ตัวแทนบริษัทยักษ์ใหญ่

ละครฉากใหญ่ที่พวกเขาสร้างขึ้น กำลังจะมาถึงจุดจบแล้ว อาคมดูข้อมูลในไอแพดด้วยสีหน้าดีใจ ก่อนจะยิ้มมุมปากเดินเข้ามาข้างหน้าของเอส 

“นายเป็นแค่...คนว่างงาน...มีเงินในบัญชีล้านบาท คิดว่าจะหลอกใครได้นอกจาก” สายตานั้นมองมาทางพนิดา “หลานส่สของฉัน" 

อาคมพูดจบจึงหั้นไปเติมไฟให้ลุกโชน ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการคือลาดน้ำมันลงบนกองไฟ

“ไม่คิดว่าหลานจะเชื่อเขา...ดูสิครับคุณพ่อ...ถ้าไม่ใช่เรารู้ทัน ตอนนี้บริษัทคงไม่สามารถกลับมาได้อีกแล้ว”

ชายชราใบหน้ามืดมน สายตาเข้มจ้องมองหลานสาว ครั้งหนึ่งเขาเคยยกย่องว่าเธอคืออัฉริยะ จะต้องพาบริษัทก้าวไปข้างหน้าได้แน่ แต่ตอนนี้ทุกอย่างพังทลาย 

ไม่ต่างจากพนิดา ตอนนี้เธอไม่มีโอกาสอีกแล้ว ไม่ใช่ความผิดของเธอ แต่เป็นเพราะการชิงดีชิงเด่นของพวกเขา โดยเฉพาะญาติคนอื่น ไม่ต่างจากปลิงที่คอยดูดเลือดบริษัท

“หนูผิดเองคะ” พนิดาเดินมาข้างหน้า ทว่ามือเล็กถึงดึงเอาไว้ เอาหยุดเธอก่อนจะพูด

“ผมก็ไม่รู้ว่าข้อมูลของคุณได้ม่จากไหน...แต่ว่านี้คงจะเป็นสิ่งยืนยันได้นะครับ” 

ทุกคนจับจ้องไปที่เขา มือที่ล้วงเข้าไปในเสื้อสูท ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับบัตรธนาคารสีดำด้าน แต่ลวดลายของมันทรงพลังที่สุด

“นี้มัน...บัตรธนาคารของ...BKAS” อาคมพูดเสียงดัง แทบไม่อยากเชื่อว่าเป็นของจริง 

“ไม่ใช่แค่บัตรทั่วไป...แต่เป็นระดับวีไอพี” ปู่วิโรจน์ผู้มากประสบการณ์มองนิดเดียวก็รู้ว่าจริงหรือปลอม ชายชราท่าทีเปลี่ยนไป 

“ต้องขอโทษด้วยนะครับ...พวกเราไม่รู้จักคุณเลยทำตัวเสียมารยาท” ชายชราก้มหัวให้เขา นี้เป็นสิ่งที่คนอื่นไม่คาดคิด

ตรงมุมโต๊ะพนิดารีบหันไปถามเลขา เพราะเธอไม่รู้ว่าบัตรในมือคืออะไร...

“บัตรนี้เป็นระดับวีไอพี...สิ่งสำคัญคือเป็นของธนาคาร BKASหมายความว่า ผู้ถือมีเงินมาก อย่างต่ำก็ ห้าหมื่นล้านหรือมากกว่านั้น” 

“แบบ...นี้เอง" เธอได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ รู้สึกว่าตัวเองจะแพ้พนันครั้งนี้แน่ ๆ แต่ก็ไม่ง่ายหรอกมั้ง เขาคงไม่มีเงินแสนล้านจริง ๆ นะ

“รู้สึกกลัวแล้วเหรอ...หึ" เอสยิ้มุมปาก หันไปคุยกับพนิดาที่อายตัวเองอยู่หน้าโต๊ะ

เอสมองดูอาคมกับลูชายของเขา ก่อนจะยิ้มเยาะด้วยความสะใจ สองพ่อลูกได้แต่กำหมัดแน่น จะทำอะไรก็ไม่ได้ เพราะปู่ วิโรจน์ออกหน้าไปแล้ว

“เรื่องที่ผ่านมาก็แล้วไปเถอะ...เอาเป็นว่าผมขอคุยงานที่ค้างเอาไว้ต่อนะครับ” 

“ได้อยู่แล้ว ๆ เอาล่ะพวกเราออกไปก่อน เดี๋ยวทำธุระเสร็จค่อยพาคุณ...” 

“ผม...เอสครับ” 

“ใช่ ๆ เดี๋ยวเสร็จธุระผมจะพาไปเลี้ยงอาหารนะครับ” เขาพูดด้วยความถ่อมตน ต่างจากตอนแรกราวฟ้ากับดิน 

ส่วนสองพ่อลูกก็ได้แต่เสียดาย เพราะตอนนี้คงจะประจบสอพลอเอสไม่ได้ ดูถูกเขาไปขนาดนั้น นับว่าเสียโอกาสรู้จักคนใหญ่คนโตไปเลย เมื่อออกไปกันหมดก็เหลือแต่สามคนที่อยู่ในห้อง 

เอสเดินมานั่งที่เดิมก่อนจะยิ้มให้พนิดา เธอเอาแต่มองเขาจนลืมตัว ก่อนจะดึงสติกลับมาได้ ทว่ามุมมองของเธอตอนนี้เปลี่ยนไปแล้ว เมื่อก่อนคิดว่าเขาเป็นคนอวดดี ต้มตุ๋น และ ไร้มารยาท กลับกลายเป็นว่า เธอไม่รู้จักเขาดีพอ 

ตอนนี้เขาไม่ต่างจากพวกคนเจ้าชู้ ที่จีบสาวเป็นงานอดิเรก สายตาของเขาลวนลามร่างกายของเธอไปตั้งเท่าไหร่แล้ว พนิดาเริ่มกลัวขึ้นมา แต่ก็ทำใจแข็งเอาไว้ก่อน

“ขอโทษด้วยนะคะ...ฉันเข้าใจคุณผิดเอง” เธอลุกขึ้นก้มศีรษะเล็กน้อย

“ไม่เป็นไร เดียวฉันจะลงโทษเธอหลังจบงานเอง” เข้ายิ้มร้าย มองดูใบหน้าแดงระเรือของเธอ คงจะโกรธน่าดู 

“ถ้าฉันแพ้...ก็ยินดีทำตามที่พนันเอาไว้ค่ะ” เธอตอบเสียงเรียบ พยายามไม่ใส่อารมณ์ส่วนตัว ไม่อยากเสียโอกาสเป็นครั้งที่สอง

“ถ้างั้น...เรียบร้อย” เขาจัดการเอกสารทุกอย่าง แล้วส่งให้เธอ

มือเล็กสั่นเทาอย่างไม่เคยเป็น เมื่อเห็นจำนวนเงินที่จะลงทุน “ห้าแสนล้านเหรอ?” 

“ใช่...มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า” 

หัวใจของเธอเต้นระรัว แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง เธอรีบให้เลขาตรวจงานอีกครั้ง เมื่อเลขาสาวเห็นตัวเลขก็มือสุ่นไม่แพ้กัน ถ้าหากนี้เป็นของจริง เอาก็เป็นมือที่ดึงบริษัทขึ้นมาจากเหวลึก 

แต่นั่นก็หมายความว่าเจ้านายของเธอจะต้องเสียศักดิ์ศรีเพื่อดิลนี้เหรอ...เลขาสาวมองหน้าประธานสาวด้วยความเศร้าใจ ไม่อยากให้เป็นแบบนั้นเลยจริง ๆ

“แล้วเรื่องที่พูดกันก่อนหน้านี้..." 

“ต้องรอสัญญาสมบูรณ์ก่อนคะ” เลขาสาวพูดตัดบท ตอนนี้ต้องให้เงินเข้าบัญชีบริษัทก่อน ถึงจะเรียกว่าสมบูรณ์

แน่นอนว่าเรื่องนั้นง่ายมาก ถึงเวลาใช้งานระบบแล้ว ตอนนี้ก็มีแค่โอนเงินเท่านั้น ‘ระบบโอนเงินเข้าบัญชีธนาคารห้าแสนล้าน’ 

‘ได้เลย...กรุณารอสักครู่’ 

‘โอนเงินเรียบร้อยแล้ว’ 

ทันทีที่ระบบแจ้งเตื่อน เขาก็มีสายเข้าทันที เป็นอเล็กซ์ ที่โทรมา เอสรีบรับสายเพราะคิดว่าจะโทรหาพอดี

“ฮีัลโหล” 

(ห้าแสนล้าน....หมายความว่าไว?) เสียงของอเล็กซ์ตื่นเต้นมาก 

“ฉันเป็นตัวแทน บริษัทใหญ่นะ เงินนี้กำลังจะลงทุน”

(อย่าบอกนะว่า...F&M...บริษัทนายเป็นคนลงทุนเหรอ ไม่อยากจะเชื่อ ทำให้ประหลาดใจทุกครั้งเลยนะ)

“โทษที ๆ เอาล่ะเดี๋ยวฉันส่งเลขบัญชีให้ นายโอนมาเลยนะ” 

(โอเค...เดี๋ยวเจอกัน)

พนิดานั่งฟังเขาคุยโทรศัพท์ ใจความสำคัญในนั้นคือเงินห้าแสน แสดงว่าเขาไม่ใช่นักต้มตุ๋น แต่เป็นตัวแทนจากบริษัทใหญ่ เท่ากับว่าเอาเงินคนอื่นมาเล่นงานเธอนะสิ

“บอสคะ...จะเอาไงดี” 

“ฉันพูดไปแล้ว...ยังไงก็ต้องทำตาม ไม่งั้นเขาจะเชื่อใจเราครั้งต่อไปอีกเหรอ” แม้ว่าไม่อยากทำก็เถอะ พนิดาไม่มีทางเลือกอีกแล้ว

”แต่เขาไม่ใช่เจ้าของเงินสักหน่อย...แค่เป็นตัวแทนเท่านั้น แบบนี้ไม่...” 

“พอเถอะ...ฉันจัดการเอง” ความบริสุทธิ์ที่เก็บไว้ ไม่คิดว่าจะถูกคนที่เกลียดเข้าไส้แย่งไป เธอกำมือแน่น มองท่าทีของเอสที่อารมณ์ดีออกนอกหน้า

“ค่ะ...” เลขาสาวจ้องเอสตาเขม็ง กล้าทำร้ายบอสของเธอ สักวันจะต้องเสียใจ สาวแว่นฝากรอยแค้นเอาไว้ไต้ใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักของเลขาสาว 

“บอส...เงินเข้าแล้ว” 

ทั้งสองหัวใจเต้นแรงอีกครั้ง จ้องมองตัวเลขในคอมพิวเตอร์ ห้าแสนล้านจากบัญชีธนาคาร อย่างน้อยก็ทำให้บริษัทเดินหน้าต่อได้