ログインthanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“IT’S A WIN-WIN SITUATION.”Marahang napatango-tango si Czarina. Iyon pala ang pinaplano nito. Pero agad siyang nabahala. “Hindi ba delikado iyon?”Natawa ang matanda. “Delikado? Buong buhay ko, inialay ko na ang sarili ko sa panganib. At nasaan ako? Heto, buhay pa rin.” Tinapik nito si Czarina. “Huwag kang mag-aalala, kaya ko ang sarili ko. Sabihan mo si Damion bukas na pumapayag ako.”“Pero… Hindi pa rin tama…” Kita ang labis na pag-aalala sa mukha ni Czarina. “Ano’ng hindi tama ro’n?” nakangiting balik ni Tito Fran. “Ikaw ang nagtatrabaho, habang ako ay nabubulok lang dito sa bahay. If I take this job, I'll be able to investigate the Marquez family from the inside. Isn’t that perfect? It’s a good opportunity—we have to seize it.” Paulit-ulit siyang kinumbinsi ni Tito Fran, ngunit nanatiling tahimik si Czarina.Kinagat niya ang labi bago marahang umiling. “I can’t be that selfish.” Yumuko siya. “I can’t push you into danger because of me.”Napabuntong-hininga si Tito Fran. Marahan
MARQUEZ’S FAMILY DINING AREA.Nasa hapag-kainan na si Alejandro at nakatitig sa mga pagkain. Samantala, si Damion naman ay kakababa lang matapos siyang tawagin ng butler.Nakita nitong nakaupo si Alejandro at hindi man lang kinakain ang pagkain.“This food…” bulong ni Alejandro.Napatingin si Damion sa kanya. “What? Kulang ba sa lasa?”“Sobrang sarap!” tuwang-tuwa na wika nito, saka muling kumuha ng pagkain at buong ganang kinain iyon. “Pinakamasarap na pagkain na natikman ko sa buong buhay ko!”Napailing na lang si Damion. “I thought you were reminiscing because the taste felt familiar.”“Masarap kasi talaga.” Napangiti si Alejandro. “Mukhang pareho kami ni Wendy. Madali kaming mapasaya ng masarap na pagkain.”“You’re both too easy to win over,” natatawang sabi ni Damion. “Feed you good food, and you’re completely satisfied.”“At least we’re driven by emotions.” Tinapunan siya ni Alejandro ng makahulugang tingin. “Hindi tulad mo. Puro plano at kalkulasyon ang laman ng utak.” Sandali
HABANG abala sila sa loob ng kusina, sa living room naman ay may kasama ang isang kasambahay na siyang pinapasok nito.Nang makita ito ni Alejandro, napatanong siya. “May I ask who you are?”Hindi nawawala ang malamig na ekspresyon ng matanda. “Tito ako ni Meredith.”Nang marinig iyon ni Alejandro ay agad itong napatayo saka ngumiti. “So you’re Miss Velasco’s uncle.” Inilahad niya ang kamay. “I’ve heard a lot about you. It’s a pleasure to meet you.” Ngunit hindi man lang pinansin ni Fran ang kabaitang iyon. Malamig nitong inilibot ang tingin sa buong sala. “Nasaan siya?”“Nasa kusina pa. She's helping prepare dinner.”“Kusina?” Biglang tumigas ang mukha ni Tito Fran. “Preparing dinner?”Napansin ni Alejandro ang biglang pagbabago ng ekspresyon nito.“Would you mind asking her to come out for a moment?” pagpipigil na sabi ni Tito Fran.Tumango si Alejandro. “Please ask Miss Velasco to come here.”Makalipas ang ilang sandali, lumabas si Czarina kasama ang isang maid.“Tito Fran?” gulat
“DID YOU JUST SEE MADAM?” tanong ni Damion nang magkasalubong sila ni Czarina. Ilang minuto pa lang nito nakausap si Cassidy, pero tila ubos na ang lakas niya sa walang sawang pag-flex nito ng kanyang kwintas.“Opo,” tugon ni Czarina.“How was she?”“Mukha naman siyang masaya…”Tumango-tango si Damion, saka bahagyang nakangiti. “And that’s thanks to you.”“Me?” gulat niyang tanong.Tumango ito. “After what you said yesterday, I thought about it.” Bahagyang sumilay ang ngiti nito. “So I bought my wife a small gift.”Napairap si Czarina sa isip. “Small gift? Two million?” Iyon ang halaga ng kwintas na suot ngayon ni Cassidy. Mukha lang naman iyon simple at tila puwedeng suot pang-araw-araw, pero kung titingnan mabuti ang kwintas, puno iyon ng maliliit na diyamante.“Looks like it worked,” patuloy ni Damion. “She was very happy. We had a great time last night.”Nanigas ang ngiti ni Czarina. Kakakalma lang ng isip niya. Tapos, he had to phrase it like that. Napasimangot siya.“I already
“WHAT DO YOU THINK OF MY WIFE?”Napataas ang kilay ni Czarina. Sinusubukan ba siya?Hindi niya sinagot ang tanong, pero mapakla itong napatawa.Ayaw niyang magkomento tungkol sa asawa nito, lalo na’t kasalukuyang nasa impostor ang buo at totoong katauhan niya. She didn’t want to tarnish her reputation. Kaya nanahimik na lamang siya.Sa unang tingin pa lang naman kasi ay naloko na ng imposter na ito ang totoong Czarina. It looks perfect at gayang-gaya siya. Pero habang tumatagal ay lumalabas ang tunay nitong ugali. Selfish. Petty. Arrogant. Mahilig magpanggap na biktima. At iyon ang klase ng taong kinasusuklaman niya. Ugaling walang-wala siya. Kung hindi magbabago ang babaeng iyon, sisirain lang nito ang reputasyong buong buhay niyang binuo.Napabuntong-hininga siya sa isip. “What a headache.”“Hey.” Napalingon si Damion sa kanya. “I'm asking you a question.”Napabalik si Czarina sa realidad. Nasa tabi nga pala niya ang lalaking mas mahirap pakisamahan kaysa sa kahit sino.Napakagat s
CASSIDY’S ROOM.Samantala, walang kamalay-malay si Cassidy na unti-unti nang nagbabago ang sitwasyon sa mansyon—at hindi iyon pabor sa kanya.Ang tanging iniisip niya ngayon ay kung paano magkakaroon ng mas maraming oras kasama si Damion.Matagal na siyang nakabalik, pero halos hindi pa rin sila nagkakaroon ng matinong date. Palagi siyang nasa kuwarto at bihira niyang makita ito.Sakto namang bumukas ang pinto. “Madam, your almond milk.” Pagpasok pa lang ni Czarina, sumama na agad ang mukha ni Cassidy.“Nakakainis ka. Makita ka lang, naiirita na ako.”Nanatiling kalmado si Czarina habang inilalapag ang mangkok.“Madam, please be careful with your words. Maraming mahilig magkalat ng tsismis sa bahay na ito.”“All you do is threaten people!”“You flatter me. Everything I say is for your benefit.”“Hindi ko kailangan ng concern mo.” Napairap si Cassidy. “Damion is off tomorrow, at ayokong nakikita ka niya. Don’t come.”Bahagyang nataas ang kilay ni Czarina. Sa totoo lang, masaya pa nga s
“…WHAT SHOULD I DO?” nanghihinang tanong ni Damion. “Ayaw nga ninyang akong kausapin.”Napatingin si Wendy sa kanya, parang naawa pero hindi bumigay.“Try again,” sabi niya, diretso. “That was before. Try it now.”Napatingin si Damion kay Wendy. At unti-unting may liwanag na sumindi sa mga mata niya
“SO NOW… I’M JUST SUFFERING THE CONSEQUENCES.”Hindi makapaniwala si Wendy. “Hindi ko akalain na pati si Mr. Marquez… may ganitong sandali.”Sa buong mundo, si Czarina lang ang kayang makasakit sa kanya nang gano’n. Napailing na lang siya sa sarili.“Love really is a torturous thing… kahit gaano ka
“…AYOKONG MAGKAROON PA NG KAHIT ANONG KONEKSYON SA KANYA.”Napayuko si Wendy. Nanginginig ang daliri habang pinipisil ang sariling palad.“Pero…” dahan-dahan niyang sabi, “sa ngayon… parang imposible ‘yon.”Napatingin si Czarina sa kisame, blangko ang mga mata.“Mas lalo lang siyang maghihigpit,” bu
“...ARE YOU PREGNANT?”Dahan-dahan siyang lumingon, nanginginig ang mga kamay, at doon niya nakita si Damion na nakatayo sa anino.Nanlaki ang mga mata niya.Bakit siya nandito? Paano? Kailan?Ngunit hindi siya binigyan ni Damion ng pagkakataong mag-isip.Humakbang ito palapit, mabilis at mabigat, s







