1

"Good afternoon ma'am, mabuti na lang po dumating ka na. Kanina po kasi nagwala si Sir sa kuwarto n'yo. Buti nga ngayon ay tumigil na siya e,"

'Yan ang bumungad sa akin pagkabukas na pagkabukas ni Loraine ng pintuan ng bahay namin. I frowned because of what she said. Kinuha niya ang bag ko at inalalayang pumasok sa loob.

"At bakit naman? Ano'ng nangyari sa kaniya? Is there a problem?" nag-aalalang tanong ko. Nakasunod siya sa akin na pumasok sa loob ng bahay.

"Ma'am, hindi po namin alam. Kahit si Manang Emilya, hindi alam kung bakit nagkagano'n bigla si Sir. Basta ma'am, pagka-alis niyo lang kanina, ilang oras po siguro yung nakakalipas ay bigla nalang siyang nagkagano'n," she complained.

Hindi nalang muna ako sumagot. Napadaan kami sa kusina at naabutan naming kumukuha si Manang Emilya ng ilang bote ng alak. I approached to her. Mula sa pagkakatalikod bigla siyang humarap sa akin na gulat na gulat.

"Ay! M-Ma'am Amy!"

"Manang Emilya, bakit ka po kumukuha niyan?" nagtatakang tanong ko. She answered me an awkward smile.

"Ma'am, si Sir kasi eh. Inutusan niya akong dalhan pa siya ng mga alak. Ayoko naman pong masigawan niya. Mainit po ang ulo e," nakangiwing sambit niya na mas lalong ikinakunot ng noo ko.

Bumaling ako ng tingin kay Loraine na nakangiwi rin saka ko binalik muli ang tingin kay Manang. "Okay, stay here for a while at kakausapin ko lang siya," I said before leaving them.

I went straight up the stairs. Patungo iyon ikalawang palapag nitong bahay namin. Nang nasa tapat na ako ng kuwarto namin, mabilis kong binuksan ang pintuan. Mabuti nalang at hindi naka-lock.

Bumungad sa akin ang magulong loob ng kuwarto namin. Basag-basag ang mga babasaging gamit. Nagkalat ang bubog sa sahig. There are also a few bottles of wine scattered on the floor. Ang iba ay nakatumba at ang iba naman ay basag na rin. Sobrang gulo at kalat.

Anong nangyari? Bakit ganito? Bakit ang gulo?

Dumako ang tingin ko sa kama namin. I saw my husband sitting there looking at me with no emotion. Medyo namumula pa ang mata niya. Ano ba'ng nangyari? Lumakad ako papasok. Napansin ko ang dugo sa kanang kamao niyang nakakuyom. Tumingin ulit ako sa kaniya. I was about to approach him but he stood up and turn his back on me. Nagtaka ako dahil sa inasal niya.

"Hey, Hon?"

"Stay away from me, Amethyst." madiing wika niya at lumakad palayo sakin. He went to the cabinet and took something on top of it.

Humarap muli siya sa akin at lumakad palapit sa gawi ko. "Hon, what happened here?" I asked him once again pero hindi siya sumagot. Marahas niyang inilapag ang bagay na iyon sa harapan ko.

Tiningnan ko ito. I feel like I was poured a bucket of cold water because of what I saw. Ramdam ko rin ang biglang pagbilis ng tibok ng puso ko. I looked up to him.

"What happened? Really Amethyst, huh?" he chuckled a little after he said that. He looked at me straight in my eyes.

"Why Amethyst? Bakit mo ako niloloko? Why? It's j-just..why the f*ck?!" tumawa pa siya na halata namang nang-uuyam. But I know he's mad right now. It's obvious on his face.

Marahan naman akong umiling. Hindi ko iyon magagawa. "Amethyst, please stop fooling me! Kitang-kita ko na tapos magsisinungaling ka pa?!" sigaw niya na nag-echo sa loob ng kuwarto. I felt a pain in my chest because of what he said. Ramdam ko na ang pamumuo ng luha sa gilid ng mga mata ko.

Nagpamewang pa siya at saglit na tumingala sa kisame. Sunod-sunod nang tumulo ang luha ko. Nasasaktan ako sa mga sinasabi niya sa akin. "L-Lexus, Hon. Ano bang problema? Talaga bang naniniwala ka riyan? W-Who gave you that pictures huh?" mahinang tanong ko sa kaniya. Doon na siya natawa nang malakas, nanunuya pa rin iyon.

"Really, Amethyst?! The f*ck of guts you have to ask me that! You're the problem here. Napakatanga ko! Alam mong mahal kita, alam mo yan. Pero t*ng*na! Niloloko mo lang pala ako! Put*ng*na! Ang tagal-tagal na natin tapos malalaman ko, niloloko mo lang pala ako? Is this the reason why you don't want me to go with you a while ago, huh? For what? Para makipagkita ka sa lalaki mo? D*mn, Amethyst!" he shouted. Namumula siya ngayon at labas na ang ugat sa leeg at braso niya. He's really mad.

Natahimik na lang ako. Why? Why is this happening right now?

Tinuro niya yung dalawang larawan na nakalapag sa kama. Ang larawan na may lalaki akong kasama sa loob ng sasakyan at magkadikit ang mga labi namin. At ang isa pang larawan na nasa restaurant ako at may kasamang lalaki. Lexus knows who's that man is.

"H-Hindi 'yan totoo. Aksidente-"

"So, ano?! I thought you two we're just friends but what's the meaning of this huh?!" napayuko na ako sa muling sigaw niya. Hindi na siya yung Lexus na iniwan ko lang dito kanina at naglalambing pa na sumama siya sa akin. Mas lalong tumulo ang luha ko.

"L-Lexus, hayaan mo naman akong magpaliwa-" natigilan ako nang lumapit siya sa akin at marahas na hinawakan ang panga ko. Napatungo ako dahil doon. Ramdam ko na sobrang diin ng pagkakahawak niya kaya mas lalong bumuhos ang luha ko. I'm hurt by what he's doing to me.

"Wala ka ng kailangang ipaliwanag pa Amethyst! T*ng*na! Pinagsisihan kong mahalin ka!" I was stunned by what he said.

Gusto kong magpaliwanag tungkol sa mga pictures na 'yon pero hindi niya naman ako hinahayaan. Ito ang ugaling hindi ko na yata kailan man mababago pa sa kaniya. He's short tempered kind of man. "Lexus na-" naputol ulit ang sasabihin ko nang marahas niyang binitiwan ang panga ko dahilan para ma-out balance ko at mapa-upo ako sa sahig. Malakas pa ang pagkakabagsak ko.

Ngumiwi ako sa sakit. Sobrang lakas non. Bigla akong napahawak sa t'yan ko. Naramdaman ko ang biglang pagsakit non. "N-No.." mahinang sambit ko. My heart is beating so fast.

"N-No, please..."

Marahan akong tumunghay kahit pa masakit ang balakang ko. Hinarap ko si Lexus. Nakatalikod siya sa gawi ko. May kinuha ulit siyang kung ano sa ibabaw ng coffee table at lumapit sa akin. Marahas niyang nilapag iyon sa harapan ko.

Mas rumagasa ang pagtulo ng luha ko matapos kong makita iyon.

I looked at him and shook my head. "L-Lexus. Magpapaliwanag ako please. H'wag namang ganito oh, H-Hindi natin kailangang maghiwalay. Hindi iyon totoo, p-please. A-Alam kong nadadala ka lang sa galit mo. H'wag namang ganito," umiiyak na saad ko. Seryoso lang ang ekspresyon niya at bakas pa rin ang galit sa mga mata niya.

"Sign that f*cking paper, Amethyst kung ayaw mong ipakulong kita. Hindi ko kayang tiisin ang panloloko mo sa akin lalo na ngayong alam ko na," tiim pangang sambit niya. I shook my head again.

"Lexus, maniwala ka naman- Ahh!" napasigaw ako dahil biglang pagsakit ng bandang tiyan ko. Kumikirot ito. Ramdam ko na parang may mainit na likido ang dumaloy sa pagitan ng hita ko pababa ng binti ko. Mas lalo akong umiyak dahil doon.

"Pirmahan mo na! D*mn it!" sigaw niya sa akin. Napapikit ako dahil sa sakit.

Naghalo-halo na ang nararamdaman ko ngayon. I'm scared of him. My hands are shaking too. Mas napapikit ako nang maramdaman ko ang sobrang sakit sa pagitan ng hita ko. Parang naubusan ako ng lakas. Dahan-dahan kong binuksan ang mga mata ko. Nakita ko si Lexus na nakatingin sa hita ko. Ilang segundo lang iyon at bumalik na ang tingin niya sa akin. Nakatitig lang siya sa akin.

"L-Lexus, please... No,"

"Don't beg, Amethyst. Papalagpasin ko 'tong araw na'to. Pero, asahan mong hindi kita tatantanan hangga't hindi mo pinipirmahan ang annulment paper na iyan," madiing saad niya at akmang tatalikod na nang magsalita ako.

"T-Talaga ba, ha Lexus? Hindi mo man lang ako hahayaang magpaliwanag? You love me but you don't trust me. Totoo rin bang p-pinagsisihan mo akong m-mahalin?" I asked him. Kahit na masakit ay tinanong ko pa rin siya.

Hindi siya nakaimik ng ilang segundo. Umaasa naman ako na nadala lang siya ng emosyon niya kaya siya ganito. Hinawakan niya ang doorknob ng pinto nitong kuwarto at lumabas na. He did not answer my questions.

He left me dumbfounded.

Napahagulgol na ako. Dahil sa ginawa niya, mas dumoble pa ang sakit na nararamdaman ko. Ramdam ko rin na mas lumalala ang mainit na likidong patuloy na dumadaloy sa hita ko kaya tumingin ako doon. Nanlaki ang aking mga mata sa nakita ko.

M-May dugo.

"N-No.. my baby.. n-no..." nanghihinang sambit ko. Gusto kong tumayo pero bumibigat ang talukap ng mga mata ko. At hindi ko alam kung bakit. Hanggang sa, tuluyan ko ng ipinikit ko ang mga mata ko.

Everything went black.