LOGINthanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“HE’S… HE’S STILL THE BABY’S FATHER.”Hindi agad sumagot si Carlo. Pero pagkatapos ng ilang segundo, tumango siya. “Don’t worry,” sagot niya. “Hindi siya kasama.”“Hindi… Kasama?”Parang bumagal ang tibok ng puso niya.Oo nga naman. Sa status ni Damion, bakit siya mismo ang hahabol nang ganito?Hindi pa man siya nakakabawi sa pag-iisip—biglang nagsimula ang putukan.Ang mga tauhan ni Carlo ay mabilis at sanay. Halatang hindi ito ang unang beses nilang nakipaghabulan.Napatakip si Czarina sa bibig, nanginginig.Sa likod, ang mga sasakyang humahabol ay tila nabigla. Halatang hindi nila inasahan na gagamit ng baril ang kabilang panig.Sa loob lamang ng ilang segundo, umatras ang isa sa mga sasakyan. Ang isa naman ay lumihis at bumagal.Napahinga si Czarina. Ngunit hindi pa man siya tuluyang nakaka-relax nang makarinig siya ng sigaw.“Sir!” sigaw ng driver. “May isa pang sasakyan!” Nanlaki ulit ang mata ni Czarina.At sa pagkakataong iyon, mas maingat na ang kalaban. Hindi na sila sumugo
“ILALAYO NA KITA SA KANYA NGAYON.”Napayakap si Czarina sa kuya niya at lalo itong umiyak. Inalo naman siya ni Carlo at pilit na pinapakalma habang nagmamasid sa paligid.“Let’s get out of here,” bulong ni Carlo. “In seconds, mahahanap ka na ni Damion. We need to move fast.”Sumunod si Czarina kay Carlo papuntang emergency exit at mabilis na narating ang parking lot.“Sorry, Kuya! Natagalan ako.”Kahit nasa loob na ng sasakyan, walang tigil pa rin si Czarina sa pag-iyak.“My sister is really capable,” natatawang sabi ni Carlo habang ginugulo ang buhok ni Czarina. “Nagawa mong tanggalin ang mga bodyguards ni Damion.”Huminga nang malalim si Czarina, pilit na pinipigilan ang pag-iyak, pero patuloy pa rin ang panginginig ng dibdib niya.“Anong capable…” singhap niya, pinunasan ang luha. “Kung hindi dahil kay Wendy, wala akong magagawa.”Ngumiti si Carlo, halatang proud pa rin. “Still,” sabi niya. “Hindi biro ’yon. Damion is not someone who lets his guard down easily.”Napaangat ang ulo n
KINABUKASAN.Masyadong maraming tao ang nasa loob ng mall. May mga namimili ng kung anu-ano, mga magkakaibigang kumakain sa mga food & drinks stall, mga nagwi-window shopping, minsan nagpapalamig lang.Masigla si Wendy habang naglalakad; halos hindi mapigilan ang excitement sa bawat display na nakikita niya. Kapag may napapansin siyang cute o interesting, agad niya itong kinukomento kay Czarina.“Uy, ang ganda nito!” masiglang sabi niya. “Bagay kay—”Hindi niya na natapos dahil napansin niyang parang wala sa sarili si Czarina.Nakatingin lang ito sa paligid. Tahimik. Malayo ang isip.Napahinto si Wendy, saka napakunot ang noo.“Hoy,” reklamo niya habang hinawakan ang balikat ni Czarina, “Am I really that boring? Kanina pa ako nagsasalita, ni isang tingin wala ka sa’kin.”“Ha?” Napakurap si Czarina. “Hindi naman… ang dami lang kasing tao dito.”“Sus,” singhal ni Wendy. “Parang ini-scan mo lahat ng mga tao rito na para bang may hinahanap ka.”Sandaling natigilan si Czarina. Nakalimutan
“RINA… WANTS TO PREPARE A GIFT FOR ME?”Hindi mapakaniwala si Damion. Lumukso ang dibdib niya sa tuwa at kumikinang ang mga mata sa saya.Lihim na napangiti si Wendy nang makuha ang atensyon ni Damion.“Yes,” kumpirmasyon ni Wendy, kunwari casual lang. “Ang babae kasing ’yon, so stubborn. Lagi niyang sinasabi na hate ka niya at gusto niyang lumayo.” “Pero nung nakita niyang injured ka… gusto niyang bumili ng gift para mapasaya ka.”Halos hindi mapigilan ni Damion ang ngiti niya.“So, she really cares…” bulong sa sarili. “Hard work pays off.”Damion began pacing back and forth sa loob ng kwarto, para bang hindi niya kayang umupo sa sobrang excitement. Sa sandaling iyon, gusto na niyang sugurin si Czarina at sabihin lahat ng nararamdaman niya.Pero bago pa siya tuluyang mawala sa sarili, napailing si Wendy at kumaway.“Hoy,” paalala nito. “May isang bagay kang hindi dapat kalimutan.”Tumigil si Damion at napatingin.“Don’t mention this in front of Zari,” mariing sabi ni Wendy. “She’ll
“I’M NO LONGER ALL ALONE.” Punong-puno ng lambing ang bawat salita ni Damion, ngunit ayaw nang marinig ni Czarina ang kahit ano pa.Kaya pilit niyang pinanatiling malamig ang tono. “Kumain na tayo. Stop chatting.”Kaya niyang patahimikin si Damion, pero hindi niya kayang pigilan ang titig nito.Sa bawat subo ni Damion ng jam, lalo pang lumalapad ang ngiti nito. At sa bawat segundo, mas lalong luminaw ang mga mata nito habang nakatingin kay Czarina—parang punong-puno ng saya at pag-asa.“Seriously… nakakairita.”Ilang subo lang ang kinain ni Czarina bago siya tumayo at umalis sa dining room. Halatang naiirita, halatang galit.Pagkaalis ni Czarina, agad na kinatok ni Damion sa mesa sa harap ni Wendy.“Stop eating,” utos niya. “Go check on Zari.”Napaatras si Wendy at napakunot ang noo. “No,” mabilis niyang itinatanggi. “If I go now, sisigawan niya ako for sure.”Kalmado lang si Damion. “Let her rant. Keeping your bad temper inside will only hurt your health.”Napakurap si Wendy. Wala si
“STAY BY MY SIDE… OKAY?”“You…” Bahagya siyang umiwas ng tingin. “P-Pag-iisipan ko pa. For now, kumain ka muna.”Bigla siyang tumayo at dali-daling lumabas ng study, halatang magulo ang isipan at emosyon.Sa loob ng silid, naiwan si Damion, hawak pa rin ang chopsticks na kanina’y hinawakan ni Czarina. Matagal siyang nakatitig doon, tila may iniisip na hindi maipaliwanag.Sa labas, nadatnan ni Czarina si Enzo na naghihintay sa may pintuan.“How is it?” agad nitong tanong. “Kumain ba si Sir Damion?”“Yes. He’s eating.”Halos lumiwanag ang mukha ni Enzo sa ginhawa. “Thank you so much, Ma’am Zari.”Iwinasiwas lang ni Czarina ang kamay niya. “Pinakain ko lang siya. No need to thank me.”Umiling si Enzo. “Hindi lang po ’yon. I’m thanking you because you gave him a new hope. And I’m even more grateful na bumalik kayo sa tabi niya.”Sandaling natigilan si Czarina.“His condition was really bad these past few months,” patuloy ni Enzo, seryoso na ang tono. “Parang wala siyang kaluluwa. He was i
MARQUEZ FAMILY VILLA.Pagkauwi ni Czarina, iba na ang ayos sa bahay. Pinatanggal ni Damion lahat ng gamit ng baby para maiwasang ma-trigger si Czarina. Kahit ang mga damit na siya mismo ang nagtahi ay wala na rin, leaving the house feeling strangely empty.Lahat ng staff maingat kumilos, takot magka
AGAD NA DINALA NI DAMION si Czarina sa emergency room. Ilang beses na pinapakalma, pero sa nangyayari, wala ng ibang gusto gawin si Czarina kundi mailigtas ang anak niya.Lumabas ang doktor makalipas ang ilang sandali.“The fetus has no heartbeat and is stillborn. We need to induce labor immediately
NAGISING SI CZARINA nang gisingin siya ng kasambahay para sa hapunan. Sa pagod ni Czarina ay gusto niyang kumain na lang sa silid, kaya dinala ang pagkain sa itaas. Napatitig si Czarina sa mangkok na may sabaw. Ang sabi ay kailangan niya iyon inumin para sa kalagayan niya at ng bata. Pero hindi gus
PARA MAIWASANG MAGALIT O MAINIS SI CZARINA, ni minsan ay hindi na binanggit pa ang tungkol sa psychological treatment. Inatasan niya lang ang mga kasambahay na bantayan si Czarina at ireport sa kanya kung may nakikita itong mali.But so far, walang kakaiba kay Czarina, maliban sa pagiging isang mani







