INICIAR SESIÓNthanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“NASAAN ANG MANTIKA SA DAMIT MO?”Napatigil si Cassidy. Hindi niya inaasahang mananatiling ganoon kakalma si Tito Fran. Bawat salitang binibitawan nito ay may punto, kaya lalo siyang nataranta.Pero bigla siyang nakaisip ng lusot.“Sinungaling ka!” sigaw niya habang itinuturo si Tito Fran. “Malinis pa ang mga kamay mo kanina. Nagkunwari ka lang na naghahalo ng karne pagkatapos kong sumigaw!”Napangiti lang si Tito Fran.“Talaga?” Umiling ito. “Kapag gumagawa ng cured meat, kailangan mong haluin ‘yan nang matagal para kumapit ang timpla.” Itinuro nito ang mangkok. “Tingnan mo ang karne. Sa estado niyan ngayon, at least thirty minutes ko na ‘yang hinahalo.”Bahagya itong tumingin kay Cassidy. “So tell me… kailan pa kita nagawang hawakan?”Natigilan si Cassidy. “At isa pa,” dagdag ni Tito Fran, “nag-iba lang ang kilos mo no’ng pinigilan kitang may ihulog sa sabaw.”Namutla si Cassidy. “You... you’re framing me!”“Madali namang malaman ang totoo.” Kibit-balikat si Tito Fran. “Check her m
“IT’S A WIN-WIN SITUATION.”Marahang napatango-tango si Czarina. Iyon pala ang pinaplano nito. Pero agad siyang nabahala. “Hindi ba delikado iyon?”Natawa ang matanda. “Delikado? Buong buhay ko, inialay ko na ang sarili ko sa panganib. At nasaan ako? Heto, buhay pa rin.” Tinapik nito si Czarina. “Huwag kang mag-aalala, kaya ko ang sarili ko. Sabihan mo si Damion bukas na pumapayag ako.”“Pero… Hindi pa rin tama…” Kita ang labis na pag-aalala sa mukha ni Czarina. “Ano’ng hindi tama ro’n?” nakangiting balik ni Tito Fran. “Ikaw ang nagtatrabaho, habang ako ay nabubulok lang dito sa bahay. If I take this job, I'll be able to investigate the Marquez family from the inside. Isn’t that perfect? It’s a good opportunity—we have to seize it.” Paulit-ulit siyang kinumbinsi ni Tito Fran, ngunit nanatiling tahimik si Czarina.Kinagat niya ang labi bago marahang umiling. “I can’t be that selfish.” Yumuko siya. “I can’t push you into danger because of me.”Napabuntong-hininga si Tito Fran. Marahan
MARQUEZ’S FAMILY DINING AREA.Nasa hapag-kainan na si Alejandro at nakatitig sa mga pagkain. Samantala, si Damion naman ay kakababa lang matapos siyang tawagin ng butler.Nakita nitong nakaupo si Alejandro at hindi man lang kinakain ang pagkain.“This food…” bulong ni Alejandro.Napatingin si Damion sa kanya. “What? Kulang ba sa lasa?”“Sobrang sarap!” tuwang-tuwa na wika nito, saka muling kumuha ng pagkain at buong ganang kinain iyon. “Pinakamasarap na pagkain na natikman ko sa buong buhay ko!”Napailing na lang si Damion. “I thought you were reminiscing because the taste felt familiar.”“Masarap kasi talaga.” Napangiti si Alejandro. “Mukhang pareho kami ni Wendy. Madali kaming mapasaya ng masarap na pagkain.”“You’re both too easy to win over,” natatawang sabi ni Damion. “Feed you good food, and you’re completely satisfied.”“At least we’re driven by emotions.” Tinapunan siya ni Alejandro ng makahulugang tingin. “Hindi tulad mo. Puro plano at kalkulasyon ang laman ng utak.” Sandali
HABANG abala sila sa loob ng kusina, sa living room naman ay may kasama ang isang kasambahay na siyang pinapasok nito.Nang makita ito ni Alejandro, napatanong siya. “May I ask who you are?”Hindi nawawala ang malamig na ekspresyon ng matanda. “Tito ako ni Meredith.”Nang marinig iyon ni Alejandro ay agad itong napatayo saka ngumiti. “So you’re Miss Velasco’s uncle.” Inilahad niya ang kamay. “I’ve heard a lot about you. It’s a pleasure to meet you.” Ngunit hindi man lang pinansin ni Fran ang kabaitang iyon. Malamig nitong inilibot ang tingin sa buong sala. “Nasaan siya?”“Nasa kusina pa. She's helping prepare dinner.”“Kusina?” Biglang tumigas ang mukha ni Tito Fran. “Preparing dinner?”Napansin ni Alejandro ang biglang pagbabago ng ekspresyon nito.“Would you mind asking her to come out for a moment?” pagpipigil na sabi ni Tito Fran.Tumango si Alejandro. “Please ask Miss Velasco to come here.”Makalipas ang ilang sandali, lumabas si Czarina kasama ang isang maid.“Tito Fran?” gulat
“DID YOU JUST SEE MADAM?” tanong ni Damion nang magkasalubong sila ni Czarina. Ilang minuto pa lang nito nakausap si Cassidy, pero tila ubos na ang lakas niya sa walang sawang pag-flex nito ng kanyang kwintas.“Opo,” tugon ni Czarina.“How was she?”“Mukha naman siyang masaya…”Tumango-tango si Damion, saka bahagyang nakangiti. “And that’s thanks to you.”“Me?” gulat niyang tanong.Tumango ito. “After what you said yesterday, I thought about it.” Bahagyang sumilay ang ngiti nito. “So I bought my wife a small gift.”Napairap si Czarina sa isip. “Small gift? Two million?” Iyon ang halaga ng kwintas na suot ngayon ni Cassidy. Mukha lang naman iyon simple at tila puwedeng suot pang-araw-araw, pero kung titingnan mabuti ang kwintas, puno iyon ng maliliit na diyamante.“Looks like it worked,” patuloy ni Damion. “She was very happy. We had a great time last night.”Nanigas ang ngiti ni Czarina. Kakakalma lang ng isip niya. Tapos, he had to phrase it like that. Napasimangot siya.“I already
“WHAT DO YOU THINK OF MY WIFE?”Napataas ang kilay ni Czarina. Sinusubukan ba siya?Hindi niya sinagot ang tanong, pero mapakla itong napatawa.Ayaw niyang magkomento tungkol sa asawa nito, lalo na’t kasalukuyang nasa impostor ang buo at totoong katauhan niya. She didn’t want to tarnish her reputation. Kaya nanahimik na lamang siya.Sa unang tingin pa lang naman kasi ay naloko na ng imposter na ito ang totoong Czarina. It looks perfect at gayang-gaya siya. Pero habang tumatagal ay lumalabas ang tunay nitong ugali. Selfish. Petty. Arrogant. Mahilig magpanggap na biktima. At iyon ang klase ng taong kinasusuklaman niya. Ugaling walang-wala siya. Kung hindi magbabago ang babaeng iyon, sisirain lang nito ang reputasyong buong buhay niyang binuo.Napabuntong-hininga siya sa isip. “What a headache.”“Hey.” Napalingon si Damion sa kanya. “I'm asking you a question.”Napabalik si Czarina sa realidad. Nasa tabi nga pala niya ang lalaking mas mahirap pakisamahan kaysa sa kahit sino.Napakagat s
KINABUKASAN, muntik pa siyang ma-late at sumugod sa kumpanya nang walang kain.Pagdating niya, nandoon na si Kathy. Tumingin ito sa relo, kumunot ang noo. “Didn’t I tell you to arrive half an hour early? Why can’t you follow something so simple?”“Sorry. It won’t happen again.”Inabot ni Kathy ang m
“BESIDES… SHE SAVED MY LIFE… I SHOULD REPAY HER.”Pero ang pananalita ni Damion ay hindi marahil nagpapasalamat ito, isa itong babala.Pero hindi na iyon inintindi ni Czarina at ngumiti. “Mr. Marquez really is a man of vision. So… when do I start?” “My injury needs at least a week,” sagot ni Damion
“...DID YOU HIDE OUR CHILD?”“I…”Hinintay niya ang sagot, ngunit biglang umalingawngaw ang sigaw mula sa malayo.“Sir! Sir!”Napamura si Czarina sa isip. Palapit si Enzo.“Answer me!” mariing niyang bulong. “Nasaan ang anak natin, Damion?!”May ibinulong si Damion, pero sa sobrang hina ay hindi niy
“BECAUSE I LIKE IT,” sagot ni Damion nang may kayabangan. Tila napigtas ang lubid ni Czarina at gusto na niyang suntukin ang lalaking kaharap niya. Napakuyom siya ng kamao at handa na sanang umatake nang mabilis na pumatak ang malamig na tubig sa kanilang mga balat.Damion clicked his tongue. “Grea







