mo kaya a
Nakita ni Duke na hindi umaatras si Jian at ang mga salita nito ay matalim na parang kutsilyo. Nagpausok siya ng ilang beses sa kanyang sigarilyo nang may pagkabigo. “Kung ganoon, sabihin mo sa akin, ano ang imungkahi mo?”Sa kanyang pananaw, ibinigay na niya kay Jian ang lahat ng kaya niyang ibiga
Sa pagbanggit ng pamilya Hernandez tungkol sa kasal na hindi na matutuloy, hindi mapigilan ni Mika ang palihim na mapangiti. Ang kanyang puso ay kumakabog nang marinig na ang credit card ni Jiannella ay pinatigil. Punong-puno siya ng pagmamalaki. “Jiannella, wala kang karapatan sa pera ng pamilya.
(Note: This chapter has a two person pov, para po hindi kayo malilito.) Sumakay si Duke sa kotse, halata ang galit sa mukha. Sinulyapan siya agad ni Daniel sa rearview mirror. "Kamusta? Kumalma na ba si Miss Jian?" Halata na para sa lahat, nagtatantrums lang si Jian para pilitin si Duke na paa







