PROLOGUE

“Uhh! Uhh!” Hindi ko mapigilan ang sunod-sunod na impit na ungol na kumawala sa aking mga labi, kasabay ng paninirik ng mga mata ko sa tinding sensasyong bumabalot sa buong katawan ko, dahil sa paulit ulit at mabilis na paglabas masok ng dalawang daliri ko sa pagkababae ko.

“Ahh! Lion!” Napasinghap ako habang mariing kinakagat ang ibabang labi para pigilang maisigaw nang malakas ang pangalan niya.

Sa nanginginig kong kamay, mahigpit kong hawak ang gusot na litrato ni Lion—isa sa mga adoptive brothers ko. Hindi ko mapigilang isipin na siya ang nasa ibabaw ko ngayon, walang awang inaangkin ako hanggang tuluyan akong mawalan ng ulirat. Lalong bumilis ang paglabas masok ng daliri ko sa pagkababae ko kasabay ng pagbilis ng tibok ng puso ko, habang halos madurog ang litrato sa sobrang higpit ng pagkakahawak ko rito.

“Ahh! Fuck... Lion! Malapit na... Ahh!”

Sunod-sunod na putol-putol na daing ang kumawala sa bibig ko nang muli akong labasan.

That was the third time tonight. A record I’d never broken before. Usually, one round was enough whenever I surrendered to my filthy fantasies over Lion’s picture.

Hindi ko maalis sa isip ko ang eksenang nakita ko kanina. Hindi ko kayang burahin sa isip ko ang nakita kong ginagawa nilang dalawa ni Jewell. An hour ago, i was about to have a drink, pero hindi ko akalain na ang mga ungol at ginagawa nilang kahalayan ang bubungad sakin.

Napasandal ako sa headboard ng kama. Hindi na ako nag-abalang magbihis. Nanatili akong nakatitig sa gusot na larawan ni Lion, habang unti-unting lumalabo ang paningin ko dahil sa mga luhang nagbabadyang tumulo.

“I hate you...” mahina ngunit puno ng pait kong bulong habang lalo kong pinipisil ang litrato hanggang bahagya itong mapunit. “Dapat ako 'yon... Hindi si Jewell. Dapat ako ang kasama mo.”

Isang pigil na hikbi ang kumawala sa akin bago tuluyang pumatak ang mga luha sa namumula kong pisngi. Agad ko iyong pinunasan at napatawa nang mapait sa sarili kong sitwasyon.

“Ano ba talaga ang ine-expect mo, Snow?” galit kong sermon sa sarili ko habang nanginginig ang boses ko. “Na mamahalin ka rin ni Lion? Kuya mo siya. Kahit adopted lang, kapatid mo pa rin siya. Wala kang karapatang magselos. Wala kang karapatang magalit sa nakita mo. Girlfriend niya si Jewell. Normal lang ang ginagawa nila.”

Mariin kong kinagat ang ibabang labi ko hanggang malasahan ko ang dugo, pilit kinukumbinsi ang sarili kong tigilan na ang nararamdaman ko.

Tama. Bakit nga ba ako nagseselos? Ano bang karapatan ko?

Isa lang naman itong sakit na pantasyang hinding-hindi mangyayari sa totoong buhay.

Huminga ako nang malalim bago dahan-dahang ibinaba ang mga paa ko mula sa kama, balak magtungo sa banyo para makapaglinis.

Pero bago pa man sumayad ang mga paa ko sa sahig... May narinig akong mabibigat na yabag mula sa hallway.

Huminto ang mga iyon sa mismong tapat ng pintuan ng kuwarto ko. Nanigas ang buong katawan ko.

Parang may kamay na biglang pumisil sa dibdib ko, dahilan para hindi ako makagalaw. Sumisigaw ang isip ko na bumalik sa kama at magtago sa ilalim ng kumot, pero tila tumanggi ang katawan kong sumunod.

Nanatili lang akong nakatayo, na para bang naghihintay sa kung sino ang papasok sa loob ng kuwarto ko, havang iniisip ko kung na i-lock ko ba ito kanina.

Dahan-dahang umikot ang doorknob. Unti-unting bumukas ang p***o. Isang matangkad na lalaki ang pumasok sa loob ng silid. Tahimik niyang isinara ang p***o sa likuran niya bago umalingawngaw ang tunog ng lock sa tahimik na kwarto.

Isang mapanganib na ngisi ang gumuhit sa mga labi niya habang dahan-dahang gumapang ang tingin niya sa bawat bahagi ng katawan kong walang saplot.

“Need help, Snow?”