เมียลับหมอเจอริค

เมียลับหมอเจอริค

last updateLast Updated : 2026-09-17
By:  Fortune_289Ongoing
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
40Chapters
275views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"หนูท้อง...! พี่สุดหล่อทำหนูท้อง" "ฉันไปมีอะไรกับเธอตอนไหนไม่ทราบ" "ก็คืนนั้นไงทำเป็นลืม พี่ทำหนูเลือดออกด้วย" "งั้นก็พิสูจน์สิว่าคืนนั้นเป็นเธอ" "พิสูจน์ยังไงคะ..." "บอกมาว่าเราทำกันท่าไหนบ้าง..." "ไอ้..."

View More

Chapter 1

เรียกน้ำย่อย

ทางเดินเงียบสงบในชั้นบนของโรงแรมสุดหรู มีแสงไฟสีส้มอ่อนจากหลอดไฟติดผนังเรียงรายเป็นระเบียบ ในช่วงเวลากลางดึกแทบไม่มีเสียงใดนอกจากเสียงลมหายใจแผ่วเบาของชายคนหนึ่งที่กำลังพยายามประคองสติของตัวเองให้พ้นจากความมึนงง

เจอริค... เดินโซเซตามทางเดินยาวของชั้น 18 มือหนึ่งกำลังพิงกำแพงในขณะที่มืออีกข้างกุมหน้าผากของตัวเองที่เริ่มร้อนวูบวาบ ความรู้สึกในตอนนี้เหมือนมีไฟกำลังแผดเผา ซึ่งแน่นอนว่าคนเป็นหมออย่างเขารู้ดีว่าสิ่งที่เผชิญอยู่ไม่ใช่ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์แต่น่าจะเป็นสารบางอย่างที่ปะปนอยู่ในแก้วที่ดื่ม เกิดมารูปหล่อพ่อรวยก็แบบนี้แหละมีแต่ผู้หญิงอยากได้ พอเขาไม่เล่นด้วยก็จะใช้วิธีสกปรกอย่างเช่นการวางยาปลุกเซ็กซ์เป็นต้น

"ห้องนี้ปะ"

เขาเอ่ยออกมารู้สึกหัวใจเต้นแรงผิดปกติแทบจะทะลุออกมาหน้าอก ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงรถเข็นดังขึ้นไม่ห่าง ดูเหมือนว่าหญิงสาวในชุดพนักงานจะสังเกตเห็นจึงรีบเดินเข้ามาให้ความช่วยเหลือเพราะเขาคือลูกค้าของโรงแรม

"คุณคะเป็นอะไรหรือเปล่า"

ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาว ดวงตาแดงพร่าจ้องมองเธอก่อนจะสะบัดหน้าไล่ความมึนเพราะตอนนี้เขาแทบจะไม่มีสติอยู่แล้ว ดวงตาพร่าเบลอมองอะไรก็ไม่เห็น

"ร้อน~ ร้อนมาก"

เขาพุ่งตัวเข้าไปจับที่ข้างกำแพงอีกครั้งแต่กลับเสียหลักจนเอนล้มลงไปทับกับเธอ หญิงสาวตกใจพอสมควรแต่ยังไม่ทันได้ผลักเขาออกก็ถูกชายหนุ่มโอบกอดเอาไว้หลวมๆ ซุกใบหน้าเห่อร้อนจัดเข้ามาตรงช่วงไหลของเธอ

"คุณคะมีสติหน่อย"

หญิงสาวพยายามดันตัวเขาออกห่างแต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะหูอื้อไม่ได้ยินเสียงของเธอเลย ในตอนนี้เขาเริ่มรู้ว่าตัวเองอดทนไม่ไหวแล้ว ชายหนุ่มจึงขยับตัวลุกขึ้นก่อนจะดึงแขนหญิงสาวให้ตามมา และเมื่อถึงห้องพักของตัวเองเขาก็เปิดประตูเข้าไปข้างในก่อนจะลากเธอกลับห้องเข้าไปด้วย

"อร๊าย! คุณพี่สุดหล่อจะทำอะไรคะ"

หญิงสาวโวยวายออกมาทันทีเมื่อชายหนุ่มไม่มีสติพยายามที่จะมีอะไรกับเธอ ซึ่งดูจากสภาพแล้วน่าจะไม่ได้เมาแค่อย่างเดียวแต่น่าจะถูกวางยาด้วย

"ช่วยหน่อยสิอยากได้อะไรให้หมดเลย รับผิดชอบก็ได้แต่ว่าตอนนี้ช่วยหน่อยไม่ไหวแล้ว"

เขาดึงรั้งตัวหญิงสาวเข้ามาแนบชิดใกล้ก่อนจะใช้ริมฝีปากบรรจงจูบริมฝีปากของเธอด้วยความเร่าร้อน สัมผัสแรกที่เธอได้รับมันให้ความรู้สึกหอมหวานอย่างประหลาด เธอไม่เคยแตะเนื้อต้องตัวชายใดมาก่อนและพอถูกเขาเพียงครั้งเดียวก็ทำให้เรี่ยวแรงที่เคยมีมันหายไปหมด

"อื้อ~"

"ช่วยหน่อย"

เขาเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างสอดเข้าไปตรงแผ่นหลังของหญิงสาว จากนั้นก็ทำการปลดตะขอชั้นในในขณะที่มืออีกข้างพยายามที่จะถอดกระโปรงของเธอออก หญิงสาวในตอนนี้กำลังอึ้งกับสัมผัสอันเร่าร้อนของเขาโดยเฉพาะรสจูบที่ดูดดื่มมันทำให้เธอสติเลือนหาย ดวงตาเล็กจ้องมองไปยังใบหน้าอันหล่อเหลาของเขามองด้วยความเคลิบเคลิ้ม ไม่รู้หรอกว่าเขาจะจำหน้าเธอได้ไหมแต่เพราะเธอเองก็เห็นหน้าเขาไม่ชัดสักเท่าไหร่

"คุณ...! ยะ.. อย่า"

"มานี่!"

หลังจากที่เขาวุ่นวายอยู่กับการถอดเสื้อผ้าของเธอออกเพียงไม่นานหญิงสาวก็กึ่งเปลือยเปล่าอยู่ตรงหน้าเขา ชายหนุ่มสมองเริ่มขาวโพลนในหัวมีแต่ความใคร่อยากจะระบายความร้อนในกายออก ถึงแม้เขาจะไม่เห็นใบหน้าของเธอที่ชัดเจนเนื่องจากว่าแสงไฟภายในห้องสลัวแต่ก็พอรู้ว่ารูปร่างของเธอนั้นเต็มไม้เต็มมือถูกใจเขาที่สุด

"อ๊ะ! คุณกำลังไม่มีสตินะคะ แช่น้ำเย็นดีไหม"

เธอพยายามเอามือปิดร่างกายของตัวเอง เสื้อผ้าถูกผู้ชายตรงหน้ากระชากออกจนตอนนี้มันขาดไปหมดน่าจะใช้งานไม่ได้แล้ว

"คุณลูกค้า... คือหนู"

เขาอุ้มหญิงสาวขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนก่อนจะพาเดินเข้าไปในห้องนอน โยนเธอลงไปบนเตียงขนาดใหญ่ก่อนจะขึ้นไปครอบอยู่บนตัวของหญิงสาวเอาไว้จากนั้นก็ใช้ริมฝีปากซุกไซ้ตามซอกคอขาว กลิ่นกายของเธอมันหอมยั่วยวนเสียเหลือเกิน ชายหนุ่มไม่รอช้า ใช้มือทั้งสองข้างประสานกับมือของเธอจากนั้นก็กดลงไปบนเตียง จากตอนแรกที่หญิงสาวดีดดิ้นไม่ยอมก็ต้องใจอ่อนยวบเมื่อเขากระซิบข้างใบหู

"ไม่ต้องกลัวนะฉันจะรับผิดชอบหนูเอง"

"ระ...รับผิดชอบเหรอ"

"อื้ม ฉันให้หนูได้ทุกอย่าง"

พูดจบเขาก็ใช้ริมฝีปากของตัวเองบรรจงจูบริมฝีปากของเธออีกครั้งด้วยความอ่อนโยน ทว่าคราวนี้หญิงสาวไม่ได้ขัดขืนอะไรเพราะผู้ชายตรงหน้าดูดีเหลือเกินจนเธอแอบรู้สึกใจเต้น และอีกอย่างเขาดูเป็นคนมีฐานะถ้าเกิดเธอมีเขาอยู่ปัญหาก่อนหน้านี้น่าจะแก้ไขได้ไม่ยาก

"อื้อ อา~"

เฮือก!

เหงื่อบนหน้าผากของชายหนุ่มไหลซึมไม่หยุด เขาสะดุ้งเฮือกลมหายใจหนักถี่ราวกับผ่านสมรภูมิรบ เจอริคลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็วหัวใจเริ่มเต้นแรงเอามือข้างหนึ่งปิดหน้าอกของตัวเองเอาไว้

"ฝันอีกแล้วเหรอ..."

ไม่รู้ทำไมเขาถึงฝันเห็นเหตุการณ์ในคืนนั้นตลอด ความรู้สึกที่ร้อนภายในกายกำลังปลดปล่อยกับผู้หญิงคนหนึ่ง สัมผัสอันหอมหวานของเธอเขาจดจำได้เป็นอย่างดี ประเด็นคือเขาจำหน้าเธอไม่ได้เนี่ยแหละ หลังจากที่มีความสัมพันธ์กันเสร็จตื่นขึ้นมาเขาก็รีบออกไปเพราะจะไปจัดการคนที่กล้าวางยาคุณหมออย่างเช่นเขาจนลืมผู้หญิงที่นอนอยู่ข้างกายไปเลย สรุปแล้วคนที่วางยาเขาเป็นผู้หญิงที่บังเอิญเจอกันในคืนนั้น คิดจากที่จะมีความสัมพันธ์กับเขาแต่ไม่เล่นด้วยจึงใจกล้าวางยาเขา

"ทำไมถึงจำหน้าไม่ได้วะ...!"

เขากุมขมับตัวเองเอาไว้ก่อนจะหลับตาลงแล้วพ่นลมหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้า ความจริงแล้วมีผู้หญิงคนหนึ่งมาหาแล้วบอกว่าเธอเป็นคนในคืนนั้น แต่ประเด็นคือเขาไม่รู้สึกคุ้นเคยกับผู้หญิงคนนั้นเลย

'เพราะอะไรกันนะ...'

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
40 Chapters
เรียกน้ำย่อย
ทางเดินเงียบสงบในชั้นบนของโรงแรมสุดหรู มีแสงไฟสีส้มอ่อนจากหลอดไฟติดผนังเรียงรายเป็นระเบียบ ในช่วงเวลากลางดึกแทบไม่มีเสียงใดนอกจากเสียงลมหายใจแผ่วเบาของชายคนหนึ่งที่กำลังพยายามประคองสติของตัวเองให้พ้นจากความมึนงงเจอริค... เดินโซเซตามทางเดินยาวของชั้น 18 มือหนึ่งกำลังพิงกำแพงในขณะที่มืออีกข้างกุมหน้าผากของตัวเองที่เริ่มร้อนวูบวาบ ความรู้สึกในตอนนี้เหมือนมีไฟกำลังแผดเผา ซึ่งแน่นอนว่าคนเป็นหมออย่างเขารู้ดีว่าสิ่งที่เผชิญอยู่ไม่ใช่ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์แต่น่าจะเป็นสารบางอย่างที่ปะปนอยู่ในแก้วที่ดื่ม เกิดมารูปหล่อพ่อรวยก็แบบนี้แหละมีแต่ผู้หญิงอยากได้ พอเขาไม่เล่นด้วยก็จะใช้วิธีสกปรกอย่างเช่นการวางยาปลุกเซ็กซ์เป็นต้น"ห้องนี้ปะ"เขาเอ่ยออกมารู้สึกหัวใจเต้นแรงผิดปกติแทบจะทะลุออกมาหน้าอก ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงรถเข็นดังขึ้นไม่ห่าง ดูเหมือนว่าหญิงสาวในชุดพนักงานจะสังเกตเห็นจึงรีบเดินเข้ามาให้ความช่วยเหลือเพราะเขาคือลูกค้าของโรงแรม"คุณคะเป็นอะไรหรือเปล่า"ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาว ดวงตาแดงพร่าจ้องมองเธอก่อนจะสะบัดหน้าไล่ความมึนเพราะตอนนี้เขาแทบจะไม่มีสติอยู่แล้ว ดวงตาพร่าเบลอมองอะไรก็ไม่เห็น
last updateLast Updated : 2026-08-19
Read more
บทที่ 1 ไม่รู้สึกคุ้นเคย
ภายในห้องผู้บริหารชั้นบนสุดของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง 'Phattharawut Medical center' มีแสงแดดยามบ่ายลอดผ่านกระจกใสสะอาดเอี่ยมสาดส่องเข้ามายังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ใจกลางห้องชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนพับถึงข้อศอกสวมชุดกาวน์แพทย์สีขาวทับอีกทีนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ใบหน้าคมสันดวงตายิ่งลึกจ้องมองเอกสารตรงหน้าด้วยความเงียบขรึม รายงานกองโตและไฟล์ case ของผู้ป่วยเรียงรายอยู่บนโต๊ะทำงาน"ทำไมวันนี้เคสเยอะจัง"เขาบ่นออกมาเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองไปยังประตูที่ถูกเคาะเบาๆ จากทางด้านนอก "เข้ามาได้เลย"หมอเจอริคเอ่ยออกมาก่อนจะมองประตูถูกเปิดออกอย่างนุ่มนวล หญิงสาวในชุดเดรสสีครีมก้าวเข้ามาพร้อมกับถือกล่องอาหารในมือ "พี่เจอริค... แพรวาเอาข้าวเที่ยงมาส่งให้ค่ะ พักบ้างดีไหมคะเดี๋ยวจะป่วยเอาได้นะ"เสียงของหญิงสาวหวานใสแสดงถึงความเอาใจใส่ที่ดูมากเกินความจำเป็น ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองเพียงครู่เดียวก่อนจะพยักหน้าช้าๆ ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรที่แสดงออกมาแม้แต่นิด"ขอบใจนะวางไว้ตรงนั้นก็ได้"หญิงสาวยิ้มออกมาบางๆ ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ชายหนุ่ม วางกล่องอาหารลงบนโต๊ะด้วยความเบามือ ดวงตาของเธอมองเขาอย่างม
last updateLast Updated : 2026-08-19
Read more
บทที่ 2 ความซวยมาเยือน
หลังจากที่เขาทำงานเสร็จหมอเจอริคก็เดินทางกลับมาที่บ้านซึ่งวันนี้พี่ชายฝาแฝดมีเรื่องจะคุยกับครอบครัว เขาจึงต้องเข้าไปฟังด้วยเพราะอยากจะรู้เหมือนกันว่าจะคุยเรื่องอะไร แต่ดูจากสีหน้าแล้วน่าจะคืนดีกับเมียแล้วแหละ"ในที่สุดลูกฉันก็ฉลาดสักที""พ่อดีใจด้วยนะในที่สุดก็ง้อเมียสำเร็จสักที ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวเราหาเวลาเข้าไปคุยกับทางโน้น ต้องหาฤกษ์หายามดีๆ ก่อน เรื่องนี้ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวพ่อจะให้หลวงพ่อช่วยดูให้""ขอบคุณมากเลยนะครับคุณพ่อคุณแม่สำหรับเรื่องทุกอย่าง ยังไงผมฝากจัดการด้วยนะครับ"เจย์ริวยิ้มออกมาก่อนจะยกมือไหว้ขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ที่เป็นธุระเกี่ยวกับงานแต่งงานของเขาในครั้งนี้ให้ ส่วนเจอริคเขามีใบหน้าที่เคร่งขรึมและดูเครียดกับอะไรบางอย่างซึ่งถ้าให้คนในครอบครัวคาดเดาก็น่าจะเกี่ยวกับงานหมั้นที่กำลังจะเกิดขึ้น"แล้วเราล่ะได้ฤกษ์งานหมั้นหรือยัง""ยังเลยครับแม่ คือผม...""ทำไมลูกดูเหมือนไม่อยากจะหมั้นล่ะ ไม่ได้รักหนูแพรวาเหรอแล้วทำไมถึงจะแต่งงานกันล่ะแม่ไม่เข้าใจ"คุณแม่จ้องมองใบหน้าของลูกชายอย่างคาดคั้นเอาคำตอบ เธอไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าลูกเคยคบหากับใครมาก่อนรู้อีกทีก็บอกจะหมั้นกับแม่หนูที่ชื่อแพร
last updateLast Updated : 2026-08-19
Read more
บทที่ 3 ถามหาความรับผิดชอบ
ทุกคนภายในบ้านถึงกับกุมขมับเพราะรู้สึกว่าเรื่องนี้มันมีเงื่อนงำอะไรบางอย่าง ดูเหมือนว่าเรื่องราวจะซับซ้อนจนไม่สามารถแก้ไขได้ในทันที คุณแม่ขยับตัวลุกขึ้นก่อนจะลากคุณพ่อแล้วก็ลูกชายฝาแฝดออกไปคุยกันข้างนอกโดยปล่อยให้หญิงสาวนั่งรออยู่ภายในห้องรับแขกไปก่อน"คนสวยหนูใจเย็นก่อนนะลูก งั้นนั่งรออยู่ตรงนี้ก่อนนะแม่ขอคุยกับลูกชายแป๊บหนึ่ง""ก็ได้ค่ะ"หญิงสาวพยักหน้าเล็กน้อยด้วยท่าทีอ่อนลงก่อนจะมองซ้ายมองขวาเพื่อสำรวจภายในบ้าน ในขณะที่คุณแม่ลากแขนทุกคนที่อยู่ภายในห้องรับแขกยกเว้นผู้หญิงอีกคนก่อนจะรีบเดินออกไปตรงประตู"แม่ว่ามันมีเงื่อนงำอะไรบางอย่างนะ คนหนึ่งถือหลักฐานมาหาเมื่อสองเดือนก่อน ส่วนอีกคนท้องได้สองเดือนแต่ไม่มีหลักฐานอะไรเลย ถ้าเป็นแบบนี้เราจะเชื่อใครดีล่ะ""สำหรับพ่อนะคิดว่าคนที่น่าเชื่อถือน่าจะเป็นคนที่บอกว่าตัวเองท้องมากกว่า""ทำไมพ่อถึงคิดแบบนั้นครับ"เจย์ริวหันไปถามคุณพ่อเพราะอยากจะรู้เหตุผลในสิ่งที่ท่านคิดแบบนั้น ซึ่งตัวเขาเองก็คิดว่าผู้หญิงที่มาใหม่ดูน่าเชื่อถือมากกว่าอีกคน ถึงแม้จะไม่มีหลักฐานอะไรมายืนยันแต่การตั้งครรภ์ไม่ใช่เรื่องที่จะหลอกกันได้"หลักฐานไม่ว่าจะเป็นแหวนหรือนาม
last updateLast Updated : 2026-08-19
Read more
บทที่ 4 ไม่ต้องการความรับผิดชอบ
หลังจากที่คุณแม่ลองนั่งคุยกับอัญญาท่านรู้สึกว่าเด็กผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่ใสซื่อไม่มีพิษภัยอะไรเพราะฉะนั้นจะให้ลูกชายคอยดูแลไปก่อนในระหว่างที่กำลังอุ้มท้อง และจะหาโอกาสพาไปตรวจ DNA ให้ชัดเจนเพื่อที่ลูกชายจะได้ตัดสินใจเลือกผู้หญิงถูกคน โชคดีที่เด็กคนนี้มาในเวลาที่เหมาะสม เพราะถ้าเกิดลูกชายของเธอได้มั่นหมายกับผู้หญิงอีกคนไปแล้วคราวนี้จะแก้ไขทุกอย่างไม่ทันแล้ว"แกพาน้องไปพักผ่อนข้างบนได้แล้ว คนท้องต้องการการพักผ่อนแล้วก็ต้องกินของที่ดีที่สุด เรื่องของบำรุงเดี๋ยวแม่จะเป็นคนจัดการเอง เดี๋ยวคอยดูแลน้องนะอย่าให้ทำงานหนักหรือว่าเครียดจนเกินไปไม่อย่างนั้นมันจะส่งผลกระทบที่เจ้าตัวเล็กในท้อง""ผมรู้น่าแม่ลืมไปหรือเปล่าว่าผมเป็นหมอ"ความเคยชินของคนเป็นแม่ที่เคยอุ้มท้องลูกมาไม่แปลกที่จะอบรมสั่งสอนลูกชายจนลืมไปว่าพวกเขานั้นเรียนแพทย์มา"แม่ก็ลืมไปว่าพวกแกเป็นหมอ เอาเถอะดูแลน้องให้ดีก็แล้วกัน""ครับแม่"หญิงสาวที่นั่งฟังอยู่นานเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเอียงคอมองทุกคนด้วยความสงสัย"เอ่อ... คือว่าที่หนูมาที่นี่ไม่ได้ตั้งใจจะมาอยู่ที่นี่ค่ะ แค่มาตามหาพ่อของลูกเฉยๆ ถ้าไม่มีอะไรแล้วหนูกลับก่อนนะคะแต่ว่าเดี๋ยว
last updateLast Updated : 2026-09-17
Read more
บทที่ 5 เรียกร้อง
หลังจากที่เขาอุ้มหญิงสาวมาถึงที่ห้องนอนก็วางเธอลงบนเตียงคิงไซซ์ขนาดใหญ่ และเมื่อสะโพกของอัญญาแตะลงบนเตียงก็เอื้อมมือไปผลักหน้าอกของเขาให้ออกห่าง"ออกไปเลยนะ...!""พี่ไม่ได้จะทำอะไรเราสักหน่อย เอาเถอะ... เพื่อเป็นการพิสูจน์ว่าคืนนั้นเราสองคนมีอะไรกันต้องตอบคำถามนี้ให้ได้นะ"ชายหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบจ้องมองใบหน้าของหญิงสาวด้วยความจับผิด ทว่าคนตัวเล็กลอยหน้าลอยตาไม่ได้แสดงพิรุธอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อย"คำถามอะไรคะ""คืนนั้นเราสองคนทำท่าไหนบ้าง""ไอ้....ไอ้บ้า...! ลามกจกเปรต"หญิงสาวเอามือทั้งสองข้างปิดหน้าอกของตัวเองเอาไว้ก่อนจะเซถอยหลังจ้องมองผู้ชายตรงหน้าด้วยความหวาดระแวง"ทำไม...กลัวหรือไง"ไม่พูดเปล่าเขายังก้าวเท้าเข้าไปใกล้เธอมากยิ่งขึ้นซึ่งมันทำให้หญิงสาวรู้สึกกลัวคลานขึ้นไปอยู่ตรงหัวเตียงก่อนจะหยิบหมอนมากอดเอาไว้แน่น"อย่าเข้ามานะไม่งั้นอย่าหาว่าอัญญาคนนี้ไม่เตือนล่ะ""หึ... หอบลูกมาเรียกร้องความรับผิดชอบถึงที่นี่คงมีแผนอะไรบางอย่างแล้วล่ะมั้ง ว่าไงล่ะสรุปต้องการอะไร"เขาเอามือทั้งสองข้างยันไว้กับเตียงก่อนจะจ้องมองสบตาหญิงสาวอย่างคาดคั้นเอาคำตอบ อัญญานิ่งเงียบไปสักพักเพราะไ
last updateLast Updated : 2026-09-17
Read more
บทที่ 6 คนดื้อ
หลังจากที่ชายหนุ่มออกคำสั่งเจ้ากี้เจ้าการชีวิตเธอสารพัดก็ทำให้อัญญารู้สึกว่าตัวเองคิดผิดที่อุ้มท้องมาหาเขาถึงที่บ้าน จากตอนแรกที่ต้องการแค่รับผิดชอบลูกกลายเป็นว่าเขากำลังควบคุมแม่ของลูกด้วย"ไม่ต้องมาทำหน้างอไปอาบน้ำได้แล้ว นี่มันกี่โมงกี่ยามคนท้องต้องได้รับการพักผ่อนให้เพียงพอนะ เข้าไปอาบน้ำก่อนเดี๋ยวออกมาดื่มนมก่อนนอน"เขาเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่พาดอยู่ตรงราวก่อนจะเดินกลับมายื่นให้หญิงสาวที่ตอนนี้นั่งอยู่บนเตียงนอน ใบหน้างอง้ำบอกบุญไม่รับสุดๆ ในหัวคิดแผนที่จะออกไปจากที่นี่ให้ได้เพราะไม่อยากอยู่ภายใต้คำสั่งของเขา"ไม่ดื่ม ไม่อาบ ไม่ทำอะไรทั้งนั้น...!""โอเค~"เขายิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้ามาหาหญิงสาวจากนั้นก็อุ้มเธอขึ้นไว้ในอ้อมแขน อัญญาดีดดิ้นไปมาไม่ยอมให้เขาแต่เนื้อต้องตัว แต่ดูเหมือนว่ายิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งรัดแน่นขึ้นกว่าเดิม"ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้คนบ้า!""ดื้อนักนะให้ไปอาบดี ๆ ไม่ชอบ อ้อ อยากให้อาบให้ใช่ไหมล่ะได้สิ"เขาอุ้มเธอเดินเข้าไปในห้องน้ำซึ่งหญิงสาวพยายามที่จะดีดตัวลงแต่ก็ถูกชายหนุ่มโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้หอมแก้มเธออย่างแรงจนหญิงสาวถึงกับนิ่งอึ้งไป"อ๊ะ...""ถ้ายังดิ้นอ
last updateLast Updated : 2026-09-17
Read more
บทที่ 7 เช้าอันสดใส
เช้าวันต่อมา...อัญญาตื่นนอนตั้งแต่เช้าตรู่ใบหน้ายิ้มแย้มดูสดใสเนื่องจากว่าเมื่อคืนเธอได้นอนพักอย่างเต็มอิ่ม ปกติทำงานดึกกว่าจะได้นอนก็เที่ยงคืนแล้วจึงไม่ได้รับการพักผ่อนอย่างเพียงพอ"ตื่นแล้วเหรอล้างหน้าแปรงฟันก่อนสิแล้วเดี๋ยวลงไปกินข้าวข้างล่างกัน""จะไปโรงพยาบาลไม่ใช่หรือไง หนูไม่มีเสื้อผ้าใส่หรอกนะ"หญิงสาวบ่นออกมาก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำซึ่งชายหนุ่มเตรียมแปรงฟันแล้วก็ยาสีฟันวางไว้ให้ตรงหน้ากระจกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ดูเป็นผู้ชายที่เอาใจใส่พอสมควรนะก็ถือว่าไม่ได้แย่"คุณแม่เอาเสื้อผ้าที่ท่านไม่เคยใส่มาให้แล้ว เดี๋ยววันนี้ไปโรงพยาบาลก่อนแล้วพี่จะพาไปซื้อเสื้อผ้าใหม่""ไม่ต้องหรอกค่ะหนูไม่ได้จะอยู่ที่นี่สักหน่อย เสื้อผ้าที่คอนโดมีตั้งเยอะแยะไม่ต้องมีน้ำใจซื้อให้หรอก"หญิงสาวเอ่ยออกมาก่อนจะหันไปแปรงฟันต่อซึ่งมันทำให้ชายหนุ่มถึงกับถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยใจ ไม่รู้จะพูดยังไงเพื่อให้เธอยอมคุยดีกับเขาบ้าง ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นมีลูกมาเป็นหลักประกันรับรองว่าเรียกร้องจากเขาสารพัด เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ไม่เรียกร้องอะไรทั้งนั้นแถมยังต่อต้านปฏิเสธเขาทุกทางอีก"แต่งตัวเสร็จแล้วลงไปหาพี่ข้างล
last updateLast Updated : 2026-09-17
Read more
บทที่ 8 ตรวจความเป็นพ่อลูก
หลังจากที่รับประทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อยคุณแม่กับคุณพ่อก็เดินมาส่งลูกชายแล้วก็อัญญาที่รถ"ตรวจสุขภาพทำอะไรให้เสร็จเรียบร้อยแล้วก็ไปเดินช็อปปิ้งนะลูก แกพาน้องไปซื้อของที่อยากได้เสื้อผ้าอะไรก็ซื้อที่มันหลวมแล้วก็เหมาะสำหรับคนท้องนะ รองเท้าก็อย่าใส่ส้นสูงใส่รองเท้าผ้าใบหรือพื้นปกติจะได้ไม่ปวดหลัง""ได้ครับแม่ผมรู้น่า เข้าไปนั่งในรถได้แล้ว"เขาถอนหายใจออกมาก็จะดันตัวหญิงสาวให้ขึ้นไปนั่งตรงข้างฝั่งคนขับ หลังจากนั้นเขาก็เดินอ้อมมายังฝั่งคนขับจากนั้นก็หันไปมองสบตาคุณพ่อกับคุณแม่"ผมไปก่อนนะครับ""แกไปฝากกับอาจารย์หมอที่โรงพยาบาลของเรานะ คนนั้นเป็นคุณหมอสูตินรีเวชที่เก่งมาก ให้เขาคอยดูแลหนูอัญญาให้ดี อ้อ... ตอนตรวจสุขภาพจะมีเจ้าหน้าที่เก็บตัวอย่างเลือดไปตรวจ DNA ให้ด้วย ส่วนแกไม่ต้องพูดอะไรเยอะรอฟังผลก็พอ""อายุครรภ์แค่นี้ตรวจ DNA ได้แล้วเหรอคะ"คุณแม่หันไปถามสามีเพราะเธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอายุครรภ์เพียงแค่ 2 เดือนสามารถตรวจดีเอ็นเอตรวจหาความเป็นพ่อลูกได้แล้ว"ได้สิเจ้าหน้าที่จะเก็บเลือดจากแขนของแม่ช่วยตรวจ DNA ของเจ้าตัวเล็กที่ปะปนอยู่ในกระแสเลือดของแม่ แล้วก็จะเก็บตัวอย่างจากคนเป็นพ่อโ
last updateLast Updated : 2026-09-17
Read more
บทที่ 9 ความจริงที่เกิดขึ้น
หลังจากที่ทั้งสองคนตรวจสุขภาพเสร็จเรียบร้อย เจอริคก็พาหญิงสาวขึ้นมาชั้นบนสุดซึ่งเป็นชั้นของผู้บริหาร บังเอิญว่าเขามีเอกสารที่ต้องเซ็นก็เลยถือโอกาสแวะเข้ามาก่อน"หนูรอพี่แป๊บหนึ่งนะเซ็นเอกสารก่อน ห้ามดื้อห้ามซนเดินไปทั่วล่ะ แล้วก็ห้ามหนีออกไปด้วย""ออกคำสั่งเก่ง"เธอบ่นออกมาก่อนจะเดินไปนั่งลงตรงโซฟา ปล่อยให้ชายหนุ่มนั่งทำงานของตัวเองไป ในระหว่างที่รอเธอก็หยิบโทรศัพท์มากดดูซีรีส์ทั่วไปเพราะไม่รู้จะทำอะไร"พี่เจอริคหนูอยากเข้าห้องน้ำ"หญิงสาวเอ่ยออกมาก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นจากโซฟา ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะบอกทางไปห้องน้ำให้กับเธอ"หนูเดินออกไปห้องน้ำอยู่ฝั่งขวา""โอเคค่ะ"เธอเปิดประตูเดินออกไปฝั่งขวาตามที่เขาบอกก็เจอกับห้องน้ำซึ่งแยกชายหญิงไว้อย่างชัดเจน และเมื่อเธอกำลังจะเดินเข้าไปในห้องน้ำก็ต้องชะงักไปเมื่อเจอกับใครคนหนึ่งที่กำลังเดินออกมาพอดี"อัญญา...!""อ้าวแพรวาแกมาได้ยังไง"แพรวาอ้ำอึ้งไม่กล้าพูดอะไรก่อนจะฝืนยิ้มออกมา หันซ้ายมองขวาก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงเบา"มาทำธุระนิดหน่อยน่ะ แล้วแกมาทำอะไรที่นี่""มาตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาลน่ะ แกจำเรื่องวันนั้นได้ไหมสรุปว่าฉันท้องน่ะสิ ไม่รู้จะทำยัง
last updateLast Updated : 2026-09-17
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status