Partager

7📿 : แรงดึงดูดทางเพศ

last update Date de publication: 2026-04-08 15:49:52

แรงดึงดูดทางเพศ

📿

“นายนี่นะ~ ปากหมาตั้งแต่แรกเจอ~ รู้ตัวหรือเปล่า~!!” น้ำเสียงเล็กงัวเงียและเริ่มพูดไปเรื่อยเปื่อยก่อนจะกลับมานั่งสงบนิ่งราวกับคนเมื่อกี้เป็นผีสางที่เข้ามาสิงร่างเธอ สายตาของชายหนุ่มหน้าคมหล่อเหลามองร่างบางอย่างรู้สึกแปลกไป ไม่ใช่ว่าชอบหรืออะไร แต่ท่าทางของเธอมันแปลกใหม่สำหรับผู้ชายอย่างเขา ตาคมหรี่ลงอย่างค่อนข้างสนใจ ..สนใจทุกอย่างของผู้หญิงตรงหน้า

“..ยอมรับว่าคอแข็งจริง” นักรบนั่งพูดกึ่งขำ เขากระดกเหล้าในแก้ว เพราะตั้งแต่มีเหล้าตัวนี้เกิดขึ้นมาบนโลก ชายทั้งสองก็ไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนทนทานฤทธิ์ของมันเกิน5แก้ว แต่กับพริบตา.. เป็นผู้หญิงคนเดียวที่กินเหล้านี่ได้เรื่อยๆกับพวกเขาเลย แต่สุดท้าย…เธอก็พ่ายแพ้ต่อฤทธิ์ของมัน

“ไงต่อครับจะปิดจ๊อบแบบที่ผ่านมาไหม?”

“…ไม่”

“น้ำท่วมกรุงเทพแน่วะ ถามจริง?”

“เออ” นักรบหรี่ตามองอัศวินแล้วหันกลับไปมองพริบตาที่นั่งรวบผมให้เป็นกระจุกก้อนโดนัท สายตาเล็กเรียวมองตรงมายังเขาด้วยความสงสัย นักรบเลยเลือกที่จะดื่มแก้วนี้เป็นแก้วสุดท้าย แล้วยืนขึ้นเพื่อขอตัวกลับ

“กูไปละ”

“โชคดีค่า~” รอยยิ้มที่ทำให้ตาเป็นสระอิ ยังทำหน้าที่สะกดสายตาของอัศวินได้ดี

“ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้ง;)” นักรบยื่นมือไปเชคแฮนด์กับพริบตาก่อนที่จะเลือกเดินออกไปโดยแค่หันไปตบไหล่อัศวิน

“เจ๋งดี นึกว่าจะอ้วกแตก”

“แต่เหล้ามัน~ แรงจริงๆเลย~ คอนายเป็นเหล็กเหรอ~ กินแบบนี้บ่อยๆไปได้ยังไง~”

“ฉันยังไม่ได้บอกว่าฉันกินมันบ่อย”

“..อ้าว~”

“เฉพาะคนที่ฉันอยากรู้จักจริงๆเท่านั้น ฉันถึงจะยอมกินมันด้วย”

“..อยากรู้จักฉัน~ อยากรู้เรื่องอะไร~ นมใหญ่เท่าไหร่~ หรือเคยเอากับผู้ชายไหม แบบนั้นเหรอ~”

“กับเธอฉันมองข้ามเรื่องนั้นไปแล้ว”

“จุ๊ๆๆๆ~ อย่ามาขี้จุ๊น่า~ คนรวยอย่างนาย~ แค่ใช้ประโยชน์จากเงิน ทุกอย่างก็จบ~”

“….”

“ใช่ไหมละ~ รูปร่าง ท่าทางอย่างนาย~ ได้ทุกอย่างที่นายต้องการเพียงแค่ดีดนิ้ว~”

เป๊าะ~ พริบตาทำท่าดีดนิ้วเพื่อยืนยันความมั่นใจของตัวเอง

“ไม่จำเป็นต้องเสียเวลารู้จัก~ อยากเอากับใครก็เอา~”

“….”

“ถ้ามีอะไรผิดพลาด~ ก็ฟาดด้วยเงิน~ เหมือนเพื่อนของนาย~” พริบตาสติสับสน เธอเผลอพูดเรื่องของโทนออกมาอย่างไม่เจาะจง อัศวินสงสัยว่าเธอหมายถึงใคร พริบตาเองเขาก็เพิ่งจะรู้จัก ไม่มีทางที่จะรู้เรื่องราวของเพื่อนคนไหนของเขา

“เธอหมายถึงใคร? เพื่อนของฉัน?” คำถามนี้ทำพริบตานิ่งไป เธอเริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่ควรที่จะเมาไปมากกว่านี้ ไม่ใช่อะไรหรอกนะ เธอจะหลุดพูดในสิ่งที่เก็บไว้ออกมานะสิ ถึงครอบครัวเธอจะทำงาน.. ที่เรียกว่า ทำนาบนหลังคนแบบนั้น แต่ก็ใช่ว่าเธออยากจะทำมัน แต่คุณภาพชีวิตที่มีรายจ่ายมากกว่ารายรับแบบนี้.. มันทำให้ครอบครัวมีทางเลือกเพียงไม่กี่ทาง

“..ฉันพูดอะไรไปเหรอ~” วิธีเอาตัวรอดเบื้องต้น เธอแสดงมันได้ดีพอที่อัศวินอาจจะเชื่อ ว่าทุกอย่างที่พูดออกมาเป็นเพียงฤิทธิ์ของเหล้า

“…เมาแล้วเลอะเทอะสินะ”

“..เปล่าซะหน่อย~” ฉันหันหาน้ำแข็งในกระติก อัศวินดันถังมันให้ฉัน ค่อยยังชั่ว~

พริบตาหยิบน้ำแข็งถูตามต้นคอและข้างแก้มเพื่อเรียกสติ ทำเอาคนตรงข้ามแค่นเสียงหัวเราะกับสิ่งที่เธอทำ

“อ้าว! พี่วิน~” เสียงหวานดังขึ้นพร้อมกับบั้นท้ายกลมทิ้งตัวลงนั่งบนตักของชายหนุ่ม มือเล็กเย้ายวนล้วงเข้าในเสื้อสัมผัสแผงอกที่แน่นแข็งอย่างไม่มีช่องว่าง

“กิ๊บ?”

“กิ๊บเอง~” สิ้นเสียงหวาน ยัยผู้หญิงชุดแดงกระโปรงแทบจะแหกถึงหิ… ก็ดูดปากอัศวินโชว์ฉันซะงั้น อัศวินก็ดูตกใจอยู่นา~ แต่ก็ดูดปากกลับไปได้ไม่เลวเหมือนกัน ท่าทางยัยผู้หญิงนี่น่าจะแฉะจนดูดอะไรๆเข้าไปในตัวได้จนหมดแหละ~ เผลอๆนะ ดูดโต๊ะนี่เข้าไปได้ทั้งโต๊ะอะ~

ฉันนั่งเท้าคางตั้งใจดูชายหญิงนัวเนียกันจนแทบแฉะจนเสร็จซะตรงนี้.. ฉันหมายถึงเจ้าของชุดแดงนะ ไม่ใช่ฉัน~ ดูดปากกันไปมา มือใหญ่ๆนั่นก็บีบแค่บั้นท้ายกลมๆของผู้หญิงชุดแดง จนเอวคอดนี่เริ่มบดขยี้ตักหนาๆของคนที่มากับฉัน

“นี่~!” พริบตาคงทนดูต่อไปไม่ไหว เธอสกิดไหล่ของหญิงสาว ทำให้ทุกอย่างหยุดชะงัก อัศวินที่เกือบลืมว่ามีพริบตานั่งอยู่ตรงนี้ก็กระแอ่มในลำคอเป็นการเรียกสติให้ตัวเอง

“ใครอะคะ~ พี่วิน~”

“ถ้ามันทนไม่ไหวละก็~ ไปทำให้มันเสร็จๆ~ ฉันรออยู่นี่แหละ~ ค่อยกลับมาคุยก็ได้~” ฉันทิ้งตัวลงนั่งแล้วใช้น้ำแข็งถูตามตัวและใบหน้า ไม่รู้ว่าไอ้พี่วินขาาา~ ของยัยชุดแดงจะมองอะไรฉันหนักหนา

“อ้าว~ ไปสิ~ มีแต่หมาเท่านั้นแหละ ที่มันจะเอาไม่เลือกที่แบบนี้นะ~”

“หึ๊~” อัศวินแค่นเสียงหัวเราะ ก่อนจะลุกขึ้นตามแรงดึงที่ยั่วยวนของสาวชุดแดง

“ยืนยันว่าโครตชอบเธอเลย เดี๋ยวฉันมา ไม่นาน;)” แล้วก็ส่งสายตาเจ้าเล่ห์ร้ายสุดให้กับพริบตา ก่อนจะพาสาวชุดแดงออกไปจากตรงนี้

15นาทีผ่านไป..

อัศวินเดินกลับมาคนเดียว พร้อมกับชายเสื้อและกระดุมที่ถูกปลดเพื่อให้สบายตัว เขานั่งไขว้ห้างลงตรงหน้าฉันก่อนจะสูบบุหรี่และพ่นควันขึ้นกลางอากาศ

“เร็วดีนิ~ นึกว่าจะหลักชั่วโมง~”

“จริงอย่างที่เธอว่า…. คนที่อวดสรรพคุณจนหมดเปลือก มักล่มปากอ่าวตลอด”

“งานนี้ใครละที่ล่ม~ เอ๊ะ! แต่ถ้าฉันเป็นนาย~ เจอแบบเมื่อกี้ฉันก็ล่มปากอ่าวเหมือนกันแหละ~”

“ทำไม?”

“แหม~ เล่นดูดขนาดนั้น~ ตั้งใจมานั่งเพื่อให้นายแทงแบบนั้น~ นี่ถ้าให้ทาย~ ยัยชุดแดงนั่นครางเหมือนโดนเชือดเลยใช่ป่ะ~ ไม่ยั่วยวนให้นายอยากสักนิด นายก็คง~ แทงๆไปเหมือนไล่เธอทางอ้อม~ ฮ่าๆ พูดแล้วก็สงสารนะ~ นายนี่ ใจร้ายใช่เล่นเลย~”

“:)” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์มองร่างบางอย่างสนใจ

“ครางจนนายหดเลยใช่ป่า~”

#อัศวิน

หึ๊~ เกิดมาเพิ่งจะเคยเจอผู้หญิงที่น่าสนใจขนาดนี้ รู้ทัน แถมรู้จริง ผมไปเอากิ๊บต่อก็จริง แต่ทุกอย่างเป็นอย่างที่พริบตาพูด ก็แค่เอาเพื่อไล่ให้เธอไปไกลๆ เพราะถ้าไม่งั้นกิ๊บจะวอแวผมไม่เลิก แล้วไอ้เรื่องเสียงครางก็จริง ผมไม่มีอารมณ์ร่วม แต่แค่ซอยให้รีบๆแตกไป

“รู้ดีนิ เธอรู้ไหมว่าเสียงครางแบบไหนทำให้ฉันฟิน”

“..ฉันจะไปรู้เหรอ~ ไม่เคยเอากับนายนิ~”

“อยากลองไหมละ? สำหรับเธอ คงจะทำให้ฉันสนุกกับมันได้เป็นหลักชั่วโมง;)”

“ฉันไม่ง่ายนะ~ เดี๋ยวแม่ม! สาดด้วยน้ำแข็งเลย~” ท่าทางปากบู้แบบนั้น นวดคอแบบนั้น.. ก็รู้ว่าเธอไม่ได้ทำไปเพื่อยั่วผม แต่มันก็ทำให้ผมล้มเลิกที่จะไม่คิดปิดจ๊อบเธอได้เพียงเพราะ ท่านวดคอตอนนี้ ..ไม่ได้ยั่วแต่ดูทุกอย่างดูเป็นธรรมชาติกับท่าทางแบบนี้.. ยอมรับเลยว่ายัยนี่ sex appeal (แรงดึงดูดทางเพศ) สูงมาก

“อยากรู้จักฉันไม่ใช่เหรอ~ จะถามไรอะ~ จะคุยอะไร~”

“ไม่มีไรมาก แค่อยากรู้ว่าเธอเป็นคนเดียวที่หาเงินรักษาแม่?”

“มีพ่อด้วย~”

“แล้วทำงานอะไรกัน โทษทีที่ถาม แต่เผื่อฉันช่วยได้” พริบตานิ่งไป สายตาเหมือนกำลังคิดอะไรสักอย่าง

“ฉันก็ทำไปทั่วแหละ~ ส่วนพ่อ.. ขอไม่บอกได้ป่ะ~”

“เอาที่สบายใจ”

“….”

“อยากพูดอะไรก็พูด ฉันสบายๆ” ดวงตาเล็กหรี่มองผม ก่อนจะควานหาแก้วเหล้าแล้วกระดกมันจนหมดในรวดเดียว

อึก~

“….”

“ฉัน.. ไม่อยากทำงานที่ทำอยู่เท่าไหร่”

“….”

“..แต่ฉันก็ไม่รู้จะไปทำงานอะไรที่มันจะได้เงินเยอะๆ~ แม่ฉันนะ เดี๋ยวเข้าเดี๋ยวออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น พ่อก็แก่แล้ว..”

“….”

“..นายพอจะมีงานอะไรแนะนำฉันไหมอะ~ กวาดพื้น ถูพื้น อะไรฉันก็ทำหมดแหละ”

“แค่กวาดพื้นถูพื้น เงินมันจะไปพอค่ารักษาแม่เธอยังไง”

“….ก็ นายคิดว่าคนอย่างฉัน จะมีโอกาสดีๆตกมาถึงหรือไง”

“….”

“อยากจะคว้าแค่ไหน ก็คว้าไม่ถึง~ แต่จะให้เลือกงานดีแล้วทิ้งให้พ่ออยู่บ้านคนเดียวฉันก็ทำไม่ได้~”

“….” อัศวินนิ่งเงียบไป

“วิธีเดียวที่จะทำให้ได้เงินเยอะที่สุดโดยไม่รอเวลา ก็คงมีแต่ฉันต้องไปขายตัวแล้วแหละ”

“…”

“แต่มันเป็นสิ่งสุดท้ายเลยที่ฉันจะทำ.. แล้วก็ไม่รู้ ว่าจะกล้าทำมันไหม”

พริบตาเลือกที่จะปล่อยทุกอย่างในใจเธอออกมา สังคมการดื่มเหล้า จะบอกว่ามันเหมือนสังคมของการเปิดใจก็ไม่ผิด เรามักจะรู้เรื่องคนอื่นในมุมที่ไม่เคยรู้ผ่านจากวงเหล้าทั้งนั้น อัศวินนั่งมองพริบตาที่นิ่งไปเหมือนถูกกดปุ่มปิดเครื่อง

“ถ้าจะขายก็ขายให้ฉันแล้วกัน ไม่เสียเวลา ไม่ต้องเจ็บตัวเยอะ”

“…ขายให้นายไม่เจ็บตัว? ทั้งตัวนายนี่ไม่มีอะไรบอกสักนิดว่านายไม่ใช่พวกนิยมความรุนแรง~”

“เธอมันก็พวกตัดสินคนจากภายนอก”

“….”

“เห็นฉันแบบนี้ เซ็กส์ฉันอ่อนโยนกว่าที่เธอคิด”

“….”

“ตามนั้นละกัน” ควันบุหรี่ถูกพ่นลอยขึ้นกลางอากาศอีกครั้ง เรื่องที่สนทนาก่อนหน้านี้ราวกับเป็นข้อตกลงสัญญาใจ.. พริบตาเองไม่เข้าใจว่าทำไมอัศวินต้องทำเหมือนกำลังจะช่วยเธอ ผู้ชายตรงหน้า ไม่ใช่คนดีอย่างที่คิดนะ เธอได้แต่พร่ำบอกตัวเอง ข้อเสนอของเขามีแต่จะทำให้พริบตา.. เสียเปรียบทั้งนั้น

“จะกลับหรือยัง?”

“ไม่อยากกลับเลย~”

“….”

“อยู่กับนาย มันก็ไม่แย่~”

“;)”

“อย่ามองฉันแบบนั้น~ ฉันไม่พิศวาสสนใจขอเสนอนาย~”

“เก็บไว้เป็นตัวเลือกสุดท้ายในชีวิตเธอแล้วกัน”

“….”

“ชีวิตเธอไม่พังเพียงเพราะยอมนอนกับฉันหรอกน่า”

ตรรกะอะไรของนายนี่~ แต่สุดท้ายแล้วทั้งคู่ก็นั่งดื่มกันต่ออีกไม่นานเท่าไหร่ ท่าทางอัศวินเองคงจะสนใจพริบตามากชนิดที่ไม่คิดจะปิดจ๊อบอย่างที่เคย

เป็นภาพที่แปลกไปของอัศวิน การที่หิ้วผู้หญิงขึ้นรถโดยมีความตั้งใจที่จะไปส่งแค่ที่บ้านโดยไม่ทำอะไรถือว่าเป็นประวัติศาสตร์หน้าใหม่สำหรับคนอย่างเขา

“นี่”

“อื้ม~”

“บ้านอยู่ไหน จะได้ไปส่งถูก”

“ไม่กลับอ่า~” เสียงงัวเงียกับมือไม้ที่ปัดอากาศ อัศวินมองมันทุกท่าทาง

“..ถ้าไม่ยอมกลับ ฉันจะพาเธอไปคอนโดฉัน”

“ไปไหนก็ไป~ แต่ไม่เอาข้างทาง~”

“….”

“ขอฉันหยุดคิดเรื่องทุกอย่างในหัวสักวันเถอะนะ~ ที่ไหนก็ได้~ ฉันเชื่อใจนาย~” สภาพฉันตอนนี้มันคงไม่ยั่วเพศอะไรนักหรอก หมอนี่คงไม่ลุกมาปล้ำฉันในสภาพที่พร้อมอ้วกเต็มที่แบบนี้

“เชื่อใจฉัน?”

“นายมีอารมณ์เหรอ~”

“ฉันผู้ชาย เจอผู้หญิงถกนั่นถกนี่มันก็แข็งทั้งนั้นแหละ”

“อ่า~ ฉันถกอะไรไปบ้างละเนี่ย~” การขยับตัวของพริบตาส่งผลถึงอัศวิน หน้าอกที่ขยับขึ้นลงตามแรงหายใจ เนื้อหนังที่เนียนขาวสะดุดตา…

“แข็งจนปวดละไอ้เหี้ย” เขาสบถกับตัวเองก่อนจะเอื้อมไปหยิบเสื้อคลุมด้านหลังรถมาคลุมผิวขาวๆหน้าท้องแบนๆของหญิงข้างๆ

“อื้ม~”

“..ยอมขายให้ฉันเมื่อไหร่ …กูจะเล่นให้ยับเลยคอยดู” ชายหนุ่มถอนหายใจและละสายตาจากเรือนร่างสวยๆตรงหน้า พลางคิดถึงเป้าหมายเดียวที่มีในตอนนี้เพื่อดึงดูความสนใจ

“..กู ต้อง กลับ คอนโด” เซฟโซนสำหรับเขา นอกจากบ้านหลังสีดำที่รายล้อมไปด้วยชายหนุ่มอายุไล่เลี่ยกัน การจะหิ้วผู้หญิงเข้าบ้านเพื่อให้พวกนั้นวิจารณ์เขาเล่นไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก เขายังสนุกกับชีวิตแบบนี้ และไม่มีเป้าหมายที่จะเลิกใช้ชีวิตที่ค่อนข้างไปทางเสเพลในเร็ววันนี้ด้วย

“อ่า~”

“…อย่าให้ฉันต้องถอดถุงเท้ายัดปากเธอ” เสียงครางเพื่อขยับตัวของพริบตา.. เพียงแค่นี้ก็แทบจะทำให้อัศวินตัวงอได้ทั้งๆที่ขับรถ

🔮

อัศวินตัวงอแบบนี้ อิหนูพริบต้องยั่วมากแน่ๆ😂

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U   Special Part

    Special Partเป็นเรื่องที่เหนือการคาดเดาของพวกฉันทุกคน ที่ได้เห็นโทนลุกขึ้นมาใส่บาตรพระแต่เช้า คนที่ดูตกใจมากที่สุดคงไม่พ้นอัศวิน สายตาแบบคิดไม่ถึงของเขาดูออกได้ชัดมาก“อายุ วัณโณ สุขัง พะ ลัง” สิ้นเสียงของพระท่าน ท่านก็เดินจากไป ฉันเลยปล่อยให้อัศวินยืนมองเพื่อนอึ้งๆแล้วเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาโทนก่อนเขาแทน“…นึกว่าหายไปไหน ไม่คิดว่านายจะตื่นมาใส่บาตร”“ครั้งแรกในชีวิตเลยนะ อายพระท่านมาก แม้แต่ต้องถอดรองเท้าใส่บาตร เด็กวัดยังต้องบอกฉันเลย”“..เอาน่า เราโตกันมาได้แบบนี้ ก็ต้องผ่านการเรียนรู้ในทุกๆเรื่องแหละ ทุกป้ะ:)”“..อืม ได้ลองทำแบบนี้ ใจมันก็สงบอยู่นะ” ฉันยิ้มให้กับโทน เขาก็เหมือนพี่ชายฉันไปคนนึงแล้วละ พริบตาหยิบถาดและพยายามจะพับโต๊ะเก็บ โทนแทรกตัวทำเองทุกอย่าง ยิ่งทำให้พริบตารู้สึกว่า โทนคงได้รับบทเรียนราคาแพง และได้เรียนรู้ในสิ่งที่ตัวเองไม่เคยรู้ “กูนึกว่ายาดองมันทำให้มึงเพี้ยน”“หึ๊~ อย่างกูเขาเรียกว่าคนที่พร้อมจะล้างจิตใจให้ใสสะอาดเว้ย”“เหรอ?”“มองกูแรงขนาดนี้นี่ยังไง? ทำไมกูจะใส่บาตรไม่ได้?”“กูว่าอะไรมึงยังละ กูแค่แปลกใจเฉยๆ”“ใช่ อัศวินดูแปลกใจจนแมลงวันแทบจะเข้าไปวางไข่ในปาก

  • WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U   47📿:มีลูกกันไหม [END]

    มีลูกกันไหม? 📿 หลายชั่วโมงผ่านไป… “ขี้โกง~ กันนี่~ อายุปูนนี่แล้ว~ จะมานั่งตาแข็งได้ยังไง!” ธีที่ทะลึ่งดวลยาดองกับพ่อฉัน เดี้ยงไปแล้วหนึ่ง นักรบนั่งกุมขมับหลังจากปากขวดเบียร์หมุนไปทางเขามากรองลงมาจากธี “พ่อฉันเซียนยาดองนะ ฉันเตือนแล้วนะทุกคน~” ฉันเองก็มึนเหมือนกันนั่นแหละ โดนไปหลายแก้วเลยฉัน~ “เอามันไปเก็บเถอะ มากกว่านี้คือนั่งคุยกับหมาแล้วมันอะ” ยังถือว่านักรบยังมีสติที่สุดในบรรดาทุกคนที่ดื่มหนัก เขาพยายามรั้งร่างของของธีขึ้นพยุง แต่ก็ไม่เป็นผล แถมยังจะเซถลาลงไปกองกับธีด้วยซ้ำ พรึ่บ! “..นั่งคุยกับหมาไปเถอะมึง~” ก่อนจะตัดสินใจปล่อยแขนหนักๆของธีแล้วพาตัวเองกลับมานั่งที่โต๊ะเหมือนเดิม “..มันดูไม่ไหวกันแล้วนะ” “นั่นสิ.. ปล่อยให้ขับรถกลับบ้านนี่ไม่ถึงบ้านแน่ๆ” “แถวนี้พอจะมีที่พักหรือเปล่า ถ้าไม่ไกล ฉันหิ้วพวกมันไปได้” อัศวินเริ่มใช้เท้าเขี่ยธี ที่เริ่มใกล้คุยกับหมาข้างบ้านฉันรู้เรื่องเต็มที “จะไปเสียกะตังค์อะไรให้มากความละ นอนกันที่บ้านนี่แหละ” “เราไม่มีห้องรับแขกนะแม่ ห้องนอนไม่พออยู่แล้ว.. แล้วดูตัวแต่ละคนสิ ยาวยังกะเสาไฟฟ้า” “ก็กลางบ้านนี่แหละ” “เอาจริงเหรอ?” “เออ ปล่อย

  • WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U   46📿 : เกมส์มันมาแบบนี้

    เกมส์มันมาแบบนี้📿“เราเทิดทูนกับอะไรที่มองไม่เห็นหลายอย่าง.. แต่กับบางสิ่งที่ควรเทิดทูน กลับไม่ให้ความสำคัญ”“..นั่นสิเนอะ จะว่าไปถ้าให้พูดกันตามตรง เราถูกสั่งสอนให้เชื่อในสิ่งที่มองไม่เห็น แล้วก็ทำตามคำสอนที่เชื่อกันมาอย่างผิดๆ บางที… มันไม่ได้มีแค่นิทานหลอกเด็กหรอก หลอกผู้ใหญ่นี่ได้ผลกว่าเด็กซะอีก” ธีและสงครามพูดคุยกันตามประสาของคนที่ไม่ได้เชื่อความเชื่อจนงมงาย แต่อยู่บนพื้นฐานที่เรียกว่าสายกลางจริงๆก็อาจจะว่าได้ “มนุษย์นี่ช่างโง่เขลา…”“พูดอย่างกับมึงไม่ใช่มนุษย์ เหนือกว่าพวกกูหน่อยเดียวเอง เอาปืนยิงมึงก็ตายละวะ!” “แล้วจะหัวเสียทำไมเนี่ย?” นาราพูดเมื่อเห็นว่าธีเกริ่นมาแบบนั้นหลังปกป้องพูดจบ“เอ้า! ก็ดูมันพูดดิ” แต่ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันหรอก ทุกคนก็อย่างนี้แหละ ชอบกัดกันทุกครั้งที่สามารถกัดกันได้ แต่ฉันก็ไม่เถียงกับแนวคิดของทุกคนนะ คนเรามีสิทธิคิดได้ต่างๆนานา คนที่ประสบความสำเร็จใช่ว่าจะต้องคิดเหมือนกันแบบก็อบปี้ข้อมูลจัดวาง“อ่าๆ อย่าตีกันสิ พ่อกับแม่ฉันไม่ค่อยชินกับโหมดของทุกคนนะ^^” ดูสินั่น ทั้งพ่อและแม่ฉันนั่งเหมือนระแวงอะ ระแวงว่าแบบมันจะต้องมีใครสักคนเริ่มการปะทะอะไรแบบนั้น“

  • WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U   45📿 : การไร้ที่พึ่งมันเจ็บปวด

    การไร้ที่พึ่งมันเจ็บปวด📿“…ทำไมถึงไม่มีใครรับสายนะ” ตั้งแต่ฉันมาถึง ก็ไม่เห็นใครในบ้านสักคน บ้านปิดสนิทล็อคกุญแจแบบนี้ แสดงว่าต้องมีเรื่องสำคัญ แต่ทำไมไม่มีใครบอกฉันเลยนะ..พริบตายังคงยืนโทรศัพท์หาทั้งพ่อและแม่อีกครั้ง แต่ก็ไม่มีการรับสายดั่งใจคิด“ใจเย็นๆก่อน คงทำอะไรอยู่จนไม่ว่างรับสายแหละ”“ฉันจะคิดแบบนั้นได้ยังไง แม่ฉันป่วยอยู่นะนายก็รู้” ใจฉันไม่อาจแน่นิ่งได้ หนึ่งนาทีช่างยาวนาน อัศวินที่เห็นพริบตาร้อนใจก็เลือกที่จะเดินเข้าไปหาแล้วหยิบมือถือของเธอมาเก็บไว้กับตัว“วิน”“ใจเย็นก่อน แล้วนั่ง”“….”“จะไปนั่งดีๆหรือจะต้องเจ็บตัว?”“….” ฉันต้องยอมเดินไปนั่งนิ่งๆที่เก้าอี้กลางบ้านอย่างไม่สบอารมณ์นัก แล้วอัศวินก็เป็นคนเดินไปเอาน้ำมาให้ฉัน“เพื่อจะใจเย็นขึ้น”“ไม่คือสักนิด.. ที่นายเป็นฝ่ายเอาน้ำมาให้ฉันแบบนี้”“ก็เธอหงุดหงิดเกินไปแล้วไง ฉันแค่ไม่อยากโดนลูกหลง”“…ฉันแยกแยะได้”“แต่ที่เห็นไม่ใช่นะ” อัศวินทิ้งตัวลงนั่งข้างๆพริบตา ฉันก็พยายามคิดว่าจะไม่มีเรื่องอะไรที่ทำให้ฉันรู้สึกแย่ดั่งที่ใจฉันคิดไปไกล“สบายใจเถอะ แม่เธอไม่เป็นอะไรหรอก”“นายมั่นใจได้ยังไง?”“เพราะถ้าเป็นแบบนั้น ฉันจะเป็น

  • WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U   44📿 : ฉันหวงเธอ

    ฉันหวงเธอ และหวงมาก📿“เรียบร้อย”“ไม่ขาดอะไรนะ?”“อืม” อัศวินที่ออกมาจากห้องนอนที่มีไว้ใช้เพื่อรับรองแขก โทนคงได้พักผ่อนเต็มที่หลังจากจับเข่าคุยเรื่องต่างๆนานามากมายกับทุกคนที่บ้าน เอาจริงๆแล้วโทนไม่ใช่คนที่งมงายจนไม่รู้ว่าอะไรมากไปอะไรน้อยไป แต่อย่างที่เขาบอกแหละ.. ว่าคนเรามักจะหาบางสิ่งมาทดแทนความผิดของตัวเองเพื่อให้รู้สึกผิดน้อยลง ไม่ว่าความผิดนั้นมันจะมากหรือจะน้อยก็ตาม.. “เหมือนเขาเป็นคนใหม่เลยเนอะ”“คงเข็ดไปอีกนาน กับหลายๆเรื่อง”“นั่นสิ.. ถ้าเขาหายดี เราควรจะพาเขาไปที่บ้านฉัน”“พาไปทำไม?”“ก็ที่เขาพูดไง.. ที่บอกว่าพ่อฉันทำให้เขาไม่ฆ่าตัวตายนะ ฉันคิดว่าเพื่อนนายคงอยากไปเจอพ่อฉันบ้างแหละหลังจากออกจากโรงพยาบาล”“…ก็รอให้มันหายดีแล้วค่อยพามันไป” พริบตาพยักหน้ารับ เธอมองประตูของที่โทนเข้าพัก รอยยิ้มบางๆเกิดขึ้นบนใบหน้า เรื่องมันมาเป็นแบบนี้ได้ยังไงนะ… ไม่คิดว่ามันจะออกมาเป็นแบบนี้ จากที่ฉันคิดว่ามันจะต้องแย่มากๆทั้งเรื่องของอัศวินแล้วก็โทน.. ตอนนี้ทุกอย่างมันดูซอฟแล้วเบาบางซะจนเรื่องที่เกิดขึ้นเหมือนเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดเล็กน้อย จนเกิดคำถามว่า คนเราสามารถหายโกรธแค้นกับคนที่ทำให้

  • WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U   43📿 : เหมือนเป็นง่อยเลยวะ

    เหมือนเป็นง่อยเลยวะ📿แกร๊ก~“อ้าวเห้ย!” ทันทีที่พวกฉัน วินและโทนเดินเข้าบ้านหลังสีดำ สงครามที่เห็นพวกเราเป็นคนแรกก็รีบดีดตัวขึ้นมาจากโซฟาทันทีและรีบเดินปรี่เข้ามาหาพวกเรา“ออกจากโรงพยาบาลควรกลับบ้านเป็นที่แรกดิวะ ไงมึงอะ.. ตัวจริงหรือวิญญาณ?”“ปากหมาไม่สมกับหนังหน้าหล่อๆของมึงจริงๆ กูมานี่ก่อนเพราะกูตัดสินใจได้แล้วว่าหลังจากนี้ ..พวกกูจะใช้ชีวิตสามคนผัวเมีย”“สามคนผัวเมียพ่องมึงดิ ท่าจะอยากนอนโลงมากกว่าโรงพยาบาลละรอบนี้” “แหมทุกคนคะ พี่เข้าพึ่งออกจากโรงพยาบาล จะพูดอะไรก็ให้เป็นสิริมงคลหน่อยสิ”“แบบนี้มงคลสำหรับคนอย่างมันแล้ว” สงครามพูดแล้วตบไหล่โทน เขาคล้องคอแล้วลากโทนออกไปจากตรงนี้ น่าจะพูดคุยกันตามประสาผู้ชาย จะว่าไปก็เพิ่งรู้ว่าพวกเขาสองคนรู้จักกัน แต่ถึงรู้จักกันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนิเนอะ“พวกผู้ชายนี่ทักทายกันแต่ละอย่าง..”“ปกติของพวกฉัน”“ไม่ถือเคล็ดพูดสิ่งดีๆกับคนที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลเหรอ?”“พวกฉันไม่”“…นั่นสิเนอะ”“แต่ก็ใช่ว่าจะไปพูดอะไรทำนองนี้กับทุกคน ถึงจะชอบปากหมา.. แต่ก็มีมารยาท”“ฉันแทบไม่เคยได้เห็นมันจากพวกนายอะ^^*”“เธออยู่ในฐานะอะไร? จะเห็นสันดานพวกฉันมากกว่าคนนอก

  • WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U   41📿 : พรที่เป็นจริงได้

    พรที่เป็นจริงได้📿ตึง~ ประตูรถปิด พริบตาวางกล่องอาหารที่ได้จากแม่ติดกลับไปด้วย“นายว่าทุกคนที่บ้านจะชอบไหม?”“พวกนั้นได้กินอะไรฟรีมันก็ชอบหมดแหละ”“..แล้วนายละ ชอบกับข้าวฝีมือแม่ฉันหรือเปล่า?”“ชอบ อร่อย ไม่ได้กินกับข้าวรสมือดีๆแบบนี้นานแล้ว”“งั้น.. เอาไว้ฉันให้แม่สอนแล้วเดี๋ยวทำให้กิน เคม้ะ~”“

  • WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U   34📿 : ฉันทำแผลเก่งนะ

    ฉันทำแผลเก่งนะ📿“ฉันคงไม่ได้คำตอบที่อยากจะได้สินะ” ยิ่งฉันพูดแบบนี้ อัศวินก็ยิ่งไม่ตอบ เออ! ไม่ตอบก็ไม่ต้องตอบ ไม่อยากรู้แล้ว ชิ๊! “..ไหนๆก็ออกมาแล้ว วันนี้ฉันขอไปหาพ่อกับแม่ได้ไหม”“จะอยู่นานหรือเปล่า”“นายมีงานเหรอ”“เปล่า ถามเฉยๆ”“สักพักแหละ… ทำไมอะ? หรือว่าฉันต้องไปทำอะไร? ที่ไหน? หรือเปล่า?

  • WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U   2📿 : สนผลลัพท์มากกว่าวิธีการ

    สนผลลัพท์ มากกว่า วิธีการ 📿ไอ้โทนดันหาเรื่องให้หงุดหงิดเหี้ยๆ.. ถ้าสงสัยว่าผมไปที่นั่นทำไม ก็เพราะตอนแรกมันไม่ได้บอกไงว่าไอ้วิธีที่จะช่วยให้กูหายซวยเนี่ย! คือการเข้าตำหนักแล้วไหว้เจ้า! จะเทพ จะเจ้า จะอะไรก็แล้วแต่ กูไม่เชื่อไม่ศรัทธาอยู่แล้วบอกไว้ตรงนี้เลย! พนมมือไหว้กันไปสิ บนบานสานกล่าวกันไปด

  • WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U   แนะนำเรื่อง

    WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U [อัศวิน*พริบตา]นิยายเรื่องนี้มีเนื่อหาเหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 20ปีขึ้นไปนักอ่านที่มีอายุต่ำหว่า 20ปี ควรได้รับการแนะนำ___สิ่งที่น่ากลัวสำหรับความหวัง... คือการหวังในสิ่งที่ไม่มีวันเป็นไปได้___#อัศวินหล่อ เท่ห์ตรงสเปคผู้หญิงตามตำรา เพลย์บอยตัวพ่อใช

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status