FAZER LOGINTingin niyo paano magkakabati sina Damion at Czarina? Thanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“...I KEPT IT SAFE FOR HER.”Hindi sigurado si Czarina kung imahinasyon niya lang ba iyon o kung ang mga salita ni Damion ay patama sa kanya. Kaya agad siyang umiwas. Bumaba ang tingin. “Nako, mayaman po kayo, kaya I’m sure na maraming jewelry si Madam. Kaya hindi naman lahat ng iyon ay nasusuot niya.”Nahulog sa malalim na pag-iisip si Damion. “Kahit gaano pa karami ang jewelry na meron siya… She never liked any of them.”Napatingin siya sa kwintas ni Czarina. Malalim ang iniisip. “She always finds fault with whatever I give her.”Tila ba hinihintay ni Damion na sumagot si Czarina, pero binaling na nito ang atensyon sa pagkain at inaya na siyang kumain.Hindi na nakipagtalo si Damion, saka inabot ang kutsara, pero napatingin ito sa pagkain.“Hindi ako kumakain ng onions, maging carrots at mushrooms.”Tumingin ito kay Czarina na nakatitig sa pagkain, nakakunot ang noo, saka muling nagsalita. “Pick them out.”“...But you used to like these?”“Hindi na ngayon. Remove them.”Napapikit s
PAGBALIK NI CZARINA sa upuan, nagtaka siya dahil kaunti lang ang trabaho, pero sinabi ni Kathy na mabuti na iyon. Habang nag-uusap sila, tinawag ni Damion si Czarina at sinabi nitong pasado siya sa “test,” kaya opisyal na siyang personal assistant. Masaya si Czarina, pero napansin niyang tila inoobserbahan siya ni Damion at binigyan pa siya ng babala.Dahil gusto niyang makakuha ng mas mahalagang impormasyon, nag-overtime siya, kunwari, at palihim na pumasok sa opisina ni Damion para buksan ang computer nito. Sa huli, birthday niya mismo ang password—pati sa email. Habang naghahanap siya ng files, biglang dumating si Damion. Nagtago siya sa ilalim ng mesa, pero paglabas niya, nadatnan niyang hinihintay siya ni Damion sa labas, kaya nagdahilan siya na galing lang sa banyo.“Hmph.” Tumaas ang kilay niya. “So you really do have a special relationship with that place.” Nanlaki ang mga mata ni Czarina sa inis. “You’re joking.”Pero biglang lumamig ang aura ni Damion. Nag-iba ang titig
“…SINISIRA NIYA NAMAN NGAYON ANG REPUTASYON KO.”“Ha!” mabilis na singit ng lalaki. “Sinungaling!”Damion’s eyes darkened. “You two are giving completely different stories. So, sino ang paniniwalaan ko?”“Of course, me! Who is she? She’s incompetent. She can’t even contribute anything to the company!”Napatawa si Kathy nang mapanlait. “Since when did the truth depend on profit? Does credibility come with a sales report now?”Pero hindi nagpatalo ang supervisor. “That’s enough proof. This woman is incompetent, she talks nonsense, and her character is questionable.”Nagpatuloy ang dalawa sa pagsasalita—paulit-ulit na paninira. Pero habang nagsasalita sila… Damion only noticed one thing—Czarina’s silence.May ibang tao na nagsasalita para sa kanya. Pero ang mismong taong inaakusahan… tahimik. Nakatayo lang. Tila walang pakialam.At doon, unti-unting sumikip ang dibdib ni Damion.Why wasn’t she fighting harder? Does a woman’s reputation mean nothing to her? Or does she think she’s above a
“RINA?”Napalingon si Czarina nang marinig ang boses. Nanigas siya nang makita kung sino ang nasa likod niya. Agad siyang nag-panic.“Oh no, may nalaman ba siya?” tanong sa sarili.Pero nang makita niya ang reaksyon ng lalaki, napansin niyang tila naguguluhan ito. Parang hindi sigurado kung siya ba talaga ang nakita nito.Damion narrowed his eyes, irritation flickering across his face.Twice. He had mistaken the same person twice.But what was she doing here late at night? And why was she crying?Halos hindi halata ang pagkunot ng noo niya habang malamig na tinanong, “What are you doing here?”Napatigil si Czarina. Sa pagbabago ng ekspresyon ni Damion, halatang hindi nito alam kung sino siya.Pero kung hindi siya kilala… Why would he come back to the company this late?Biglang may pumasok na masamang hinala sa isip niya. Could it be…?Baka siya ang nagpadala sa bastos na lalaking iyon para bastusin siya at ngayon bumalik siya para pagtawanan siya. Habang mas iniisip ni Czarina, mas l
LIMANG ARAW nang pinaglilinis ng banyo si Czarina habang sabay pa ring tinatapos ang regular niyang trabaho. Halos bumigay na ang katawan niya sa pagod at amoy ng kemikal, pero tiniis niya dahil isang pagkukulang lang ay panibagong kahihiyan na naman mula kay Damion.Isang gabi, naglinis siya ng men’s restroom. Akala niya walang tao matapos magtanong, kaya naglagay siya ng warning sign at pumasok. Pero bigla niyang narinig ang flush—at may lalaking lumabas mula sa cubicle, nakangiti.Mabilis siyang tumayo at bahagyang yumuko. “Excuse me… Akala ko wala nang ibang tao pa rito.”Agad siyang tumalikod para lumabas. Pero bago pa siya makalayo, humarang ang lalaki sa harapan niya. May kakaibang ngiti itong nakadikit sa labi—ngiting hindi nakakaaliw, kundi nakakakilabot.“Bakit ka aalis?” Napaatras si Czarina.The man tilted his head, eyeing her from head to toe. “Grabe, ang sipag mo. Nakakaawa ka naman. Bakit hindi ka sumama sa’kin? I promise, I won’t let you suffer like this.” Habang nag
KINABUKASAN, muntik pa siyang ma-late at sumugod sa kumpanya nang walang kain.Pagdating niya, nandoon na si Kathy. Tumingin ito sa relo, kumunot ang noo. “Didn’t I tell you to arrive half an hour early? Why can’t you follow something so simple?”“Sorry. It won’t happen again.”Inabot ni Kathy ang makapal na folder sa kanya. “These are the new quarterly task lists for each department. Ikaw ang mag-distribute.”Tumango siya habang tinatanggap iyon.“Careful,” dagdag pa ni Kathy. “These are the new quarterly task lists per department. Huwag mong ipagpalit-palit.”Tumango si Czarina, agad na hinigpitan ang hawak sa mga papeles. “Noted. I’ll handle it carefully.”Nadistribute ni Czarina ang reports sa bawat department, pero agad siyang hinarang ng dalawang empleyado at pinagbintangan na mali ang pagkakapadala ng documents. Kahit sigurado siyang tama ang ginawa niya, pinili niyang mag-sorry para hindi na lumala ang sitwasyon.Habang kinukutya siya ng mga tao sa paligid, napilitan siyang ma
“...IKAW RIN. BAKA MAGSISI KA RIN.”Sasagot na sana si Czarina nang bumukas ang pintuan at pumasok ang isang matangkad, matikas at matipunong lalaki, dala ang lamig ng hangin. Sa kamay nito ay may hawak itong paper bag na naglalaman ng pagkain.Napatayo agad si Wendy at lumawak ang ngiti kay Czarin
“RINA, NO! PLEASE, WAKE UP!”Napapikit ng mga mata si Czarina, may ngiti sa labi at dahan-dahan na inabot ang pisngi ng lalaki. “I-I’m so…”“Don’t speak!” nanginginig na saad ni Damion.“I’m s-sorry… Dam…”Inabot ni Damion ang nanlalamig na kamay ni Czarina na nakadapo sa kanyang pisngi, pero bago
SA ISANG ABANDONADONG WAREHOUSE.Isang babae ang pumasok sa loob ng warehouse, naka-high heels, ang tunog ng bawat hakbang ay malamig at matalim. Tumigil ito sa harap ni Czarina na nakahandusay sa sahig.“Kailan siya magigising?” tanong ng babae, malamig ang boses at puno ng inis.Tumingin ang kalbo
“Fiancée?”“I…” May gusto pa sanang sabihin si Czarina, pero tila nakain nito ang dila at hindi makapagsalita.“You’re really amazing, Rina—ah Czarina,” malamig na wika ni Damion. “Ang dami mong paraan para lokohin ako.” Iritableng niluwagan ni Damion ang suot na tie at nagpatuloy sa pagsasalita. “







