Se connecterดวงตาคมมองตามหญิงสาวที่เดินไปนั่งฝั่งนักบินผู้ช่วยอย่างคล่องแคล่ว พร้อมๆ กับสายตาอีกหลายคู่ที่มอง
แสงสว่างสีขาวสะท้อนผ่านม่านโปร่งที่ไม่คุ้นเคย ดวงตาที่บวมจากการร้องไห้เป็นเวลานานค่อยๆ ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ความรู้สึกปวดหน่วงที่หัวเล็กน้อย มือกำลังยกขึ้นมากุมก็พบว่าถูกเจาะสายน้ำเกลืออยู่หญิงสาวมองไปรอบๆ ถึงได้รู้ว่าเธออยู่ในห้องพิเศษของโรงพยาบาล ดูเหมือนเธอจะหลับไปนาน เพราะตอนนี้ก็เป็นเช้าอีกวันหนึ่งแล้วด้วย แต่ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ ในเมื่อเธอ...แกร๊กเสียงเปิดประตูห้องดังขึ้น ใบหน้าเล็กหันไปตามเสียง เห็นผู้ชายสองคนเดินคุยกันโดยมีพยาบาลเดินตาม“ยังไงช่วงนี้ก็ระวังหน่อยนะครับ” คนที่เป็นหมอบอกผู้ชายอีกคนที่ทำให้เธอใจเต้นแรงกว่าทุกครั้งที่พบ และวินาทีนั้นที่ทุกคนเงยหน้ามาเจอว่าเธอฟื้นแล้วก็เหมือนทุกอย่างหยุดชะงักภาพของหมอกับพยาบาลที่เดินเข้ามาถูกตัดออกไปเหลือเพียงผู้ชายที่ยืนมองเธอ ดวงตาของเขาแดงกล้ำเหมือนคนที่ยังไม่ได้พัก“รู้สึกยังไงบ้างครับ” เสียงของหมอทำให้มิโซระสะดุ้งเฮือก ก่อนเงยหน้าไปมองคนที่ถาม“ปวดหัวค่ะ”“แล้วก่อนหมดสติไปมีอาการยังไงบ้างครับ” คุณหมอถามต่อในขณะที่พยาบ
เสียงเปิดประตูบ้านที่คุ้นเคยดังขึ้นเบาๆ ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าของผู้หญิงร่างบอบบางที่เดินอย่างไร้เรี่ยวแรงมิโซระถอดส้นสูงวางไว้อย่างเป็นระเบียบ เชื่องช้า ราวกับจะกลบความว้าวุ่นในใจของเธอ สูทสีเทาถูกถอดเหลือเพียงเสื้อกล้ามสีขาวที่ยืนอยู่กลางบ้านไม่นานรถของอีกคนก็มาถึง มิทสึคุนิเดินเข้ามาเงียบ ทั้งยังปิดประตูเบาๆ ราวกับกลัวว่าเสียงประตูมันจะดังเกินไปในคืนนี้มิโซระที่โยนสูทลงโซฟาพร้อมมือที่ถอดแฮร์พีชโยนไว้ข้างๆ กันอย่างไม่หันกลับมามองคนที่ยืนมองเธออยู่ข้างหลัง มีเพียงเสียงนาฬิกาที่เดินอย่างไม่สนใจว่าเวลานี้กำลังจะมีอะไรพังหรือเปล่า“ไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยหรอคะ” เสียงสั่นเครือของมิโซระดังขึ้นก่อน น้ำเสียงนั้นไม่ได้แข็งกร้าว หรือดังจนเหมือนโวยวาย แต่มันเบาเสียจนสัมผัสได้ว่าคนพูดเหนื่อยมากแค่ไหนชายหนุ่มที่ได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจช้าๆ ก่อนจะเดินไปใกล้เธออีกก้าว“ผม... ไม่รู้จะต้องเริ่มจากตรงไหน”มิทสึคุนิไม่อยากให้เหตุการณ์มันมาถึงตรงนี้เลย แต่เพราะความหึงหวงเกินไปของเขาที่เห็นมิโซระอยู่กับโคฮาคุจนไปพูดไม่ดีใส่มิโซระ ท
[ฉันถึงแล้วนะคะพี่จิน]หญิงสาวพิมพ์บอกพี่ชายที่เธอขอความช่วยเหลือเอาไว้ เมื่อร่างเล็กเข้ามาถึงร้านอาหารกึ่งคาเฟ่ที่ดูจะเป็นส่วนตัวกว่าที่คิด บรรยากาศรอบๆ ไม่ได้มีคนพลุกพล่าน แต่ก็มีมุมอับที่แอบถ่ายได้ไม่น้อยที่โคฮาคุเลือกสถานที่คนน้อยแต่มีมุมอับเพราะอยากให้เธอวางใจว่าจะไม่มีการแอบถ่าย แต่ก็จะถ่ายอยู่ดีสินะแถมที่นี่ยังมีคนน้อยจนน่าสงสัยมิโซระก็ยังแต่งตัวค่อนข้างเป็นทางการ พยายามแสดงความห่างเหินในหลายๆ ทาง เธอไม่อยากแต่งตัวชิลเกินไปจนเหมือนมากับคนในบ้าน และไม่อยากแต่งตัวสวยเกินไปจนเหมือนมาเดต ผมรวบต่ำเรียบร้อย ส้นสูงและสูทสีเทาของเธอดูจะเข้ากับงานนี้พอดีแถมยังต้องแต่งหน้ากลบร่องรอยความเหนื่อยล้าจากการพักผ่อนไม่พออีก“รอนานหรือเปล่า” ไม่นานนัก คนที่นัดก็มาถึงพร้อมทักทายด้วยรอยยิ้ม แต่เธอกลับมองเขาด้วยสายตาไม่เป็นมิตร“เข้าเรื่องเถอะค่ะ ฉันไม่อยากเสียเวลานาน” มิโซระไม่ทักกลับ และยังเร่งรัดให้อีกฝ่ายรีบๆ ด้วยน้ำเสียงรำคาญ“ไม่ต้องรีบหรอก เรายังมีเวลาอีกพักใหญ่ๆ” โคฮาคุพูดอย่างมาเลศนัยจนคิ้วของ
เวลาที่ล่วงเลยมาถึงกลางคืน ในบ้านหลังไม่เล็กไม่ใหญ่ในตัวเมือง มิโซระที่กำลังพลิกตัวไปมาหลายรอบ เพื่อพยายามข่มตาให้หลับแต่ทุกครั้งที่เธอหลับตาภาพของหนุ่มสาวในชุดแต่งงานก็ทำให้เธอสงบใจไม่ลง จนกระทั่งชายหนุ่มวิดีโอคอลมา หญิงสาวจึงเม้มปากเล็กน้อยก่อนจะกดรับสายนั้นแม้ใจจะยังไม่พร้อมก็ตาม[นอนแล้วหรอครับ?] เสียงนุ่มเอ่ยถามจากปลายทางพร้อมกับภาพวิดีโอที่ชายหนุ่มกำลังจัดข้าวของในห้องพัก เมื่อเขาถึงแล้วเขาก็ทำแบบนี้เป็นปกติ“ก็ว่าจะนอนแหละค่ะ แต่เหมือนจะนอนไม่หลับ” เธอพูดด้วยเสียงอู้อี้ ในห้องนอนที่ปิดไฟหมดแล้วเพื่อพลางร่องรอยของการร้องไห้อย่างหนักเอาไว้ “เหนื่อยไหมคะ”[ไม่ค่อยเท่าไหร่ครับ แต่อยากกลับไปหาคุณแล้ว] ชายหนุ่มในวิดีโอพูดพลางหันมายกยิ้มให้เธอ ขณะที่มือของเขากำลังปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวของนักบินออก“ฉันก็อยากให้คุณกลับมาเร็วๆ” มิโซระเองก็รู้สึกอยากให้เขามาอยู่ตรงหน้าเธอ แต่เธอไม่ได้รู้สึกคิดถึงมากมายขนาดนั้น เธออยากจะคุยกับเขาตรงหน้ามากกว่า[คิดถึงผมก็บอกตรงๆ สิ] มิทสึคุนิหันมาพูดด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่นเหมื
‘ศิลปิน Starlight ปล่อยเพลงของโปรเจกต์พิเศษร่วมกับ AJN ทั้ง 3 เพลงแล้ววันนี้ทุกแพลตฟอร์ม’พาดหัวข่าวที่ดังตั้งแต่เมื่อคืนทำเอาไทม์ไลน์ลุกเป็นไฟ เมื่อศิลปินทั้งสามวงของค่ายได้ปล่อยเพลงใหญ่มาครบ และยังไม่มีกำหนดการโปรโมท เนื่องจากที่เสร็จมีแค่เพลงกับการแสดง แต่เอ็มวีและแผนอื่นๆ ยังอยู่ในขั้นดำเนินการแต่เท่านั้นทุกคนต่างก็ตั้งตารอเอ็มวีและสเตจเต็มของศิลปินของตัวเองไม่ต่างจากแฟร์รี่ แฟนคลับของแฟร์ริช[เพลงแนวนี้กลับมาแล้ว ลอยๆ ฟุ้งๆ แฟร์ริชเท่านั้นที่จะร้องเพลงแนวนี้ได้แบบนี้ สมชื่อวงแล้ว][ทั้งที่มันไม่ใช่ทั้งเพลงรัก และเพลงเศร้า แต่ท่อนบริจด์ของมิโซระทำฉันน้ำตาไหลเลย แววตาเศร้าเอย น้ำเสียงหวานจับใจ หน้าสวยแบบนั้น ฆ่ากันเลยเถอะ ละมุนไปหมดด][ท่อนบริจด์นี่ช็อตฆ่าคนเลยค่า][เมื่อวานมิโซระสวยมาก เหมือนเป็นเพลงของเธอเลย][ในที่สุด โปรดิวเซอร์ก็แต่งเพลงให้ตัวเองเด่นซักที เสียงเข้ามาก]ความคิดเห็นเกี่ยวกับการแสดงเมื่อคืนที่มีแฟนๆ ถ่ายเอาไว้หลั่งไหลกันเข้า ส่วนใหญ่จะเป็นการยินดีที่ในที่สุดมิโซระก็แต่งเพลงให้
พิธีการแถลงข่าวเปิดตัวฝูงบินใหม่ของสายการบิน AJN อย่างเป็นทางการจัดขึ้น หลังจากที่ทดลองบินและสร้างนักบินรุ่นใหม่ๆ มาสองปีกว่าๆ ถูกจัดขึ้นที่สายการบินในช่วงเช้าตอนนี้ก็เป็นทีของการจับมือระหว่าง Starlight กับ AJNพิธีเปิดตัวของสื่อมวลชนถูกจัดขึ้นที่โดมขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กที่มีสื่อมวลชน นักบินของ fleet ใหม่ ผู้บริหารของสายการบิน และศิลปินของ Starlight ทุกคนที่อยู่ที่นี่ผู้ชมที่อยู่ด้านล่างคือนักบินและพนักงานของสายการบินที่ได้พักและไม่มีงานตามกำหนดที่อยากจะเข้าร่วม รวมถึงแฟนๆ ที่ได้สิทธิ์การเข้าร่วมคอนเสิร์ตรวมของค่าย Starlight นี้ตามช่องทางต่างๆ รวมถึงที่กดบัตรมาดูด้วยในช่วงพิธีการของช่วงเย็นนี้ โทรุ ประธานกรรมการบริหารของ Starlight และ จิน ผู้อำนวยการ A&R เป็นตัวแทนของฝั่ง Starlight พร้อมกับลีดเดอร์ของศิลปินทั้งสามวง ในการถ่ายรูปกับผู้บริหารของ AJN ร่วมกับกัปตันฝูง และนักบินที่เป็นแกนของทีมอีกห้าคนคือกัปตันอาคาริ และนักบินผู้ช่วย มิทสึคุนิ เคย์สึเกะ ฮายาโตะ และ เรียว ทั้งสี่คนยืนร่วมเฟรมในชุดนักบินเรียบร้อย“ขอเสียงปรบมือให้กับการร่วมมือคร
ก่อนงานแถลงการณ์รีแบรนด์และเปิดตัวฝูงบินใหม่ของสายการบิน AJN ที่กำลังจะเกิดขึ้นในเวลาอีกไม่ถึงสองอาทิตย์ข้างหน้าคลิปของรายการต่างๆ และคลิปสั้นแนวตั้งที่เป็นไฮไลต์ที่ศิลปินของ Starlight ไปถ่ายกับสายการบิน ตั้งแต่โรงเรียนการบิน เบื้องหลังการทำงานของสายการบิน ไปจนถึงทดลองใช้ชีวิตเป็นพนักงานต
ท่ามกลางแสงจันทร์ในยามค่ำคืนที่เงียบสงบ บ้านของมิโซระตอนนี้มืดสนิท มีเพียงแสงไฟในห้องนอนเท่านั้นที่ยังคงเปิดอยู่เสียงซิปกระเป๋าดังขึ้นแผ่วเบาท่ามกลางแสงไฟนวลตา ร่างสูงในเสื้อยืดตัวบางพร้อมนอนสีขาวกำลังแยกของในกระเป๋าเดินทางเงียบๆ ทั้งที่แววตาปรือจากฤทธิ์แอลกอฮอล์แม้จะอาบน้ำแล้วก็ยังไม่คลา
เสียงดนตรีแจ๊สคลอเบาๆ เสริมบรรยากาศหรูหรา หากแต่โต๊ะที่ฮายาโตะนั่งกลับอึดอัด เมื่อนักบินหนุ่มพาน้องสาวคนละแม่มาร่วมโต๊ะพร้อมกัน ดูเหมือนว่าเพื่อนในโต๊ะไม่ค่อยจะต้อนรับนักช่วงสมัยมัธยมมิทสึคุนิมีชื่อเสียงที่แย่จริงๆ ไม่ใช่เพราะตัวเขา แต่เป็นเพราะใครบางคนทำให้มันเป็นแบบนั้นต่างหาก“ไ
บาร์หรูที่ตั้งอยู่ชั้นบนของโรงแรมเงียบกลางเมือง ที่ซึ่งความลับราคาแพงกว่าไวน์ยี่ห้อดัง แขกคืนนี้ล้วนเป็นคนที่ชื่อปรากฏบนข่าวเศรษฐกิจและบันเทิงวันนี้ก็เช่นกันคุณชายของตระกูลระดับท็อปที่ครอบครัวร่ำรวยมาหลายชั่วอายุคนอย่าง ไทระ โคฮาคุ คุณชายเล็กของตระกูลไทระ ผู้ที่ถูกเรียกว่าคุณชายที่ดีพร้อมทั้งรูปร







