LOGINKINABUKASAN.Handa nang pumasok sa trabaho si Czarina. Ngunit nadatnan niyang abalang nagdidilig ng mga halaman si Tito Fran sa hardin, na tila wala man lang balak umalis ng bahay.Napakunot-noo siya. “Tito, hindi ka na ba talaga babalik sa Marquez Residence?”Kumuha si Tito Fran ng pruning shears at nagsimulang putulan ang mga tuyong sanga ng isang paso.“Nasabi na natin ang lahat ng dapat sabihin.” Hindi man lang ito tumingin sa kanya. “Bakit pa tayo babalik? Magpahinga ka na lang.”“Sa tingin mo… may pupunta rito mula sa Marquez para sunduin tayo?”Napailing si Tito Fran. “May hawak nang alas ang impostora. Natural, hindi na iyon magpapakumbaba.” Bahagya nitong itinaas ang gunting. “At siyempre, iisipin din ng pamilya Marquez ang nararamdaman niya. Hindi sila basta-bastang magsusugo ng tao rito.”Napangiti ito nang may kasiyahan. “At least… makakahinga tayo nang ilang araw.”Napabuntong-hininga si Czarina. “Hay… ang reputation ko.”Napailing si Tito Fran. “Hanggang ngayon, iniisip
SA LOOB NG SILID NI CZARINA, halos mamugto na ang mga mata sa kakaiyak si Cassidy. Tahimik na nakaupo sa tabi nito si Wendy, ngunit ni hindi nito alam kung paano ito aaluin.Sa totoo lang, ayaw niyang gawin iyon, pero dahil alam ng lahat na kaibigan niya ito, kailangan niya ring magpanggap.Iritable man, pero tahimik niya pa ring inabot ang tissue sa babae.“Zari... Don’t cry anymore. Mamamaga na ang mga mata mo.”Ngunit tila wala na roong pakialam si Cassidy. Blangko itong nakatitig sa harapan habang mapait na ngumiti.“Kung hindi ko lang nakita ang video na iyon ngayon…” nanginginig nitong sabi, “Iisipin ko pa rin na ako ang pinakamasayang babae sa buong mundo… deeply loved by my husband.”Napapikit ito habang muling namuo ang luha sa mga mata. “But in the end...” Napatawa ito nang mapait. “I’m just a joke.”“What can that video prove?” nagmamadaling sabi ni Wendy. “Maybe... maybe...”Ngunit napatigil din ito. Hindi siya makahanap ng kahit isang paliwanag na makakapagpagaan ng sitw
“DON’T KEEP US WAITING. SHOW IT TO EVERYONE.”Mahigpit na hinawakan ni Czarina ang cellphone niya. “I... forgot to bring it. Ibibigay ko na lang another day.”Naningkit ang mga mata ni Wendy, pero agad din siyang nagkunyaring nasaktan, ngunit mabilis din itong ngumiti.“It’s okay. Ang mahalaga naman ay ‘yong thought.”Pagkatapos ay muling tinawag ni Czarina si Czarina. “Merry, come here. Mag-group photo tayo.”Ayaw namang masira ang mood ni Wendy, kaya lumapit si Czarina at tumayo sa tabi nito.Habang papalapit siya, napadako ang tingin ni Cassidy sa phone charm na nakakabit sa cellphone niya.Nang makalapit si Czarina, bigla nitong hinawakan ang kamay niya.“Your phone charm is so unique.” Ngumiti ito. “It looks like a USB flash drive.”Agad na binawi ni Czarina ang kamay. Halatang ayaw nitong mahawakan ng iba ang USB. Napakurba ang labi ni Cassidy.“Bakit ka ba kinakabahan?” Bahagya nitong ikiniling ang ulo. “May secret bang nakatago riyan?”“Hindi naman secret. Company files lang a
WENDY’S BIRTHDAY.Nagtipon sa Marquez Mansion ang mga kaibigan ni Wendy para sa birthday nito. Nang dumating si Czarina, siya na lamang ang hinihintay.Masayang sinalubong siya ni Wendy at nagbiro pa tungkol sa kanyang pagkahuli.Dumating din si Cassidy na maayos ang bihis at magalang na nakipagpalitan ng ilang salita kay Czarina, bagaman ramdam pa rin ang pagiging pormal ng kanilang pakikitungo.Habang abala si Wendy sa ibang bisita, tahimik na binalaan ni Tito Fran si Czarina na huwag magpakampante.Samantala, hindi naman inaalis ni Damion ang tingin sa kanya, dahilan upang lalo siyang mailang.Nanatili siya sa tabi ni Tito Fran, ngunit nang tawagin ito ni Mr. Marquez, naiwan siyang mag-isa.Parang isang munting tupa na naiwan sa harap ng gutom na lobo.Dahan-dahang lumapit si Damion.Aalis na sana si Czarina upang umiwas, ngunit aksidente niyang nabangga ang isang babae at natapunan ng juice ang damit nito. “Pasensya na!”Napasimangot ang babae. “My new dress—”Ngunit paglingon ni
“...WE STILL HAVE GUESTS.”Doon lang tila nahiya si Cassidy. Bahagya itong yumuko at ngumiti.Samantalang si Damion naman ay tila walang pakialam. Kaswal nitong ibinaling ang tingin kay Czarina na tahimik lang itong kumakain ni hindi nakitaan ng kahit anong emosyon sa mukha.Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Damion.“So...” anito. “It looks like you were really hungry. Do you want another bowl of rice?”Another bowl?Halos mawala na ang gana ni Czarina. Watching these two flirt is enough to make anyone lose their appetite.Pero nanatili siyang magalang. “No need, President Marquez. Busog na po ako.”“Huwag ka nang mahiya, Miss Velasco,” sabi ni Cassidy. “Have some more.”Napailing siya. “Busog na po talaga ako.” Ngumiti siya kay Tito Fran. “And besides... Tito’s Fran cooking is too good. Malalaman niya agad kung nagkukunwari lang akong busog.”Bahagyang natawa ang lahat sa mesa. Sakto namang sinamantala ni Cassidy ang pagkakataon.“Since everyone’s done eating...” Masaya nitong
“...YOU WANT TO SEE ME EMBARASS MYSELF.”Tahimik na napabuntong-hininga si Czarina. Alam niyang marami pang paraan si Cassidy upang pilitin siyang pumayag.Ayaw na rin niyang patagalin pa ang usapan. “Okay. I’ll come over after work.”Lumawak ang ngiti ni Cassidy. It’s a deal. Sabihan ko si Damion na sabay na kayong umuwi.”Ngunit sa halip na gumaan ang pakiramdam niya…Lalo lamang siyang kinabahan. Pati si Damion… isinama niya? Biglang naalala ni Czarina ang babala ni Tito Fran. Tama siya. May malaking plano talaga si Cassidy.Tahimik na lamang siyang tumango. Hindi na siya nagsalita.Samantala, si Cassidy ay nagpatuloy sa magaan nitong pakikipagkuwentuhan, na para bang wala itong anumang masamang intensyon.Hindi nagtagal ay bumalik si Damion sa opisina. Agad na nagpaalam si Czarina at lumabas.Pagkasara pa lamang ng pinto, mabilis niyang inilabas ang cellphone at nagpadala ng mensahe kay Tito Fran at ipinaalam ang lahat ng nangyari.Hindi nagtagal, dumating ang sagot. OK.LUMIPAS
“...PUMAYAG NA RIN AKO. AND NOW, I WANT TO HEAR YOUR OPINION PO.”Ang kakaupo lang na matanda ay muling napatayo sa gulat sa kanyang narinig. Galit nitong binagsak ang sungkod na hawak sa marble na tiles.“Damion Marquez!” singhal niya, puno ng galit ang tinig. “Ipinasabi mo pa talaga kay Czarina? W
“DAMION… CAN I LIVE WITH YOU?” nahihiyang tanong ni Cassidy. “Alam mo na… Natatakot ako mag-isa… saka ayoko may mga kasamang hindi ko kilala… Please…”Sandaling nanahimik si Damion. May bakas ng pag-aalinlangan sa malalim niyang mga mata, at sa kabila ng lambing sa tinig ni Cassidy, alam niyang hind
“LET’S JUST PRETEND NOTHING HAPPENED AND FORGET ABOUT IT.”Damion didn’t move. Sandaling nag-alinlangan ito hanggang sa magsalita siya.“Rina, can you do me a favor?”Czarina glanced at him, quite curious about how she could help.Nang magtama ang kanilang mga tingin, agad na sumilay ang guilt sa pu
DAMION’S PENTHOUSE.Matapos magsalita ni Czarina kanina na halos tumagos sa puso ni Damion ay bigla itong nawalan ng malay. Hindi niya ito kayang dalhin pauwi sa kanila dahil papagalitan na naman siya ng kanyang ama, kaya naman ay dinala niya si Czarina sa kanyang penthouse.Dahan-dahan na inihiga







