เมียลับหมอเจอริค

เมียลับหมอเจอริค

last updateDernière mise à jour : 2026-09-17
Par:  Fortune_289En cours
Langue: Thai
goodnovel16goodnovel
Notes insuffisantes
40Chapitres
404Vues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

"หนูท้อง...! พี่สุดหล่อทำหนูท้อง" "ฉันไปมีอะไรกับเธอตอนไหนไม่ทราบ" "ก็คืนนั้นไงทำเป็นลืม พี่ทำหนูเลือดออกด้วย" "งั้นก็พิสูจน์สิว่าคืนนั้นเป็นเธอ" "พิสูจน์ยังไงคะ..." "บอกมาว่าเราทำกันท่าไหนบ้าง..." "ไอ้..."

Voir plus

Chapitre 1

เรียกน้ำย่อย

ทางเดินเงียบสงบในชั้นบนของโรงแรมสุดหรู มีแสงไฟสีส้มอ่อนจากหลอดไฟติดผนังเรียงรายเป็นระเบียบ ในช่วงเวลากลางดึกแทบไม่มีเสียงใดนอกจากเสียงลมหายใจแผ่วเบาของชายคนหนึ่งที่กำลังพยายามประคองสติของตัวเองให้พ้นจากความมึนงง

เจอริค... เดินโซเซตามทางเดินยาวของชั้น 18 มือหนึ่งกำลังพิงกำแพงในขณะที่มืออีกข้างกุมหน้าผากของตัวเองที่เริ่มร้อนวูบวาบ ความรู้สึกในตอนนี้เหมือนมีไฟกำลังแผดเผา ซึ่งแน่นอนว่าคนเป็นหมออย่างเขารู้ดีว่าสิ่งที่เผชิญอยู่ไม่ใช่ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์แต่น่าจะเป็นสารบางอย่างที่ปะปนอยู่ในแก้วที่ดื่ม เกิดมารูปหล่อพ่อรวยก็แบบนี้แหละมีแต่ผู้หญิงอยากได้ พอเขาไม่เล่นด้วยก็จะใช้วิธีสกปรกอย่างเช่นการวางยาปลุกเซ็กซ์เป็นต้น

"ห้องนี้ปะ"

เขาเอ่ยออกมารู้สึกหัวใจเต้นแรงผิดปกติแทบจะทะลุออกมาหน้าอก ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงรถเข็นดังขึ้นไม่ห่าง ดูเหมือนว่าหญิงสาวในชุดพนักงานจะสังเกตเห็นจึงรีบเดินเข้ามาให้ความช่วยเหลือเพราะเขาคือลูกค้าของโรงแรม

"คุณคะเป็นอะไรหรือเปล่า"

ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาว ดวงตาแดงพร่าจ้องมองเธอก่อนจะสะบัดหน้าไล่ความมึนเพราะตอนนี้เขาแทบจะไม่มีสติอยู่แล้ว ดวงตาพร่าเบลอมองอะไรก็ไม่เห็น

"ร้อน~ ร้อนมาก"

เขาพุ่งตัวเข้าไปจับที่ข้างกำแพงอีกครั้งแต่กลับเสียหลักจนเอนล้มลงไปทับกับเธอ หญิงสาวตกใจพอสมควรแต่ยังไม่ทันได้ผลักเขาออกก็ถูกชายหนุ่มโอบกอดเอาไว้หลวมๆ ซุกใบหน้าเห่อร้อนจัดเข้ามาตรงช่วงไหลของเธอ

"คุณคะมีสติหน่อย"

หญิงสาวพยายามดันตัวเขาออกห่างแต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะหูอื้อไม่ได้ยินเสียงของเธอเลย ในตอนนี้เขาเริ่มรู้ว่าตัวเองอดทนไม่ไหวแล้ว ชายหนุ่มจึงขยับตัวลุกขึ้นก่อนจะดึงแขนหญิงสาวให้ตามมา และเมื่อถึงห้องพักของตัวเองเขาก็เปิดประตูเข้าไปข้างในก่อนจะลากเธอกลับห้องเข้าไปด้วย

"อร๊าย! คุณพี่สุดหล่อจะทำอะไรคะ"

หญิงสาวโวยวายออกมาทันทีเมื่อชายหนุ่มไม่มีสติพยายามที่จะมีอะไรกับเธอ ซึ่งดูจากสภาพแล้วน่าจะไม่ได้เมาแค่อย่างเดียวแต่น่าจะถูกวางยาด้วย

"ช่วยหน่อยสิอยากได้อะไรให้หมดเลย รับผิดชอบก็ได้แต่ว่าตอนนี้ช่วยหน่อยไม่ไหวแล้ว"

เขาดึงรั้งตัวหญิงสาวเข้ามาแนบชิดใกล้ก่อนจะใช้ริมฝีปากบรรจงจูบริมฝีปากของเธอด้วยความเร่าร้อน สัมผัสแรกที่เธอได้รับมันให้ความรู้สึกหอมหวานอย่างประหลาด เธอไม่เคยแตะเนื้อต้องตัวชายใดมาก่อนและพอถูกเขาเพียงครั้งเดียวก็ทำให้เรี่ยวแรงที่เคยมีมันหายไปหมด

"อื้อ~"

"ช่วยหน่อย"

เขาเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างสอดเข้าไปตรงแผ่นหลังของหญิงสาว จากนั้นก็ทำการปลดตะขอชั้นในในขณะที่มืออีกข้างพยายามที่จะถอดกระโปรงของเธอออก หญิงสาวในตอนนี้กำลังอึ้งกับสัมผัสอันเร่าร้อนของเขาโดยเฉพาะรสจูบที่ดูดดื่มมันทำให้เธอสติเลือนหาย ดวงตาเล็กจ้องมองไปยังใบหน้าอันหล่อเหลาของเขามองด้วยความเคลิบเคลิ้ม ไม่รู้หรอกว่าเขาจะจำหน้าเธอได้ไหมแต่เพราะเธอเองก็เห็นหน้าเขาไม่ชัดสักเท่าไหร่

"คุณ...! ยะ.. อย่า"

"มานี่!"

หลังจากที่เขาวุ่นวายอยู่กับการถอดเสื้อผ้าของเธอออกเพียงไม่นานหญิงสาวก็กึ่งเปลือยเปล่าอยู่ตรงหน้าเขา ชายหนุ่มสมองเริ่มขาวโพลนในหัวมีแต่ความใคร่อยากจะระบายความร้อนในกายออก ถึงแม้เขาจะไม่เห็นใบหน้าของเธอที่ชัดเจนเนื่องจากว่าแสงไฟภายในห้องสลัวแต่ก็พอรู้ว่ารูปร่างของเธอนั้นเต็มไม้เต็มมือถูกใจเขาที่สุด

"อ๊ะ! คุณกำลังไม่มีสตินะคะ แช่น้ำเย็นดีไหม"

เธอพยายามเอามือปิดร่างกายของตัวเอง เสื้อผ้าถูกผู้ชายตรงหน้ากระชากออกจนตอนนี้มันขาดไปหมดน่าจะใช้งานไม่ได้แล้ว

"คุณลูกค้า... คือหนู"

เขาอุ้มหญิงสาวขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนก่อนจะพาเดินเข้าไปในห้องนอน โยนเธอลงไปบนเตียงขนาดใหญ่ก่อนจะขึ้นไปครอบอยู่บนตัวของหญิงสาวเอาไว้จากนั้นก็ใช้ริมฝีปากซุกไซ้ตามซอกคอขาว กลิ่นกายของเธอมันหอมยั่วยวนเสียเหลือเกิน ชายหนุ่มไม่รอช้า ใช้มือทั้งสองข้างประสานกับมือของเธอจากนั้นก็กดลงไปบนเตียง จากตอนแรกที่หญิงสาวดีดดิ้นไม่ยอมก็ต้องใจอ่อนยวบเมื่อเขากระซิบข้างใบหู

"ไม่ต้องกลัวนะฉันจะรับผิดชอบหนูเอง"

"ระ...รับผิดชอบเหรอ"

"อื้ม ฉันให้หนูได้ทุกอย่าง"

พูดจบเขาก็ใช้ริมฝีปากของตัวเองบรรจงจูบริมฝีปากของเธออีกครั้งด้วยความอ่อนโยน ทว่าคราวนี้หญิงสาวไม่ได้ขัดขืนอะไรเพราะผู้ชายตรงหน้าดูดีเหลือเกินจนเธอแอบรู้สึกใจเต้น และอีกอย่างเขาดูเป็นคนมีฐานะถ้าเกิดเธอมีเขาอยู่ปัญหาก่อนหน้านี้น่าจะแก้ไขได้ไม่ยาก

"อื้อ อา~"

เฮือก!

เหงื่อบนหน้าผากของชายหนุ่มไหลซึมไม่หยุด เขาสะดุ้งเฮือกลมหายใจหนักถี่ราวกับผ่านสมรภูมิรบ เจอริคลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็วหัวใจเริ่มเต้นแรงเอามือข้างหนึ่งปิดหน้าอกของตัวเองเอาไว้

"ฝันอีกแล้วเหรอ..."

ไม่รู้ทำไมเขาถึงฝันเห็นเหตุการณ์ในคืนนั้นตลอด ความรู้สึกที่ร้อนภายในกายกำลังปลดปล่อยกับผู้หญิงคนหนึ่ง สัมผัสอันหอมหวานของเธอเขาจดจำได้เป็นอย่างดี ประเด็นคือเขาจำหน้าเธอไม่ได้เนี่ยแหละ หลังจากที่มีความสัมพันธ์กันเสร็จตื่นขึ้นมาเขาก็รีบออกไปเพราะจะไปจัดการคนที่กล้าวางยาคุณหมออย่างเช่นเขาจนลืมผู้หญิงที่นอนอยู่ข้างกายไปเลย สรุปแล้วคนที่วางยาเขาเป็นผู้หญิงที่บังเอิญเจอกันในคืนนั้น คิดจากที่จะมีความสัมพันธ์กับเขาแต่ไม่เล่นด้วยจึงใจกล้าวางยาเขา

"ทำไมถึงจำหน้าไม่ได้วะ...!"

เขากุมขมับตัวเองเอาไว้ก่อนจะหลับตาลงแล้วพ่นลมหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้า ความจริงแล้วมีผู้หญิงคนหนึ่งมาหาแล้วบอกว่าเธอเป็นคนในคืนนั้น แต่ประเด็นคือเขาไม่รู้สึกคุ้นเคยกับผู้หญิงคนนั้นเลย

'เพราะอะไรกันนะ...'

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
40
เรียกน้ำย่อย
ทางเดินเงียบสงบในชั้นบนของโรงแรมสุดหรู มีแสงไฟสีส้มอ่อนจากหลอดไฟติดผนังเรียงรายเป็นระเบียบ ในช่วงเวลากลางดึกแทบไม่มีเสียงใดนอกจากเสียงลมหายใจแผ่วเบาของชายคนหนึ่งที่กำลังพยายามประคองสติของตัวเองให้พ้นจากความมึนงงเจอริค... เดินโซเซตามทางเดินยาวของชั้น 18 มือหนึ่งกำลังพิงกำแพงในขณะที่มืออีกข้างกุมหน้าผากของตัวเองที่เริ่มร้อนวูบวาบ ความรู้สึกในตอนนี้เหมือนมีไฟกำลังแผดเผา ซึ่งแน่นอนว่าคนเป็นหมออย่างเขารู้ดีว่าสิ่งที่เผชิญอยู่ไม่ใช่ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์แต่น่าจะเป็นสารบางอย่างที่ปะปนอยู่ในแก้วที่ดื่ม เกิดมารูปหล่อพ่อรวยก็แบบนี้แหละมีแต่ผู้หญิงอยากได้ พอเขาไม่เล่นด้วยก็จะใช้วิธีสกปรกอย่างเช่นการวางยาปลุกเซ็กซ์เป็นต้น"ห้องนี้ปะ"เขาเอ่ยออกมารู้สึกหัวใจเต้นแรงผิดปกติแทบจะทะลุออกมาหน้าอก ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงรถเข็นดังขึ้นไม่ห่าง ดูเหมือนว่าหญิงสาวในชุดพนักงานจะสังเกตเห็นจึงรีบเดินเข้ามาให้ความช่วยเหลือเพราะเขาคือลูกค้าของโรงแรม"คุณคะเป็นอะไรหรือเปล่า"ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาว ดวงตาแดงพร่าจ้องมองเธอก่อนจะสะบัดหน้าไล่ความมึนเพราะตอนนี้เขาแทบจะไม่มีสติอยู่แล้ว ดวงตาพร่าเบลอมองอะไรก็ไม่เห็น
last updateDernière mise à jour : 2026-08-19
Read More
บทที่ 1 ไม่รู้สึกคุ้นเคย
ภายในห้องผู้บริหารชั้นบนสุดของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง 'Phattharawut Medical center' มีแสงแดดยามบ่ายลอดผ่านกระจกใสสะอาดเอี่ยมสาดส่องเข้ามายังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ใจกลางห้องชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนพับถึงข้อศอกสวมชุดกาวน์แพทย์สีขาวทับอีกทีนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ใบหน้าคมสันดวงตายิ่งลึกจ้องมองเอกสารตรงหน้าด้วยความเงียบขรึม รายงานกองโตและไฟล์ case ของผู้ป่วยเรียงรายอยู่บนโต๊ะทำงาน"ทำไมวันนี้เคสเยอะจัง"เขาบ่นออกมาเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองไปยังประตูที่ถูกเคาะเบาๆ จากทางด้านนอก "เข้ามาได้เลย"หมอเจอริคเอ่ยออกมาก่อนจะมองประตูถูกเปิดออกอย่างนุ่มนวล หญิงสาวในชุดเดรสสีครีมก้าวเข้ามาพร้อมกับถือกล่องอาหารในมือ "พี่เจอริค... แพรวาเอาข้าวเที่ยงมาส่งให้ค่ะ พักบ้างดีไหมคะเดี๋ยวจะป่วยเอาได้นะ"เสียงของหญิงสาวหวานใสแสดงถึงความเอาใจใส่ที่ดูมากเกินความจำเป็น ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองเพียงครู่เดียวก่อนจะพยักหน้าช้าๆ ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรที่แสดงออกมาแม้แต่นิด"ขอบใจนะวางไว้ตรงนั้นก็ได้"หญิงสาวยิ้มออกมาบางๆ ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ชายหนุ่ม วางกล่องอาหารลงบนโต๊ะด้วยความเบามือ ดวงตาของเธอมองเขาอย่างม
last updateDernière mise à jour : 2026-08-19
Read More
บทที่ 2 ความซวยมาเยือน
หลังจากที่เขาทำงานเสร็จหมอเจอริคก็เดินทางกลับมาที่บ้านซึ่งวันนี้พี่ชายฝาแฝดมีเรื่องจะคุยกับครอบครัว เขาจึงต้องเข้าไปฟังด้วยเพราะอยากจะรู้เหมือนกันว่าจะคุยเรื่องอะไร แต่ดูจากสีหน้าแล้วน่าจะคืนดีกับเมียแล้วแหละ"ในที่สุดลูกฉันก็ฉลาดสักที""พ่อดีใจด้วยนะในที่สุดก็ง้อเมียสำเร็จสักที ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวเราหาเวลาเข้าไปคุยกับทางโน้น ต้องหาฤกษ์หายามดีๆ ก่อน เรื่องนี้ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวพ่อจะให้หลวงพ่อช่วยดูให้""ขอบคุณมากเลยนะครับคุณพ่อคุณแม่สำหรับเรื่องทุกอย่าง ยังไงผมฝากจัดการด้วยนะครับ"เจย์ริวยิ้มออกมาก่อนจะยกมือไหว้ขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ที่เป็นธุระเกี่ยวกับงานแต่งงานของเขาในครั้งนี้ให้ ส่วนเจอริคเขามีใบหน้าที่เคร่งขรึมและดูเครียดกับอะไรบางอย่างซึ่งถ้าให้คนในครอบครัวคาดเดาก็น่าจะเกี่ยวกับงานหมั้นที่กำลังจะเกิดขึ้น"แล้วเราล่ะได้ฤกษ์งานหมั้นหรือยัง""ยังเลยครับแม่ คือผม...""ทำไมลูกดูเหมือนไม่อยากจะหมั้นล่ะ ไม่ได้รักหนูแพรวาเหรอแล้วทำไมถึงจะแต่งงานกันล่ะแม่ไม่เข้าใจ"คุณแม่จ้องมองใบหน้าของลูกชายอย่างคาดคั้นเอาคำตอบ เธอไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าลูกเคยคบหากับใครมาก่อนรู้อีกทีก็บอกจะหมั้นกับแม่หนูที่ชื่อแพร
last updateDernière mise à jour : 2026-08-19
Read More
บทที่ 3 ถามหาความรับผิดชอบ
ทุกคนภายในบ้านถึงกับกุมขมับเพราะรู้สึกว่าเรื่องนี้มันมีเงื่อนงำอะไรบางอย่าง ดูเหมือนว่าเรื่องราวจะซับซ้อนจนไม่สามารถแก้ไขได้ในทันที คุณแม่ขยับตัวลุกขึ้นก่อนจะลากคุณพ่อแล้วก็ลูกชายฝาแฝดออกไปคุยกันข้างนอกโดยปล่อยให้หญิงสาวนั่งรออยู่ภายในห้องรับแขกไปก่อน"คนสวยหนูใจเย็นก่อนนะลูก งั้นนั่งรออยู่ตรงนี้ก่อนนะแม่ขอคุยกับลูกชายแป๊บหนึ่ง""ก็ได้ค่ะ"หญิงสาวพยักหน้าเล็กน้อยด้วยท่าทีอ่อนลงก่อนจะมองซ้ายมองขวาเพื่อสำรวจภายในบ้าน ในขณะที่คุณแม่ลากแขนทุกคนที่อยู่ภายในห้องรับแขกยกเว้นผู้หญิงอีกคนก่อนจะรีบเดินออกไปตรงประตู"แม่ว่ามันมีเงื่อนงำอะไรบางอย่างนะ คนหนึ่งถือหลักฐานมาหาเมื่อสองเดือนก่อน ส่วนอีกคนท้องได้สองเดือนแต่ไม่มีหลักฐานอะไรเลย ถ้าเป็นแบบนี้เราจะเชื่อใครดีล่ะ""สำหรับพ่อนะคิดว่าคนที่น่าเชื่อถือน่าจะเป็นคนที่บอกว่าตัวเองท้องมากกว่า""ทำไมพ่อถึงคิดแบบนั้นครับ"เจย์ริวหันไปถามคุณพ่อเพราะอยากจะรู้เหตุผลในสิ่งที่ท่านคิดแบบนั้น ซึ่งตัวเขาเองก็คิดว่าผู้หญิงที่มาใหม่ดูน่าเชื่อถือมากกว่าอีกคน ถึงแม้จะไม่มีหลักฐานอะไรมายืนยันแต่การตั้งครรภ์ไม่ใช่เรื่องที่จะหลอกกันได้"หลักฐานไม่ว่าจะเป็นแหวนหรือนาม
last updateDernière mise à jour : 2026-08-19
Read More
บทที่ 4 ไม่ต้องการความรับผิดชอบ
หลังจากที่คุณแม่ลองนั่งคุยกับอัญญาท่านรู้สึกว่าเด็กผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่ใสซื่อไม่มีพิษภัยอะไรเพราะฉะนั้นจะให้ลูกชายคอยดูแลไปก่อนในระหว่างที่กำลังอุ้มท้อง และจะหาโอกาสพาไปตรวจ DNA ให้ชัดเจนเพื่อที่ลูกชายจะได้ตัดสินใจเลือกผู้หญิงถูกคน โชคดีที่เด็กคนนี้มาในเวลาที่เหมาะสม เพราะถ้าเกิดลูกชายของเธอได้มั่นหมายกับผู้หญิงอีกคนไปแล้วคราวนี้จะแก้ไขทุกอย่างไม่ทันแล้ว"แกพาน้องไปพักผ่อนข้างบนได้แล้ว คนท้องต้องการการพักผ่อนแล้วก็ต้องกินของที่ดีที่สุด เรื่องของบำรุงเดี๋ยวแม่จะเป็นคนจัดการเอง เดี๋ยวคอยดูแลน้องนะอย่าให้ทำงานหนักหรือว่าเครียดจนเกินไปไม่อย่างนั้นมันจะส่งผลกระทบที่เจ้าตัวเล็กในท้อง""ผมรู้น่าแม่ลืมไปหรือเปล่าว่าผมเป็นหมอ"ความเคยชินของคนเป็นแม่ที่เคยอุ้มท้องลูกมาไม่แปลกที่จะอบรมสั่งสอนลูกชายจนลืมไปว่าพวกเขานั้นเรียนแพทย์มา"แม่ก็ลืมไปว่าพวกแกเป็นหมอ เอาเถอะดูแลน้องให้ดีก็แล้วกัน""ครับแม่"หญิงสาวที่นั่งฟังอยู่นานเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเอียงคอมองทุกคนด้วยความสงสัย"เอ่อ... คือว่าที่หนูมาที่นี่ไม่ได้ตั้งใจจะมาอยู่ที่นี่ค่ะ แค่มาตามหาพ่อของลูกเฉยๆ ถ้าไม่มีอะไรแล้วหนูกลับก่อนนะคะแต่ว่าเดี๋ยว
last updateDernière mise à jour : 2026-09-17
Read More
บทที่ 5 เรียกร้อง
หลังจากที่เขาอุ้มหญิงสาวมาถึงที่ห้องนอนก็วางเธอลงบนเตียงคิงไซซ์ขนาดใหญ่ และเมื่อสะโพกของอัญญาแตะลงบนเตียงก็เอื้อมมือไปผลักหน้าอกของเขาให้ออกห่าง"ออกไปเลยนะ...!""พี่ไม่ได้จะทำอะไรเราสักหน่อย เอาเถอะ... เพื่อเป็นการพิสูจน์ว่าคืนนั้นเราสองคนมีอะไรกันต้องตอบคำถามนี้ให้ได้นะ"ชายหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบจ้องมองใบหน้าของหญิงสาวด้วยความจับผิด ทว่าคนตัวเล็กลอยหน้าลอยตาไม่ได้แสดงพิรุธอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อย"คำถามอะไรคะ""คืนนั้นเราสองคนทำท่าไหนบ้าง""ไอ้....ไอ้บ้า...! ลามกจกเปรต"หญิงสาวเอามือทั้งสองข้างปิดหน้าอกของตัวเองเอาไว้ก่อนจะเซถอยหลังจ้องมองผู้ชายตรงหน้าด้วยความหวาดระแวง"ทำไม...กลัวหรือไง"ไม่พูดเปล่าเขายังก้าวเท้าเข้าไปใกล้เธอมากยิ่งขึ้นซึ่งมันทำให้หญิงสาวรู้สึกกลัวคลานขึ้นไปอยู่ตรงหัวเตียงก่อนจะหยิบหมอนมากอดเอาไว้แน่น"อย่าเข้ามานะไม่งั้นอย่าหาว่าอัญญาคนนี้ไม่เตือนล่ะ""หึ... หอบลูกมาเรียกร้องความรับผิดชอบถึงที่นี่คงมีแผนอะไรบางอย่างแล้วล่ะมั้ง ว่าไงล่ะสรุปต้องการอะไร"เขาเอามือทั้งสองข้างยันไว้กับเตียงก่อนจะจ้องมองสบตาหญิงสาวอย่างคาดคั้นเอาคำตอบ อัญญานิ่งเงียบไปสักพักเพราะไ
last updateDernière mise à jour : 2026-09-17
Read More
บทที่ 6 คนดื้อ
หลังจากที่ชายหนุ่มออกคำสั่งเจ้ากี้เจ้าการชีวิตเธอสารพัดก็ทำให้อัญญารู้สึกว่าตัวเองคิดผิดที่อุ้มท้องมาหาเขาถึงที่บ้าน จากตอนแรกที่ต้องการแค่รับผิดชอบลูกกลายเป็นว่าเขากำลังควบคุมแม่ของลูกด้วย"ไม่ต้องมาทำหน้างอไปอาบน้ำได้แล้ว นี่มันกี่โมงกี่ยามคนท้องต้องได้รับการพักผ่อนให้เพียงพอนะ เข้าไปอาบน้ำก่อนเดี๋ยวออกมาดื่มนมก่อนนอน"เขาเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่พาดอยู่ตรงราวก่อนจะเดินกลับมายื่นให้หญิงสาวที่ตอนนี้นั่งอยู่บนเตียงนอน ใบหน้างอง้ำบอกบุญไม่รับสุดๆ ในหัวคิดแผนที่จะออกไปจากที่นี่ให้ได้เพราะไม่อยากอยู่ภายใต้คำสั่งของเขา"ไม่ดื่ม ไม่อาบ ไม่ทำอะไรทั้งนั้น...!""โอเค~"เขายิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้ามาหาหญิงสาวจากนั้นก็อุ้มเธอขึ้นไว้ในอ้อมแขน อัญญาดีดดิ้นไปมาไม่ยอมให้เขาแต่เนื้อต้องตัว แต่ดูเหมือนว่ายิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งรัดแน่นขึ้นกว่าเดิม"ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้คนบ้า!""ดื้อนักนะให้ไปอาบดี ๆ ไม่ชอบ อ้อ อยากให้อาบให้ใช่ไหมล่ะได้สิ"เขาอุ้มเธอเดินเข้าไปในห้องน้ำซึ่งหญิงสาวพยายามที่จะดีดตัวลงแต่ก็ถูกชายหนุ่มโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้หอมแก้มเธออย่างแรงจนหญิงสาวถึงกับนิ่งอึ้งไป"อ๊ะ...""ถ้ายังดิ้นอ
last updateDernière mise à jour : 2026-09-17
Read More
บทที่ 7 เช้าอันสดใส
เช้าวันต่อมา...อัญญาตื่นนอนตั้งแต่เช้าตรู่ใบหน้ายิ้มแย้มดูสดใสเนื่องจากว่าเมื่อคืนเธอได้นอนพักอย่างเต็มอิ่ม ปกติทำงานดึกกว่าจะได้นอนก็เที่ยงคืนแล้วจึงไม่ได้รับการพักผ่อนอย่างเพียงพอ"ตื่นแล้วเหรอล้างหน้าแปรงฟันก่อนสิแล้วเดี๋ยวลงไปกินข้าวข้างล่างกัน""จะไปโรงพยาบาลไม่ใช่หรือไง หนูไม่มีเสื้อผ้าใส่หรอกนะ"หญิงสาวบ่นออกมาก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำซึ่งชายหนุ่มเตรียมแปรงฟันแล้วก็ยาสีฟันวางไว้ให้ตรงหน้ากระจกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ดูเป็นผู้ชายที่เอาใจใส่พอสมควรนะก็ถือว่าไม่ได้แย่"คุณแม่เอาเสื้อผ้าที่ท่านไม่เคยใส่มาให้แล้ว เดี๋ยววันนี้ไปโรงพยาบาลก่อนแล้วพี่จะพาไปซื้อเสื้อผ้าใหม่""ไม่ต้องหรอกค่ะหนูไม่ได้จะอยู่ที่นี่สักหน่อย เสื้อผ้าที่คอนโดมีตั้งเยอะแยะไม่ต้องมีน้ำใจซื้อให้หรอก"หญิงสาวเอ่ยออกมาก่อนจะหันไปแปรงฟันต่อซึ่งมันทำให้ชายหนุ่มถึงกับถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยใจ ไม่รู้จะพูดยังไงเพื่อให้เธอยอมคุยดีกับเขาบ้าง ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นมีลูกมาเป็นหลักประกันรับรองว่าเรียกร้องจากเขาสารพัด เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ไม่เรียกร้องอะไรทั้งนั้นแถมยังต่อต้านปฏิเสธเขาทุกทางอีก"แต่งตัวเสร็จแล้วลงไปหาพี่ข้างล
last updateDernière mise à jour : 2026-09-17
Read More
บทที่ 8 ตรวจความเป็นพ่อลูก
หลังจากที่รับประทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อยคุณแม่กับคุณพ่อก็เดินมาส่งลูกชายแล้วก็อัญญาที่รถ"ตรวจสุขภาพทำอะไรให้เสร็จเรียบร้อยแล้วก็ไปเดินช็อปปิ้งนะลูก แกพาน้องไปซื้อของที่อยากได้เสื้อผ้าอะไรก็ซื้อที่มันหลวมแล้วก็เหมาะสำหรับคนท้องนะ รองเท้าก็อย่าใส่ส้นสูงใส่รองเท้าผ้าใบหรือพื้นปกติจะได้ไม่ปวดหลัง""ได้ครับแม่ผมรู้น่า เข้าไปนั่งในรถได้แล้ว"เขาถอนหายใจออกมาก็จะดันตัวหญิงสาวให้ขึ้นไปนั่งตรงข้างฝั่งคนขับ หลังจากนั้นเขาก็เดินอ้อมมายังฝั่งคนขับจากนั้นก็หันไปมองสบตาคุณพ่อกับคุณแม่"ผมไปก่อนนะครับ""แกไปฝากกับอาจารย์หมอที่โรงพยาบาลของเรานะ คนนั้นเป็นคุณหมอสูตินรีเวชที่เก่งมาก ให้เขาคอยดูแลหนูอัญญาให้ดี อ้อ... ตอนตรวจสุขภาพจะมีเจ้าหน้าที่เก็บตัวอย่างเลือดไปตรวจ DNA ให้ด้วย ส่วนแกไม่ต้องพูดอะไรเยอะรอฟังผลก็พอ""อายุครรภ์แค่นี้ตรวจ DNA ได้แล้วเหรอคะ"คุณแม่หันไปถามสามีเพราะเธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอายุครรภ์เพียงแค่ 2 เดือนสามารถตรวจดีเอ็นเอตรวจหาความเป็นพ่อลูกได้แล้ว"ได้สิเจ้าหน้าที่จะเก็บเลือดจากแขนของแม่ช่วยตรวจ DNA ของเจ้าตัวเล็กที่ปะปนอยู่ในกระแสเลือดของแม่ แล้วก็จะเก็บตัวอย่างจากคนเป็นพ่อโ
last updateDernière mise à jour : 2026-09-17
Read More
บทที่ 9 ความจริงที่เกิดขึ้น
หลังจากที่ทั้งสองคนตรวจสุขภาพเสร็จเรียบร้อย เจอริคก็พาหญิงสาวขึ้นมาชั้นบนสุดซึ่งเป็นชั้นของผู้บริหาร บังเอิญว่าเขามีเอกสารที่ต้องเซ็นก็เลยถือโอกาสแวะเข้ามาก่อน"หนูรอพี่แป๊บหนึ่งนะเซ็นเอกสารก่อน ห้ามดื้อห้ามซนเดินไปทั่วล่ะ แล้วก็ห้ามหนีออกไปด้วย""ออกคำสั่งเก่ง"เธอบ่นออกมาก่อนจะเดินไปนั่งลงตรงโซฟา ปล่อยให้ชายหนุ่มนั่งทำงานของตัวเองไป ในระหว่างที่รอเธอก็หยิบโทรศัพท์มากดดูซีรีส์ทั่วไปเพราะไม่รู้จะทำอะไร"พี่เจอริคหนูอยากเข้าห้องน้ำ"หญิงสาวเอ่ยออกมาก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นจากโซฟา ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะบอกทางไปห้องน้ำให้กับเธอ"หนูเดินออกไปห้องน้ำอยู่ฝั่งขวา""โอเคค่ะ"เธอเปิดประตูเดินออกไปฝั่งขวาตามที่เขาบอกก็เจอกับห้องน้ำซึ่งแยกชายหญิงไว้อย่างชัดเจน และเมื่อเธอกำลังจะเดินเข้าไปในห้องน้ำก็ต้องชะงักไปเมื่อเจอกับใครคนหนึ่งที่กำลังเดินออกมาพอดี"อัญญา...!""อ้าวแพรวาแกมาได้ยังไง"แพรวาอ้ำอึ้งไม่กล้าพูดอะไรก่อนจะฝืนยิ้มออกมา หันซ้ายมองขวาก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงเบา"มาทำธุระนิดหน่อยน่ะ แล้วแกมาทำอะไรที่นี่""มาตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาลน่ะ แกจำเรื่องวันนั้นได้ไหมสรุปว่าฉันท้องน่ะสิ ไม่รู้จะทำยัง
last updateDernière mise à jour : 2026-09-17
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status