Episode9

#พิษรักคนเลว(9)

ในขณะที่วันใหม่กำลังมองอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่นั้น จู่ ๆ ก็มีคนเดินมาทิ้งตัวนั่งลงข้างกัน วันใหม่จึงหันไปมองพลันชะงักเล็กน้อยเมื่อได้เห็นใบหน้าของเธอคนนี้เต็ม ๆ ตา

เธอฉีกยิ้มหวานจนตาหยีให้กับวันใหม่

“บังเอิญจัง ไม่คิดว่าเราจะเจอกันที่นี่” เธอพูดพลางยิ้มให้กับวันใหม่ พร้อมยื่นถุงบางอย่างมาให้ “พี่แค่แวะมาทักทาย แล้วเอาของมาให้ พอดีกันต์ลืมของทิ้งไว้ที่ห้องของพี่ ฝากน้องเอาไปคืนผัวของเราด้วยนะคะ” เธอจงใจเน้นคำว่าผัวของเรา ให้วันใหม่ได้ยินชัด ๆ อย่างต้องการป่าวประกาศสถานะระหว่างเธอกับชนกันต์ว่าเป็นอะไรกันให้วันใหม่ได้รู้

วันใหม่เพียงมองหน้าเธอนิ่ง ๆ ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ไม่ได้ยื่นมือไปรับของที่เจ้าหล่อนยื่นมาให้

“ทำไมไม่รับไปล่ะคะ โอ้ะ จริงสิ” เธอยกมือปิดปากแสร้งทำหน้าตกใจใส่วันใหม่ ก่อนจะหัวเราะคิกคักออกมา “น้องคงงงใช่ไหมคะ ว่าพี่เป็นใคร พี่นี่ก็แย่จริง ๆ เลย แทนที่จะแนะนำตัวเองให้น้องรู้จักก่อน กลับบุ่มบ่ามเข้าหาซะอย่างนั้น” เธอแสร้งตีหน้าเศร้า ยื่นมือมาแตะแขนของวันใหม่อย่างถือวิสาสะ “คงตกใจแย่เลยใช่ไหมคะ…น่าสงสารจัง”

พรึ่บ

เธอชะงักเล็กน้อยเมื่อโดนวันใหม่ผลักมือเธอออกจากแขนอย่างแรง

แม้จะไม่พอใจในท่าทีหยิ่งยโสของวันใหม่ แต่มิ้งก็ต้องเก็บงำความรู้สึกนั้นไว้ ปั่นหน้ายิ้มเย้ยหยันใส่วันใหม่ออกไป ทำราวกับไม่ถือสาสิ่งที่วันใหม่ทำกับเธอเมื่อครู่

‘ทำเป็นหยิ่งยโส เธอมันก็แค่ผู้หญิงหน้าโง่คนหนึ่งเท่านั้นแหละ’ เจ้าหล่อนคิดในใจมองวันใหม่อย่างหยามหยัน

“เอาเป็นว่าพี่จะไม่ถือสาท่าทีที่ไร้มารยาทของน้องแล้วกันนะคะ พี่ชื่อมิ้งค่ะ เป็นเมียของกันต์อีกคน” รอยยิ้มที่เคยมีให้กับวันใหม่ แปรเปลี่ยนเป็นใบหน้าเรียบนิ่ง มองวันใหม่ด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเกลียดชัง

“แล้ว” วันใหม่เลิกคิ้วถามกลับไปเพียงสั้น ๆ หล่อนจะเป็นเมียใครมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอสักหน่อย จะมาบอกเธอทำไมกัน

แต่จะว่าไปหล่อนก็ดูลงทุนดีนะ เห็นเธอลงสตอรี่ว่าอยู่ที่นี่ก็อุตส่าห์วิ่งแจ้นมาหา คงอยากแสดงตัวเต็มแก่แล้วสิท่า ถึงได้สไลด์หน้าเข้ามาหาเธอแบบนี้

“ก็ไม่แล้วไงคะ พี่แค่หวังดี อยากให้น้องหายโง่ เลิกทำตัวหยิ่งยโส ทะนงตัวว่าน้องเป็นเบอร์หนึ่งของกันต์สักที พี่หวังดีกับน้องมากเลยนะคะ น้องควรขอบคุณพี่ ที่พี่ทำให้น้องตาสว่างไม่ใช่มาวางมาดใส่กันแบบนี้” ท่าทีที่วันใหม่แสดงออกมา มันไม่ใช่ท่าทีที่มิ้งต้องการ มิ้งอยากเห็นวันใหม่เจ็บปวด ขอร้องอ้อนวอนมิ้งให้เลิกยุ่งกับชนกันต์ ไม่ใช่มาวางมาดใส่กัน ทำตัวไม่รู้ร้อนรู้หนาว ทั้งที่โดนผัวสวมเขาให้ “แต่ก็ไม่แปลกที่ผัวน้องจะเบื่อ แล้ววิ่งแจ้นมาหาพี่นะคะ” มิ้งมองเหยียดวันใหม่ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ยกมือป้องปากขำคิกคักอย่างมีจริตจะก้าน “ดูสภาพน้องตอนนี้สิ ใครมันจะไปเอาลง”

มือบางของวันใหม่กำเข้าหากันแน่นพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ของตัวเองไม่ให้ระเบิดออกมา

“สู้พี่ก็ไม่ได้ ขนาดอายุมากกว่าน้อง แต่ความสวย ความสาวของน้องสู้พี่ไม่ได้เลยสักนิด กลับบ้านไปก็อย่าลืมตักน้ำใส่กะโหลก ชะโงกดูเงาตัวเองบ้างนะคะน้องใหม่ น้องในตอนนี้เทียบพี่ไม่ได้เลย”

วันใหม่นึกขันกับคำพูดของเจ้าหล่อน จนต้องหัวเราะเยาะออกมา มิ้งที่เห็นวันใหม่หัวเราะก็ทำหน้าหงิกงอไม่พอใจ

“หัวเราะอะไรฮะ” กระแทกเสียงถามวันใหม่ด้วยความไม่พอใจ

“ยังต้องถามอีกเหรอคะ” วันใหม่ถามกลั้วหัวเราะ หล่อนยังต้องถามอีกเหรอว่าวันใหม่หัวเราะอะไร วันใหม่ก็หัวเราะให้กับความมั่นหน้าของหล่อนอย่างไรล่ะ

“ทำปากเก่งไปเถอะ จะโดนผัวทิ้งอยู่แล้วยังไม่สำนึก อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ ความจริงที่กันต์เขามีคนอื่นเขาไม่ได้ผิดอะไรเลย คนที่ผิดน่ะเป็นเธอมากกว่าที่ไม่สามารถให้ความสุขกับเขาได้”

เหอะ

วันใหม่เค้นหัวเราะออกมา….คนที่ผิดเป็นเธออย่างนั้นเหรอ นี่มันตรรกะบ้า ๆ ของพวกที่ชอบเป็นชู้กับผัวชาวบ้านใช่ไหม ทำตัวโสมมกันเองแล้วโยนความผิดให้คนที่ถูกกระทำ คนพวกนี้ไม่ควรเกิดมาเป็นคนเลยจริง ๆ

“เพราะเธอไม่สามารถให้ความสุขกับเขา เขาถึงได้หวนกลับมากินคนรักเก่าอย่างฉัน” มิ้งเชิดหน้ามองหยันวันใหม่อย่างคนเหนือกว่า

วันนี้ที่มิ้งลงทุนมาที่นี้และปรากฏตัวอยู่ตรงนี้ก็เพื่อต้องการให้วันใหม่รู้ว่าเธอคือใคร เป็นอะไรกับชนกันต์ และที่สำคัญไปกว่านั้นคือเธออยากได้ชนกันต์คืน

“หึ เธอคงไม่รู้สินะว่าฉันกับกันต์เราเคยคบกัน” เห็นท่าทีของวันใหม่ที่แสดงออกมา มิ้งก็ยิ่งสะใจ

เพราะโง่แบบนี้ใช่ไหม ถึงได้ไม่รู้ว่าตัวเองโดนสวมเขามานานเท่าไร

“ไหน ๆ ก็ ไหน ๆ แล้วฉันจะบอกอะไรให้เธอรู้นะว่าฉันกับกันต์นะเรากลับมาเอากัน เธอควรสำเนียกตัวเองไว้ด้วยนะวันใหม่ ต่อให้เธอท้องลูกของเขาอยู่ กันต์เขาก็ไม่มีวันหยุดอยู่ที่เธอ”

“เขามาด้วยนะ เธอจะไปหาเขาไหมล่ะ ฉันจะพาไป” วันใหม่เลือกที่จะมองข้ามคำพูดของเจ้าหล่อน พลางสวนเจ้าหล่อนกลับไป

มิ้งชะงักเมื่อได้ยินวันใหม่พูดแบบนั้น

“ก็อยากให้ฉันหายโง่ไม่ใช่หรือไง ไปสิไปพูดเรื่องนี้ต่อหน้าเขากัน ไปพูดต่อหน้าเขาว่าลับหลังเธอกับเขาทำระยำอะไรกันไว้ ไปสิ ลุกขึ้นสิ ฉันจะพาไป ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเขาจะว่ายังไง”

วันใหม่ยิ้มเยาะเมื่อเห็นท่าทีร้อนรนของมิ้ง ไหนจะดวงตาที่กลอกกลิ้งไปมาอย่างคนทำอะไรไม่ถูก

เพราะสตอรี่ในไอจีที่วันใหม่อัปลงไม่ได้ถ่ายติดชนกันต์ มิ้งจึงเข้าใจว่าวันใหม่มาที่นี่กับเพื่อนของเธอเพียงเท่านั้น มิ้งจึงกล้ามาดักรอ

พอได้ยินวันใหม่บอกว่าชนกันต์อยู่ที่นี่ด้วย เธอจึงลนลานทำอะไรถูก

“เอ้า นั่งอยู่ทำไมลุกขึ้นสิ คุณมิ้งไม่อยากเจอผัวของเราเหรอคะ” วันใหม่เอียงคอถามอย่างยียวน พลางยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมา “ให้ฉันโทรตามผัวของเราให้ไหมคะ เผื่อคุณกับเขาจะไปเอากันต่อ ฉันโทรตามให้ได้นะ” วันใหม่กดโทรออกหาชนกันต์ทันทีที่พูดจบ

มิ้งที่เห็นดังนั้นก็เกิดอาการลนลานขั้นสุด เพราะชนกันต์สั่งเธออย่างเด็ดขาดว่าถ้าเธอมายุ่งกับเมียของเขา เขาเอาเธอตายแน่ เพราะความอยากมีตัวตนมิ้งจึงยอมขัดคำสั่งของเขา

มิ้งคิดว่าวันใหม่เป็นเพียงผู้หญิงหน้าโง่และอ่อนแอคนหนึ่งจึงกล้าทำอะไรบุ่มบ่าม แต่ทว่าจริง ๆ แล้วผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ในแบบที่เธอคิดสักนิด

“ฮัลโหลเฮียคะ หนูเจอคนรู้จักเฮียน่ะค่ะ เขาบอกอยากเจอเฮียมากเลย เฮียออกมาเจอเขาหน่อยได้ไหมคะ”

“หนูอยู่ตรง……รีบ ๆ นะคะ หนูไม่อยากให้เขารอนาน”

“รอหน่อยนะคะคุณมิ้งเดี๋ยวผัวของเราก็มาแล้ว” วันใหม่หันมาบอกเธอด้วยรอยยิ้มเย็นยะเยือก

“อีบ้า” มิ้งก่นด่าออกมา ลนลานคว้ากระเป๋าจะลุกขึ้นหนี แต่โดนวันใหม่คว้าแขนไว้ซะก่อน

“รีบไปไหนคะ ไม่รอเจอผัวของเราแล้วเหรอ” เลิกคิ้วถามเสียงนิ่ง

“ปล่อยฉันนะ”

“อยากเปิดตัวจะแย่แล้วเหรอคะ เปิดมาขนาดนี้คิดจุดจบของตัวเองไว้หรือยัง” วันใหม่ถามอย่างขบขันแต่แววตาของเธอไม่ได้ดูเล่น ๆ เหมือนคำพูดเคล้าเสียงหัวเราะนั่นสักนิด

“อีใหม่”

“อุตส่าห์สไลด์หน้ามาหาถึงที่ขนาดนี้ไม่ได้กลับไปสักทีก็เกินไปว่าไหมคะ……แต่ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวใหม่จะส่งเคราะห์ให้นะคะพี่มิ้ง”

รอยยิ้มเยือกเย็นของวันใหม่ทำเอามิ้งรู้สึกหวาดหวั่น ก่อนที่จะร้องกรีดลั่นออกมาด้วยความเจ็บ

ผัวะ

เมื่อโดนวันใหม่ฟาดหน้ากับถุงผ้าที่เธอเป็นคนหิ้วติดมือมาเต็ม ๆ

“อีใหม่”

“ใหม่ มีอะไรกันรึเปล่า” กันตาที่เพิ่งเข้าห้องน้ำเสร็จเอ่ยถามพลางมองหน้าเพื่อนสลับกับผู้หญิงแปลกหน้าคนหนึ่งที่กำลังมองหน้าวันใหม่ด้วยแววตาโกรธแค้น

“ไม่มีอะไรหรอกตา ก็แค่สัตว์มาขอส่วนบุญ ฉันเลยอุทิศส่วนบุญให้นิดหน่อย”