2: Mapusok na Haplos

Madilim. Maingay. Puno ng usok at amoy ng mamahaling alak.

Ganoon ang bumungad sa akin sa loob ng bar. Wala akong pakialam kung magkano ang aabutin ng bill ko. Kinuha ko ang nag-iisang bakanteng upuan sa counter.

“Tequila. 'Yung pinakamatapang. At huwag mo nang lagyan ng baso. Ibigay mo sa akin ang buong bote,” utos ko sa bartender.

Bumakas ang pagtataka sa mukha ng bartender pero hindi na siya nagtanong. Nilapag niya ang isang malaking bote ng Cuervo sa harap ko. Agad ko itong binuksan at tumungga nang direkta mula sa bote.

Mainit. Nakakasunog ng lalamunan. Pero mas masakit ang nararamdaman ko sa dibdib ko.

“Walang hiya...” bulong ko habang umiiyak. “Walang hiya ka, Richard. Pinagmukha mo kong tanga!!”

Paulit-ulit kong nilulunod ang sarili ko sa alak. Umiikot na ang paningin ko, at paminsan-minsan ay muntik na akong mahulog mula sa mataas na upuan.  

Maraming lalaki ang nagtatangkang lumapit sa akin. May mga humahawak sa bewang ko, may mga bumubulong ng pambabastos, pero lahat sila ay tinatabig ko.

“Huwag mo nga akong hawakan! Mga lalaki kayo, parepareho kayong mga basag-ulo! Mga manloloko!” sigaw ko sa isang lalakeng pinilit akong isayaw.

“Ang arte mo naman, miss. Lasing ka na nga oh,” natatawang sabi ng lalaki, akmang hahawakan ulit ang braso ko.

Pero bago pa man dumapo ang madumi niyang kamay sa balat ko, isang malaki at malamig na kamay ang mabilis na pumulupot sa pulso ng lalaki.

“Don't touch her.”

Ang boses na iyon. Malamig. Baritono. Nakakapangilabot pero may awtoridad na nagpatahimik sa buong paligid ko.  

Pamilyar ang boses na 'yun.

Lumingon ang lalaki at akmang magagalit, pero nang makita niya kung sino ang may-ari ng kamay, namutla ito at mabilis na tumakbo palayo na parang nakakita ng demonyo.

Dahan-dahan kong inangat ang mabigat kong ulo. Sa kabila ng kalabuan ng paningin ko dahil sa luha at alak, naaninag ko ang isang matangkad na bulto ng lalaki.  

Naka-black suit, perpekto ang pagkakaayos ng buhok, at may matatalim na matang nakatitig sa akin.

“Sino ka...?” bulol kong tanong sa kalasingan. “Isa ka rin ba sa mga manloloko?”

Hindi siya sumagot. Sa halip, lumapit siya, doon ko tuluyang namukhaan kung sino siya— ang boss ko.

Wala sa sarili, nawalan ako ng balanse. Tuluyan akong nahulog mula sa upuan. Pero bago pa man ako bumagsak sa malamig na sahig, nasalo niya ako. Sinalo niya ang baywang ko.  

At ang nakakapagtaka? Hindi siya umigtad.

Ayon sa mga chismis sa opisina, ang CEO naming si Reiner Romanov ay may matinding sakit. Severe Haphephobia.  

Nandidiri siyang hawakan o mahawakan ng kahit na sino. Kahit mga business partners niya, kailangan nakasuot ng gloves kung makikipagkamay.

Pero ngayon, buong lakas niya akong yakap. At sa kaunaunahang pagkakataon sa loob ng maraming taon, nararamdaman niyang payapa ang kaniyang sistema habang hawak ang balat ko.

“Armea,” malamig niyang tawag sa pangalan ko.

“Ang bango mo...” bulong ko, isiniksik ang mukha ko sa matigas niyang dibdib. Hindi ko na mapigilan ang bibig kong magsalita ng kung anoa no dahil sa alak, sa isip ko’y naturingan na akong kabit at lahat-lahat ano pa ba ang mawawala sa akin.

Nakita ko ang pagtaas-baba ng dibdib niya. “You’re drunk.”

Binuhat niya ako na parang wala akong bigat. Ang sumunod na naaalala ko ay ang pag-ikot ng paligid, ang pagpasok sa isang malamig na sasakyan, at ang malambot na kama ng isang luxury hotel suite.

Paglapat ng likod ko sa kama, hindi ko siya hinayaang umalis. Hinila ko ang necktie niya pabalik sa akin.  

Sa gitna ng kalasingan at matinding pighati, gusto kong makapaghiganti sa mundo. Gusto kong iparamdam kay Richard na hindi lang siya ang marunong magtapon ng relasyon.

“Make me forget,” pagmamakaawa ko, ang mga labi ko ay halos dumampi na sa labi niya. Na para bang wala akong pakialam kung boss ko man ang lalaking ito.

“Are you sure, Armea?” Paos ang boses niya, ang mga mata niya'y tila nag-aalab na yelo. “Once I start, I won't let you go. Ever.”

“Wala akong pakialam!” sigaw ko, at ako na mismo ang sumakop sa mga labi niya.

Nang mga sandaling iyon, pakiramdam ko’y naputol na rin ang pagpipigil niya. Gumanti siya ng halik.

Napakalakas, napakapusok. Ang mga halik niya ay nagaapoy, inaangkin ang bawat pulgada ng pagkatao ko.  

Wala siyang suot na gloves. Hawak niya ang balat ko, at sa bawat haplos niya, ramdam ko ang panginginig ng kaniyang katawan.

“Reiner... ahh...” Ang boses ko ay hindi ko na halos makilala. Nawawala ako sa sarili ko! Pakiramdam ko’y nilalamon ako ng init ng alak at init ng pagdampi ng labi at palad niya.

Tiningnan niya ang hubad kong dibdib nang mabilis niyang ibaba ang zipper ng red dress ko. Ang mga mata niya ay manghang-mangha at seryosong nakatitig.

Ilang saglit pa, walang pag-aalinlangan niyang sinakop ang isa kong dibdib, kinagat at sinipsip ang matigas kong ut*ng habang ang mga daliri niya ay walang awang nilamas ang kabila.

Halos mabaliw ako sa sarap. Napalupasay sana ako kung hindi lang niya ako naipit nang maayos sa malambot na kama.

Pilit kong hinahanap ang galit ko sa mundo, pero hindi ko mautusan ang sarili kong katawan. Kinamumuhian ko ang nangyari kanina sa restaurant, pero mas kinamumuhian ko ang sarili ko dahil sa isang haplos niya lang, para bang nakalimutan ko na ang tatlong taong kabaliwan ko kay Richard.

God! My body is betraying me! Hindi ko mapigilan ang katawan kong gustuhin ang ginagawa niya!

Mabilis na gumapang ang kamay niya pababa sa hita ko, hinawi ang kapirasong tela ng aking panty.

Napaigtad ako nang maramdaman ko ang magagaspang niyang daliri na direktang humaplos sa aking pagkababae.  

Sa pagkakataong ito, basang-basa na ako. Umuungol ang alon ng init sa aking puson. Isang daliri ang walang pasabing ibinaon niya sa loob ko, at napasigaw ako sa pinaghalong gulat at pagkasabik.

“So fucking wet for me,” bulong niya, the raw possessiveness in his tone sending shivers down my spine.  

“Lagi ka bang ganito kabasa kapag hawak ka ng duwag mong boyfriend? O ako lang ang nakakagawa nito sa 'yo?”

“I-It's only you... ahh!” Hihingal-hingal kong sagot, hindi makapag-isip nang matino.

Hindi ko mapigilang mapapikit at mapakagat-labi nang inilabas-masok niya ang daliri niya nang mabilis, idinidiin sa pinakasensitibong parte ko.  

Humalo ang alak sa kakaibang init na hindi ko mapigilan at ngayon ay binabaliw ako at inaalisan ng katinuan.

Napahawak ako sa malalapad niyang balikat. “S-Stop...” umiiyak kong bulong, hindi ko alam kung pinapatigil ko ba talaga siya. “Reiner... please...”

Hinugot niya ang daliri niya, kaya napaungol ako sa biglaang pagkawala nito. Dahan-dahan siyang lumuhod sa pagitan ng mga hita ko. Hinawakan niya ang magkabilang hita ko at marahas itong ibinuka nang mas malawak.

Napasinghap ako nang maramdaman ko ang mainit niyang hininga na dumampi sa aking basang-basang gitna.  

Sinimulan niya sa isang mahabang hagod ng kaniyang dila, mula sa ibaba paakyat sa aking cl*toris. Napasigaw ako nang mariin, ang aking likod ay kusa nang bumaluktot palayo sa kama.

“Ahhh! Fuck, Reiner!”

Ang bawat s****p niya ay mabilis, mariin, at eksperto.

Ginagamit niya ang kaniyang dila para paikutan ang bawat sulok habang ang kaniyang mga labi ay hindi bumibitaw sa pag-ut-ot sa aking pinakasensitibong bahagi. Ramdam ko ang panginginig ng kaniyang panga, ang gutom sa bawat galaw niya.

Wala akong ibang naririnig kundi ang malaswang tunog ng kaniyang pag-ut-ot at ang sarili kong boses na nagsusumamo.

“Sige pa... Reiner... please...”

Walang-wala na ako sa sarili. Tumingin muna siya sa akin, animo'y hinihintay na itulak ko pa siya, pero nanatili akong nakatingin. Nanghihintay. Dahilan para mabilis niyang ibaon ang kaniyang sarili sa loob ko sa isang malalim at sagad na saksak.

“Ahhh!” Napasigaw ako, ang aking ulo ay tumingala sa kisame habang ang bawat himaymay ng aking pagkababae ay pilit na tinatanggap ang kaniyang dambuhalang laki.

Hindi siya nagpaawat. Ang bawat bayo niya ay may kasamang gigil at pagnanasa. Ang tunog ng aming mga balat na naglalapat ay umalingawngaw sa tahimik na silid, sinasabayan ng aking mga impit na tili at ng kaniyang mabigat na paghinga. Bawat pagtulak niya ay tumatama sa pinakamalalim na bahagi ng aking sinapupunan.

“Ughhh...” Ungol niya, tuluyang pinalaya ang sarili sa matagal na pagtitimpi.

Kinabukasan.

Masakit ang ulo ko. Sobrang bigat ng katawan ko. Dahandahan kong iminulat ang mga mata ko. Ang puting kisame ng isang mamahaling kwarto ang bumungad sa akin.  

Gumalaw ako at doon ko naramdaman ang matinding sakit sa ibabang bahagi ng katawan ko. Napasinghap ako. Nang ibaba ko ang tingin ko, nakita kong hubo't hubad ako sa ilalim ng makapal na white comforter.

At nang lumingon ako sa gilid...

Laking gulat ko nang makita ko ang matipunong likod ng isang lalaki. Mahimbing siyang natutulog.  

Nang gumalaw siya at humarap sa akin, halos tumalon ang puso ko palabas ng dibdib ko.

Si Reiner Romanov! Ang CEO ng Romanov Group!

Bumalik lahat ng nangyari kagabi. Ang bar. Ang paghalik ko sa kaniya. Ang mga ungo at mainit na pag-angkin namin sa isa't isa!

Oh my god. Anong ginawa ko?! Nakipagsiping ako sa boss kong may phobia sa tao?!

Puno ng hiya at takot, dahan-dahan akong bumangon.

Pinigilan ko ang pag-iyak ko. Hindi siya pwedeng magising. Siguradong tatanggalin niya ako sa trabaho! Baka ipapatay pa niya ako dahil nahawakan ko siya!

Mabilis at tahimik kong pinulot ang mga damit kong nagkalat sa sahig. Sinuot ko iyon nang nanginginig ang mga kamay.  

Bitbit ang sapatos ko, maingat kong binuksan ang p***o ng suite at mabilis na tumakas palabas ng hotel habang hindi pa siya nagigising.