LOGINChapter 57Alena’s POVIsang hindi inaasahang bisita ang dumating sa mansiyon.Si Dona Marta, ang tiya ni Mark Jacob.Unang beses ko siyang nakita at pumunta sa mansiyon.At sa unang tingin pa lang, alam kong hindi siya ordinaryong babae.Elegante.Mayaman.Matalas ang mata.Lahat na ng puede mong ilarawan sa isang kontrabida sa drama.Napansin ko ding napakahaba ng kanyang kuko.Iyong tipong kapag sinampal ka, hindi lang pisngi mo ang masasaktan. Baka pati dignidad mo.Nakaayos ang buhok niya, mamahalin ang suot, at bawat kilos niya ay may confidence na parang pag-aari niya ang buong mansiyon.Agad niyang napansin ako.Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa.“And who is this?”“May girlfriend, Aunt Martha,” marespetong tugon ni Mark Jacob.Halos mapalingon ako kay Mark Jacob.Girlfriend?Napakabilis naman niyang magpakilala.Pero bago pa ako makapagsalita, muling nagtanong si Dona Marta.“Live-in?”Nataranta si Mark Jacob.“No, Tita. Stay-home assistant ko din siya.”Napatingin ako
Chapter 56Alena’s POVSinamahan ako ni Mark Jacob sa isang malaking store ng mga supplies.Hindi niya iyon karaniwang ginagawa, dahil marami naman siyang tauhan na puwedeng gumawa noon para sa kanya. Pero ako, gustong-gusto ko talagang gumagala o nagwi-window shopping kahit wala naman talagang binibili.Marami kasi akong natutuhan. Hindi kasi ako palakaibigan. Kaya may mga libangan akong kinagigiliwan na gaya noon. Mas gusto kong mag-isa, tahimik, at abala sa sarili kong mundo.Pero mula nang dumating si Mark Jacob sa buhay ko, parang unti-unting nagbabago ang lahat.Minsan, hindi ko na alam kung saan ako lulugar sa sobrang pagiging clingy niya.“Seryoso? Iyan ang susuot mo?” tanong ko sa kanya habang tinitingnan ang suot niya.“Huwag ka na kayang sumama.”Sabi ko sa kanya dahil nakasuot siya ng isang black coordinates and suit. Para siyang pupunta sa isang importanteng meeting at hindi sa isang malaking hardware store.“Bakit, anong problema sa suot ko?”“Hardware ang pupuntahan nat
Chapter 55Alena’s POV“I’m back,” bati ni Vivien.Bumalik ang bruha at antipatika sa mansiyon.Pagpasok pa lamang niya ay parang nagbago na agad ang atmosphere sa loob ng bahay. Sanay na ako sa presensya niya, pero hindi ibig sabihin noon ay natutuwa ako sa pagbabalik niya.Tiningnan pa niya ako mula ulo hanggang paa.“You look different.”Napataas ang kilay ko.“Ikaw din,” mapangasar kong sagot sa kanya.Hindi ko alam kung compliment ba iyon o insulto, pero wala akong pakialam.Mukhang babalik na naman ang numero unong power tripper sa mansiyon.Napatingin si Mark Jacob sa aming dalawa. Alam kong kilala niya kaming pareho. At alam din niyang kapag pinagtabi kaming dalawa, hindi malayong magkaroon ng fireworks.“Vivien, tigilan mo na si Ate Alena mo.”“What?” nagulat pa niyang tanong kay Mark Jacob.“Teka, did I miss something?”Napatawa na lang ang boyfie kong pogi.Dahil baka ilang sandali lang ay magsabong na kami ni Vivien.Hindi naman ako naghahanap ng away.Pero kapag may taong
Chapter 54Mark Jacobs’s POV“Si, Alena?”“Nasa kuwarto po niya, Boss.”Sagot ng mga tao sa mansiyon.Hindi na ako nagtanong pa.Nagmamadali akong tumungo sa kanyang silid.Habang naglalakad ako sa hallway, parang bawat hakbang ko ay lalong nagpapabigat sa dibdib ko.Hindi ko alam kung bakit ganito ang nararamdaman ko.Hindi pa ako natakot kailanman.Hindi noong nasa panganib ako.Hindi noong may mga taong gustong pumatay sa akin.Hindi noong nakikipaglaban ako sa mga taong mas marami at mas armado kaysa sa akin.Pero ngayon...Ngayon pa lang ako nakaramdam ng totoong takot.Dahil hindi na ang sarili ko ang iniisip ko.Si Alena.Pagkakita ko sa kanya, hindi ko na napigilan ang sarili ko.Niyakap ko siya.Mahigpit na mahigpit.Parang kailangan kong maramdaman na totoong nasa harapan ko siya.Na ligtas siya.Na hindi siya mawawala sa akin.“Boss, anong nangyayari sa iyo?”Hindi ako agad nakasagot.Pumikit ako habang mahigpit ko siyang yakap.Hindi ko alam kung papaano sasabihing dahil s
Chapter 53Mark Jacob’s POV“Let’s meet.”Nakatanggap ako ng isang mensahe mula sa pinuno ng aming samahang The Punisher.Maikli.Direkta.Walang paliwanag.Pero sapat na iyon para malaman kong hindi ordinaryong pagkikita ang hinihingi niya.Matagal na rin mula noong huli kaming nagkita.At sa totoo lang, sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon, nakaramdam ako ng kakaibang kaba nang makita ko ang pangalan niya sa screen ng cellphone ko.Siya ang nag-recruit sa akin noong 18 anyos pa lang ako.Bata pa ako noon.Wala akong sapat na kaalaman tungkol sa mundo.At higit sa lahat, wala akong pakialam kung tama o mali ang ginagawa ko.Ang alam ko lang noon, kailangan kong mabuhay.At ang The Punisher ang naging mundo ko.Ang aming organisasyon ay binubuo ng mga taong may iba't ibang pinanggalingan.Mataas ang estado sa buhay.May karaniwan.May mga taong nagbabanal-banalang parang walang bahid ng kasalanan ang kanilang mga kamay.Lahat.Basta kayang pumatay.Iyon ang simpleng rule.Hi
Chapter 52Alena’s POVPagbalik namin sa Sto. Alonzo, halos patang-pata pa rin ang katawan ko mula sa mga biyahe at iba't ibang hamon na napaharap sa amin ni Boss MJ.Ilang araw na rin kaming halos walang pahinga. Kung minsan, pakiramdam ko ay gumagalaw lamang ang katawan ko dahil kailangan.Sinabihan ako ni Boss MJ na magpahinga muna.Pero siya, nagpatuloy pa rin siya sa pagtatrabaho.Nakonsensiya naman ako.Hindi siya halos nagpapahinga sa pagpapayaman.Sa wari ko, parang gusto na niyang bilhin ang mundo.Hindi ba talaga magpapahinga ang lalaking ito?Parang hindi ko na kayang makita siyang nahihirapan kahit hindi naman siya nagrereklamo.Napakasipag niyang tao.May gusto ba siyang patunayan?O may addiction siya sa pagtatrabaho?Palihim ko siyang napagmamasdan.Nakikita ko ang malalalim niyang paghinga sa tuwing hindi na niya kinakaya ang mga problema.Minsan ay tahimik lamang siyang nakatitig sa mga dokumentong nasa harapan niya.Minsan naman ay matagal niyang hinahawakan ang sent







