LOGINHindi ko maipaliwanag ang kaba na nararamdaman ko habang nakatayo kaming dalawa sa harap ng salamin sa loob ng aming banyo. Ang test kit ay nakalapag sa marble counter, ang dalawang malinaw na pulang guhit ay tila nakatitig sa aming dalawa. Sa labas ng banyo, narinig ko ang mahinang tunog ng mga sasakyan sa BGC, pero dito sa loob, ang tanging naririnig ko lang ay ang mabigat naming paghinga. Tumingin ako kay Jeriel. Ang dating matapang at hindi matitinag na CEO ay parang isang estatwa. He froze. Wala siyang kibo, ang kaniyang mga mata ay nakapako lang sa maliit na plastic stick na hawak ko. Jeriel? mahinang tawag ko sa kaniya habang hinahawakan ko ang kaniyang kamay. Naramdaman ko ang lamig ng kaniyang balat. Ang kaniyang mga mata ay unti-unting namumula. Ang mga salitang dapat ay sasabihin ko ay parang bumara sa lalamunan ko. Jeriel, you’re going to be a dad, pag-uulit ko, mas malinaw na ngayon, kahit na ang boses ko ay nanginginig sa labis na emosyon. Jeriel Ford Severin POV Hin
Nandito kaming lahat sa sala ng penthouse para sa isang simpleng afternoon get-together kasama ang barkada. Pero iba ang set up ngayon dahil hindi lang ang Ex-Deal Boys at Investigation Girls ang andito. May mga bitbit na silang mga bata. Si Jeremiah at Chantal ay kasama ang kanilang one-year-old baby girl, habang ang ilang pinsan naman nina Roman ay nagdala rin ng kanilang mga toddlers. Ang tahimik at classy kong penthouse ay biglang nagmukhang isang daycare center sa dami ng mga laruan at baby bags sa sahig. "Bro, paki-hold nga muna si Alana, kukunin ko lang 'yung diaper bag sa sasakyan," sabi ni Jeremiah sabay abot sa akin ng kaniyang anak bago ko pa man makuha ang aking kape. "Wait, Jeremiah, baka mabitawan ko 'to!" mabilis kong sagot habang maingat kong inilalagay ang aking mga kamay sa ilalim ng kilikili ng bata. Unexpectedly, I became soft around children sa mga sandaling ito. Imbis na mag-panic o ibigay agad ang bata kay Shanaia, dahan-dahan kong inilapit si baby Alana s
Gising na gising na ang buong BGC sa labas ng aming penthouse, pero heto ako, nakakulong pa rin sa loob ng aming master bathroom, yakap ang gilid ng toilet bowl habang ang buong mundo ko ay umiikot. Dalawang linggo na akong nakakaranas ng matinding pagkahilo at pagkadiri sa bawat amoy ng kape na ipinaghahanda sa akin ni Jeriel tuwing umaga. Sa simula, inakala ko lang na stress ito mula sa trabaho dahil sa dami ng inaasikaso kong designs para sa susunod na season, pero habang tumatagal, mas lumalala ang nararamdaman ko. Shan, are you okay in there? Kanina ka pa tahimik, tawagan ko na ba ang doctor natin? sigaw ni Jeriel mula sa labas ng pinto, halatang-halata ang kaba sa kaniyang boses. Okay lang ako, Jeriel! Just give me a few more minutes, baka nakakain lang ako ng kung ano kagabi, sagot ko habang pilit kong kinokolekta ang aking sarili. Hinaplos ko ang aking tiyan at biglang pumasok sa isip ko ang isang katotohanang matagal ko nang iniiwasan. Binilang ko ang mga araw sa aking kale
Umalis na ang lahat ng mga bisita at tuluyan nang bumalik ang katahimikan dito sa loob ng penthouse. Nakasandal ako sa gilid ng malaking glass wall sa sala, nakatingin sa mga nagkikislapang ilaw ng Bonifacio Global City habang hawak ang isang baso ng malamig na tubig. Ang isip ko ay andoon pa rin sa eksena kanina kung saan karga ko si baby Alana. Ewan ko ba, parang may kung anong nagbago sa buong sistema ko pagkatapos ng hapon na ito. Naramdaman ko ang marahang paglakad ni Shanaia papalapit sa pwesto ko. Suot na niya ang kaniyang kumportableng silk nightgown at dahan-dahan niyang ipinalupot ang kaniyang mga braso sa baywang ko mula sa likod. "Hey, my quiet husband," pabulong na panimula ni Shan, isinusubsob ang kaniyang mukha sa pagitan ng aking mga balikat. "Kanina ka pa ganyan simula nung umalis sina Roman. Is something wrong, Jeriel? Sobra ka bang napagod sa pag-aalaga kay Alana kanina?" Humarap ako sa kaniya, dahan-dahang inilalagay ang aking bakanteng kamay sa kaniyang pisngi
Sariwang-sariwa pa rin sa alaala ko ang gabi kung kailan kami unang lumapag sa private villa rito sa Maldives para sa aming honeymoon. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mahinang hampas ng mga alon sa ilalim ng aming overwater bungalow at ang marahang pag-ihip ng hangin mula sa karagatan. Puno ng mababangong kandila ang buong silid, at ang malaking glass floor sa gitna ng kwarto ay nagpapakita ng malinaw na tubig sa ilalim kung saan lumalangoy ang mga maliliit na isda. Kakagaling ko lang sa banyo para mag-refresh pagkatapos ng aming mahabang flight mula sa Maynila. Suot ko ang isang white silk robe na hanggang tuhod ko lang, at habang sinusuklay ko ang basang buhok ko sa harap ng malaking salamin, naramdaman ko ang dahan-dahang pagbukas ng pinto ng veranda. Iniluwa nito ang asawa ko na suot lang ang isang maluwag na white linen pants, gulu-gulo pa ang buhok mula sa hangin sa labas, at may hawak na dalawang baso ng champagne. "You look absolutely stunning, baby," pabulong na panimu
Alas-singko na ng hapon at kasalukuyan kaming nakaupo sa may garden area ng resort lounge kung saan kami pansamantalang nag-stay para sa isang weekend family gathering. Malamig ang hangin at napakakalma ng paligid, malayo sa ingay at domestic chaos ng penthouse namin sa BGC. Habang si Jeriel ay abala sa pakikipag-usap sa kaniyang mga pinsan sa kabilang bahagi ng pavilion, naiwan ako sa lamesa kasama sina Captain Kim at Mylene. "Shan, you look so beautiful with that baby bump," nakangiting panimula ni Mylene habang inilalapag ang isang baso ng mainit na gatas sa tapat ko. "You're glowing, my sister-in-law. Parang kailan lang, problemadong-problemado ka sa mga designs mo, tapos ngayon, malapit ka nang maging mom." "Salamat, Mylene," sagot ko habang hinahawakan ang aking tiyan nang may kasamang marahang ngiti. "Pero to be honest, habang papalapit 'yung due date ko, mas lalo akong kinakabahan. I mean, what if hindi ko magawa nang maayos ang pagiging ina? Ang dami kong iniisip gabi-gabi.
"Girl, are you okay? Kanina ka pa tahimik diyan pagkatapos mong mag-washroom," untag sa akin ni Alodia habang isinasabit ang kaniyang designer bag sa balikat. Medyo humuhupa na ang ingay sa CC9 dahil madaling-araw na rin. "I'm fine. Napagod lang siguro sa ingay," pagsisinungaling ko. Ayokong sab
Masyadong maingay, masyadong mausok, at masyadong... mapagpanggap. Iyan ang unang pumasok sa isip ni Shanaia habang nakasandal sa leather couch ng CC9. The high-end bar owned by the elusive billionaire Rhamesis Wilton he was the epitome of Manila’s elite nightlife. Glass chandeliers hung like f
Ang akala ko, kapag sinabing "courtship" o panliligaw, 'yung tipong text-text lang muna, sundo kapag may time, o kaya naman ay dinner tuwing weekend. Pero iba si Jeriel Ford Severin. Ang definition niya yata ng panliligaw ay ang maging anino ko. Isang linggo na ang nakalipas mula nang pumayag ako
"So, anong say mo sa place? Hindi naman masama, 'di ba?" tanong ni Jeriel habang prenteng nakasandal sa kaniyang upuan. Dinala niya ako sa isang exclusive, reservations-only restaurant sa BGC. Ang buong paligid ay gawa sa madidilim na kahoy at glass panels na may overlooking view ng cityscape. Kaun







