ログインCheska
"What are you doing in my room!?"
Si Mr. Delmar. Halos masuka ako uli, pero sa pagkakataong ito, dahil sa kaba. Pagbukas niya ng ilaw, naningkit ang mga mata niya. Pero nang makita ang itsura ko, biglang nagbago ang awra niya. Ang galit ay napalitan ng isang emosyong hindi ko mabasa, pero ramdam ko ang bigat.
"Sorry, I just needed the restroom. Everyone’s occupied and..." Hindi ko na natuloy. Hiyang-hiya ako. Basag ang eyeliner ko, maputla ang labi, at amoy alak ako.
"It's fine, Cheska. Are you okay?" Lumapit siya. Ramdam ko ang tunay na pag-aalala sa boses niya, pero bago pa ako makasagot, kumaripas na naman ako sa inidoro.
Naramdaman ko
AxelBumibigat na ang hininga ko habang nakatitig sa malamig na bote ng beer. Kanina pa ako hindi mapakali. Noong una, bilib ako sa plano ni Oliver. Game ako, cool lang. Pero habang tumatagal, parang may humahapdi sa dibdib ko.Eight years old pa lang kami nina Mateo, Oliver, at Damian, sanay na kaming maghiraman ng kung anu-ano. Toys, damit, pati sikreto. Walang isyu sa akin ang konsepto ng sharing. Pero bakit kay Cheska, iba? Sobrang layo.Gusto ko lang naman silang hulihin noon. Gusto ko silang asarin sa kung anong tinatago nila. Hindi ko akalaing ako ang mahuhulog nang ganito kalala."Don't drink," matigas na sabi ni Mateo. Nakatitig siya sa akin, iyong tinging parang papatayin ako kapag uminom pa ako.Ibinaba ko ang bote sa counter nang padabog. "Whatever."Alam ko kung bakit sila praning. Takot silang maging gago ako. Takot silang masira ang chance namin kay Cheska dahil lang uminom ako. Pero hindi ako tanga. Gusto ko siya gaya ng gusto nila. Hindi ko sasayangin ang pagkakataong
Cheska Hinahabol ko ang hininga habang pilit na itinataas ang kamay para idikit ang huling poster sa pader ng hallway. Ramdam ko ang lagkit ng pawis sa batok ko. Kanina pa kami rito nina Stephanie at Lizzie, pero ang isip ko, lumilipad pa rin kay Kier at kay Kai."So, have you both decided? Saan kayong university?" tanong ni Stephanie habang inaayos ang pagkaka-ipit ng buhok niya."Hindi ko pa alam. I’ve been out of it recently," sagot ko habang pilit na pinupunit ang packaging tape gamit ang ngipin ko."Why?" tanong ni Lizzie sabay baba mula sa ladder. Ang bango pa rin niya kahit kanina pa kami rito.Hindi ko siya masagot nang diretso. Paano ko ba sasabihin na ang gulo ng utak ko dahil kay Kier? Na hanggang ngayon, hindi ko pa rin kinakausap si Kai tungkol sa nangyari nung Sunday? I keep telling them everything’s fine, but the truth is, I’m stuck. Ang bigat sa dibdib, parang may nakadagan na hindi ko maalis."Indecisive lang siguro sa career path," pagsisinungaling ko. In reality, i
DamianHinulog ko ang katawan ko sa swivel chair at napahilot sa sentido. Hindi ako makapaniwala.She walked out. Tinalikuran niya kami nang ganoon lang."She prefers to stay with him kahit harap-harapan na siyang niloloko," basag ni Mateo sa katahimikan. Nakatingin lang siya sa labas ng bintana, blangko ang mga mata pero bakas ang higpit ng panga.Dapat ngayong araw ay mapapahiwalay na namin siya kay Kier. Iyon ang plano. Iyon ang magpapadali sa lahat. Pero matigas siya. Isang malutong na 'hindi' lang ang nakuha namin bago siya lumabas ng pinto."There's more to it," biglang sabit ni Oliver. Tumango ako. Ramdam ko rin 'yun."Hindi ganoon si Cheska. At 'yung sinabi niya? Na gusto niya si Kier simula high school pa? Something feels off," sabi ko habang nakatingin kay Axel na tumatango lang sa gilid.Lumingon ako kay Mateo. "Mateo, she kept mentioning na nag-usap na kayo tungkol dito. What happened between the two of you?"Bahagyang natigilan si Mateo. Hindi siya sumagot agad, bagkus ay
Cheska Pagod na pagod na ako.Simula pa lang ng Lunes, gusto ko na sumuko. At ngayong Biyernes, habang nakatitig ako sa board, feeling ko sasabog na ang ulo ko. Pre-calculus sa huling period ng klase? Seryoso ba si Mr. Delmar?"Okay class, recap test tayo for the last half hour," mahinahon pero seryosong sabi ni Mr. Delmar habang inaabot ang mga papel kay Kai.Nag-reklamo ang buong block pero wala silang nagawa. Iniharap ko ang papel ko at literal na gusto ko na lang ihampas ang noo ko sa desk. I hate tests. Lalo na kung math.Naramdaman ko ang mainit na palad ni Kier na humawak sa kamay ko sa ilalim ng table. "Relax, you got this," he whispered with a cheeky smile.Ngumiti ako pabalik, medyo kumalma. Pero bigla kong naramdaman na may nakatingin sa amin. Iniangat ko ang tingin ko at saktong nagtama ang mga mata namin ni Mr. Delmar.Bumaba ang tingin niya sa magkahawak naming kamay ni Kier. Nanigas ako. His jaw tightened, at mabilis niyang ibinalik ang atensyon sa computer niya.Dahan
Oliver"That girl will be the death of me," bulong ni Mateo bago tumayo. "I’m heading out. Mahaba pa ang drive ko."Umalis siya nang hindi man lang lumingon. Nagkatinginan kaming tatlo."Is it just me, or acting weird talaga siya?" tanong ko."Simula nung hinatid niya si Cheska nung Halloween, naging distant na siya," kumpirma ni Axel."Something happened," sabi ni Damian. "And we need to find out what it was."Pag-uwi ko, madilim na ang buong bahay. 11:16 PM. Pagbukas ko ng ilaw sa sala, bumungad sa akin ang kapatid kong si Olivia na tulog sa sofa, habang si Liam naman ay himbing sa crib.
OliverHuminga ako nang malalim bago ko hinilot ang sentido ko. Masakit. Kumakabog ang bawat ugat sa ulo ko sa sobrang inis."Cassy, for the love of God," ungol ko sa pagod habang ginugulo ang buhok ko."No, Oliver. I'm not signing those damn divorce papers." May narinig akong kalampag sa background. Pagkatapos, tunog ng nabasag na salamin. "Go f*ck yourself.""Cassy, nasa trabaho ako. Ito ba talaga ang dahilan kung bakit ka tumawag?" Tumingin ako sa glass door ng office ko. Nandoon ang assistant principal, nakatingin sa akin, halatang nag-aalala.Umiling lang ako sa kanya. "Don't worry," buka ng bibig ko kahit walang tunog. Tumayo ako para isara ang blinds







