LOGINSAVANNA LOWERED HER head and concentrated on making the cake, kinakailangan na niyang matapos iyon para masamahan na niya ang bata. Baka mamaya umiiyak na ito habang nanonood ng ulan dahil wala siyang kasama. Taliwas doon ang pakiramdam ng bata na nasa garden na at binabasa ang kamay at paa na sinasahod sa buhos ng ulan noon. Halos mapunit ang labi ng bata sa sobrang tuwa niya sa kanyang ginagawang pagtampisaw sa malamig na patak ng ulan.“Pwede kaya akong maligo? Huwag na nga lang. Baka mamaya magkasakit ako tapos mahirapan pa ang Mommy ko…”Nang marinig ni Savanna ang mga yabag mula sa kanyang likuran, hindi niya iyon pinansin sa pag-aakalang si Brina iyon kahit na may kakaibang bigat ang bawat bagsak sa sahig. Nagpatuloy pa rin siya sa ginagawa niya habang nakatalikod. “Is it cold outside? Bakit narito ka na agad? Akala ko magtatagal ka at hihintayin mong tawagin pa kita?”No one said a word. Napakunot na ang noo ni Savanna. Mali ba siya ng kinausap? Kung ang bata kasi iyon, malig
NATIGILAN SI SAVANNA sa kanyang ginagawa nang marinig ang tanong na iyon sa kanya ng bata. Hindi ma-gets kung bakit biglang napunta ang topic nilang dalawa ng bata sa hitsura ng ama nitong si Maverick. Kumibot-kibot na ang kanyang bibig. Aaminin niya, kahit na may edad na ang lalaki sa paningin niya ay wala pa rin itong pinagbago. Charming pa rin, pero syempre hindi niya iyon sasabihin dahil paniguradong isusumbong siya ng bata. Napaka-tsismosa pa naman.“What do you think, Brina?”Lumapad ang ngiti ni Brina nang sumagot si Savanna. Buong akala niya ay babaguhin nito ang kanilang usapan.“Of course he is my father, kaya sa mata ko laging good looking siya. Good looking din ako dahil galing ako sa kanya.”Tumagal ang tingin ni Savanna sa bata. Hindi niya alam kung bakit nakaramdam siya dito ng biglang awa. Nahuhulaan ng kapag nalaman nitong hindi siya tunay na anak ni Maverick ay paniguradong dadamdamin niya ito nang mas malala. “Even though sometimes puro white hair na ang buhok niya
BREE WAS HOLDING an apple and sitting in a child's chair. Ang triplets naman ay abala pa rin sa mga bagong tanggap na robot mula sa mga Lolo at Lola nila na pare-pareho ang hitsura, magkakaiba nga lang ng kulay. Pinagkukumpara ng tatlo ang pagkakaiba nito kung kaya hindi pansin ang tahimik na usapan ng kanilang mga magulang sa harap.“Dad laughed at Mom again.” buko ni Bree sa ama na kanina pa pinagmamasdan ang itsura.Hindi iyon itinanggi ni Bryson. Pahapyaw na nilingon niya ang asawa. Ginagap na ang isang kamay. Hindi naman iyon tinanggal ni Piper na pabirong umismid sa asawa habang nakatikwas ang isa niyang kilay. Piper leaned on the back of the chair, looked at her husband sideways. Iba na ang pinapahiwatig ng mga tingin sa asawa. Tikom pa rin noon ang bibig.“No one can trust anyone talaga kahit na asawa mo pa.” mahinang bulong niya, sapat lang ang lakas noon upang marinig ni Bryson.Humigpit ang hawak niya sa palad ng asawa.“What do you mean? Wala akong masamang ginagawa. Ano n
BRYSON HELD THE steering wheel and looked at the road ahead intently. He hummed. There was a red light ahead. Hininto niya ang sasakyan at tiningnan ng mataman ang asawa. Ang asawa na sa sandaling iyon ay tahimik na.“Ganun talaga ang buhay, Piper. Hindi porket umayos na ay tapos na ang mga pagsubok. Susubukin at susubukin pa rin kayo ng panahon upang mas patatagin. Tama sina Mom at Dad, hindi porket naging okay na kayo ay happy ending na talaga ang bagsak niyo.”Tinango ni Piper ang ulo na para bang mauunawaan ang lahat ng sinabi ni Bryson. “Kaya nga…”“Hayaan natin sila, matanda na sila at kahit anong pagsubok pa ang dumating, kaya na nilang lutasin ang lahat ng ito ng di umiiyak.” Ginagap ni Bryson ang kamay ng kanyang asawa gamit ang libre niyang isang palad.“Oo na, tama ka. Huwag na tayong makialam sa kanila, buhay natin ang ating asikasuhin.”On Christmas Eve, the Dankworth family gathered together, and even Gabriano and his wife, Gia, and Vaniel came over. Hindi kasama ang
PIPER TOOK THE special elevator and arrived downstairs. Bryson black Rolls-Royce was parked in front of Alvarez Group's door, looking very ostentatious. Agaw-pansin ang kanyang sasakyan hindi lang sa mga employee kundi sa mga dumadaan. Nang matanaw ang pagbaba ni Piper at paglabas ng building, excited ng binuksan ng kanyang asawang si Bryson ang pinto sa may banda ng passenger seat upang ihanda na iyon sa kanyang paglapit. Walang imik na pumasok naman si Piper sa loob ng kotse kasabay ng marahang mga reklamo with matching irap pa ng mga mata niya sa kawalan. “I can drive there by myself. Hindi mo na ako kailangan pang sunduin dito, Bryson. Wala ka bang trabaho ngayon ha?” Ipinagkibit lang ito ni Bryson ng kanyang balikat. Sign na wala siyang komento sa mga palatak ng kanyang asawa. Gusto niyang gawin iyon eh, wala itong magagawa sa mga bagay na kapag ginusto niya ay siya ang masusunod at walang iba pa.“Sa mga taong makakakita niyan sa’yo, baka iniisip nila na alila ang tingin ko sa
SA KABILANG DAKO, kasalukuyang nasa opisina si Piper ng kanyang hipag na si Gabe ng mga sandaling iyon. Wala lang, naisipan niya lang dumalaw. Natagpuan niya na naroon si Maverick at kausap ang hipag niya nang masinsinan kung kaya naman hindi pa siya nito magawang harapin. Tanaw niya ang dala sa salamin na halatang may seryosong pinag-uusapan. In the corner of the luxurious office, there is a set of sofas for people to sit and handle official business. Doon siya nakaupo. At this moment, her secretary knocked on the door and came in. Ang paalam niya dito ay saglit lang siya doon. Alanganin na nitong iginala ang paningin na tila ba may hinahanap sa loob, puno ng pag-aalinlangan na magsalita siya. “Anong problema? Sabihin mo na sa akin.” Muling tinanaw ng secretary ni Piper ang kinaroroonan ni Gabe at Maverick. Sinundan na iyon ng tingin ni Piper.“Madam, there was a call. I don't know who leaked the news. The person who knew that Mr. Alvarez wanted to give the shares to Miss Savanna
ISANG LINGGO ANG matuling lumipas. Hindi pa rin makapaniwala si Bethany sa natatamasa niyang kasiyahan sa piling ng kanyang mag-ama sa kanilang marangyang villa. Naisip niya na marahil ay hindi pa alam ng ibang kamag-anak na nasa bansa na siya. Hindi rin siya nag-reached out lalo na sa tiyuhin sa B
LINGID SA KAALAMAN ni Briel ay isa si Gavin sa humadlang na lumabas ang kapatid dahil alam niyang magba-bar hopping lang ito na maaaring magpahamak sa dalaga sa hindi kilalang lugar. Narinig niya na papayagan na ito dapat ng kanilang mga magulang pero nagbigay siya ng opinyon kung kaya naman sa ban
NANDILAT NA ANG mga mata ni Bethany sa konklusyon na narinig mula sa panig ni Gavin. Ano? Buntis? Siya? Imposible ang bagay na iyon. Kung buntis siya, malamang ay nagsusuka na siya. Hindi naman siya nagsusuka. Lamon nga siya nang lamon. Sa pagkakaalam niya, walang ganang kumain kapag buntis. Umaarte
KINABUKASAN AY NAKIPAGKITA agad si Bethany kay Miss Gen na tinawagan niya muna upang siguraduhin na kaya nito ang katawan. Nang nagdaang araw kasi noong malaman niyang maysakit ito ay nagpaalam na rin itong hindi na muna makakapunta ng music center. Kumbaga, iyon na ang naging huling araw niya rin s







