นักต้มตุ๋น

เอส เดินตามร่างเล็กขึ้นลิฟต์ส่วนตัวของผู้บริหาร เขาไม่รู้สึกร้อนตัวเหมือนที่พนิดาคิดเอาไว้ เธอคิดว่าเขาแค่แกล้ง แต่เธอไม่ได้ใจดีหรอกนะ เพราะก่อนหน้านี้เธอใช้เลขาจัดการเรียก รปภ เตรียมตัวเอาไว้

ถ้าหากเขาเป็นแค่นักต้มตุ๋น ก็รอรับผลที่ตามมาก็แล้วกัน เธอไม่ได้ใจดีเหมือนหน้าตาเสียหน่อย

จะว่าไปเอาก็รู้สึกได้ว่าเธอมีแผน แต่เขาที่ถือไพ่เหนือกว่าจะไปกลัวอะไร ตอนนี้เงินลงทุนไม่ใช่ปัญหาสักนิด แต่เมื่อมองใบหน้าสวยของเธอกำลังแสดงความโกรธลึก ๆ ก็น่ารักไปอีกแบบ

“มองอะไรคะ?...ช่วยรักษามารยาทด้วย” เลขาสาวเดินเข้ามาขวางสายตาของเอส 

ทำเอาเขาตกใจไม่น้อย ก่อนจะเผลอไปมองหุ่นเพรียวของแม่เลขาคนสวย ราวกับว่าเธอก็เด็ดไท่แพ้กัน เอสรีบดึงสติ หลังจากเก็บตัวอยู่นานทำให้จินตนาการไปเรื่อยเปื่อย เขารีบหันหน้าไปอีกทาง

“บอสคะ...จัดการเขา...” เธอหันไปหาบอสาวที่หน้าตึงเครียด อยากจัดการคนลามกใจจะขาดอยู่แล้ว ‘รอก่อนเถอะ’

“ช่างเถอะ...ฉันจะจัดการเขาทีหลัง” 

เลขาสาวยิ้มมุมปาก เธอรู้ดีว่าเจ้านายเป็นคนที่เกลียดคนประเภทเจ้าชู้ ลามกไม่ให้เกียรติ และพวกที่เอาเรื่องงานมาบีบบังคับผู้หญิง เธอรับรองว่าเอสจะจบไม่สวยแน่

ทันทีที่ประตูเปิดออกพนิดาหันมายิ้มให้เอส แต่รอยยิ้มทำให้รู้สึกหนาวสันหลังแปลก 

“ถึงเร็วจังนะครับเนี่ย" เอวยิ้มแห้ง ก้าวเท้าออกมา ก่อนจะพบกับ รปภ สี่ห้าคนที่รออยู่

“เอาล่ะ...คราวนี้นายคงไม่มีโอกาสหนีแล้ว ถ้างั้นเรามาทำสัญญากันเลยไหม" พนิดาสั่งให้ รปภ คุมตัวเอสเดินตามมา 

เขาไม่ได้ขัดขืนอะไร “ผมเดินเองได้" ตอนแรกว่าจะไม่เล่นกับเธอแล้ว แต่ว่าคราวนี้เธอต้องได้รับบทเรียน

“อยากเป็นคนรวยไม่ใช่เหรอ สมน้ำหน้า" เลขาคนสวยที่นิ่งสงบราวกับแม่ชี ตอนนี้หันมาแลบลิ้นใส่เขา 

เอสกันฟันแน่นรู้สึกเหมือนโดนดูถูกอย่างหนัก แต่บัญชีแค้นนี้จะคิดตอนที่จบงาน อยากเห็นพวกเธอร้องขอชีวิตบนเตียงจังเลย

“พวกเธอไม่คิดเหรอว่าฉันอาจเป็น มหาเศรษฐีที่ปกปิดตัวตนอยู่ก็ได้” เอสพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย สายตาจ้องมองพนิดาที่นั่งบนเก้าอี้ประธาน ที่มีชื่อเธอวางอยู่บนโต๊ะ

“เหรอคะ...งั้นฉันคงเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลกแล้วล่ะ” เธอหัวเราะออกมา แต่ทันใดรอยยิ้มก็กลายเป็นเคร่งขรึมราวกับมีสวิตช์สลับอารมณ์อยู่กับเธอ

“ตอนนี้ทำสัญญา แล้วโอนเงินมาเลยดีกว่า แม้จะรู้ว่านายมันต้มตุ๋น แต่เพื่อทำให้นายหุบปากได้สนิท ฉันจึงเสียเวลากับเรื่องไร้สาระ"

“แล้วเตรียมตัวรับผลที่ทำไว้เลย ถ้าจะโทษก็โทษตัวเองที่มาหาเรื่องฉัน" 

ถ้าเป็นวันอื่นก็ไม่ว่าอะไร แต่วันนี้มีแต่เรื่องแย่ ๆ เข้ามา  เธอไม่ใช่แม่พระนะ

“ได้สิ ทำก็ทำ เดี๋ยวเธอคงต้องเก็บคำพูดเมื่อครู่ไปคิดเองแล้วละ” เอสพูดด้วยสีหน้ายียวน 

พนิดาที่ไม่ชอบความทะเล้นของเขา ก็เพิ่มทวีความเดือดดาลในใจมาก็เท่าตัว 

เอสนั่งลงตรงข้ามหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านดู หลังจากที่ได้รับการพัฒนาร่างกาย และ สติปัญญา จึงวิเคราะห์ข้อมูลอย่างดีเยี่ยม ถ้าเขาลงทุนด้วยจำนวนเงินแสนล้าน แต่เขาดูรายละเอียดต่าง และ วิเคราะห์บริษัทนี้ถึงรู้ว่า แสนล้านคือเงินเพียงส่วนหนึ่งของเงินทุนที่บริษัทต้องการ 

ถ้าเขาลงทุนเต็มจำนวน หรือก็คือ ห้าแสนล้านเขาจะกลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับสองรองจาก ประธานใหญ่ หรือก็คือปู่ของ พนิดานั้นเอง หุ้น 45 เปอร์เซ็นต์ก็ไม่เลว

“เอาล่ะ..." เอากำลังจะพูด แต่ก็ต้องหยุดเพราะประตูของห้องเปิดออกเสียงดัง ตามมาด้วยเสียงของชายชราอายุราว 70 

“นี่แก...คิดจะทำให้บริษัทที่ฉันสร้างขึ้นมาล้มละลายเหรอห๊ะ...” 

พนิดาหน้าถอดสีราวกับไก่ต้ม เมื่อเห็นใบหน้าของคนที่เดินเข้ามา “คุณปู่” ข่าวที่เธอทำดิลล้มเมื่อเข้าไปถึงหูของท่านแล้ว 

“ทำไมแค่ดิลเล็ก ๆ ถึงจัดการไม่ได้ แบบนี้ยังจะให้ฉันมอบบริษัทให้เธอดูแลอีกเหรอ” วิโรจน์พูดเสียงดัง ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่คิดว่าหลานสาวที่เขาไว้ใจจะทำให้เขาผิดหวัง

“คุณปู่...เรื่องนี้...” พนิดาลุกขึ้นอธิบาย แต่ถูกอาของเธอตัดบทก่อน

“ผมบอกแล้วว่าเธอทำไม่ได้หรอก ถึงจะเก่งแค่ไหน แต่การบริหารมันไม่ง่าย เธอก็เป็นแค่เด็กจะโทษเธอก็ไม่ได้นะครับ" อาของเธอพูดพลางยิ้มเยาะ เขาสะใจมากที่เธอล้มแบบนี้

“คราวนี้ฉันคงต้องจัดการเอง....”

“คุณปู่...ให้โอกาสหนูอีกสักครั้งเถอะนะ” ใช่ว่าเธอจะตั้งใจล้มดิลสำคัญ แต่พวกเฒ่าหัวงูนั้นจะให้ยอมเหรอ

“โอกาสเหรอ โอกาสอะไรอีก ตอนนี้มีแต่ทางเดียวคือรวบรวมทรัพย์สินทั้งหมดเอาไปค้ำก่อน ที่เหลือค่อยจัดการ ส่วนเธอ...เก็บข้าวของออกไปจากห้องนี้ได้แล้ว” 

เสียงของปู่ทำให้เธอนิ่งราวกับหุ่นไม้ สติทั้งหมดราวกับกำลังวูบไหว เธอไม่คิดว่าคนที่ทุ่มเททุกอย่างให้กับงานอย่างเธอ แต่สุดท้ายก็จบแบบนี้

“แล้วนี้คงไม่ใช่คนรักของเธอหรอกนะ” อาคม อาของเธอชี้ไปที่ เอส 

เจ้าตัวถึงกับงง ไม่รู้ว่าจะสามารถเชื่อมโยงเข้ากับเธอได้ไง เหมือนเธอเป็นนางฟ้า ส่วนเขาก็คงเป็นหมาวัด

“ก็ว่าทำไม บริษัทถึงล้มละลาย เพราะเธอมัวแต่สวีทหวานกันในบริษัทนี้เอง” ก๊อต ลูกพี่ลูกน้องของเธอพูดเสริม ยิ่งทำให้ชายชราที่เป็นปู่ของพวกเขาเดือดดาล

“นี่เธอกล้ามากจริง ๆ..." 

“ไม่ใช่นะคะ...เขาเป็น” พนิดาพูดไม่ออก จะบอกว่าเขาเป็นนักต้มตุ๋นก็ไม่เหมาะกับสถานการณ์ตอนนี้ จะบอกว่าเป็นคนรักก็ไม่ได้อีก ยิ่งนักลงทุนานใหญ่ ใครจะไปเชื่อ

เอสลุกขึ้นจัดระเบียบเสื้อผ้าให้เข้าที่ ร่างโตยืนประจันหน้าเต็มความสูง สายตาเยือกเย็นจ้องมองคนที่เอาแต่ดูถูกคนอื่น เอสเดินเข้าไปต่อหน้าคุณปู่วิโรจน์ ก่อนจะพูดออกไป

“ผมเป็นเพื่อนเธอครับ และ กำลังจะเป็นนักลงทุนใหญ่ของที่นี่ คงต้องฝากตัวด้วยนะ” 

ทุกคนในห้องอึ้งไปตาม ๆ กัน โดยเฉพาะพนิดากับ เลขาสาวยสวย ที่รู้ว่าเขาเป็นใคร และคนที่อยู่ในห้องอีกคนคือ อาคมที่รู้สึกผิดแผนไปมาก แต่ก็ไม่ปักใจเชื่อเต็มร้อย

“พวกต้มตุ๋นสิไม่ว่า ฉันไม่รู้จักคนแบบนายเลยนะ ปากดีจริง ๆ” 

“พ่อครับ ผมจะให้คนตรวจสอบเขาเดี๋ยวก็ได้รู้” 

อาคมกระซิบบอกผู้เป็นพ่อ ก่อนจะหันมามองสีหน้าของหลานสาวตัวดีที่ขัดแข้งขัดขามานาน

“ได้...” 

พนิดารีบเดินเข้ามายืนข้างของเอส ก่อนจะพูดเสียงเบา ๆ “ถ้านายก่อเรื่องตอนนี้ ไม่จบแค่ถูกลากออกไปนะ แต่นายอาจจะถูกแบนจากงานทุกอย่าง เพราะฉะนั้นตอนนี้คุกเข่าขอโทษท่านก่อนจะสายไป” 

เธอรู้สึกผิดที่ลากเขามาเข้าสงครามของเธอ ตอนแรกแต่จะสั่งสอนเล็กน้อย แต่ถ้าเป็นตอนนี้คุณอาของเธอไม่ปล่อยเขาไปแน่

“เป็นห่วงฉันเหรอ...ขอบคุณนะผู้หญิงของฉัน” เอสโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ ทำเอาพนิดาแทบตั้งตัวไม่ทัน 

เธอหน้าแดงก่ำไม่ใช่เพราะเขิน แต่คงเพราะกำลังโกรธจัด เธอไม่สนใจเขาแล้วหันหลังเดินไปที่โต๊ะตัวเอง ไม่นานคนของอาคมก็เข้ามา

“คราวนี้สีหน้าอวดดีของแกจะกลายเป็นสิ่งสุดท้ายที่แกจะทำได้ เพราะต่อจากนี้แกจบแล้ว” 

อาคมมั่นใจว่าผู้ชายตรงหน้าไม่ใช่คนใหญ่คนโตอะไร เขาเคยรู้จักคนระดับสูงมากมายมีเหรอจะไม่รู้