Episode11

#พิษรักคนเลว(11)

บทสนทนาระหว่างเธอกับชนกันต์จบลงแค่นั้น วันใหม่ไม่ได้ต่อความยาวสาวความยืดกับเขาอีก ในเมื่อเธอเปิดโอกาสให้เขาได้สารภาพ หยิบยื่นโอกาสให้เขาได้เป็นพ่อของลูก ได้เป็นคนรักของเธอต่อ แต่เขากลับเลือกที่จะผลักโอกาสนั้นทิ้งไป วันใหม่ก็ไม่มีอะไรจะพูดกับเขาอีก

เธอถือว่าเธอได้ทำหน้าที่คนรักอย่างเต็มที่ และทำหน้าที่แม่อย่างสุดความสามารถ เธอทำทุกวิถีทางแล้วให้ลูกได้เกิดมามีพ่อ ให้ลูกได้มีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ ยอมปิดหู ปิดตาจนกลายเป็นคนโง่ในสายตาของคนอื่น เพียงเพราะอยากรักษาคำว่าครอบครัวไว้

แต่ในเมื่อความสัมพันธ์ครั้งนี้มีแค่เธอที่พยายามอยู่ฝ่ายเดียว มันเป็นธรรมดาที่วันใหม่จะต้องรู้สึกเหนื่อยและท้อ จนไม่อยากจะอยู่ตรงนี้แล้ว

เธอเหนื่อยที่ต้องเป็นฝ่ายพยายามรักษาครอบครัวอยู่ฝ่ายเดียว ในขณะที่ชนกันต์มีแต่ทำลายครอบครัวของเราให้พังย่อยยับลง

********

บรรยากาศทานมื้อเย็นด้วยกันวันนี้ ดูแปลกไปจนวันใหม่สัมผัสได้ หลังจากที่พูดคุยกันเรื่องของผู้หญิงที่ชื่อว่ามิ้ง ชนกันต์ก็มีท่าทีแปลกไปดูเหมือนเขามีเรื่องให้คิดและวิตกอยู่ตลอดเวลา

วันใหม่ลอบมองเสี้ยวหน้าของชนกันต์ด้วยหัวใจที่บีบรัดกันแน่น เพียงคิดว่าเขาอยู่กับเธอแต่กลับโหยหาผู้หญิงอีกคน วันใหม่ก็แทบร้องไห้ออกมารอมร่อ

“มีอะไรรึเปล่า” รู้ตัวว่าโดนมอง ชนกันต์จึงเอ่ยถามคนรักออกมา เรียวคิ้วเข้มเลิกขึ้นเป็นเชิงตั้งคำถาม

“เปล่าค่ะ” วันใหม่ปฏิเสธ เบนสายตามองไปอีกทางเมื่อรับรู้ถึงหยดน้ำตาที่กำลังไหลออกมา

ครืดครืดดด

ในขณะนั้นเองจู่ ๆ เสียงโทรศัพท์ของวันใหม่ก็แผดร้องดังขึ้นมา ชนกันต์หันมองโทรศัพท์มือถือของหญิงสาวด้วยความสงสัยเป็นจังหวะเดียวกันที่วันใหม่เอื้อมมือคว้าโทรศัพท์มือถือมาถือไว้ ชนกันต์จึงไม่ทันได้เห็นรายชื่อของคนที่โทรเข้ามา

ท่าทีของวันใหม่ดูมีพิรุธจนชนกันต์นึกสงสัย เขาเลิกคิ้วเป็นเชิงตั้งคำถามว่าใครโทรมาหาเธอ

“ที่ร้านเสื้อผ้าโทรมาน่ะค่ะ” วันใหม่พูดปด ก่อนจะเลิกสนใจสายตาของชนกันต์ที่จ้องมองเธออย่างจับผิดอยู่ หญิงสาวหันกลับมากดรับสายโทรศัพท์ที่ยังคงแผดเสียงร้องดังไม่หยุด

“ฮัลโหล” กรอกเสียงลงไปให้ปลายสายได้ยิน โดยมีสายตาของชนกันต์จับจ้องเธออยู่ตลอดเวลา เขาจ้องมองทุกอากัปกิริยาของวันใหม่ ไม่ว่าหญิงสาวขยับปากพูดอะไร หรือแสดงท่าทียังไงออกมามันก็อยู่ในสายตาของเขา

“เรื่องที่คุณวันใหม่ให้ไปจัดการเรียบร้อยแล้วครับ” คนที่โทรเข้ามาหาวันใหม่ ไม่ใช่คนอื่นคนไกล แต่เป็นเคน หนึ่งในลูกน้องของพ่อเธอเอง วันใหม่วานให้เขาไปจัดการบางอย่างให้เธอ เป็นเรื่องที่เธอไม่สามารถไปจัดการด้วยตัวเองได้

“ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม”

“นายเป็นคนจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ไม่มีปัญหาแน่นอนครับ” นายที่เคนเรียก คือพ่อของเธอนั่นเอง

“อืม ขอบคุณมาก”

วันใหม่หยุดบทสนทนาไว้แค่นั้น ก่อนจะกดวางสาย วันใหม่วางโทรศัพท์ลงที่เดิม เธอเงยหน้าขึ้นมองสบตาชนกันต์ เป็นแววตาที่ทำให้ชนกันต์ชะงักอีกครั้ง เพราะแววตาที่วันใหม่มองเขามันแฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่าง เหมือนเธอกำลังบอกบางอย่างกับเขาเป็นนัย ๆ แต่เขาก็ไม่ได้คิดเอะใจ

“เฮียมีเรื่องอะไรจะบอกหนูไหม” วันใหม่ตัดสินใจถามชายหนุ่มออกไปอีกครั้ง เธออยากลองอีกสักตั้ง ถ้าครั้งนี้เขายอมบอกความจริงกับเธอ ยอมสารภาพบาปออกมาทั้งหมด วันใหม่จะลืมเรื่องที่ผ่านมา แล้วนับหนึ่งไปกับเขา

เธอจะลืมเรื่องระยำ เรื่องโสมมที่เขาทำไว้ เธอจะลืมมันให้หมดสิ้นเพื่อรักษาครอบครัวของเราต่อไป

ไม่มีใครอยากให้ลูกเกิดมาไม่มีพ่อหรอก

“ไม่มีค่ะ” แม้จะนึกหวั่นใจและรู้สึกแปลก ๆ กับท่าทีและสิ่งที่วันใหม่แสดงออกมา แต่คนปากแข็งอย่างชนกันต์ก็ไม่คิดจะยอมรับความจริงในเรื่องที่เขาได้ทำระยำไว้

เขายืนยันเสียงหนักแน่นว่าเขาไม่มีเรื่องจะบอก ไม่มีเรื่องปิดบัง เขาไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่ได้ทำระยำ และเขาก็ไม่ได้มีใคร

วันใหม่เหยียดยิ้มออกมาอย่างนึกสมเพชตัวเอง จนถึงวินาทีสุดท้าย เขาก็ยังเลือกตัวเขาไม่เปลี่ยนสินะ

สักเสี้ยววิความคิดของเขา วันใหม่อยากรู้จริง ๆ เลยว่า มีสักเสี้ยววิไหมที่เขาคิดจะหยุดคิดทำเรื่องเลวระยำ หยุด! ไม่ใช่เพื่อเธอแต่เพื่อลูกที่กำลังจะเกิดมา ลูกที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา ลูกที่เขาตั้งใจอยากจะมี มีสักเสี้ยววิความคิดไหมที่ชนกันต์คิดจะหยุดมันเพื่อลูก

และในเมื่อเขาไม่คิดหยุด ก็ไม่มีเหตุผลจำเป็นอะไรที่วันใหม่ต้องทนอยู่ตรงนี้ต่อ

เธอเป็นถึงคุณหนูวันใหม่ ฐานะทางบ้านก็ไม่ได้น้อยหน้าใคร ลืมตาดูโลกก็พบว่าตัวเองนอนจมอยู่บนกองเงินกองทอง และที่สำคัญไปกว่านั้นคือเธอมีศักดิ์ศรี เธอไม่มีทางทิ้งศักดิ์ศรีของตัวเองทนอยู่ในวงโคจรอุบาทว์นี้อย่างแน่นอน

เขาไม่หยุดก็ไม่เป็นไร เธอก็จะไม่ทนกับเรื่องเลวทรามที่เขาทำไว้เช่นกัน

ไม่มีใครอยากให้ลูกเกิดมาไม่มีพ่อหรอก…..และไม่มีใครอยากให้ลูกเกิดมาแล้วรับรู้ว่าพ่อตัวเองมันแย่แค่ไหน

วันใหม่จะไม่ยอมให้ลูกของเธอเกิดมาแล้วต้องรับรู้เรื่องเลว ๆ ของพ่อเขาเด็ดขาด เธอจะไม่ยอมให้ลูกต้องเกิดมาแล้วเจอเข้ากับสภาพแวดล้อมแบบนี้ ไม่มีทาง

หลังจากที่ชนกันต์พาวันใหม่อาบน้ำและส่งหญิงสาวเข้านอนจนสำเร็จ ชายหนุ่มยืนมองคนรักที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงด้วยความรู้สึกหลากหลาย การกระทำของวันใหม่ คำพูดของเธอ ชนกันต์รับรู้ได้ว่าหญิงสาวแปลกไป ไม่ใช่ว่าเขาไม่คิดกับสิ่งที่หญิงสาวพูด เขาคิด แต่เขาก็ไม่กล้าพอที่จะสารภาพออกไป

“ขอโทษนะวันใหม่” ชนกันต์เดินมาทิ้งตัวลงนั่งตรงพื้นด้านล่างเตียงข้างที่วันใหม่นอน มือหนาเกลี่ยแก้มกลมของคนรักเบา ๆ แววตาของชนกันต์ที่มองวันใหม่ยังคงเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักเหมือนทุกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้ดูเหมือนว่ามันจะแตกต่าง เพราะนอกจากชนกันต์จะมองหญิงสาวด้วยความรัก เขายังมองเธอด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกผิดอีกด้วย