Home / Romance / Ungol sa Magdamag (SSPG R-18+) / CHAPTER 89: Kasalanan ko

Share

CHAPTER 89: Kasalanan ko

Author: ExDealers
last update publish date: 2026-05-04 00:23:27

POV: Jeremiah

Matapos niyang umalis kagabi sa bar, hindi ko na siya sinundan.

Pinanood ko lang siyang umalis—matigas ang likod, mabilis ang hakbang, at walang kahit isang lingon pabalik. Para bang sanay na siyang iwan ako. Para bang wala lang ang lahat.

Pero ako…

Hindi ako sanay.

Sa halip na habulin siya, pinili kong manatili. Nakipag-inuman ako sa mga kaibigan ko, pilit tinatawanan ang mga biro nila, pilit nagpapanggap na ayos lang ako. Isa, dalawa, tatlo—hanggang sa hindi ko na mabilang kung
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Ungol sa Magdamag (SSPG R-18+)   CHAPTER 93: Patawad

    Nakaupo si Chantal sa kama nang gabing iyon. Tahimik siya—sobrang tahimik na parang ang bawat segundo ay may bigat na dumadagundong sa pagitan namin. Hindi siya umiimik, ngunit hindi ko kailangang makarinig ng salita para malaman kung gaano kasama ang loob niya.Ramdam ko iyon.At mas masakit—alam kong tama siya.Kasalanan ko ang lahat.Sinabi na iyon ni Elizza, pero hindi ko na kailangan pang marinig mula sa iba. Ako mismo ang huhusga sa sarili ko. Ako mismo ang magpaparusa.Kaya narito ako ngayon.May dalang pagkain.May dalang bulaklak.May dalang pag-asang baka… kahit kaunti… mapatawad niya ako.Dahan-dahan akong lumapit sa kanya. Parang bawat hakbang ko ay may kasamang takot—takot na baka tuluyan na niya akong itulak palayo."Para sa’yo…" mahina kong sabi habang iniabot ang bouquet.Daisy at sunflower.Paborito niya.Ilang beses ko iyong inalala habang nasa tindahan ako. Ilang beses kong sinigurado na iyon nga ang tama. Kasi kahit sa maliit na paraan, gusto kong ipakita na kilala

  • Ungol sa Magdamag (SSPG R-18+)   CHAPTER 92: Galit ba siya?

    "Chantal!"Bahagya akong nataranta nang makita kong nakadilat na ang kanyang mga mata. Halos mapatalon ako sa gulat, saka agad na napasigaw."Elizza! Gising na si Chantal!"Mula sa labas ng silid, narinig ko ang mabilis na yabag. Ilang segundo lang ang lumipas, bumukas ang pinto at nagmamadaling pumasok si Elizza, bahagyang hinihingal."Nasaan—" hindi na niya natapos ang tanong nang makita niyang nakatingin na si Chantal.Agad siyang lumapit sa kama at sinimulang suriin ang kalagayan nito. Maingat niyang tiningnan ang mga mata ni Chantal, saka pinakinggan ang tibok ng dibdib nito gamit ang stethoscope. Isa-isa niyang hinawakan ang mga kamay at paa, tinitiyak na normal ang reaksyon.Tahimik lang akong nakatayo sa gilid, hindi malaman kung saan ilalagay ang sarili. Hindi ko maipaliwanag ang kaba at saya na magkahalong bumabalot sa akin.Ilang sandali pa, ngumiti si Elizza at napabuntong-hininga."Okay na siya," sabi niya. "Kailangan niya lang munang magpahinga ng isang linggo para tuluy

  • Ungol sa Magdamag (SSPG R-18+)   CHAPTER 91: Gising na siya

    "Kumusta na siya?" tanong ko kay Elizza, pilit na pinapakalma ang sarili habang nakatitig sa mahina at halos walang kulay na mukha ni Chantal."Kulang lang siya sa sugar, pero okay na siya. Bumaba na rin ang lagnat niya," sagot ni Elizza habang maingat na nag-iinject ng gamot sa dextrose. Nakakunot ang noo niya, tanda ng pag-aalala. "Napaimbestigahan mo na ba ito?"Napabuntong-hininga ako. "Hinahanap pa ang CCTV footage. Nawala raw kasi iyon, pero may paraan naman para ma-retrieve."Saglit siyang natahimik, saka muling nagsalita. "Sino kayang walanghiyang gumawa nito kay Chantal? Kapag nalaman ito ni Lolo, siguradong magagalit iyon."Napailing ako. "Huwag mo na munang banggitin sa kanya," mahinahon kong sabi. "Hayaan mo munang maayos ko ang lahat bago pa ito lumaki."Tumingin siya sa akin, tila may gustong itanong na mas mabigat. "Sa palagay mo ba… delikado ang buhay niya?"Sandali akong napaisip. Ayokong magbigay ng kasiguraduhan na hindi ko kayang panindigan, pero ayokong dagdagan a

  • Ungol sa Magdamag (SSPG R-18+)   CHAPTER 90: I love you, Chantal!

    Halos liparin ko na ang hallway ng ospital pagkarating ko.Hindi ko na napapansin ang mga taong nadadaanan ko—mga nurse, pasyente, bantay—lahat sila parang anino lang sa gilid ng paningin ko. Isa lang ang malinaw sa isip ko.Si Chantal.Agad kong hinanap si Elizza, pero wala siya sa paligid. Lumingon lingon pa ako, wala talaga!Lalong bumilis ang tibok ng puso ko.Kinuha ko ang phone ko at tinawagan siya.Sumagot naman agad.“Nasaan ka?” halos hingalin kong tanong.“Nasa emergency room ako… inaasikaso ko si Chantal.”Hindi ko na siya pinatapos.Pinatay ko ang tawag at mabilis na tumakbo papunta roon.Pagdating ko sa emergency room— parang may sumuntok sa dibdib ko.Naroon siya. Si Chantal.Nakahiga sa hospital bed.Mahina.Tahimik.Tila ba aping api ang kanyang anyo.Kalunos-lunos ang itsura niya. Parang binugbog. Namumutla ang kanyang mukha—halos wala nang kulay, parang naubusan na siya ng dugo. May mga pasa sa kanyang pisngi at braso, at ang sugat sa noo niya ay maayos nang nalinisa

  • Ungol sa Magdamag (SSPG R-18+)   CHAPTER 89: Kasalanan ko

    POV: JeremiahMatapos niyang umalis kagabi sa bar, hindi ko na siya sinundan.Pinanood ko lang siyang umalis—matigas ang likod, mabilis ang hakbang, at walang kahit isang lingon pabalik. Para bang sanay na siyang iwan ako. Para bang wala lang ang lahat.Pero ako…Hindi ako sanay.Sa halip na habulin siya, pinili kong manatili. Nakipag-inuman ako sa mga kaibigan ko, pilit tinatawanan ang mga biro nila, pilit nagpapanggap na ayos lang ako. Isa, dalawa, tatlo—hanggang sa hindi ko na mabilang kung ilang baso ang naubos ko.Apat na oras ang lumipas bago ako umuwi.Pagdating ko sa bahay, napangiti pa ako.Nandoon ang sasakyan niya sa garahe.“Umuwi siya…” bulong ko sa sarili ko, may halong ginhawa.Pero pag-akyat ko sa silid—wala siya.Agad kong hinanap ang presensya niya. Ang pabango niya. Ang mga gamit niyang kalat sa kung saan-saan. Pero tahimik ang kwarto. Malinis. Walang bakas ng kahit anong pagbalik.Binuksan ko ang ilaw, parang umaasang lilitaw siya mula sa kung saan.“Chantal?” taw

  • Ungol sa Magdamag (SSPG R-18+)   CHAPTER 88: Muntik ng hilahin ni Kamatayan

    Nasa labas na ang ambulansiya pagdating ko.Mabilis akong bumaba ng sasakyan, halos hindi ko na maramdaman ang sarili kong mga paa habang tumatakbo papunta sa lobby. Bukas ang pinto ng elevator, at doon ko nakita ang mga paramedic—maingat nilang inilalabas ang stretcher.At naroon siya.Si Chantal.“Anong nangyari?” agad kong tanong sa guard, hindi inaalis ang tingin sa kanya.“Kanina po, sir,” mabilis na sagot ng guard, halatang kinakabahan din. “Dumating ang cleaner. Nakita niya po ang phone ni Ma’am Chantal sa sofa. Pagpasok niya sa silid… naroon si Ma’am, nakahiga… parang hindi na gumagalaw.”Nanlamig ang likod ko.“Iyon po pala, mataas na ang lagnat niya. Buti na lang po, may naiwan ang cleaner doon kaya nakita agad ang kalagayan ni Ma’am. Kung hindi po…” napalunok siya, “baka po nahuli na ang lahat.”Mariin akong napapikit sandali.Isang araw.Isang araw lang ang pagitan ng buhay at kamatayan.“Kagabi po kasi,” dugtong pa niya, “dumating siya rito na parang may nakaaway. May sug

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status