Mag-log inMULI PANG NAGKATINGINAN ang mag-asawa sa daloy ng usapan ng kanilang anak na nahulaan ng may tensyon.“Dad, next time sama mo naman kami kahit magsusundo lang kay Mommy. Palagi na lang si Bree.” si Palmer iyon na mababakas sa tinig ang umaahon na selos sa kanilang bunsong kapatid, “You know, we also felt jealous over her.”“Why are you jealous, Kuya?” inosente ang mukhang tanong ni Bree na yumakap pa sa leeg ng ama, iginalaw-galaw pa nito ang kanyang ulo na animo ay may tugtog na kailangang sayawan niya. “Bree is one only. You are three, Kuya.” Mahinang natawa si Piper matapos na tingnan ang asawa ng may pakahulugan na noon. Hinaplos na ni Bryson ang ulo ng kanyang mga anak na lalaki. Naiintindihan niya ang tatlo na nagseselos na sa atensyong nakukuha ng kapatid na babae.“Sige, promise ni Daddy isasama ko na rin kayong tatlo. Hindi ba at may homework kayo? Saglit lang din naman kami sa labas. Sinundo lang namin ang Mommy. Hindi kami kumain gaya ng iniisip niyo. Purong pagsundo lang
NASA ERA NA si Bryson ng family time first before anything else. Pamilya muna bago ang ibang bagay. Doon niya mas naunawaan ang kanyang Ate Gabe na kung minsan ay hindi nakakapunta sa villa nila dahil sa busy sa sariling mga anak. Ngayong nasa punto na siya ng ganung klase ng buhay may asawa, lubos na niyang nauunawaan ang mga bagay-bagay.“Okay, Daddy. Mommy, wait for us, okay?!” hawak ng munting kamay sa salamin ng kotse ni Bree upang makita ito ng ina. Hindi naman siya binigo ni Piper na tumayo sa harap ng pinto at hinintay na ilabas siya ni Bryson. Brittany is also very attached to her father. Bagamat laging ang ina ang pinipili, iba pa rin ang bonding niya sa kanyang ama na si Bryson. Bagay na hindi maintindihan ni Bryson dahil kada papapiliin ang kanyang anak sa kanila ni Piper, si Piper na ang choices.“Siguro bawasan natin ang pagpayag na laging aalis ang triplets ng bahay kapag weekend. Mabilis ang kanilang paglaki. Sulitin natin ang mga panahong iyon. Hindi natin namamalaya
SINUBUKANG KALAMAYIN NI Piper ang kanyang sarili at hinayaan na lang ang nais ng asawa. Hindi siya lumipat sa likod gaya ng una niyang plano. Binuhay ni Bryson ang makina ng sasakyan. Nag-focus na ng paningin sa harapan niya.“Gusto mong pumunta ng Tarlac?” Batid ni Piper kung ano ang tinutukoy ni Bryson. Tinatanong nito kung pupunta siya para dumamay sa pamilya Alvarez.“Papayagan naman kita, mali, sasamahan pa kita.” Kulang na lang ay mabali ang leeg ni Piper sa bilis ng naging lingon niya sa asawa. “Are you serious, Bryson?” “Hmm. Tumawag si Mom kanina. Since pupunta na tayo, hindi na raw sila pupunta ni Dad.” Nawalan ng imik si Piper. Wala siyang maapuhap na mga salita. Hindi kasi iyon ang kanyang inaasahang mangyari. Saka ilang taon man na kasal na si Maverick, hindi naman niya ka-close ang mag-asawa. Sa totoo lang ay nag-aalangan siyang pumunta. Kung hindi lang siya nahihiya sa kanyang mga biyenan na umaasang sila ni Bryson ang pupunta, aalma na siya.“Knowing that I was co
SA SINABING IYON ng asawa ay mas nakaramdam pa ng kakaibang lungkot si Mrs. Alvarez. Her life was critical. “Alam kong kailanman ay hindi mo ako minahal, pero dahil mabuti kang tao ay tinanggap mo pa rin ako at ang anak ko kahit na alam mong ibang lalaki ang kanyang ama. My child doesn't even hate me. Hindi mo itinanim sa kanyang murang isipan kung gaano ako naging masama sa kanya. Kung paano ko siya pinabayaan at makailang beses na inabandona.” Hindi umimik si Maverick. Wala siyang kailangang patunayan sa asawa. “Sabrina is my daughter. Huwag mong sabihin na sa iba siya dahil mula ng ipanganak siya ay ako ang kanyang ama.” Humingi ng privacy si Maverick kung saan ay nakiusap siya sa mga kapamilya ng asawa na lumabas ng silid. Sinunod naman nila iyon. Walang sinuman sa kanila ang nagreklamo. Pagkasara ng pintuan, muling nagsalita si Maverick.“Pupunta ngayon dito si Sabrina. Ipinasundo ko siya sa driver.” Napatitig na ang asawa ni Maverick sa kanya. Maya-maya pa ay nabalot na ng
MATULING LUMIPAS ANG dalawang taon. Normal na lumabas ng opisina si Maverick ng araw na iyon. Naka-plano na ang gabing iyon upang magkaroon sila ng dinner date ng anak na si Sabrina sa paborito nitong restaurant. Laging ginagawa iyon ni Maverick once a week na nakasakanayan na ng bata. Kung hindi Friday ay kada weekend. Ginagawa niya iyon upang mas maging close pa sila ni Sabrina at tandaan ng anak na mahal na mahal siya ng kanyang ama kahit na busy ito. “Bihis ka na, anak?” tanong ni Maverick habang kausap ang anak sdsa tawag.“Yes, Daddy!” maligayang tugon ng bata na mababakas na ang excitement sa kanyang tinig.Ang plano ni Maverick ay dadaanan na lang ito kaya naman pinagbibihis na niya. Nakasanayan na rin iyon ng madaldal na bata na tinatandaan niya.“Good, Daddy is on the way na. Wait mo ako.”“Okay…ingat Daddy…”Lumulan na si Maverick ng sasakyan at inutusan ang driver na umalis na. The car had only been driving for a while when Maverick cellphone rang. Nang tingnan iyon ay na
PUNO NG PAG-AALALANG sinalat ni Maverick ang noo ng bata kung saan niya naramdaman ang labis na init na inilalabas ng kanyang katawan. Hindi na agad maipinta ang mukha ni Maverick na agad kinuha sa kanyang Yaya ang bata upang kargahin niya na sa mga bisig.“Anong nangyari?”“Mukha rin pong may sipon—”“Sa ganitong panahon na hindi naman malamig, bakit kailangan niyang magkaroon ng lagnat at saka sipon?” tanong ni Maverick ng makitang nahihirapan huminga ang bata. Napuno ng pag-aalinlangan ang mga mata ng yaya ni Sabrina. Wala sa vocabulary nito ang magsumbong o magsabi ng tunay na naganap.“Anong ikinakatakot mo? Sabihin mo sa akin ang totoo. Isang araw at isang gabi lang akong nawala tapos ganito ang dadatnan ko dito?!” Napilitang sabihin ng maid ang tunay na nangyari. Umano, habang wala si Maverick at nasa business trip ay ini-insist ng kanyang asawa na siya na ang mag-alaga sa bata kahit na wala itong alam. Nais sana silang samahan ng Yaya sa kwarto, ngunit binulyawan siya ng bab
ILANG SANDALING NAHIGIT ni Ceska ang kanyang hininga. Excited na siyang makitang muli ang pinsan ng asawa, subalit mas excited siya sa pagkikita nila ni Atticus at ng kanilang mga anak. Reunion na malamang ay babaha ng mga luha ng saya.“Kung ganun magkikita na pala sila ni Fourth?” “Maaari, pero
GABE FLEW BACK and forth frequently, and Atticus was always a step behind. He could never catch up with her, always one step behind. Pagkalipas ng anim na buwan, tumigil si Gabe sa paglipad at nanatili na lang sa England. It was just impossible to find her. Sa lawak ng bansa, hindi siya magawang ma
NAPAKURAP ANG MGA mata ni Atticus na ilang segundong nag-iwas ng tingin. Kumibot-kibot na ang bibig nito. Gumalaw ang adams apple ng lalaki kung kaya naman mas lalo pang hindi na mapakali ang isipan ng babae lalo na nang piliing manahimik ng nobyo. Nagsimula itong haplusin ang kanyang buhok. Bakit
KATAKA-TAKA NA HINDI nagalit si Haya nang tawagin siya sa buong pangalan ni Atticus gaya noong una niyang ginawa na kulang ay maglupasay. Ikinalaki iyon ng mga mata ni Gabe na kilala ang anak na ayaw magpatawag ng buong pangalan sa iba. “Yes, can you let me borrow—” “No, mula sa araw na ito ay sa







