Chapter 1

Snowlit Madrigal's POV...

“Woah, dalaga na talaga ang baby girl ko,” napasinghap si Mommy habang nakasandal sa pintuan ng kwarto ko. Abala ako sa pag-aayos ng buhok at makeup ko, dahil 20th birthday ko ngayon.

Lumingon ako at binigyan siya ng isang tipid na ngiti. Lumapit siya at niyakap ako nang mahigpit at mainit.

“Ang ganda-ganda mo, baby girl. Happy birthday,” mahinang bulong niya bago ako ginawaran ng isang gentleg kiss sa pisngi.

Mas hinigpitan ko pa ang yakap sa kaniya. Sa totoo lang, napakaswerte ko na napunta ako sa kanila. Fourteen years ago, inampon nila ako at itinuring na parang tunay na anak. Hindi nila ipinaramdam sa akin na iba ako—minahal nila ako na para bang galing talaga ako sa kanila.

“Baba na tayo. Kanina pa naghihintay ang Dad at si Kuya Damon mo sa ’yo,” nakangiting sabi ni Mommy.

Ngumiti rin ako, pero biglang may pait na kumurot sa dibdib ko. “N-nasaan si Kuya Lion? Wala pa ba siya?” tanong ko, sinusubukang gawing kaswal ang boses.

“Papunta na raw siya, kaya halika na, baba na tayo.”

Sabay kaming bumaba ni Mommy papuntang dining area. Hindi kami naghanda ng grand party dahil nakiusap talaga ako na simpleng family celebration lang. Gusto sana ni Dad ng malaking bash, pero nag-insist ako dinner na lang kasama sila—isang kahilingan na bukal sa loob nilang pinagbigyan.

“Look who’s here!” sigaw ni Kuya Damon, sabay palakpak nang patuya habang nakaplaster ang signature niyang mapang asar na ngisi.

Tumatayo si Dad mula sa upuan niya at lumapit sa akin. “Happy birthday, my daughter,” bati ni Dad at niyakap ako nang mahigpit.

“Thank you, Dad,” sagot ko, sabay mabilis na inirapan si Kuya Damon na halatang nag-iisip na naman ng panibagong pang-aasar.

Umupo ako sa tabi ni Mommy. Tabi naman niya si Dad, habang si Kuya Damon ay nasa tapat ko. Bakante ang upuan sa tabi ni Kuya Damon—ang pwestong nakalaan para kay Lion.

“Wala pa rin ba si Lion? Mahilig talaga magpa-hard to get! Hindi niya ba alam na birthday ni Snow ngayon?” iritableng reklamo ni Kuya Damon.

Natawa ako sa childish na reaksyon niya. “Parang birthday mo naman. Darating din 'yon, nangako siya sa akin na i-ca-cancel niya mga meetings niya para lang makasalo satin,” ngumiti ako, na lalo lang nagpapasimangot sa kaniya.

Bago pa siya makasagot, nakarinig kami ng tunog ng mataas na heels na tumatama sa marble floor. Sabay-sabay kaming lumingon sa Doorway. Pumasok si Lion, at may kasama siyang babae sa tabi niya. Mukha itong sophisticated, mukha rin naman siyang mabait... pero parang pinipiga ang puso ko nang makitang mahigpit na nakahawak ang mga daliri nila sa isa't isa.

“Oh, Lion! Perfect timing,” agad na bati ni Dad.

“And who’s this pretty lady with you?” maaskasikasong tanong ni Mommy.

Sa ilalim ng lamesa, napakuyom nang mahigpit ang mga kamay ko.

“Ah, this is Jewell... my girlfriend,” sagot ni Lion na may tipid na ngiti—isang salita na umalingawngaw at dumurog sa mundo ko.

Girlfriend?

“Finally! Akala ko mamamatay ka nang binata!” pang-aasar ni Kuya Damon, pero biglang bumaling ang tingin niya sa akin na may hindi mabasang ekspresyon. Pinilit ko na lang 'yong balewalain.

“Hello, good evening,” magalang at malambing na bati ni Jewell kina Mommy at Daddy. Tsaka siya tumingin sa akin. “You must be Snow. Happy Birthday,” masayang sabi niya.

Lihim kong kinagat ang loob ng labi ko bago siya binigyan ng isang malapad na ngiti. “Thank you. Please, take a seat,” masiglang aya ko, kahit sa loob-loob ko ay pakiramdam ko ay may mabigat na nakadagan sa dibdib ko na nagpapahirap sa paghinga ko.

“Okay ka lang, Snow?” biglang tanong ni Kuya Damon habang nakakunot ang noo. “I mean, let’s start your birthday!” mabilis niyang bawi, pero ang matalim niyang titig ay lalong nagpabigat ng hangin sa paligid.

Sinindihab ni Mommy ang kandila sa cake na nasa gitna ng lamesa. Kinantahan nila ako ng birthday song, at pagkatapos ay hinipan ko ang kandila.

“Yeyyy!” cheer ni Kuya Damon habang inabot sa akin ang isang malaking paper bag na may tatak ng luxury brand. “Happy Birthday, Baby Girl! Gamitin mo 'yan palagi, ah!” kinindatan niya ako, kaya napatawa ako nang kaunti.

“Gagamitin ko 'to lagi, thank you, Kuya Damon,” sagot ko at inilagay ang paper bag sa tabi.

“Siyempre, papatalo ba naman kami ng Dad mo?” singit ni Mommy sabay abot ng isang mahabang velvet jewelry box. “Pinacustomize pa namin 'yan sa London. Isukat mo na, dali!”

Binuksan ko ang kahon at nanlaki ang mga mata ko sa ganda ng silver necklace na may clover pendant kung saan nakaukit nang pino ang pangalang Snow.

Agad akong tumayo at niyakap sina Mommy at Daddy. “Thank you, Mommy. Thank you, Daddy,” bulong ko habang hinalikan nila ako pareho sa pisngi.

Bago pa ako makabalik sa upuan ko, naglapag si Lion ng isang velvet box sa mesa. “For you. Happy Birthday,” malambing niyang sabi kasabay ng isang tipid na ngiti.

Nagwala ang puso ko, pero kusa ring bumaba ang tingin ko sa kamay niya—na mahigpit pa ring nakahawak kay Jewell.

“Thank you, Kuya Lion,” nagbigay ako ng isang pilit na ngiti bago umupo para kunin ang kahon. Ilalagay ko na sana ito sa gift bag ko nang magsalita si Jewell.

“Oh, tingnan mo sa loob! I’m sure magugustuhan mo,” aya niya na may tapat na sigla sa mga mata.

Tumingin ako kina Mommy at Daddy na nakangiti sa akin, habang si Kuya Damon naman ay nakasandal at nakasmirk. Parehong naghihintay sina Lion at Jewell sa reaksyon ko.

Binuksan ko ang box, at biglang naging emosyonal ang mga mata ko sa nakita ko. “You like Starts and Moon right? Kaya pinagawa ko 'yan... Akala ko nga hindi maihahabol para sa birthday mo,” mahinang paliwanag ni Lion.

Isang tunay na ngiti ang lumabas sa mukha ko. “Thank you, Kuya Lion!” malambing kong sabi habang isinusuot ang delicate charm bracelet sa pulso ko.

“I’m glad you like it,” mahinang bulong ni Lion sa malalim niyang boses.

“Kahit ano namang galing sayo—I mean, galing sa inyong lahat—magugustuhan ko palagi,” mabilis kong pagtatama habang tumitingin sa kanila.

“Okay! Cut the drama! Kain na tayo, gutom na ako!” pumasok na biro ni Kuya Damon na nagpatawa sa lahat.

Naging maayos ang hapunan, puno ng kulitan at walang tigil na pang-aasar ni Kuya Damon kung paano ako dating sipuning bata na bigla na lang naging dalaga. Nakikitawa rin si Jewell nang komportable, pero ang nakaw sa pansin ko ay si Lion... napakatahimik niya at nagbibigay lang ng mga pilit at mabilis na ngiti.

Pagkatapos kumain, nakita ko si Lion na nag-iisa sa terrace. “May problema ba, Kuya Lion?” napalunok ako sa tawag na iyon.

“Nag-iisip lang. Bakit ka pala nandito? Pumasok ka na sa loob,” malambing na sabi ni Lion, na nagdulot ng kaunting panginginig sa dibdib ko.

“Ikaw? Bakit ka nandito sa garden? Nandoon ang girlfriend mo sa loob, tapos nagtatago ka rito?” tanong ko habang nakataas ang kilay.

“Okay lang. Mas maganda na 'to para makapag-bond sila ni Mommy at Daddy. Lalo na't aalis na sila bukas.”

“Aalis? Aalis sina Mommy at Daddy? Saan sila pupunta?” tanong ko na talagang nagulat ako sa narinig ko.

Hindi ko na hinintay ang sagot niya at mabilis akong bumalik sa living room para harapin sina Mommy at Daddy. “Mommy? Daddy? Totoo po bang aalis kayo?” tanong ko. Nagkatinginan silang dalawa na tila guilty.

“Hindi niyo pa ba sinasabi kay Snow?” singit ni Kuya Damon habang nakasandal sa p***o.

“So ako lang pala ang hindi nakakaalam nito?”

“Actually, ayaw muna namin sabihin sa 'yo ngayon kasi birthday mo... Alam kasi namin na malulungkot ka—”

“Sasabihin niyo lang po ba sa akin kapag nakaalis na kayo?” putol ko kay Mommy habang halata ang pait sa boses ko.

“Hindi naman sa ganun, Snow...”

Pumikit ako nang mahigpit para pigilan ang biglang buhos ng sakit. Pero sino ba naman ako para mag-inarte? Isang ampon lang naman ako.

"Okay lang po, Mommy. Naiiintindihan ko. Nagulat lang ako kasi sinabi ni Kuya Lion na maaga ang flight niyo bukas,” huminga ako nang malalim para panatilihing neutral ang boses ko.

“Yes, baby, huwag ka mag-alala. Kapag may time kami, bibisita kami. Si Kuya Dellion ang mamamahala sa main company, at si Kuya Damon naman sa ibang Negosyo. Ikaw? Mag-focus ka lang sa pag-aaral mo at tuparin mo ang mga pangarap mo. Palagi kaming susuporta sa 'yo,” mahinang sabi ni Dad habang tinataptap ang ulo ko. Nagbigay ako ng pilit na ngiti at tumango.

Nagpatuloy ang kwentuhan sa loob, pero sira na ang mood ko—hindi lang dahil sa balitang pag-alis nina Mommy at Daddy, kundi dahil parang tuko kung magkadikit sina Lion at Jewell. Nakakasama ng loob panoorin, lalo na tuwing kaswal na hahalikan ni Lion ang likod ng kamay ni Jewell.

“Kanina ka pa nakasimangot diyan. Simula nung dumating sina Lion at Jewell.” Lumingon ako at nakita ko si Kuya Damon sa likod ko. May hawak siyang baso ng whiskey at nakatitig kina Lion at Jewell sa kabilang dako ng kwarto.

Hindi ako sumagot. Sa halip, uminom ako sa baso ko ng champagne at napalunok. Lumapit si Kuya Damon at umupo sa tabi ko sa outdoor sofa. Agad namang nagtaasan ang mga balahibo ko nang maramdaman kong ipinatong niya ang palad niya sa hita ko.

“Okay lang 'yan, baby girl. Kahit may girlfriend na si Lion, alam kong hindi ka niya papabayaan. Lalo na ako—imposibleng hindi kita alagaan, baka nga hindi na ako mag-asawa para magkasama lang tayo habangbuhay,” natatawang biro ni Kuya Damon.

Gusto ko sanang tumawa sa biro niya, pero hindi ko kaya. Simula nung nag-eighteen ako, unti-unti na akong naiilang sa kaniya. Noong bata pa ako, okay lang sa akin na tawagin niya akong 'baby girl,' maging sobrang sweet, yumakap, o humalik sa pisngi ko... pero ngayon, iba na ang pakiramdam. Siguro dahil hindi na kami mga bata? O baka nag-iisip lang ako ng malisya sa mga bagay na wala naman dapat.

Ganoon din kay Lion. Pero nung mga nakaraang buwan, naging malamig at malayo siya sa akin. Iniiwasan niya ring makasalubong ako sa bahay. Dati-rati, hinahatid niya ako sa eskwelahan araw-araw, maagang gumigising para lang hintayin ako, pero kamakailan, nagigising na lang ako na wala na siya sa bahay. Sinubukan kong isipin na busy lang siya sa kumpanya, pero ngayon... alam ko na ang tunay na dahilan. Ang girlfriend niya.

“Nagseselos ka ba kay Jewell?” Nanginginig nang matindi ang mga kamay ko sa biglaang tanong ni Kuya Damon.

Ganun ba kahalata?

“Huh? Bakit naman ako magseselos sa girlfriend ni Kuya Lion?” nagmaang-maangan ako at pilit na tumawa.

“Wala lang, naiisip ko lang,” natatawang sabi ni Kuya Damon sabay piga nang kaunti sa hita ko bago tumayo. “Iwan muna kita rito. Pasok na ako sa loob.”

Nagbigay ako ng pilit na ngiti at pinanood siyang maglakad palabas. Siyempre nagseselos ako... dahil hulog na hulog ako kay Lion. Minamahal ko siya hindi bilang isang kapatid, kundi bilang isang lalaki. May malalim at romantikong damdamin ako para sa kaniya—mga damdamin na alam kong maling-mali. Pero anong magagawa ko?

Hindi ko kayang diktahan ang tibok ng sarili kong puso.

Kahit na... kahit na sa mata ng buong mundo, kapatid ko siya.