LOGINNagising si Louissa nang maramdaman ang mabigat na braso na nakadagan sa kanyang tiyan. Napahawak siya sa ulo ng bahagya itong umikot. Wala siyang maalala.
"Kung bakit pa kasi ako nag lasing kagabi..." mahina niyang bulong. Napatingin siya sa katabi. Nanlaki ang mga mata niya nang makita ang hubo’t hubad na lalaking nakayapos sa kanyang beywang at mahimbing na natutulog. Hindi niya makita ang mukha nito dahil hindi ito nakaharap sa kaniya. Mabilis siyang bumangon, ngunit nang maalala ang pagtataksil sa kaniya ng asawa at matalik na kaibigan, parang gusto na lang niyang humiga ulit. Napailing siya nang bumalik na naman ang sakit at galit na dulot ng ginawa ng dalawa. Pagak siyang napatawa, pinipigilan ang pag-iyak. "Bakit nila nagawa sa'kin 'to?" tanong niya sa kawalan. Nagtataka, pero alam niyang maraming posibleng dahilan. Napalingon siya sa lalaking mahimbing pa rin ang tulog. Alam niyang mali—alam niyang mali ang ginawa niya... pero iisipin pa ba niya ang paniniwala at moralidad niya kung gano’n din ang ginawa ng asawa niya? Parang inaatake siya ng konsensiya but at the same time hinihila din ng kagustuhang pantayan sa pagbaba ang asawa. Dahan-dahan niyang tinanggal ang braso ng lalaki at bumaba ng kama. Nakita niya ang kanyang mga damit na nagkalat sa sahig kaya agad niya itong sinuot. Napatigil siya nang makita ang kanyang panty—wasak na at hindi na maaaring isuot. Pinili na lang niyang 'wag nang magpanty. Naglakad siya paikot sa kama upang makita ang mukha ng lalaki, dahil hindi mapigilan ng kanyang kuryosidad. Nanlaki ang kanyang mga mata at napasinghap sa gulat ng sa wakas ay makita niya ang mukha nito—matangos ang ilong, makapal ang kilay, kay sarap halikan na mga labi, at perpektong hulma ng panga. May kaunting balbas din ito—mukha itong isang Greek god. Pero hindi iyon ang ikinagugulat niya... Ang ikinagugulat niya ay dahil tiyuhin ito ng asawa niya! Ang Tito Maximillian nito—isang bilyonaryo at kilalang abogado! Napahawak siya sa buhok at impit na napasigaw. Alam niyang hindi pa siya naipapakilala ng asawa rito, pero hindi pa rin siya sigurado kung kilala ba siya nito o hindi. "Ano na lang ang sasabihin niya sa’kin?! Na m*l*nd* ako?!" "Why are you so noisy?" Napalingon siya nang magsalita ang lalaki. Gulat siyang tumingin dito. Kanina pa pala ito gising at nakahalukipkip lang siyang pinapanood. Nanginig siya at hindi alam ang sasabihin. Kinakabahan siya at malakas ang kabog ng kanyang dibdib. Napaatras siya at nanlaki ang mga mata nang maglakad ito palapit sa kaniya—hubo’t hubad. Napatingin siya sa ibabang bahagi nito—mataba, mahaba, at higit sa lahat ay malaki. Paano niya nakayanan iyon? "A-anong ginagawa mo?" kinakabahan niyang tanong. Dahan-dahang hinawakan ni Maximillian ang kaniyang panga at itinaas ito upang matitigan siya nang mabuti. "I enjoyed our intimacy last night," bulong ni Maximillian kay Louissa. Napangiwi si Louissa. Hindi niya alam ang sasabihin. Hindi ba nito alam na asawa siya ng pamangkin nito? Ayaw niyang ibaba ang tingin dahil baka makita pa niya ang k*h*b**n nito. "K-kalimutan mo na lang ang nangyari..." Kinabahan si Louissa nang dumilim ang ekspresyon ng lalaki—nagkasalubong ang mga kilay at tumalas ang maitim nitong mga mata. "Didn't you enjoy what happened last night, Louissa?" Napalunok siya nang banggitin ni Maximillian ang pangalan niya. Alam nito ang pangalan niya? Ibig bang sabihin ay kilala siya nito? Nabigla siya nang bigla na lang siya nitong hapitin sa beywang. "Ano ba?!" Ngumisi ang lalaki. "Because I enjoyed it so d*mn much, Louissa." "Lasing ako—" Napangiwi siya nang bigla nitong amuyin ang kanyang leeg. "You're the one who initiate... nagpadala lang ako," nang-aakit nitong bulong. "And mind you... you’re mine starting from last night, not that I'm forcing you though..." Naramdaman niya ang paglapat ng dila nito sa kaniyang leeg. Bigla siyang n*p**ng*l nang maramdaman ang tila kuryenteng dumaloy sa kanyang katawan. Tipid na napangiti si Maximillian at sinipsip ang leeg ni Louissa. "Yes, just m**n, Hon..." "A-ano ang pinagsasabi mo?" kinakabahan at nalilitong tanong ni Louissa. Wala siyang matandaang kahit anong nangyari kagabi na maaaring nagdulot nito. "Natikman mo lang ako, ayaw mo na sa’kin?" Hindi na mabilang ni Louissa kung ilang beses na siyang napalunok. Parang nawawala ulit ang ulirat niya dahil sa sarap na nararamdaman—napapapikit at n*p*p**ng*l siya. Ngunit bigla siyang natauhan. Mabilis niyang tinulak ang lalaki at lalabas na sana ng kwarto nang mabilis din siyang napigilan ni Maximillian. "Don’t tell me... hindi mo ako pananagutan?" mariing tanong ng lalaki. Nangunot ang noo ni Louissa. "Bakit kita pananagutan?" Dumilim ang ekspresyon ni Maximillian. "We made love last night." Hindi mapigilang mainis ni Louissa. Siya naman ang babae sa kanilang dalawa, pero bakit ito pa ang nagsasabing dapat niya itong panagutan? Sa kanilang dalawa, siya ang mas dehado—lasing siya at walang maalala! Na-i-stress siya! Dagdag pang masakit din ang ulo niya. Sobrang preoccupied siya ngayon at dumagdag pa ang lalaki na ayaw siyang tantanan. "At? Ano bang 'make love' ang pinagsasabi mo? S*x. S*x, okay? Lasing ako kagabi!" singhal niya. "At bakit kita pananagutan? Buntis ka ba, ha?" Napatili siya nang hapitin na naman nito ang kaniyang beywang. "Ano na naman ba?!" "I’m not, but you might be," mariing ani ng lalaki. Hindi siya agad nakapagsalita. Ano ang ibig nitong sabihin? "A-anong pinagsasabi mo?" nautal niyang tanong. Ngumisi si Maximillian at tinitigan siya nang may pagnanasa, tila inaalala ang nangyari sa kanila kagabi. "I didn’t use condoms. P*n*t*k ko sa loob lahat." Napasinghap si Louissa sa bulgar nitong pagsasalita. "Ano naman? Hindi gano'n ka-active ang matres ko!" Napatawa si Maximillian. "I don't care. Edi araw-araw nating gagawin." Mas lalo nitong inilapit ang katawan kay Louissa. "As if," hilaw na napatawa si Louissa. "Hindi na tayo magkikita pa." ani niya, kahit may pagdududa sa sarili dahil alam niyang hindi imposible. Tiyuhin ng asawa niya ang lalaki, malamang sa malamang ay mayroong mga pagkakataon na magkikita ang dalawa at possibleng pati siya. Natawa si Maximillian, titig na titig sa kaniya. "You're not sure about that, Honey..."Tahimik ang byahe ni Louissa.Sa loob ng sasakyan, nakatitig lang siya sa harapan habang pinagmamasdan ang mga gusali at taong dinadaanan niya. Karaniwan, ganitong oras ay abala siya sa kung anu-anong iniisip—mga plano, mga dapat gawin, o kahit simpleng pag-aalala sa asawa niya. Pero ngayon, iisa lang ang laman ng isip niya. Si Maximillian. Bahagyang napahigpit ang hawak niya sa manubela. Alam niyang wala na rin siyang pinagkaiba sa asawa, Pero sa tuwing naaalala niya ang anak ay hindi niya mapigilan ang sarili. Sa tuwing maalala niya ang mga litrato, ang asawa, pekeng kaibigan, at sa alalahaning buntis ito ay parang wala na rin siyang pake. Siguro tinatago na lang talaga ng isip niya ang sakit na nararamdaman. Napabuntong-hininga si Louissa, saglit na ipinikit ang mga mata habang mahigpit ang hawak sa manibela.Siguro nga.Siguro mas madali na lang para sa kaniya na gawing galit ang lahat kaysa aminin na nasasaktan siya.Muli siyang nagmulat ng mga mata at ibinalik ang tingin s
Hindi makatulog si Louissa. Dati, kahit maliit na tampuhan lang ay naiiyak siya, ngayon, parang may kung anong tuluyang namatay sa loob niya.Tahimik ang buong bahay, pero ramdam niya na gising pa rin si Miguel. Nasa labas ng guestroom na pinasukan niya nakatambay ang asawa. Hindi siya lumabas para sabihin sa lalaki na bumalik na ito sa kanilang kuwarto.Ayaw niya.Ayaw niyang makita ito, dahil baka sa sandaling makita niya ulit ang mukha nito ay tuluyan na siyang manghina. At hindi niya puwedeng hayaan iyon. Pinili niya ang magpakatatag, pinili niya ang worth niya, at pinili niyang maghiganti. Hindi niya hahayaang masira iyon ng dahil lang sa emosyon niya. Naalala ni Louissa si Maximillian. Napabangon si Louissa at napahawak sa labi nang maalala ang gabing puno ng init na pinagsaluhan nilang dalawa. Naalala ni Louissa na ilang araw na pala silang hindi nagkikita, parang bigla niya itong na-miss. Napatingin siya sa kaniyang phone nang tumunog iyon. May tumatawag. Si Maximillian
Hindi lumingon si Louissa. Kahit ramdam niya ang matalim na tingin ni Leandra sa likod niya, ay dire-diretso pa rin siyang naglakad palabas ng cafe. Bawat hakbang niya mabigat, hindi dahil sa panghihinayang, kundi dahil sa galit na pilit niyang kinokontrol.Paglabas niya ay agad siyang sinalubong ng malamig na hangin ng gabi. Saglit siyang huminto. Mahigpit ang hawak niya sa envelope. Mariin siyang napapikit, at doon niya hinayaang maramdaman ang lahat. Ang sakit, ang galit, at ang pagkadismaya. Pero saglit lang. Tahimik ang buong bahay pagkadating ni Louissa. Bukas ang lahat ng ilaw dahil nasa loob pa ang mga katulong. Maabutan n niya ang asawa na tahimik na umiinom ng wine sa sofa, parang ang lalim ng pinoproblema nito.Napatingin ito kay Louissa at agad na napatayo. "Mahal," Walang emosyong lumapit si Louissa sa asawa at binigay ang hawak na envelope dito. Napatigil si Miguel at napatingin sa envelope. "Ano 'to, Mahal?" "Buksan mo." Napatitig si Miguel sa kaniya 'tsaka d
Tahimik ang cafe na napili ni Leandra. Hindi iyon basta-basta lugar, isa iyon sa mga mamahaling cafe sa bansa na kadalasang pinupuntahan ng mga taong gustong umiwas sa mata ng publiko. Mahina ang ilaw, may mahinahong musika, at halos pribada ang mga mesa. Dumating si Louissa. Nadatnan niya si Leandra na nakaupo sa sulok. Lumapit siya sa babae kaya napatingin ito sa kaniya. Umupo siya sa kaharap nitong upuan. "Ano ang gusto mong mag-usapan?" Panimula ni Louissa, walang emosyon ang mukha ng babae. May hunch si Louissa sa kung ano ang maaaring pag-uusapan nila ng pekeng kaibigan.Hindi nagsalita si Leandra. May kinuha itong envelope at binigay sa kaniya. Kalmado ang ekspresiyon ng babae at parang may hinihintay na reaksiyon mula sa kaniya.Walang salitang tinanggap ito ni Louissa at binuksan. Sa loob ay maraming litrato nila Leandra at Miguel na magkasama. Mukhang mag-asawa pa ang dalawa kaysa sa kanila dahil sa pinapakita ng litrato at meron pang litrato na nakahubad ang dalawa a
"MAY NAMAMAGITAN BA NA AWAY SA KANILA?"Netizens are now talking after billionaire lawyer Atty. Maximillian Monteverde Dela Vega and his nephew, a millionaire businessman, Miguel Santiago Monteverde, were spotted at the same church—where things reportedly turned uncomfortably intense between the two. Basa ni Louissa sa isang post sa blue app tungkol sa kaniyang asawa at sa tito nito. Sa baba ay ang stolen picture ng dalawa na hindi maganda ang tinginan sa isa't isa kaya madaling nakahakot ng atensiyon. Kita rin silang dalawa ni Leandra sa litrato. Umani ng maraming views ang post at halos nasa 300 thousands ang reacts dito. Ang comment section ay patuloy na dumarami dahil maraming na-intriga sa alitan ng dalawa. In-open ni Louissa ang comment section at nagbasa ng mga comments. Una niyang binasa ang nangunguna sa comment section. 'Parang may scandal na papalapit. Abang-abang lang tayo.' 'Business world conflict lang 'yan, baka may hindi lang pagkakaintindihan. Normal lang naman
Nanlaki ang mga mata ni Leandra at parang libo-libong karayom ang tumusok sa kaniyang dibdib. Hindi niya ito makapaniwalang tinignan. "Anong sabi mo? Ipalaglag?" Hindi napigilan ng babae ang mapaiyak. "Ipapalaglag mo ang sarili mong anak?" "May asawa ako Leandra!" Mahinang sigaw ni Miguel sa babae. Mahal ng lalaki ang asawa, hindi niya kayang siraan ang ilang taon nilang pagsasama para lang sa babaeng kaniya lang namang parausan. Nagngitngit sa galit at sakit si Leandra, hindi nito mapigilang tumaas ang boses. "Pero nagawa mong lokohin?!" Napahilamos ulit ng mukha si Miguel. "Umuwi ka na." "Ayoko." Mariing ani ni Leandra. Nagsusumamo itong tinignan ni Miguel, ayaw ng lalaki na dito pa sila mag-away. Kilala niya si Leandra, masyadong matigas ang ulo ng babae. "Please, Leandra, umawi ka na." "'Pag hindi mo ako pananagutan, sasabihin ko 'to kay Louissa." Napatitig si Miguel sa babae. Nanlalamig ang katawan ng lalaki. "'Wag mong idamay si Louissa," mariing sabi ni Miguel, pilot
Malalim na napabuntong-hininga si Louissa at tiningnan si maximillian—nakatitig lang sa kaniya ang lalaki, seryoso ang ekspresiyon nito. Akmang lalapit ang lalaki sa kaniya. Tinaas niya ang kamay para pigilan ito. "'Wag, nandito ang byenan ko." Tumigil si Maximillian at ibinalik ang kamay sa bul
Lumipas ang mga araw, at sa labas ay tila normal ang lahat. Naglalakad si Louissa sa bahay na may ngiti, ngunit sa loob ng puso niya ay nagliliyab ang galit, pait, at lihim na pagnanasa. Tuwing nakikita niya ang asawa, ang bawat halakhak, yakap, o pagtingin nito ay nagdudulot ng matinding kirot sa d
Tahimik ang sala ng tuluyang makaalis si Miguel para sagutin ang tawag. Hindi agad gumalaw si Louissa. Nakaupo lang siya, nararamdaman ang presensya at mariing titig ni Maximillian sa harap niya—mabigat, parang sinasadyang manatili para sa kaniya. Pinagmasdan siya nito, hinahanap kung nagbibiro si
Hingal na pumasok si Louissa sa kanyang kotse. Kanina ay marami pang sinabi ang lalaki sa kanya—kesyo kung ayaw daw niyang magpaangkin dito ay liligawan na lang daw siya nito para tuluyan na nitong masabing pag-aari siya, kesyo gustong-gusto siya nito, na ang ganda-ganda at sexy niya, at na na-love







