ログイン共有
6📿 : ยกเว้นเรื่องอกุศล
公開日:
2026-04-08 15:49:19ยกเว้นเรื่องอกุศล
📿 พริบตานั่งมองต้นไม้ข้างทางที่เอนไหวตามแรงลม รถที่จอดนิ่งเพราะติดไฟแดง ทำให้เธอถอนหายใจนิดหน่อย.. “มากับฉันอึดอัดขนาดนั้น?” “ไม่เกี่ยวกับนาย..” “แล้วอะไร” “นายรู้ไปแล้วช่วยอะไรฉันได้?” “แค่ถามเป็นมารยาท ไม่อยากบอกก็เรื่องของเธอ” …ทำมาว่าฉันว่าเป็นผู้หญิงปากหมา ตัวเองก็ไม่ได้ดีไปกว่าฉันเท่าไหร่หรอก 🎶~ “ฮัลโหล” ฉันรับโทรศัพท์ อัศวินเคาะนิ้วกับพวงมาลัยรถก่อนจะเปิดไฟเลี้ยวเมื่อรถเริ่มเคลื่อนตัว “อ้าว! ทำไมไม่บอกหนูละ นาย! อย่าเพิ่งเลี้ยว!” เอี๊ยดดด!!! ปรื้นนนนนนน!!! เสียงแตรดังสนั่นสี่คันรถ เพราะการเบรกรถกระทันหันของอัศวิน “เหี้ย! อะไรของเธอวะ!” “ตรงไปก่อน” อัศวินหัวร้อนแต่ก็ลีลาไม่ได้เพราะมีรถต่อท้ายหลายคัน “ทำบ้าอะไรของเธอ จำทางกลับบ้านไม่ถูกหรือไง! เกือบโดนเสยตูดละ” “ไปโรงพยาบาลที ข้างหน้าไม่ไกล” “….” “วันนี้ฉันต้องไปหาแม่แทนพ่อ” “….” “โทษที พ่อฉันติดธุระ แล้วการเยี่ยมแม่.. เป็นสิ่งที่ฉันกับพ่อต้องทำทุกวัน” อัศวินมองฉันก่อนจะนิ่งไปเขาขับรถพาฉันมาถึงโรงพยาบาลจริงๆโดยไม่พูดอะไรหลังจากนั้นสักคำ อัศวินเดินตามหลังพริบตาโดยทิ้งระยะห่างมากพอสมควร จนถึงประตูบานใหญ่เมื่อนั้นอัศวินเลยได้รู้ว่าห้องพักผู้ป่วยที่แม่ของพริบตาอยู่คือ.. ห้องรวม และมีกำหนดเวลาเยี่ยมอย่างที่ทุกคนเข้าใจ ชายหนุ่มยืนกอดอกพิงขอบประตู สายตามองตรงไปที่หญิงสาวที่มากับเขา ทั้งที่ก่อนหน้านี้สีหน้าเธอไม่มีวี่แววว่าจะมีรอยยิ้มได้ แต่ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในห้องนี้… รอยยิ้มก็ผุดขึ้นราวกับดอกไม้ที่ได้รับน้ำจนบานสะพรั่ง “วันนี้มาช้าหน่อยนะแม่ แถมพ่อยังมาไม่ได้เพราะทำงานนั่นแหละ;)” “ไม่ต้องมาทุกวันก็ได้ รู้อยู่.. ว่ายุ่งกัน” “ไม่ได้สิ หนูไม่มาแม่ก็เหงา กลับบ้านไปนะพ่อบ่นหูชาแน่ๆอะ ให้ฟังพ่อบ่นนะ หนูยอมฟังเสียงแมวคลอดลูกดีกว่า” “เหอะๆลูกสาวอารมณ์ขันดีนะ~” หญิงชราเตียงข้างๆเอ่ยทัก “คุณยายสวัสดีค่ะ วันนี้เป็นไงบ้างคะ~” แกนะแก่มากแล้ว ลูกหลานก็ไม่เคยเห็นมาเยี่ยมสักครั้ง แต่ต้องบอกว่ากำลังใจยายแกสุดยอดมากเลยนะ เข้มแข็งมากๆ แถมยังบอกตลอดว่าอยู่คนเดียวได้ไม่ต้องให้พวกกระจอกพวกนั้นมาดูแล.. บางทีฉันก็แอบคิดนะ ..ว่ายายแกคงปลอบใจตัวเอง จริงๆก็รอให้ลูกหลานมาหานั้นแหละ “สบายมากหลานเอ้ยยย~” “สุดยอดไปเลยจ๊ะยาย~” ฉันกับแม่คุยกันได้สักพักก็ต้องออกจากห้อง เพราะหมดเวลาเยี่ยม ฉันเลยรีบเดินมาหาอัศวินเพราะเห็นเขายืนอยู่แถวๆหน้าห้อง แต่ตอนนี้กลับ.. “หายไปไหนเนี่ย?” พริบตาโทรหาอัศวินแล้วเดินตามทางมาเรื่อยๆจนเห็นร่างสูงยืนสูบบุหรี่ตรงพื้นที่ที่โรงพยาบาลอนุญาติ “ทำไมไม่รับสาย” “โทษที ปิดเสียง” “..เสร็จแล้วละ ขอบคุณนะที่พามา” “นั่งอยู่บนรถฉัน จะปล่อยข้างทางก็จะหาว่ารังแก” “…” “..เพราะงี้เธอถึงอยากได้เงินตลอดเวลาสินะ …นั่นสินะเหตุผลของเธอ” อัศวินเอียงหัวไปทางห้องผู้ป่วยรวมเป็นเชิงให้รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร “.. ทุกคนทำเหมือนไม่มีเหตุผล แต่จริงๆก็มีกันทั้งนั้นแหละ” “…..” “เงินทองไม่เข้าใครออกใคร.. หาได้เยอะก็ได้เปรียบ หาได้เยอะคุณภาพชีวิตก็ดีขึ้น” “ไม่เถียง” อัศวินทิ้งบุหรี่ลงที่เขี่ย เขาพ่นควันขึ้นฟ้าแล้วเหลือบมองฉัน.. มองแบบมองทั้งตัว จนถึงขั้นใช้มือจับไหล่ฉันแล้วให้ฉันหมุนรอบตัวเอง “อะ ..อะไรของนาย?” “หางเสียงหน่อยก็ดี ฉันแก่กว่าเธอหลายปี” “..อะไรของพี่ค่ะ! พี่อัศวิน! แบบนี้อ้อ?” “ถ้าจะประชดก็ไม่ต้องพูด ..ยัยเด็กแก่แดด” ท่าทางส่ายหัวของอัศวินทำพริบตาหลุดยิ้มแต่ก็รีบกลับมาเป็นสีหน้าปกติเร็วที่สุด “…อืม เดี๋ยวเรื่องงานพรุ่งนี้จะโทรไปบอก” “แล้วการหมุนตัวฉันนี่เกี่ยวกับงานมะ?” “สมองเธอนี่มีแต่เงินแต่ทองว่างั้น? ใครจับตัวเธอก็ต้องได้เงินแบบนั้น ฉันแนะนำเธอไปอยู่สวนสัตว์ซะ” “นายนี่ต่อล้อต่อเถียงดีจังนะ” “ฉันเจอคนเยอะ จะให้ทำเหมือนไม่มีปากก็ถือไพ่เหนือพวกนั้นไม่ได้ดิ” “….” “ทำไม? เป็นผู้ชายเถียงไม่ได้?” “เปล่า.. แค่คิดว่านายแปลกดี” “?” อัศวินเลิ่กคิ้วเป็นเชิงถามฉัน แต่ฉันไม่ตอบเขาก็เลยนิ่งๆไป “มีที่ไหนจะไปอีกก็บอกซะตั้งแต่ตอนนี้ ฉันไม่อยากไปเสี่ยงตายเพราะเลี้ยวรถผิดเลน==^” “อ่าๆ ขอโทษ.. แต่ ที่นายพูดอะ จริงเหรอ? ฉันไปที่อื่นได้อีกเหรอ?” “ถ้าไม่ข้ามจังหวัดก็ได้อยู่ ฉันยังไม่อยากกลับบ้าน” “…อืม~ วันนี้เป็นวันพักฉันพอดี งั้น.. นายอยากไปไหนฉันก็ไปที่นั่นแหละ” “เอางั้น?” “ได้ทุกที่ ยกเว้นเรื่องอกุศล” “ชัดเจนดี” ชายหนุ่มแค่นยิ้มที่มุมปาก ส่วนนึงเพราะไม่เคยเจอผู้หญิงอย่างพริบตา ที่ดูไม่กลัวอะไรเลยสักอย่าง แถมยังกล้าต่อปากต่อคำกับเขาได้อย่างไม่สะทกสะท้านแบบนี้ “เธอดูเป็นพวกเก็บซิงไว้ชิงโชค แต่ก็ยอมมากับฉันทั้งที่เพิ่งจะคุยกันจริงจังแค่ไม่กี่ชั่วโมง” “….” “ไม่หวั่นไหวกับฉันหน่อยเหรอ ฉันหล่อนะ เอวดี ต่อได้ทั้งคืน” “รู้อะไรไหม พวกที่ชอบอวดสรรพคุณตัวเองจนหมดเปลือกแบบนี้ ส่วนใหญ่ก็ล่มปากอ่าวตลอดแหละ” “ฮ่าๆๆๆ เธอนี่แม่ง ชอบว่ะ!” “….” เขาหัวเราะชอบใจกับคำพูดของฉัน ถามว่าฉันรู้สึกอะไรไหมกับสิ่งที่เขาพูดๆมา ..ไอ้หล่ออะไม่เถียง แต่เอวดีนี่เรื่องพรรคนั้นฉันไม่อยากรู้สักหน่อย แต่ถ้าเรื่องที่บอกว่าฉันกล้าขึ้นรถมากับผู้ชายอย่างเขาที่ดูเป็นเสือหิวเหยื่อตั้งแต่ปลายผมจรดเล็บตีนละก็.. เพราะเราเคยเจอกันก่อนหน้านี้แล้วไง… ถ้าจะให้ชัดเจนเลยก็ ฉันเคยตามสืบชีวิตประจำวันของหมอนี่แล้วอยู่ช่วงนึง นอกจากมีบ้านให้กลับ มีคอนโดให้อยู่ หมอนี่ก็ใช้ชีวิตแบบ.. ไม่มีแบบแผน ในสายตาฉันอะนะ กินเหล้า มีผู้หญิงมาติดพัน ..และนี่แหละคือสาเหตุที่ฉันยอมขึ้นรถมากับเขา เพราะถ้าผู้หญิงไม่เป็นฝ่ายเข้าหาเขาก่อนหรือผู้หญิงไม่เล่นด้วย หมอนี่ไม่เอา จะบอกว่ามันเป็นข้อดีข้อเดียวที่ฉันเห็นในตัวเขาก็ได้ เพลย์บอยหนุ่มสุดหล่อ ก็ยังเหลือศีลธรรมอยู่บ้างแม้จะน้อยนิดก็เถอะ แต่เรื่องที่เป็นช่างภาพนี่ฉันเพิ่งรู้จริงๆ พูดแล้วก็รู้สึกว่าทำหน้าที่ตกหล่นเลยแฮะ.. “ถึงละ” รถหรูจอดเทียบลานจอดรถในโซนวีไอพี บอกแล้วไงหมอนี่กระเป๋าตังค์หนา แต่ถ้าฉันคิดจะฉกกระเป๋าตังค์เขาอีกรอบละก็ ฉันก็หาเศษหาเลยจากเขาไม่ได้นะสิ หมายถึงช่องทาง งาน หรือโอกาสอะไรพวกนี้อะ อัศวินน่าจะยอมมอบสิ่งเหล่านั้นให้ฉันง่ายกว่ายื่นแบงค์เทาๆให้ฉัน “โห้ หรูไปปะ? แล้วดูสภาพฉันสิ” “เอาอยู่น่า” พูดแล้วก็ลงจากรถไป ฉันเองก็ลงตาม เป็นผับที่ใหญ่แล้วก็ดู.. จะไม่เหมาะสมกับฐานะเงินในกระเป๋าฉันเท่าไหร่ “คิดอะไร? คืนนี้ฉันเลี้ยง” “….” “ตอบแทนประโยคโดนใจพวกนั้น” “….” “คิดไรเยอะวะห๊ะ?” อัศวินเข้าไปจับแขนพริบตาก่อนจะลากเข้าผับ เพียงแค่การ์ดเห็นหน้าชายหนุ่ม ทุกอย่างก็ดูง่ายไปหมด แถมยังถูกพามานั่งในโซนที่มองเห็นทุกอย่างรอบผับ “นายเหมือนหุ้นส่วนเลยนะ” “แค่ลูกค้าประจำ” “ปล่อยฉันก่อนไหม?” อัศวินปล่อยมือ เขาเองก็ลืมว่าจับแขนพริบตาอยู่ “อยากกินอะไรสั่งเลย จะเครื่องดื่มหรืออาหาร ตามสบาย” “นายพูดเองนะ?” “อืม” “…งั้นขอเมนูหน่อยค่ะ^^” พริบตาสั่งอาหารที่เตรียมใส่ถุงไว้ทั้งหมดสามอย่าง เธอแค่อยากจะวัดใจว่าอัศวินจะมีท่าทียังไง แต่อีกฝ่ายกลับแค่นเสียงหัวเราะกับพฤติกรรมของเธอ ก่อนจะจุดบุหรี่ขึ้นดูด และพ่นมันลอยไปตามอากาศ ส่วนเครื่องดื่ม.. “เธอจะกินอะไร” “ฉันได้หมด” “ได้หมด?” “อื้ม” “โอเค” เพราะชีวิตที่ต้องสู้มาตั้งแต่เด็ก พริบตาจำเป็นต้องเรียนรู้บททดสอบชีวิตที่หลากหลายจนเธอกลายมาเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งพอที่จะอยู่ได้ด้วยตัวคนเดียว สกิลการดื่มของพวกนี้ถือว่าเป็นรางวัลที่เธอหัดดื่มกับพ่อตั้งแต่สามปีก่อน ด้วยเหตุผลง่ายๆในชีวิตจริง ..ถึงจะเป็นผู้หญิง แต่ก็อย่าคออ่อนจนเป็นฝ่ายเสียบเปรียบ “อย่าเมาละกัน;)” “ฉันคอแข็งกว่าที่นายคิดน่า” “กูก็ว่าทำไมช่วงหลังมึงไม่เข้าบ้าน” ผู้ชายหน้าหวานผมยาว เขาเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆอัศวินก่อนจะหันมามองฉัน “นี่ เหตุผล?” “เปล่า เพิ่งเจอกัน”อัศวินรินเหล้าสีเหลืองอร่ามให้ฉัน แล้วเทมันให้ผู้ชายคนข้างๆอีกแก้ว “..เล่นแรงไปเปล่าวะ เดี๋ยวก็น๊อค” เขาหมายถึงฉัน.. ผู้ชายที่มาใหม่ก้มมองเหล้าแล้วพูด “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันคอไม่อ่อน;)” “..อืม” เขาพยักหน้า แล้วมองฉันพร้อมกับยื่นมือมาตรงหน้าฉัน “ยินดีที่ได้รู้จัก เธอชื่อ?” “ถ้าอยากรู้ชื่อคนอื่น ก็ต้องบอกชื่อตัวเองก่อนสิคะ;)” “..อ่า~ โอเค โอเคเลย ฉันนักรบ” “พริบตาค่ะ” แล้วยื่นมือไปจับเพื่อทักทาย คนคนนี้ไม่ได้ดูเป็นเสืออย่างอัศวิน ถ้าการจับมือกับเพศตรงข้ามในสถานที่แบบนี้เป็นการเชิญชวนสำหรับความสัมพันธ์ที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าละก็.. คนคนนี้ พอจะเป็นคนดีอยู่บ้าง วัดตรงไหนนะเหรอ ก็ตอนที่จับมือไง เขาแค่จับจริงๆไม่มีปฎิกริยาอื่นเหมือนกับเพื่อนของอัศวินที่สตู “กลับบ้านบ้างนะครับ พ่อมึงถามหา” พ่อที่ไม่ได้หมายความว่าพ่ออย่างที่พูด “นับวันมันยิ่งเหมือนพ่อกูไปทุกที” ครืดดดด~ เสียงโทรศัพท์สั่นกับโต๊ะ ฉันเหลือบมองเพราะหน้าจอมันสว่างวาบ ** สงคราม ** “ตายยากจังนะมึงอะ ไอ้รบอยู่กับกู แดกเหล้าไหมที่เดิม” แล้วก็วางสายในเวลาต่อมา “พนันว่ามันไม่มา” “ติดเมียสัส” “…” ฉันมองพวกเขา “กลับดึกได้หรือเปล่า” “ได้” ฉันตอบอัศวิน “ดี ฉันอยากรู้จักเธอมากกว่านี้” ประโยคนั้นทำให้ทั้งพริบตาและนักรบจ้องมองอัศวิน “….” อัศวินรินเหล้าใส่แก้วให้ฉันอีกครั้งแล้วดันมันมาตรงหน้าฉัน “ถ้าสองแก้วแล้วรู้สึกตึงเปลี่ยนสูตรได้” “….” นักรบที่นั่งอยู่ข้างๆถึงกับอมยิ้ม เพราะรู้ดีว่าอัศวินคงจะอยากรู้จักพริบตาจริงๆ ไอ้การแนะนำให้เปลี่ยนสูตรเหล้าแรงๆเวลากินกับสาว นั่นไม่ใช่วิถีของอัศวิน พลันทำให้นักรบอยากรู้ไปด้วยว่าเพราะอะไรอัศวินถึงดูสนใจพริบตาแบบนี้ “..ว่าไง จะเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยน?” >อัศวิน 🔮
最新チャプター
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U Special Part
Special Partเป็นเรื่องที่เหนือการคาดเดาของพวกฉันทุกคน ที่ได้เห็นโทนลุกขึ้นมาใส่บาตรพระแต่เช้า คนที่ดูตกใจมากที่สุดคงไม่พ้นอัศวิน สายตาแบบคิดไม่ถึงของเขาดูออกได้ชัดมาก“อายุ วัณโณ สุขัง พะ ลัง” สิ้นเสียงของพระท่าน ท่านก็เดินจากไป ฉันเลยปล่อยให้อัศวินยืนมองเพื่อนอึ้งๆแล้วเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาโทนก่อนเขาแทน“…นึกว่าหายไปไหน ไม่คิดว่านายจะตื่นมาใส่บาตร”“ครั้งแรกในชีวิตเลยนะ อายพระท่านมาก แม้แต่ต้องถอดรองเท้าใส่บาตร เด็กวัดยังต้องบอกฉันเลย”“..เอาน่า เราโตกันมาได้แบบนี้ ก็ต้องผ่านการเรียนรู้ในทุกๆเรื่องแหละ ทุกป้ะ:)”“..อืม ได้ลองทำแบบนี้ ใจมันก็สงบอยู่นะ” ฉันยิ้มให้กับโทน เขาก็เหมือนพี่ชายฉันไปคนนึงแล้วละ พริบตาหยิบถาดและพยายามจะพับโต๊ะเก็บ โทนแทรกตัวทำเองทุกอย่าง ยิ่งทำให้พริบตารู้สึกว่า โทนคงได้รับบทเรียนราคาแพง และได้เรียนรู้ในสิ่งที่ตัวเองไม่เคยรู้ “กูนึกว่ายาดองมันทำให้มึงเพี้ยน”“หึ๊~ อย่างกูเขาเรียกว่าคนที่พร้อมจะล้างจิตใจให้ใสสะอาดเว้ย”“เหรอ?”“มองกูแรงขนาดนี้นี่ยังไง? ทำไมกูจะใส่บาตรไม่ได้?”“กูว่าอะไรมึงยังละ กูแค่แปลกใจเฉยๆ”“ใช่ อัศวินดูแปลกใจจนแมลงวันแทบจะเข้าไปวางไข่ในปาก
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 47📿:มีลูกกันไหม [END]
มีลูกกันไหม? 📿 หลายชั่วโมงผ่านไป… “ขี้โกง~ กันนี่~ อายุปูนนี่แล้ว~ จะมานั่งตาแข็งได้ยังไง!” ธีที่ทะลึ่งดวลยาดองกับพ่อฉัน เดี้ยงไปแล้วหนึ่ง นักรบนั่งกุมขมับหลังจากปากขวดเบียร์หมุนไปทางเขามากรองลงมาจากธี “พ่อฉันเซียนยาดองนะ ฉันเตือนแล้วนะทุกคน~” ฉันเองก็มึนเหมือนกันนั่นแหละ โดนไปหลายแก้วเลยฉัน~ “เอามันไปเก็บเถอะ มากกว่านี้คือนั่งคุยกับหมาแล้วมันอะ” ยังถือว่านักรบยังมีสติที่สุดในบรรดาทุกคนที่ดื่มหนัก เขาพยายามรั้งร่างของของธีขึ้นพยุง แต่ก็ไม่เป็นผล แถมยังจะเซถลาลงไปกองกับธีด้วยซ้ำ พรึ่บ! “..นั่งคุยกับหมาไปเถอะมึง~” ก่อนจะตัดสินใจปล่อยแขนหนักๆของธีแล้วพาตัวเองกลับมานั่งที่โต๊ะเหมือนเดิม “..มันดูไม่ไหวกันแล้วนะ” “นั่นสิ.. ปล่อยให้ขับรถกลับบ้านนี่ไม่ถึงบ้านแน่ๆ” “แถวนี้พอจะมีที่พักหรือเปล่า ถ้าไม่ไกล ฉันหิ้วพวกมันไปได้” อัศวินเริ่มใช้เท้าเขี่ยธี ที่เริ่มใกล้คุยกับหมาข้างบ้านฉันรู้เรื่องเต็มที “จะไปเสียกะตังค์อะไรให้มากความละ นอนกันที่บ้านนี่แหละ” “เราไม่มีห้องรับแขกนะแม่ ห้องนอนไม่พออยู่แล้ว.. แล้วดูตัวแต่ละคนสิ ยาวยังกะเสาไฟฟ้า” “ก็กลางบ้านนี่แหละ” “เอาจริงเหรอ?” “เออ ปล่อย
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 46📿 : เกมส์มันมาแบบนี้
เกมส์มันมาแบบนี้📿“เราเทิดทูนกับอะไรที่มองไม่เห็นหลายอย่าง.. แต่กับบางสิ่งที่ควรเทิดทูน กลับไม่ให้ความสำคัญ”“..นั่นสิเนอะ จะว่าไปถ้าให้พูดกันตามตรง เราถูกสั่งสอนให้เชื่อในสิ่งที่มองไม่เห็น แล้วก็ทำตามคำสอนที่เชื่อกันมาอย่างผิดๆ บางที… มันไม่ได้มีแค่นิทานหลอกเด็กหรอก หลอกผู้ใหญ่นี่ได้ผลกว่าเด็กซะอีก” ธีและสงครามพูดคุยกันตามประสาของคนที่ไม่ได้เชื่อความเชื่อจนงมงาย แต่อยู่บนพื้นฐานที่เรียกว่าสายกลางจริงๆก็อาจจะว่าได้ “มนุษย์นี่ช่างโง่เขลา…”“พูดอย่างกับมึงไม่ใช่มนุษย์ เหนือกว่าพวกกูหน่อยเดียวเอง เอาปืนยิงมึงก็ตายละวะ!” “แล้วจะหัวเสียทำไมเนี่ย?” นาราพูดเมื่อเห็นว่าธีเกริ่นมาแบบนั้นหลังปกป้องพูดจบ“เอ้า! ก็ดูมันพูดดิ” แต่ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันหรอก ทุกคนก็อย่างนี้แหละ ชอบกัดกันทุกครั้งที่สามารถกัดกันได้ แต่ฉันก็ไม่เถียงกับแนวคิดของทุกคนนะ คนเรามีสิทธิคิดได้ต่างๆนานา คนที่ประสบความสำเร็จใช่ว่าจะต้องคิดเหมือนกันแบบก็อบปี้ข้อมูลจัดวาง“อ่าๆ อย่าตีกันสิ พ่อกับแม่ฉันไม่ค่อยชินกับโหมดของทุกคนนะ^^” ดูสินั่น ทั้งพ่อและแม่ฉันนั่งเหมือนระแวงอะ ระแวงว่าแบบมันจะต้องมีใครสักคนเริ่มการปะทะอะไรแบบนั้น“
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 45📿 : การไร้ที่พึ่งมันเจ็บปวด
การไร้ที่พึ่งมันเจ็บปวด📿“…ทำไมถึงไม่มีใครรับสายนะ” ตั้งแต่ฉันมาถึง ก็ไม่เห็นใครในบ้านสักคน บ้านปิดสนิทล็อคกุญแจแบบนี้ แสดงว่าต้องมีเรื่องสำคัญ แต่ทำไมไม่มีใครบอกฉันเลยนะ..พริบตายังคงยืนโทรศัพท์หาทั้งพ่อและแม่อีกครั้ง แต่ก็ไม่มีการรับสายดั่งใจคิด“ใจเย็นๆก่อน คงทำอะไรอยู่จนไม่ว่างรับสายแหละ”“ฉันจะคิดแบบนั้นได้ยังไง แม่ฉันป่วยอยู่นะนายก็รู้” ใจฉันไม่อาจแน่นิ่งได้ หนึ่งนาทีช่างยาวนาน อัศวินที่เห็นพริบตาร้อนใจก็เลือกที่จะเดินเข้าไปหาแล้วหยิบมือถือของเธอมาเก็บไว้กับตัว“วิน”“ใจเย็นก่อน แล้วนั่ง”“….”“จะไปนั่งดีๆหรือจะต้องเจ็บตัว?”“….” ฉันต้องยอมเดินไปนั่งนิ่งๆที่เก้าอี้กลางบ้านอย่างไม่สบอารมณ์นัก แล้วอัศวินก็เป็นคนเดินไปเอาน้ำมาให้ฉัน“เพื่อจะใจเย็นขึ้น”“ไม่คือสักนิด.. ที่นายเป็นฝ่ายเอาน้ำมาให้ฉันแบบนี้”“ก็เธอหงุดหงิดเกินไปแล้วไง ฉันแค่ไม่อยากโดนลูกหลง”“…ฉันแยกแยะได้”“แต่ที่เห็นไม่ใช่นะ” อัศวินทิ้งตัวลงนั่งข้างๆพริบตา ฉันก็พยายามคิดว่าจะไม่มีเรื่องอะไรที่ทำให้ฉันรู้สึกแย่ดั่งที่ใจฉันคิดไปไกล“สบายใจเถอะ แม่เธอไม่เป็นอะไรหรอก”“นายมั่นใจได้ยังไง?”“เพราะถ้าเป็นแบบนั้น ฉันจะเป็น
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 44📿 : ฉันหวงเธอ
ฉันหวงเธอ และหวงมาก📿“เรียบร้อย”“ไม่ขาดอะไรนะ?”“อืม” อัศวินที่ออกมาจากห้องนอนที่มีไว้ใช้เพื่อรับรองแขก โทนคงได้พักผ่อนเต็มที่หลังจากจับเข่าคุยเรื่องต่างๆนานามากมายกับทุกคนที่บ้าน เอาจริงๆแล้วโทนไม่ใช่คนที่งมงายจนไม่รู้ว่าอะไรมากไปอะไรน้อยไป แต่อย่างที่เขาบอกแหละ.. ว่าคนเรามักจะหาบางสิ่งมาทดแทนความผิดของตัวเองเพื่อให้รู้สึกผิดน้อยลง ไม่ว่าความผิดนั้นมันจะมากหรือจะน้อยก็ตาม.. “เหมือนเขาเป็นคนใหม่เลยเนอะ”“คงเข็ดไปอีกนาน กับหลายๆเรื่อง”“นั่นสิ.. ถ้าเขาหายดี เราควรจะพาเขาไปที่บ้านฉัน”“พาไปทำไม?”“ก็ที่เขาพูดไง.. ที่บอกว่าพ่อฉันทำให้เขาไม่ฆ่าตัวตายนะ ฉันคิดว่าเพื่อนนายคงอยากไปเจอพ่อฉันบ้างแหละหลังจากออกจากโรงพยาบาล”“…ก็รอให้มันหายดีแล้วค่อยพามันไป” พริบตาพยักหน้ารับ เธอมองประตูของที่โทนเข้าพัก รอยยิ้มบางๆเกิดขึ้นบนใบหน้า เรื่องมันมาเป็นแบบนี้ได้ยังไงนะ… ไม่คิดว่ามันจะออกมาเป็นแบบนี้ จากที่ฉันคิดว่ามันจะต้องแย่มากๆทั้งเรื่องของอัศวินแล้วก็โทน.. ตอนนี้ทุกอย่างมันดูซอฟแล้วเบาบางซะจนเรื่องที่เกิดขึ้นเหมือนเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดเล็กน้อย จนเกิดคำถามว่า คนเราสามารถหายโกรธแค้นกับคนที่ทำให้
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 43📿 : เหมือนเป็นง่อยเลยวะ
เหมือนเป็นง่อยเลยวะ📿แกร๊ก~“อ้าวเห้ย!” ทันทีที่พวกฉัน วินและโทนเดินเข้าบ้านหลังสีดำ สงครามที่เห็นพวกเราเป็นคนแรกก็รีบดีดตัวขึ้นมาจากโซฟาทันทีและรีบเดินปรี่เข้ามาหาพวกเรา“ออกจากโรงพยาบาลควรกลับบ้านเป็นที่แรกดิวะ ไงมึงอะ.. ตัวจริงหรือวิญญาณ?”“ปากหมาไม่สมกับหนังหน้าหล่อๆของมึงจริงๆ กูมานี่ก่อนเพราะกูตัดสินใจได้แล้วว่าหลังจากนี้ ..พวกกูจะใช้ชีวิตสามคนผัวเมีย”“สามคนผัวเมียพ่องมึงดิ ท่าจะอยากนอนโลงมากกว่าโรงพยาบาลละรอบนี้” “แหมทุกคนคะ พี่เข้าพึ่งออกจากโรงพยาบาล จะพูดอะไรก็ให้เป็นสิริมงคลหน่อยสิ”“แบบนี้มงคลสำหรับคนอย่างมันแล้ว” สงครามพูดแล้วตบไหล่โทน เขาคล้องคอแล้วลากโทนออกไปจากตรงนี้ น่าจะพูดคุยกันตามประสาผู้ชาย จะว่าไปก็เพิ่งรู้ว่าพวกเขาสองคนรู้จักกัน แต่ถึงรู้จักกันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนิเนอะ“พวกผู้ชายนี่ทักทายกันแต่ละอย่าง..”“ปกติของพวกฉัน”“ไม่ถือเคล็ดพูดสิ่งดีๆกับคนที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลเหรอ?”“พวกฉันไม่”“…นั่นสิเนอะ”“แต่ก็ใช่ว่าจะไปพูดอะไรทำนองนี้กับทุกคน ถึงจะชอบปากหมา.. แต่ก็มีมารยาท”“ฉันแทบไม่เคยได้เห็นมันจากพวกนายอะ^^*”“เธออยู่ในฐานะอะไร? จะเห็นสันดานพวกฉันมากกว่าคนนอก
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 3📿 : หนีร้อนมาพึ่งเย็น?
หนีร้อนมาพึ่งเย็น? 📿 บรื้นนนนนน~ คันเร่งที่ถูกเหยียบจนแทบมิดไมด์ทำให้รถคันอื่นๆบนท้องถนนเสียหลัก ปี๊ดดดดดดดดด!! “รีบไปตายไงวะ ไอ้เ็ดแม่ม!!” (เสียงใต้) เสียงตะโกนตบท้ายไม่ได้ทำให้อัศวิน ชายหนุ่มเนื้อหอมแววตาเด็ดเดี่ยวราวกับราชสีห์คนนี้ชะลอความเร็ว “ถึงจะไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ แต่ฟังๆไว้หน่
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 2📿 : สนผลลัพท์มากกว่าวิธีการ
สนผลลัพท์ มากกว่า วิธีการ 📿ไอ้โทนดันหาเรื่องให้หงุดหงิดเหี้ยๆ.. ถ้าสงสัยว่าผมไปที่นั่นทำไม ก็เพราะตอนแรกมันไม่ได้บอกไงว่าไอ้วิธีที่จะช่วยให้กูหายซวยเนี่ย! คือการเข้าตำหนักแล้วไหว้เจ้า! จะเทพ จะเจ้า จะอะไรก็แล้วแต่ กูไม่เชื่อไม่ศรัทธาอยู่แล้วบอกไว้ตรงนี้เลย! พนมมือไหว้กันไปสิ บนบานสานกล่าวกันไปด
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U แนะนำเรื่อง
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U [อัศวิน*พริบตา]นิยายเรื่องนี้มีเนื่อหาเหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 20ปีขึ้นไปนักอ่านที่มีอายุต่ำหว่า 20ปี ควรได้รับการแนะนำ___สิ่งที่น่ากลัวสำหรับความหวัง... คือการหวังในสิ่งที่ไม่มีวันเป็นไปได้___#อัศวินหล่อ เท่ห์ตรงสเปคผู้หญิงตามตำรา เพลย์บอยตัวพ่อใช
WAR(S) ZONE เล่ห์หลอกเสน่ห์ร้าย BAD FOR U 41📿 : พรที่เป็นจริงได้
พรที่เป็นจริงได้📿ตึง~ ประตูรถปิด พริบตาวางกล่องอาหารที่ได้จากแม่ติดกลับไปด้วย“นายว่าทุกคนที่บ้านจะชอบไหม?”“พวกนั้นได้กินอะไรฟรีมันก็ชอบหมดแหละ”“..แล้วนายละ ชอบกับข้าวฝีมือแม่ฉันหรือเปล่า?”“ชอบ อร่อย ไม่ได้กินกับข้าวรสมือดีๆแบบนี้นานแล้ว”“งั้น.. เอาไว้ฉันให้แม่สอนแล้วเดี๋ยวทำให้กิน เคม้ะ~”“
あなたも気に入るかもしれません
บทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋90.0K ビューรอยร้าวรัก
Sitha76.0K ビューห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน131.3K ビューให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน69.2K ビューพ่ายรักพลิน
SHASHA150 ビューยั่วเล่น...แต่รักจริง
ไฟใต้เงา125 ビューระเริงชู้
ภัสสพิชชา289 ビューที่พักใจชองนายซุปตาร์
DJArtsyStory 13 ビュー
