บทที่ 66

บทล่าสุด

• Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 70

  "อินทำให้พี่กฤตเสียใจ... พี่กฤตเกลียดอินแล้ว" หญิงสาวสะอื้นอู้อี้อยู่กับอกกว้าง"ไอ้กฤตมันไม่เกลียดหนูหรอก มันแค่กำลังโกรธที่พวกพี่ปิดบังมัน" ไทม์อธิบายอย่างใจเย็น "ให้เวลามันหน่อยนะคนดี เดี๋ยวมันก็คิดได้เองแหละว่าไม่มีใครดูแลหนูได้ดีเท่าพวกพี่อีกแล้ว"วีรวิชญ์ถอนหายใจยาว เขามองดูรอยแดงที่ข้อมือของอินทิราจากการถูกกฤตบีบอย่างแรงเมื่อครู่ ความหงุดหงิดแล่นริ้วขึ้นมาอีกครั้ง "มึงเจ็บไหมอิน พรุ่งนี้กูจะเอายามาทาให้... ส่วนเรื่องไอ้กฤต มึงไม่ต้องห่วง กูรับปากว่ากูจะทำให้มันยอมรับให้ได้ ต่อให้กูต้องยอมให้มันกระทืบอีกสิบที กูก็ยอม"คำสัญญาของวีรวิชญ์ทำให้อินทิราเงยหน้าขึ้นมองเขา เธอเอื้อมมือไปแตะที่มุมปากที่มีรอยเลือดซึมของชายหนุ่มอย่างเบามือ "พี่วีเจ็บไหมคะ... อินขอโทษที่ทำให้พวกพี่ต้องมาเจ็บตัวแบบนี้""กูไม่เจ็บหรอก ไกลหัวใจตั้งเยอะ" วีรวิชญ์จับมือเธอมากดจูบที่ฝ่ามือ "มึงเลิกร้องไห้เถอะ ตาบวมหมดแล้ว คืนนี้ไปนอนพักก่อน พรุ่งนี้เช้าค่อยว่ากันใหม่"เทมส์ช้อนตัวอินทิราขึ้นอุ้มอีกครั้ง เขาพาดินทิราไปวางลงบนเตียงกว้าง จัดการดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างเล็กให้จนมิดช

• Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 69

  "คนที่ทำร้ายอินก็คือพวกมึงนั่นแหละ!" กฤตสวนกลับทันควัน เขาชี้หน้าไทม์ด้วยมือที่สั่นเทา "มึงมันก็แค่สนุกกับการเอาชนะ มึงมันก็แค่เห็นน้องกูเป็นของแปลกใหม่... พอพวกมึงเบื่อ พวกมึงก็ทิ้งน้องกูไปแต่งงานกับผู้หญิงที่สังคมยอมรับอยู่ดี แล้วคนที่ต้องมานั่งรับกรรมก็คืออิน!"คำพูดของกฤตแทงทะลุเข้าไปในจุดที่เปราะบางที่สุดในใจของอินทิรา มันคือความหวาดระแวงที่เธอเพิ่งจะก้าวข้ามมาได้ไม่กี่ชั่วโมงก่อน หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น แต่คราวนี้เธอเลือกที่จะไม่หลบตา เธอหันไปมองผู้ชายทั้งสามคน แววตาของพวกเขาไม่มีความลังเล ไม่มีท่าทีของคนที่จะทิ้งเธอไปไหน"พวกกูไม่แต่งงานกับใครทั้งนั้น" วีรวิชญ์ที่เพิ่งยันตัวลุกขึ้นจากพื้นพูดแทรกขึ้นมา น้ำเสียงหยาบกระด้างแต่แฝงความหนักแน่นอย่างที่สุด "ผู้หญิงคนเดียวที่พวกกูจะอยู่ด้วยคืออิน มึงเป็นพี่ชายมึงก็น่าจะรู้ดีว่าน้องมึงมีค่าแค่ไหน กูไม่โง่ทิ้งของที่มีค่าที่สุดในชีวิตไปหรอกเว้ย""มึงหุบปากไปเลยไอ้วี! กูไม่อยากฟังคำแก้ตัวตอแหลของพวกมึงอีกแล้ว!" กฤตตัดบทอย่างไม่ไยดี เขาหันกลับมากระชากข้อมือของอินทิรา ออกแรงดึงจนร่างเล็กถลาเข้าหาตัว "ไปเก็บของเดี๋ยวนี้

• Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 68

  "พวกมึงทำเหี้ยอะไรกันวะ!"กฤตพุ่งเข้าไปกระชากวีรวิชญ์ที่อยู่ใกล้อินทิราที่สุดลงมากองกับพื้น ง้างหมัดขึ้นหมายจะซัดเข้าที่ใบหน้าของเพื่อนรักอย่างเต็มแรง"กูฝากน้องไว้ให้พวกมึงดูแล... ไม่ใช่ให้พวกมึงมารุมขยี้แบบนี้!!"หมัดหนักๆ ของกฤตพุ่งซัดเข้าที่สันกรามของวีรวิชญ์อย่างจังจนหน้าหัน ร่างหนาที่ไม่ได้ตั้งตัวและไม่ได้คิดจะหลบหลีกผงะหงายหลังล้มลงไปกองกับพื้นพรม เลือดสีสดซึมออกจากมุมปากทันที ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วใบหน้า แต่วีรวิชญ์กลับไม่ได้ยกมือขึ้นตอบโต้ เขาเพียงแค่นั่งนิ่งอยู่บนพื้น ใช้หลังมือปาดคราบเลือดออกลวกๆ นัยน์ตาดุดันช้อนขึ้นมองเพื่อนสนิทที่กำลังยืนหอบหายใจด้วยความโกรธจัด"ไอ้กฤต! มึงใจเย็นก่อน ฟังพวกกูก่อนดิวะ!" ไทม์รีบถลันตัวเข้าไปขวางกลาง หวังจะรั้งแขนเพื่อนสนิทเอาไว้"มึงถอยไปไอ้ไทม์! ก่อนที่กูจะซัดหน้ามึงอีกคน!" กฤตตวาดลั่น สะบัดแขนอย่างแรงพร้อมกับผลักอกแฝดน้องจนร่างสูงโปร่งเซถอยหลังไปชนกับขอบโต๊ะข้างเตียง นัยน์ตาคมเข้มของกฤตแดงก่ำ เต็มไปด้วยความรวดร้าวและผิดหวังขั้นสุด "พวกมึงเห็นน้องกูเป็นอะไรฮะ! เป็นของเล่นแก้ขัดตอนพวกมึง

• Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 67

  ทว่า โชคชะตามักจะเล่นตลกกับความสุขเสมอภายนอกห้องนอนหลัก กฤตสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกด้วยความรู้สึกกระหายน้ำ ชายหนุ่มในชุดนอนเสื้อยืดกางเกงวอร์มเดินงัวเงียออกจากห้องนอนแขก มุ่งหน้าตรงไปยังโซนห้องครัวในขณะที่เขากำลังรินน้ำเย็นใส่แก้ว หูของเขาก็แว่วเสียงแปลกๆ ดังลอดออกมาจากห้องนอนของเทมส์ มันเป็นเสียงครางอู้อี้และเสียงเตียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดเบาๆ ซึ่งคนทั่วไปอาจจะไม่ได้ยิน แต่สำหรับกฤตที่คุ้นเคยกับความเงียบสงบของเพนต์เฮาส์แห่งนี้ เสียงนั้นกลับดังชัดเจนจนน่าสงสัยกฤตวางแก้วน้ำลงบนเคาน์เตอร์ ค

• Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 66

  ความมืดมิดในยามวิกาลเข้าปกคลุมเพนต์เฮาส์กว้างขวาง บรรยากาศเงียบสงัดราวกับไร้สิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ อินทิรานอนลืมตาโพลงอยู่บนเตียงคิงไซส์ภายในห้องนอนแขก ความคิดมากมายตีกันยุ่งเหยิงในสมองจนไม่สามารถข่มตาหลับลงได้ คำประกาศกร้าวของกฤตที่จะพาเธอย้ายออกไปในวันพรุ่งนี้ยังคงดังก้องอยู่ในหัวหญิงสาวพลิกตัวไปมา ความรู้สึกอึดอัดและหวาดกลัวเกาะกินหัวใจ เธอรู้ดีว่าไม่สามารถหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าได้อีกต่อไป พรุ่งนี้เช้าเธอต้องเก็บข้าวของและเดินออกจากที่นี่ จากวงโคจรที่มอบความอบอุ่นและความปลอดภัยให้เธอมาตลอดหลายสัปดาห์ความโหยหาและอาวรณ์ผลักดันให้อินทิราตัดสินใจลุกขึ้นจากเตียง เธอสวมชุดนอนกางเกงขาสั้นตัวเก่ง เปิดประตูห้องออกไปอย

• Trust Issue ฝาก (รัก) ไว้ให้เพื่อนพี่   บทที่ 65

  วีรวิชญ์ที่ยืนเงียบมาตลอดเริ่มทนความอึดอัดไม่ไหว ชายหนุ่มร่างหนาขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กรามแกร่งบดเข้าหากันแน่นจนเป็นสันนูน เขาเกลียดการต้องมานั่งปั้นน้ำเป็นตัวโกหกเพื่อนสนิทแบบนี้ที่สุด ลึกๆ แล้วเขาอยากจะตะโกนใส่หน้ากฤตไปเลยว่า อินทิราคือเมียของพวกเขา แล้วเรื่องมันจะได้จบๆ ไปสักที"ถ้ามึงข้องใจนัก มึงก็..."ปึก!ยังไม่ทันที่วีรวิชญ์จะพูดจบ ไทม์ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็กระทืบส้นเท้าลงบนหลังเท้าของเพื่อนรักเต็มแรงเพื่อเป็นการหยุดคำพูดนั้น วีรวิชญ์นิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด หั