ANMELDENJeriel Ford Severin POV Nandito ako sa gilid ng closed double doors ng bridal suite. Alam kong bawal makita ang bride bago ang mismong kasal dahil sa mga pamahiin, pero noong sinabi sa akin ni Jeremiah na umiiyak si Shanaia sa loob dahil sa tindi ng panic attack, hindi ko na pinansin ang mga wedding coordinators. I just needed to make sure she was okay. Kumatok ako nang mahina at binuksan ng konti ang pinto, sapat lang para makapasok ang boses ko pero hindi ko siya makikita nang buo dahil may nakaharang na tall partition wall sa gitna ng silid. "Shan? It's me. I'm right here behind the wall," pabulong kong tawag sa kaniya, pilit kong pinapakalma ang sarili kong boses para hindi siya lalong mag-panic. "Denise, can you give us a minute, please?" Narinig ko ang mabilis na paglakad ni Denise palabas ng silid at ang marahang pagsara ng pinto sa kabilang bahagi ng suite. Ang tanging natira na lang ay ang mabigat na paghinga ni Shanaia mula sa likod ng wooden screen. Jeriel comforts her
Isang araw na lang bago ang simula ng kasal, at andito ako sa loob ng bridal suite ng isang luxury garden resort sa Antipolo. Nakasabit sa harap ko ang aking white wedding dress na ako mismo ang nag-design, pinaliligiran ng mga sunflowers at white roses na pinili namin ni Jeriel. Dapat masaya ako, dapat excited ako dahil ito na ang dulo ng lahat ng pinagdaanan namin. Pero habang nakatitig ako sa salamin, naramdaman ko ang biglang panlalamig ng aking mga kamay. Wedding nerves ang unti-unting sumasakal sa sistema ko, at kasabay nito, ang takot na matagal kong itinago sa kaibuturan ng puso ko ay muling lumitaw. Fear resurfaces nang ganoon kabilis nang maalala ko ang lahat ng banta, ang kidnapping, ang galit ng pamilya Severin, at ang tindi ng mundo kung saan ako papasok simula ngayong araw. "Shan, hey, are you okay?" pabulong na tanong ni Denise habang dahan-dahang binubuksan ang pinto ng suite, bitbit ang aking bridal bouquet. "The hair and makeup team are waiting outside para sa pr
Roman Valezarte POV Nandito kaming buong barkada sa exclusive VIP lounge ng CC9, ang sikat na high-end club sa Metro Manila na pagmamay-ari ni Rhamesis. Ito ang opisyal na bachelor party ni Jeriel, at bilang self-proclaimed chairman of entertainment, siniguro ko na kumpleto ang attendance ng mga kumag. Kasama namin sina Jeremiah, Damon, Ymillio, Haze, Kendiel, at Kim. Ang lamesa ay punong-puno ng pinakamahahalagang alak, pero ang tunay na highlight ng gabi ay ang unt-unting pagkawala ng composure ng bawat isa habang dumadami ang bawas ng mga baso. "Guys, sandali lang, rule number one for tonight," sigaw ko habang itinataas ang baso ko ng whisky sa ere. "Walang pwedeng mag-viber o mag-text kay Shanaia at Denise. Ang magsumbong tungkol sa mga mangyayari rito ay automatic na magbabayad ng buong bar tab kay Rhamesis!" "Don't worry, Roman, naka-safe box ang lahat ng phones namin sa counter," nakangiting sagot ni Rhamesis habang sumasandal sa gilid ng bar. "At dahil sa club ko 'to ginaga
Hindi ko akalain na mas nakakapagod pala mag-plan ng kasal kaysa mag-ayos ng buong fashion collection para sa runway. Kasalukuyan kaming andito sa malawak na conference room ng Severin Towers dahil doon napagdesisyunan ng lahat na mag-set up ng wedding war room. Ang mesa na madalas pagpulungan ng mga board of directors ay puno ngayon ng mga telang sample, wedding mood boards, at iba't ibang catering menus."No way, Roman! Hindi pwedeng baby blue ang kulay ng suit niyo, mukha kayong mga bouncer sa binyag," sita ni Denise habang ipinapalo ang kaniyang expensive planner sa lamesa.Wedding planning chaos ang eksaktong depinisyon ng umagang ito. Comedy ang nangyayari dahil imbis na kaming dalawa lang ni Jeriel ang nag-uusap, parang buong barkada na ang nakikialam sa bawat detalye. Denise is totally over-involved, at feeling ko siya ang tunay na ikakasal sa tindi ng kaniyang energy mula pa kaninang umaga."Grabe ka naman sa amin, Denise! Sabi ng coordinator, pastel colors daw ang bagay sa g
Maaga akong nagising dahil sa mahinang sikat ng araw na tumatama sa mukha ko mula sa bintana ng penthouse. Pagdilat ng mga mata ko, ang unang bumungad sa akin ay ang kamay ko na nakapatong sa dibdib ni Jeriel, at ang kislap ng oval-cut diamond ring sa aking kaliwang daliri. Isang linggo na ang nakalipas simula noong gabi ng Velvet Frames launch, pero hanggang ngayon, pakiramdam ko ay nasa loob pa rin ako ng isang panaginip.Dahan-dahan kong inikot ang singsing sa daliri ko, ninanamnam ang bagong bigat nito. We are adjusting to engagement, at hanggang ngayon ay medyo naninibago pa rin ako kapag naririnig ko ang salitang fiancée kapag tinatawag ako ng mga staff sa boutique."You're staring at it again, baby," pabulong na boses ni Jeriel ang bumasag sa katahimikan ng kuwarto.Lumingon ako sa kaniya at nakita ko siyang nakangiti, medyo paos pa ang boses dahil kagigising lang. Hinila niya ako pabalik sa isang mahigpit na yakap, isinusubsob ang kaniyang mukha sa leeg ko habang ang kaniyang
Nakatitig pa rin ako kay Jeriel na kasalukuyang nakaluhod sa harap ko sa gitna ng runway stage ng gallery. Ang buong paligid ay balot ng matinding katahimikan habang ang lahat ng VIP guests, ang aking pamilya, at ang mga kaibigan namin ay naghihintay sa aking isasagot. Tiningnan ko ang kaniyang mga mata na puno ng katapatan at kaba, at ang maliit na oval-cut ring na kumikinang sa ilalim ng nagiisang spotlight. Ang lahat ng sakit, ang mga pagkakamali ng nakaraan, at ang mahabang proseso ng aming paglago ay biglang naglaho, napalitan ng isang malalim na katiyakan sa puso ko. "Shan? Are you going to leave me hanging here?" pabulong na tanong ni Jeriel, halatang pinagpapawisan na ang kaniyang noo habang pilit na nagbibiro para maitago ang kaniyang nerbyos. Natawa ako sa gitna ng aking pag-iyak, at dahan-dahan kong kinuha ang mikropono mula sa kaniyang kamay. "Yes, Jeriel. Isang malaking yes. I will marry you." Nang bitawan ko ang mga salitang iyon, mabilis na tumayo si Jeriel at isinuo
Pabalik-balik ako sa paglakad dito sa loob ng aking lumang apartment. Ang cellphone ko na nakalapag sa lamesa ay walang tigil sa pag-vibrate dahil sa mga notifications mula sa social media at mga email ng mga galit na sponsors ng Velvet Frames. Pakiramdam ko ay sasabog na ang ulo ko sa tindi ng sak
Cassandra's POV Nakatitig ako sa malamig na pader ng detention cell habang naririnig ang ingay ng mga susi mula sa labas. Simula nung maaresto ako sa fashion week, bawat oras ay mukhang isang taon sa bagal. Akala ko nung una, magiging madali lang ang lahat dahil may backer ako. Pero habang lumilip
Kinabukasan, hindi ang sikat ng araw ang gumising sa akin kundi ang sunod-sunod na ring ng phone ko. Pag-angat ko ng tingin, nakita ko ang higit sa limampung missed calls mula kay Denise at sa Velvet Frames PR team. Pagbukas ko ng social media, isang malaking headline mula sa isang kilalang showbiz
Nakatayo ako sa gitna ng sala habang patuloy na umaagos ang aking mga luha. Tinitigan ko si Jeriel, na kasalukuyang nakatingin sa akin na tila ba gumuho na rin ang kaniyang buong mundo. Ang kaniyang mga mata ay puno ng pagsisisi, pero ang bigat sa dibdib ko ay hindi na kayang burahin ng kahit anong







