Touchdown: แตะที่ใจ จอดที่เธอ

Touchdown: แตะที่ใจ จอดที่เธอ

last updateLast Updated : 2026-07-29
By:  Sharp pencilCompleted
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
42Chapters
253views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เขา นักบินที่ไม่เคยพลาดการลงจอด และเธอ ผู้หญิงที่เคยหล่นหายไปจากฟ้าของเขาครั้งหนึ่ง เขาเคยปล่อยให้เธอลอยห่างไปในความสูงแต่ครั้งนี้... เขาจะบินกลับมาจนกว่าจะ “แตะที่ใจ”และ “จอดที่เธอ”

View More

Chapter 1

บทนำ

私の名前は、高橋美咲。

三年前、高橋拓也と結婚した。

郊外に建てられた新築一戸建て。それは、結婚祝いとして父が贈ってくれた家だった。

拓也は、新卒で入社した商社で毎日遅くまで働いている。

忙しくても優しくて、私はそんな彼を尊敬していた。

不自由のない毎日。穏やかで、静かで、幸せな結婚生活。

……そう、思っていた。

だけど。ただ一つだけ、私の中で、埋まらないものがあった。

私は、拓也との子供が欲しかった。

結婚して一年が過ぎた頃、私は一度だけ、その気持ちを彼に伝えたことがある。

「今は仕事に集中したいんだ。ごめん」

困ったように笑いながら、拓也はそう言った。

責めるつもりなんて、最初からなかった。

だから私は、「そっか」と笑って引き下がった。

……でも。

その日からだった。

拓也が、子供の話を避けるようになったのは。

気付けば、最後に拓也に抱かれたのは――

もう一年以上も前になる。

それでも私は、拓也のことを愛していた。

そして明後日は、私たちの結婚記念日。

だから私は、ちゃんと気持ちを伝えようと思っていた。

あなたが、そばにいてくれるだけでいい。

子供は、いつか授かれたらそれでいい。

もし負担になるなら、私は待つから。

ちゃんと、拓也の隣にいられるなら、それで良かった。

そして――

結婚記念日当日。

私は朝から、少しだけ浮かれていた。

拓也を仕事へ送り出した後、料理の準備を始める。

ちゃんと私の気持ちを伝えるんだ。

拓也が大好きなメニューで食卓を埋めていく。

拓也の喜ぶ顔を想像すると、自然と頬が緩んでしまう。

食卓には花を飾って、少しだけ豪華な料理を並べた。

準備は完璧だった。

あとは、拓也が帰ってくるだけ。

それでも、私は待ち続けた。

けれど、彼が来ることはなく、メッセージ一通さえ届かなかった。

21時。

まだ、帰ってこない。

22時。

不安になって、メッセージを送る。

『まだ残業してるの? 帰り道で何かあったんじゃないかって、すごく心配してるよ』

既読は、つかなかった。

23時。

本当に、どうしたんだろう。

残業だとしてもさすがに遅すぎる気がする。

心配だけが、どんどん募っていく

何度画面を見ても、既読はつかない。

「......電話してみようかな」

そう呟いて携帯を握り直した、その時だった。

...ガチャッ...

玄関の鍵が開く音がする。

拓也が帰ってきたんだ!!

ずっと心配してた人が無事に帰ってきた。

その安堵と嬉しさに背中を押されて、私は玄関へと駆け寄る。

「拓也! おかえりなさい! 今日ね……」

結婚記念日の準備を伝えようとする私を遮るように拓也が言葉を返す。

「ごめん、仕事でまだ...少し急ぎの対応がある」

帰ってきたのも束の間に、出迎える私を無視するように書斎に向かう拓也。

「あのね、拓也。今日は私たちの......」

拓也は、そのまま振り返ることなく書斎に入り、

そのままドアを閉める。

期待をしていた瞬間が、崩れていった。

私は準備をしていた食卓に座り、悔しさから頬には涙が流れていた。

準備をしていた赤ワインを開けて、そのほろ苦い渋みを涙に溶かしながら...

結婚生活を振り返る。

拓也と出会ってから今までの事が頭の中で映写機のように景色が流れていく。

楽しかった思い出や幸せな時間...

「どうしてこんなことになっちゃったんだろう......。

こんなふうにはなりたくなかったのに」

心の中から寂しさが決意を侵蝕するような苦しい感情が襲ってくる...

いや、良くない!。

「ちゃんと私の気持ち伝えなきゃ...」

拓也の事を愛してる。

その愛している拓也との子供が欲しいって...

私は、拓也のいる書斎に向かおうと席を立つ。

...書斎の扉が開いている。

「拓也...ちょっと話があってさ...」

扉の先を覗くと誰もいない。

...もう仕事終わったのかな?

...ん?...

気づいたら、落としていたはずの浴室の照明が付いている。

「あれ...ちゃんと消したけどな」

浴室に向かうと...

拓也の静かで、荒い息が聞こえてくる...

私は、ゆっくりと浴室を覗く。

!?!?...

浴室のドアの影から何をしているのかわかってしまった。

1人で欲望を発散している...

私は、目の前の状況に立ち止まってしまう。

「...沙織...沙織...」

その欲望に忠実な荒い息の合間に溢れた名前。

それが、私ではなかった。

「沙織...?」

「沙織ってまさか...だよね...」

伊藤 沙織...

私の高校時代の親友であり、大学から進路が別で離れたが大学卒業後に拓也と結婚をして現在の新生活の最中に再会をする。

今では、良く会う機会が増えて悩みなどを聞いてもらっている。

比較的近所に住んでいる沙織は拓也と良く出かけるスーパーで働いていて。

少し前に、拓也にも紹介をしたばかりであった。

考えたくはない...けども、昔、沙織との関係に植えついたトラウマが蘇る。

...

高校二年の夏。

私が好きだった先輩に、沙織は笑いながら近付いた。

私は何も言えなかった。

一週間後。

先輩の隣には、沙織がいた。

そのショックがぶり返し胸を締め付ける。

「違うよね...きっと、別の人だから...」

私は呆然としたまま寝室に戻った。

……浴室の水音が止まる。

リビングで携帯に小声で話す拓也の声...

「うん...大丈夫だって...」

「バレてない、まだ気づいてないよ...」

「ちゃんと終わりにする、予定通りだから...」

「だから心配しないで待っててくれ...」

「愛してるよ...沙織」

......

通話を切った拓也は、リビングに置かれていた赤ワインのボトルを見つめていた。

そして小さく呟いた。

「ごめんな...美咲」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
42 Chapters
บทนำ
ปีที่สองของการเดบิวต์เป็นศิลปิน‘โมริสึกิ มิโซระ สมาชิกวง Fairish จะเข้าร่วมชมงาน Fashion Show ของแบรนด์ F ในฐานะ Global Ambassador’ข่าวใหญ่ของสมาชิกที่กลบกระแสต่างๆ นานาของวง ทั้งดีทั้งร้ายทิ้งทั้งหมด โดยพาดหัวนั้นมีรูปของเจ้าของชื่อ โมริสึกิ มิโซระ หญิงสาวผู้เป็นโปรดิวเซอร์และซับโวคอลของวง ที่อยู่ในชุดแฟชั่นคอลเล็กชันล่าสุดของแบรนด์ดังกล่าว[ว๊าย! แฟร์ริชมีแบรนด์ที่เป็น Global Ambassador ครบทุกคนเลยนะ ค่ายขยันทำงานเกิน ปรบมือ][มาช้าแต่มานะ][เป็นแอมครบห้าคนแล้ว ปรบมือค่า!]กระแสความตื่นเต้นกับข่าวนี้ใน SNS เรียกว่าเป็นกระแสที่ค่อนข้างรุนแรง เพราะวงแฟร์ริชทั้งห้าคน มิโซระ เป็นคนสุดท้ายที่ถูกยกขึ้นเป็น Global Ambassador ของแบรนด์ใหญ่ต่างประเทศ โดยก่อนหน้านี้เธอเป็นมิวส์อยู่นานในขณะเดียวกัน เจ้าของร่างเล็กที่อยู่ในข่าวตอนนี้อยู่ที่สนามบินเพื่อจะเดินทางไปมิลานอย่างที่สื่อได้กล่าวไว้วันนี้หญิงสาวอยู่ในชุดกางเกงยีนส์ที่มีโลโก้แบรนด์เป็นแพตเทิร์นทั้งชิ้น คู่กับเสื้อแขนยาวสีขาวรัดรูปและผมสีน้ำตาลอ่อน กำลังยืนให้สื่อมวลชนถ่ายรูปมิโซระนั้นขึ้นชื่อเรื่องความสวยที่ตีคู่มากับอาซึนะ ทั้งสองใ
Read more
บทที่ 1 Pilot Hero
“สวัสดีค่ะ คุณนักบินคุโจ”เสียงของแอร์โฮสเตสบนเครื่องทักทายชายหนุ่มร่างสูงที่เดินเข้ามาพร้อมแก้วกาแฟที่ปิดฝาเรียบร้อย“สวัสดีครับ” เสียงเรียบทักทายกลับ พร้อมโค้งเล็กน้อยเป็นการรับอย่างมีมารยาทชายหนุ่มร่างสูงในเครื่องแบบนักบินที่มีสามขีดบนแขนเสื้อ ก้าวเข้ามาด้วยท่วงท่าสง่างาม ไหล่กว้างและแผ่นหลังตรงบ่งบอกถึงความมั่นใจ กรอบหน้าเข้มคมภายใต้แว่นบาง เสริมดวงตาเรียวคมในแบบเอเชีย เป็นนิยามหนุ่มหล่อแบบ ‘ตี๋อินเตอร์’ ที่สะดุดทุกสายตาสิ่งที่ทำให้เขาโดดเด่นยิ่งกว่าคือการวางตัวที่พอดีในทุกจังหวะ สุภาพแต่ไม่เสแสร้ง มั่นคงแต่ไม่โอ้อวด จนลูกเรือสาวที่อยู่ใกล้เผลอมองตามด้วยความชื่นชมโดยไม่รู้ตัวยิ่งไปกว่านั้น เขายังอายุน้อยแต่ก้าวถึงตำแหน่งนักบินผู้ช่วยอาวุโส และที่สำคัญ เขายังโสดอยู่ จึงไม่แปลกที่เขากลายเป็นเป้าสายตาของใครหลายคนทันทีที่ก้าวขึ้นเครื่องห้องค็อกพิต[1]ของเครื่องบินถูกเปิดออก พร้อมกับชายหนุ่มที่เดินเข้าไปเก็บของตามระเบียบ โดยไม่สนใจนักบินผู้ช่วยอีกคนที่นั่งดูโทรศัพท์ระหว่างรอเวลา“ไง พ่อคนดัง นายดังใหญ่แล้วนะ รู้ยัง” คาโม่ เคย์สึเกะ นักบินผู้ช่วยที่อายุมากกว่าเขาหนึ่งปีทักด้วยท่าทางไ
Read more
บทที่ 2 มิลาน
กว่าสิบสามชั่วโมงผ่านไปหลังจากที่เครื่องบินออกจากสนามบินต้นทาง ในห้องค็อกพิตตอนนี้มีการสลับนักบินครั้งสุดท้าย แต่ครั้งนี้จะพิเศษสักหน่อยอันที่จริง ไฟลต์ที่ดูเหมือนเป็นการให้เคย์สึเกะเก็บชั่วโมงบินนั้นดูเหมือนจะเป็นแค่คำพูดที่ไม่ได้จริงเสียทีเดียวเมื่อตอนบรีฟไฟลต์ คนที่ถูกบันทึกชื่อเป็น Pilot Flying ตอนช่วงแลนด์กลับกลายเป็นชื่อของเขา ซึ่งสนามบินมิลานในช่วงฤดูหนาวที่เต็มไปด้วยความเปลี่ยนแปรของอากาศไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่มันก็ไม่ได้ยากสำหรับเขาแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังทำหน้าที่อย่างรอบคอบไม่ประมาทเหมือนทุกๆ ครั้งที่ผ่านมานอกจากการสังเกตการณ์โดยกัปตันทานากะที่เป็นผู้ดูแลฝูงบินใหม่ที่เขาสังกัดอยู่ปัจจุบันในเรื่องฝีมือ เขาก็รู้ว่าตลอดเวลาที่เป็นนักบินผู้ดูแลของเคย์สึเกะก็ถูกกัปตันทั้งสองสลับกันสังเกตการณ์อยู่เสมอ รวมถึงการทำงานอื่นๆ ว่าเขาทำมันได้ดีมากน้อยแค่ไหนไฟลต์นี้คนที่ถูกประเมินไม่ใช่เคย์สึเกะอย่างที่คิดไว้แต่แรก แต่เป็นเขาเองที่ถูกสังเกตการณ์ตลอดเวลาไม่ใช่ว่าเขาไม่เข้าใจความคิดของกัปตันทานากะ ถ้าเขาเป็นกัปตันอาจจะทำแบบเดียวกันเพราะการที่ให้นักบินที่อายุน้อยกว่ามาเป็นนักบินพี่เลี
Read more
บทที่ 3 นางฟ้าที่ร่วงหล่น
เสียงชัตเตอร์ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน แสงแฟลชสาดทั่วโซนสื่อมวลชนของงาน Milan Fashion Week ที่ประดับไปด้วยโลโก้ของแบรนด์เสื้อผ้าชื่อดังจากทั่วทุกสารทิศ โดยเฉพาะจากอิตาลีขาเรียวก้าวลงจากลิมูซีนที่ทางแบรนด์เตรียมไว้ ท่ามกลางแสงแฟลชและเสียงชัตเตอร์ที่รายล้อมโดยไม่มีความตื่นกลัวแม้แต่น้อยส้นรองเท้าสัมผัสพรมอย่างมั่นคง ชุดสีฟ้าอ่อนเนื้อบางสะบัดรับลม เผยให้เห็นจุดเด่นที่แผ่นหลังเว้าลงจรดเอว เส้นผมลอนยาวพลิ้วไหวไล้ลำคอทุกครั้งที่เธอหมุนตัวท่วงท่าของเธอไม่เร่งไม่รีบร้อน ความอ่อนหวานปนเย้ายวนไม่ได้เกิดจากความจงใจ แต่เป็นสิ่งที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี“Misora! This way!”“Beautiful, bella!”เธอเพียงกวาดสายตาไปตามรอบด้าน ยิ้มมุมปากบางๆ ให้กับเลนส์ทุกตัวอย่างแม่นยำ ราวกับล็อกมุมถ่ายภาพหลักไว้ในหัวอย่างมืออาชีพเสียงของช่างภาพดังเรียกชื่อหญิงสาวในฐานะ Global Ambassador ให้หันมาสนใจเลนส์ของตน เธอยังคงเดินช้าๆ ก่อนจะยกยิ้มมุมปากขึ้นอีกเล็กน้อย เพื่อให้ทุกกล้องสามารถบันทึกภาพของเธอได้ครบถ้วนที่สุดไม่นานเจ้าหน้าที่ของงานก็เข้ามาเดินนำ พร้อมประกบข้างเพื่อพาเธอไปยังที่นั่งแถวหน้าสุด ซึ่งเตรียม
Read more
บทที่ 4 คืนสุดท้ายที่มิลาน
เลาจน์ของโรงแรมในช่วงเวลานี้ค่อนข้างเงียบและเป็นส่วนตัวชายหนุ่มชาวเอเชียร่างสูงนั่งอยู่ที่โต๊ะพร้อมเครื่องดื่มไร้แอลกอฮอล์ เนื่องจากวันพรุ่งนี้เขามีเที่ยวบินในช่วงบ่าย เขาจึงหลีกเลี่ยงแอลกอฮอล์ทุกกรณีที่ไม่จำเป็นบนโต๊ะมีแท็บเล็ตเปิดเอกสารบรีฟรูต สลับกับแอปที่รายงานข่าวด้านการบิน เส้นทางบิน และสภาพอากาศในภูมิภาคต่างๆ ที่เครื่องอาจต้องผ่าน เพื่อเตรียมแผนรับมือไว้ล่วงหน้าใบหน้าคมที่ไร้กรอบแว่นจ้องหน้าจออย่างนิ่ง ลักยิ้มจางๆ บนแก้มยิ่งขับให้รูปลักษณ์ของเขาโดดเด่นจนคล้ายคนเจ้าชู้เกินไปเสียหน่อย จนดึงดูดสายตาบางคู่ของลูกเรือที่นั่งอยู่ไม่ไกลแต่นั่นไม่ได้ทำให้เขาเสียสมาธิแม้แต่น้อย ตั้งแต่วันที่ผ่านเหตุการณ์วันนั้นและย้ายมาเป็นนักบินของสายการบินแห่งนี้เขาสาบานกับตัวเองแล้วว่า จะไม่สร้างความสัมพันธ์กับลูกเรือคนใดเกินกว่าเพื่อนร่วมงาน โดยเฉพาะกับลูกเรือหญิงวงการนี้มีเรื่องราวให้เห็นมากเกินพอ และเขาไม่ต้องการเป็นส่วนหนึ่งของมันครืดเสียงเก้าอี้ถูกลากออกเบาๆ จากนั้นใครบางคนนั่งลงตรงข้ามโดยไม่ได้ขออนุญาต“I’m afraid you might be at the wrong table.” (ผมว่าคุณมาผิดโต๊ะแล้วนะครับ)ร่างสูงเอ่
Read more
บทที่ 5 ไม่ถูกเวลา
อุ่น…ความรู้สึกแรกแล่นเข้ามาพร้อมกับลมหายใจแผ่วเบาข้างกาย ทำให้ร่างบางค่อยๆ รู้สึกตัว เธอกะพริบตาปรับสายตา ก่อนจะมองไปรอบห้อง เห็นผนังด้านหนึ่งที่มีตู้เสื้อผ้าเปิดค้างไว้ และชุดยูนิฟอร์มสีขาวกับสูทสีเข้มเข้มแขวนอยู่ภายใน…ชุดที่สะท้อนถึงหน้าที่และความรับผิดชอบของเจ้าของมันมือบางเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ที่ไม่คุ้นตามาเปิดดู ตัวเลขบนหน้าจอบอกว่ายังเป็นเวลาเช้าตรู่ ก่อนที่สายตาของเธอจะหยุดอยู่ที่ภาพวอลเปเปอร์… ภาพของชายหนุ่มเจ้าของเครื่องและในวินาทีนั้นเอง ความทรงจำของเมื่อคืนก็ค่อยๆ ไหลกลับมาอีกครั้งเมื่อคืน… เธอทำมันลงไปแล้วสินะร่างเล็กค่อยๆ ลุกขึ้นช้าๆ แต่ก็รู้สึกถึงแขนแข็งแรงที่พาดอยู่รอบเอว เธอจึงขยับตัวอย่างระมัดระวังให้หลุดออกจากอ้อมแขนนั้นโดยเบาที่สุด เพราะไม่อยากรบกวนชายหนุ่มที่กำลังหลับอยู่เมื่อพ้นจากอ้อมกอดแล้ว มือบางก็ค่อยๆ เก็บเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมา ถอดเสื้อของอีกฝ่ายที่คลุมอยู่บนร่างออก แล้วสวมชุดของตนกลับคืนอย่างเงียบเชียบเธอถอนหายใจยาว ราวกับอยากปลดปล่อยสิ่งที่กดทับอยู่ในใจแต่เมื่อหันไปมองใบหน้าคมที่ยังหลับสนิท หัวใจกลับรู้สึกหนักอึ้งยิ่งกว่าเดิมเธอต้องยอมรับอย่างหลี
Read more
บทที่ 6 ครอบครัว
ปลายปีที่สามของการเดบิวต์ในฐานะศิลปิน‘การร่วมงานอย่างเป็นทางการรครั้งแรกระหว่าง AJN Airlines x Starlight Entertainment ในงานเปิดตัวฝูงบินใหม่ พร้อมกับการครบรอบเจ็ดปีของค่าย Starlight กำลังจะถูกจัดขึ้นในเร็วๆ นี้’การประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการเปิดฝูงบินใหม่ของหนึ่งในสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศถูกประกาศออกไปอย่างยิ่งใหญ่ ตามแผนที่วางไว้Starlight ตอบรับดีลนี้ภายใต้เงื่อนไขที่เข้มงวดและเม็ดเงินมหาศาล แต่ในอีกมุมหนึ่ง… นี่คือโอกาสสำคัญที่จะได้ร่วมงานกับองค์กรระดับแนวหน้า นอกเหนือจากอุตสาหกรรมแฟชั่นและสื่อที่คุ้นชินห้องประชุมของศิลปินในวันนี้เต็มไปด้วยตารางงานที่เกี่ยวข้องกับโปรเจกต์นี้ทั้งหมด เพราะนอกจากสายการบินจะเชิญเข้าร่วมงานเปิดตัวฝูงบินใหม่แล้ว ยังมีแผนกิจกรรมโปรโมตในอีกหลายส่วนตามมาแฟร์ริช เกิร์ลกรุ๊ปที่กำลังมาแรงชนิดเบียดวงอันดับหนึ่งที่ครองแชมป์มานานนับสิบปีตกลงไปได้ภายในเวลาเพียงสามปีหลังจากนั้นทั้งสองฝั่งก็ผลัดกันขึ้นลงอยู่ตลอด แต่สิ่งที่แฟร์ริชมีเหนือกว่าคือเครดิตในฐานะแบรนด์สมาชิกทั้งห้าคนต่างถือครองตำแหน่ง Ambassador ของแบรนด์หรูระดับโลก“เพลงหรอคะ?”เสียงหวานและแผ่วเ
Read more
บทที่ 7 โอกาสที่สอง [1]
ทำไม… เธอถึงอยู่ที่นี่…?เขามาที่นี่เพื่อฉลองให้เพื่อน หลังจากจบไฟลต์และกลับไปเปลี่ยนชุดที่บ้าน ก็มีเพื่อนร่วมทีมขับรถมารับโดยไม่คาดคิดว่าจะต้องเผชิญสถานการณ์แบบนี้ดวงตาคู่นั้นที่กำลังสบเขาด้วยแววสั่นระริก ทำให้ใจเขากระตุกขึ้นมาอีกครั้ง ริมฝีปากที่คุ้นเคย ใบหน้าแบบนั้น…เธอกำลังมองเขาเหมือนเช้าวันนั้น เช้าวันที่เธอจากไป โดยไม่พูดอะไรสักคำ“คือ?” เคย์สึเกะที่เห็นหญิงสาวคนนั้นเช่นกันเอ่ยขึ้นอย่างงุนงง เขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมจู่ๆ ถึงได้เห็นเธอนั่งอยู่ตรงนี้ดูเหมือนฮายาโตะจะลืมบอกเรื่องสำคัญ ไปสนิท ว่าน้องสาวของตัวเองคือศิลปินชื่อดัง“ฉันไม่เคยบอกหรอว่าฉันมีน้องสาว?” ฮายาโตะพูดด้วยสีหน้าเหวอนั่นทำให้เขาถอนหายใจ เพราะเดาได้ว่าอีกฝ่ายคงลืมจริงๆ“เคยบอกก็เคยบอกอยู่หรอก แต่มันบิ๊กเซอร์ไพรส์ไปไหม” เคย์สึเกะพูดแทนทุกอย่าง เป็นครั้งแรกที่เขานึกขอบคุณความตรงไปตรงมาของเพื่อน“นี่น้องสาวฉัน มิโซระ อย่าทำตัวรุ่มร่ามใส่เด็ดขาด!” ฮายาโตะแนะนำเสียงเข้ม พลางชี้หน้าเพื่อนตัวเอง“มานั่งก่อนสิจ้ะ น้าจะได้แนะนำให้รู้จัก” แม่ของฮายาโตะเอ่ยชวนเขาเดินไปนั่ง แต่เคย์สึเกะกลับตัดหน้าไปนั่งข้างหญิงสา
Read more
บทที่ 8 โอกาสที่สอง [2]
เวลาผ่านไป แอลกอฮอล์เริ่มซึมเข้าสายเลือดของผู้ชายบนโต๊ะมากขึ้นเรื่อยๆ ยกเว้นเคย์สึเกะที่ขอตัวกลับไปนานแล้ว เพราะเขามีบินตอนบ่ายวันพรุ่งนี้จึงต้องรีบนอนและห้ามแตะแอลกอฮอล์ เหลือเพียงครอบครัวฟูจิวาระกับมิทสึคุนิที่ยังคุยกันอย่างไหลลื่นอยู่ติ้ง!เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นจากโทรศัพท์ของมิโซระ มือบางเอื้อมคว้ามันขึ้นมาดู พบว่าเป็นเบอร์ที่เธอไม่รู้จักส่งข้อความเข้ามาและก่อนจะได้ตัดสินใจอะไร สายก็โทรเข้ามาทันทีRrrrrเสียงเรียกเข้าดังซ้ำจากหมายเลขที่ไม่ได้บันทึกไว้ มิโซระมีโทรศัพท์สองเครื่อง เบอร์นี้เป็นเบอร์ส่วนตัวของเธอ ยิ่งทำให้เธอขมวดคิ้วด้วยความลังเลว่าอาจเป็นคนที่รู้จักจริงๆ จึงเงยหน้ามองพี่ชายข้างตัว“เดี๋ยวออกไปคุยโทรศัพท์ก่อนนะคะ” เสียงหวานกระซิบข้างหูพี่ชาย เมื่ออีกฝ่ายพยักหน้า เธอก็ลุกขึ้นแล้วเดินออกไปทางด้านหลังร้าน ซึ่งเป็นทางไปห้องน้ำทันที“สวัสดีค่ะ?” เสียงหวานเอ่ยเมื่อกดรับสายเรียบร้อย[ไม่ได้คุยกันนานเลยนะ มิโซระ] เสียงทุ้มปลายสายทำให้มิโซระค้างนิ่ง หัวใจของเธอบีบแรงจนเจ็บ หากแต่มันไม่ใช่ความรู้สึกเหมือนเมื่อก่อนความรู้สึกของการถูกหักหลังจากเขาและฮานะอดีตเพื่อนสนิทของเธอมันยัง
Read more
บทที่ 9 เพื่อนเก่า
กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นผสานกับแสงแดดของเช้าวันนี้ เสียงผู้คนที่เข้าออกตลอดเวลาปะปนกับเสียงเครื่องทำกาแฟที่ดังเป็นจังหวะ ไม่เหมือนกับหัวใจของเธอที่เต้นไม่เป็นส่ำ กำลังลุ้นกับเรื่องที่จะเกิดขึ้นในวันนี้“พี่มิโซระ สวัสดีค่ะ วันนี้มาเร็วจังเลยนะคะ”นานะ น้องสะใภ้ของยูกะ ลีดเดอร์วง ทักทายหญิงสาวที่เดินเข้ามาในร้านด้วยรอยยิ้มสดใสเหมือนทุกวันที่นี่คือคาเฟ่ของน้องสะใภ้และน้องชายของยูกะ ที่ใช้เป็นจุดนัดหมายของสมาชิกในวงอยู่เป็นประจำและการที่เธอมาที่นี่ในวันนี้…ก็มีจุดหมาย“มีนัดจ้ะ” มิโซระตอบคนที่อายุน้อยกว่าด้วยรอยยิ้ม นั่นทำให้อีกฝ่ายหันมาด้วยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย“มีคนมาถามหาพี่จริงๆ นะคะ เป็นคุณผู้ชายท่านนั้น” นานะพูดพลางผายมือไปทางแขกผู้ชายร่างสูงที่กำลังอ่านอะไรบางอย่างอยู่ในแท็บเล็ตของตัวเองหญิงสาวเห็นแผ่นหลังนั้นก็จำได้ทันที ยิ่งทำให้หัวใจเธอสั่น ไม่คิดเลยว่าเขาจะมาจริงๆ จนเธอต้องถอนหายใจยาวออกมาอย่างโล่งใจ โดยไม่รู้ตัว“วันนี้พี่ขอกาแฟเข้มๆ เลยนะ ของคุณผู้ชายคนนั้นเดี๋ยวพี่จ่ายเอง แล้วก็ไม่ต้องเข้ามายุ่งมากล่ะ พี่มีธุระต้องคุย”มิโซระกำชับกับนานะว่าวันนี้เธอไม่สะดวกให้พนักงานหรือใครเข
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status