chapter 4

Kinabukasan...

Pagbalik namin sa kumpanya, nagkataon na nagkita kami ni Lhiam sa lobby.

Sabay kaming pumasok sa elevator.

Pagkasara ng p***o, ngumiti siya sa akin.

"Good morning, mahal."

Napatingin agad ako sa CCTV sa loob ng elevator.

"Shh... huwag nga. Baka may makarinig o makakita sa atin."

Napangiti siya.

"Tayo lang naman."

Napailing na lang ako habang pinipigilan ang mapangiti.

Bigla siyang tumawa, at nahawa na rin ako.

Pagkabukas ng elevator, bago siya lumabas, bigla siyang nagsalita.

"Ah, may nakalimutan pala ako."

"Hmm?"

"Pakidala naman sa office ko 'yung documents na nasa desk mo."

"Sige po, Sir."

Huminto siya sa paglalakad.

Dahan-dahan siyang lumingon sa akin.

"Anong tawag mo?"

Natigilan ako.

"H-Ha?"

"'Ssss ...sir' po na utal ko sabi

Unti-unti siyang lumapit.

Dahil sa kaba, napaatras ako hanggang sa sumandal ako sa pader.

Nanlaki ang mga mata ko.

"Hala... hahalikan ba niya ako?"

omg ito na ba ang pinakahihintay ko charot.mangyayari na ba Hala Hindi ito panaginip.

sana nga hahalikan niya Ako bigla lumitaw ang pagkalibog ko haha

Ngunit sa halip...

Marahan niyang kinurot ang pisngi ko.

"Ang cute mo talaga."

Napasimangot ako.

medyo naiilang pa Kasi Ako Saka....Hindi Kuna tipos pa ang sasabihin ko.

masasanah ka rin ok.ngumiti siya

"Sa office, okay lang na 'Sir' ang itawag mo sa'kin."

"Pero kapag tayo na lang..."

Bahagya siyang ngumiti.

"'Mahal' o 'Lhiam' na lang."

from now on Mahal na tawag mo Sakin ok.

ang cute talaga ang future wife ko.

pag bibiro nito.

huminga Ako ng malalim hayy kala ko hahalikan na niya Ako .naku! Hindi pa Naman Ako ready.

Pagkatapos niyang umalis, kumaway pa siya nang hindi lumilingon.

Hindi ko mapigilang mapangiti.

"Finally... he's mine now."

Ang tagal kong hinintay ang pagkakataong ito.

Hindi ko akalaing magiging kami rin balang araw.

Overwhelmed with excitement, I pinched my cheek.

"Ow!"

I winced.

"So this isn’t a dream."

I just shook my head, still smiling.

A while later, I headed to Lhiam’s office to retrieve the documents he had requested.

I slowly opened the door.

But as I stepped inside…

My eyes widened.

A woman was tightly embracing Lhiam.

I froze in place.

I couldn’t even begin to process what I was seeing.

It felt like my chest suddenly tightened.

Slowly, I closed the door.

I had a feeling they noticed I had entered.

Without hesitation, I walked away.

As I was leaving, I suddenly ran into Anna.

"Mea!"

"I’ve been looking for you."

I stopped.

"For what?"

"I’m not sure."

"Someone’s been waiting for you in the lobby for a while now."

I frowned.

I immediately headed there.

A man was sitting, his back facing me.

As I got closer…

Something about his posture felt familiar.

He suddenly turned around.

"John?"

My eyes widened.

He smiled.

"Hi, Mea."

"Long time no see."

"I missed you."

I frowned.

"What are you doing here?"

"And how did you find me?"

He only smiled faintly.

"Do I really need to explain that?"

"You still look beautiful, Mea."

"Wala pa ring nagbago sa'yo."

"Mas lalo ka pang gumanda."

Sabay ngiti niya sa akin.

"By the way..."

"Pwede ba kitang yayain mag-lunch?"

Naalala ko ang eksenang nakita ko kanina.

Si Lhiam...

May kayakap na ibang babae.

Hindi ko alam kung bakit, pero hanggang ngayon masakit pa rin isipin.

Dahil sa inis at selos na nararamdaman ko, pumayag na lang ako.

"Sure."

Napangiti si John.

"Great. Let's go."

Habang kumakain kami, ang dami niyang tanong.

Pero wala ako sa mood.

Minsan sinasagot ko ang mga tanong niya.

Minsan naman, tahimik lang ako.

Napansin naman niya iyon, pero hindi na siya nagpilit.

Pagkatapos naming mag-lunch, hinatid niya ako pabalik sa kumpanya.

Bago ako bumaba ng kotse, ngumiti siya.

"See you tomorrow, Mea."

Napakunot-noo ako.

pagkatapos umalis na siya.

Lhiam pov.....

Kanina ko pa hinahanap si Mea.

Alam kong nakita niya kami ni Alexia kanina.

Si Alexia ang kababata ko noong nasa America pa ako.

Gusto kong ipaliwanag sa kanya ang lahat bago pa siya mag-isip ng kung anu-ano.

Kanina pa ako naglilibot sa buong building, pero hindi ko pa rin siya makita.

"Baka galit na siya sa'kin..." bulong ko sa sarili.

Nang malapit na ako sa exit, may isang kotse ang huminto.

Mula roon, bumaba si Mea.

Naningkit ang mga mata ko nang mapansin kong may lalaking naghatid sa kanya.

"Sino 'yon?"

Hindi na ako nagdalawang-isip.

"Mea!"

Napalingon siya sa akin.

"Where have you been?" tanong ko.

"Ah... may sinamahan lang akong kaibigan."

can I talk...

habang nasa park kami kung saan medyo kaunti lang mga tao ..Doon ko siya dinala at kinausap alam ko Nakita niya kami pero mahihiya lang seguro siya mag Tanong kaya ....

ahh mea..alam ko Nakita mo kami kanina si Alexia yun dati ko kababata noong NASA America pa kami...kaka uwi niya lang galing America papaliwanag ko.

tumango lang siya pero kita sa mukha na may kunting selos. kinukulit ko siya na parang Bata ,agad Naman ito tumawa . finally she's ok now.

Tara may pupuntahan Tayo

saan Naman ?

Basta malalaman mo rin Yan mamaya pag nandoon na Tayo.

dinala ko siya sa pet store.

pag karating namin sa harap agad Naman ito nag Tanong ,ano gagawin natin Dito ?

Wala gusto lang kita dalhin Dito.

pag kapasok namin tumingin tingin Muna kami Hanggang makarating kami sa tapat ng koneho

agad ko Nakita sa Mukha niya sobra saya ,kanina Mukha malungkot siya Ngayon Mukha masaya siya.

ah ma'am mag Kano po ang Isang Yan ?

3,500 po sir pero pag dalawa po bilhin niyo 6,500 lang po.

Isa lang po bilhin namin Sabi ni mea.hindi dalawa na, sa kukulitan niya napapayag Ako.

habang nasa beyahe kami nakita ko super saya niya.

alam mo Lhiam matagal Kuna gusto mag alaga ng ganito ,Bata palang Ako mahilig na Ako mag alaga ng ganito yun nga lang maikli lang ang Buhay nila.

Ngayon Hindi Kana nagtatampo..he ask me ..

oo Hindi na ..sobra talaga pagka marupok ko.

alagaan mo Yan ah sa Ngayon siya Muna ang magiging baby natin.

agad Naman Ako natawa sa sinabi niya ,Iwan ko kung nag bibiro lang ba siya or seryoso..

bakit ka natawa seryoso Ako siya Muna ang baby natin dahil bawal pa sa Ngayon .

sabay kami nag tawanan..

ang misteryoso Mukha at palagi tahimik sa klase namin noon Ngayon Nakita ko kung gaano siya kasaya Kasama,Hindi lang maalalahanin kundi mapag Mahal rin sa mga Mahal niya sa Buhay.

salamat mea ng dahil sayo Nakita ko ang Sarili ko kung gaano kasaya ,dati ng NASA state Ako school bahay lang tapos Sina dady at mommy palagi busy sa company..

at kahit kailan Hindi kita makalimutan mea..lagi Parin kita naalala.sa tuwing naalala kita yun ang nag bigay saya Sakin.

alam ko Naman impossible,pero alam mo kung gaano Ako kasaya ng nalaman ko Hanggang Ngayon Hindi ka nagkaka boyfriend.

pero may sasabihin Ako ah..simula pumunta Ako ng state may Isang tao Ako inutusan para bantayan ka..kaya bawat may nangyayari sa Buhay mo updated Ako.

may Isa pa Ako sasabihin wag ka sana magagalit ah ..Ako rin ang nag bayad sa tuition mo noon.ginawa ko yun Hindi ibig Sabihin naawa Ako Sayo kundi gusto ko lang makatulong.

after Sabihin ni Lhiam ang LAHAT Hindi Ako nakapag salita..siya Pala ang nag bayad ng tuition ko.

simula Ngayon mea kung may problema ka Dito lang Ako wag ka mahihiya mag Sabi ahh .

pag katapos niya Sabihin sabay halik sa noo ko .

I love you mea.

love you too Lhiam.