Share

THREE

Author: deadofwrites
last update Last Updated: 2026-01-12 11:08:10

KABANATA 3: LIED

“Sigurado ka na ba talaga?” tanong ni Isabella. Pang ilang tanong na niya iyan. Kung kailan na-realize ko na hayaan ko muna ang sarili ko na lumigaya, siya naman itong umaatras ngayon. “Pinilit kita because you need this, pero ngayon parang nagdadalawang isip kase ako kung tama ba na hahayaan lang kita—”

“Nandito na tayo, Isabella,” sabi ko. Hawak-hawak ko na ang mga condoms na kinuha ko kanina sa may suite bago kami lumabas. Halos ilang oras kami nagtatalo habang nagliligpit kami ng mga damitan. Lumabas na kami noong medyo umaraw na.

Napasabunot siya sa buhok niya. “Pero Alessandra—”

Tinaas ko ang kamay ko. “Please, Isabella. Ngayon ko lang ulit na realize na kailangan ko rin pa lang maging malaya,kaya hayaan mo muna ako, please lang? I need to do this, kahit naman anong gawin ko rito hindi naman na mababago ang takbo ng buhay ko. Nasira na, eh.”

Isabella sighed. “Sigurado ka ba?” tanong niya kaya tumango ako. “Gawin mo kung ano ang gusto mong gawin, mag enjoy ka. Pero Alessandra umayos ka! Huwag mong ipapabutas!”

Tumawa ako. “Professional naman siguro ang mga tao rito, kaya kayang-kaya na nila 'yon,” sagot ko. Lumapit ako at saka siya hinalikan sa pisngi. “Thank you, Isabella,” bulong ko.

Patapos ng tatlong linggo, hindi ko na rin magagawa ang mga 'to. Masisira na ulit ang buhay ko pagtapos nito. Babalik na ulit sa dati, kaya gagawin ko na ang dapat kong gawin.

Sumakay ako sa isang golf cart para maihatid ako sa tapat ng dagat. Gusto ko muna mag-enjoy ngayon sa dagat, dahil ang tagal ko ng hindi nagtampisaw sa ganito.

Sinisinghap ko ang hangin habang nakasakay ako sa golf cart. Ang ganda ng tanawin, punong-puno ito ng mga puno na matatayog. Berdeng-berde ang mga dahon ng puno, wala akong ibang naririnig kun'di ang malakas na pag-alon sa dagat na asul. Perpektong kulay para sa mga bagay.

Napangiti ako. Ang sarap naman mamuhay rito! Buti na lang at suwerte ako, mababa lang ang sikat ng araw kaya hindi ito gaanong masakit sa balat.

“We're here, Ma'am,” anunsiyo ng golf cart driver.

Tumango ako. “Thank you,” sabi ko at saka na bumaba ro'n.

Sinalubong naman ako ng hangin. Wala akong suot na tsinelas, naka-paa lang ako kaya naman damang-dama ko ang mapino na white sand dito sa isla.

Ipinikit ko ang mata habang dinadama ko ang simoy ng hangin. Sininghap ko pa ito at napangiti ako.

Pagmulat ko ng mga mata ko ay tamang-tama na tumuon ang paningin ko sa lalakeng umahon sa dagat. Napaawang ang bibig ko nang makita ko siya.

I felt like everything is in a slow motion. Naglalakad siya papunta sa 'kin, habang sinusuklay ang kaniyang buhok gamit ang kaniyang daliri. Kitang-kita ko rin ang pagtulo ng tubig sa kaniyang ulo pababa sa kaniyang matipunong abs at v-line.

Tama nga sila, men in Tantalizing Island are so damn hot and handsome! Kaya naman pala top recommended ang island na 'to.

Nakatingin lang ako ng diretso sa lalakeng naglalakad, aahon na ata siya. Nakatingin lang din siya nang diretso sa 'kin, o baka naman may iba lang siyang tinigingnan at assumera kang ako?

Nakakahiya ang mahuli nang nakatingin sa isang tao. Pero ako? Walang hiya ako, tiningnan ko pa siya nang diretso. Pinagmasdan ko ang bawat hakbang niya habang umaahon.

Ganito ba lahat ng lalake rito? Guwapo? At maganda ang mga katawan nila? Parang kasalanan naman ata ang magkaroon ng ganitong mukha't katawan.

Damn! His abs abs and V-line!

“Hey.” That baritone voice..

Tumikhim ako at ngumiti. “Hmm, hi?” nahihiyang sabi ko at umubo ng peke para mawala ang kung ano man naiisip kong pagnanasa sa katawan niya.

He stared at me. “You're alone?” tanong niya at saka luminga-linga sa paligid.

Hindi ko tinanggal ang titig ko sa kaniya. “Yes,” sagot ko.

“You don't have boyfriend?” muling tanong niya.

Umiling ako. Natahimik kaming pareho, pero siya? Mukha siyang may malalim na iniisip.

“Virgin?” tanong niya.

Nabigla naman ako sa tanong niya. Hindi ko pa nasubukan ang makipagtalik, kahit na kay Lorenzo. “N-no,” pagsisinungaling ko.

Narinig ko kase, sinabi nila na ayaw ng mga lalake rito ang virgin pa. Baka dahil sa mahihirapan sila? Wala kase akong alam sa p********k, hindi ko pa 'yon nasubukan.

Ngumisi siya. “That's good. Ako pa lang ba ang nakikita mong lalake rito?” tanong niya. Napaawang ang labi ko. Kaya niya mag tagalog! That's cool! “Huwag ka na mabigla, Filipino ako, half italian.”

Tumango lang ako sa sinabi niya. “Hindi ikaw 'yong unang nakita ko na lalake rito,” sabi ko. Nagbago naman ang timpla ng mukha niya kaya nagtaka ako. “Uhm 'yong mga guards? And other receptionist, may lalake ro'n,” awkward na sabi ko.

Tumawa siya at umiling-iling. “That's not what I mean, mga lalakeng tulad ko,” sabi niya habang natatawa.

Katulad niya? So may iba pang katulad niya na guwapo rin? Malamang! Guwapo rin mga 'yon for sure.

Tumango na lang ako at hindi man lang inalis ang titig ko sa kaniya. Kasalanan talaga ang ganito ka-guwapo.

“Welcome to Tantalizing Island, Adam Wyatt. ” ani Adam sabay kindat sa 'kin. “Hindi ako masakit sa kama.” Nilahad niya naman ang kamay niya kaya tinitigan ko 'to. Pati kamay, maganda.

Nakipagkamayan ako. “Alessandra.”

“Surname?”

Nginisian ko siya. “Just Alessandra.”

Babawiin ko na sana ang kamay ko nang higpitan niya pa lalo ang pagkakahawak dito na parang ayaw na ako pakawalan.

“Do you mind having breakfast with me?” tanong niya.

Ngumiti ako at hinigpitan din ang hawak sa kaniya. “Nah, I don't mind. I would love to have a breakfast with you,” mabilis kong sagot. Pasalamat ako at hindi ako nautal-utal.

I'm here for this!

“I won't bite you,” aniya at titig na titig pa rin sa 'kin. “I lick though.”

Napakagat ako ng labi. “I like that,” sagot ko. Amusement is dancing in his tantalizing eyes. “I like that you don't bite,” pagkukumpletong salitang sabi ko.

He chuckled. “Is it okay with you that my breakfast date always ends up in my bed?”

What a straight forward! Napaawang ang bibig ko ro'n! “You'll have me for breakfast?” tanong ko.

Tumango siya at saka ngumisi. “You're not a virgin?” muli niyang tanong kaya tumango-tango ako nang ilang beses. “But you look innocent to me.”

I chuckled. “That's part of my charm,” sagot ko.

Ngumiti siya. “Well, can I have you for breakfast?”

Napalunok ako. His breakfast? “Huh? Sure!” kinakabahan na tugon ko.

First day ko pa lang sa island mukhang matutuhog na 'ko! My God! Lahat ba ng lalake rito katulad ni Adam? Baka naman malaspag ako kung lahat sila! Kailangan kong hanapin si Isabella para sabihin sa kaniya na matutuhog na 'ko.

Tumingin ulit ako nang diretso kay Adam. “Well, see you later?” sabi ko.

Umakto siyang nag-iisip. “My cabin is just 3 minutes walk from here. Wanna come with me?” aniya.

I smiled to cover my nervousness. “Yeah, s-sure. Why not?” sagot ko. “P-pero wala akong tsinelas.”

Napatingin siya sa paa ko. “Meron ako ro'n, baka kasya mo. Naiiwan kase nila 'yon, tingin ka na lang sa cabin kung ano'ng kasya mo.”

Napansin kong hindi niya pala binitawan ang kamay ko magmula kanina. Kaya hanggang ngayon, hawak ko pa rin ang kamay niya habang naglalakad kami papunta sa cabin niya.

Nang makarating kami sa cabin niya ay inaya na niya ako pumasok. Hawak niya pa rin ang kamay ko. Napalunok ako. Baka mapahamak naman ako kaya umiling-iling ako.

“Baka kung anong gawin mo. You said you don't bite, but you lick!” kabadong sabi ko. “Titingin na lang ako ng tsinelas dito, ikaw na lang pumasok.”

Napangisi siya. “I'm a good licker, wanna try it? I'm a good kisser, too. And great fucker,” aniya.

“Para namang binebenta mo 'yong sarili mo sa 'kin, Adam,” nanunuyong lalamunan na sabi ko.

“Would you buy me kung binebenta ko nga?”

Hindi ako sumagot. Pakiramdam ko kase nanunuyo na lalamunan ko, sa kaba o sa hindi ko malaman na dahilan. Kaya bahagya kong nilabas ang dila ko at saka ko pinaikot sa may labi ko para malawayan ko ito dahil nanunuyo na. Pansin ko naman na nakatitig lang si Adam sa 'kin.

“I might fuck you where you stand, when you do that thing again in front of me,” aniya.

Bahagya akong napalunok. Parang kakainin niya ako nang buhay. Nabibigla ako sa sinasabi niya. Hindi na ako nakapagsalita dahil sa sinabi niyang iyon.

“Am I making you uncomfortable?” biglang tanong niya.

“Nope,” tipid kong sabi.

Bigla naman niya akong hinapit papalapit sa kaniya. “Alessandda?” pagtawag niya. Ilang pulgada na lang ang layo ng mukha namin, naduduling na ako sa sobrang lapit niya sa akin.

“Hmm?” tanging usal ko at para na akong mawawalan ng hininga sa ginagawa at sinasabi ni Adam.

“Can I fuck you rough and hard, tonight?”

Ako ang nahihiya sa sinasabi niya. “Kailangan pa bang sabihin sa 'kin 'yan? O itanong?” sagot ko.

Tumango siya. “Yup! Para may oras ka pang mag-isip kung gusto mo ba o ayaw mo.” Tumuwid siya ng tayo kaya mabilis akong lumayo sa kaniya. “Mag be-breakfast pa ba tayo?”

“Of course. Wala pa akong kain magmula kanina sa biyahe, nalipasan na nga ata ako. Sa tingin ko alas otso na ng umaga,” sagot ko.

“Wait for me,” aniya at saka pumasok sa cabin.

Hindi ko ba alam kung tama pa ba 'to. Kay Adam ba talaga ako sasama? Mukhang papagurin ako neto. Hahanap na ba ako ng iba? Baka kapag sa iba naman, baka mas malala pa mga gagawin o sasabihin nila. Buti na lang at nagtanong siya kung puwede ba gawin iyon.

“I'm done!” anunsyo niya at saka lumabas sa cabin niya. Nakaitim na t-shirt siya at may dogtag. Napanganga ako dahil sa itsura niyang mas lalong naging guwapo dahil sa suot niya.

He's simple but so damn gorgeous.

Sinarado niya ang nakangangang bibig ko. “Close your damn mouth, baka mahalikan kita bigla. Let's go?” aniya.

Napalunok naman ako at saka tumango. “L-let's go,” sagot ko nang 'di man lang makatingin.

At tulad kanina, hinawakan niya ang kamay ko habang naglalakad kami papunta sa may golf cart. Siya ang magmamaneho nito ngayon.

He seems like a gentleman.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • WICKED RIGHTEOUS   THREE

    KABANATA 3: LIED“Sigurado ka na ba talaga?” tanong ni Isabella. Pang ilang tanong na niya iyan. Kung kailan na-realize ko na hayaan ko muna ang sarili ko na lumigaya, siya naman itong umaatras ngayon. “Pinilit kita because you need this, pero ngayon parang nagdadalawang isip kase ako kung tama ba na hahayaan lang kita—”“Nandito na tayo, Isabella,” sabi ko. Hawak-hawak ko na ang mga condoms na kinuha ko kanina sa may suite bago kami lumabas. Halos ilang oras kami nagtatalo habang nagliligpit kami ng mga damitan. Lumabas na kami noong medyo umaraw na.Napasabunot siya sa buhok niya. “Pero Alessandra—”Tinaas ko ang kamay ko. “Please, Isabella. Ngayon ko lang ulit na realize na kailangan ko rin pa lang maging malaya,kaya hayaan mo muna ako, please lang? I need to do this, kahit naman anong gawin ko rito hindi naman na mababago ang takbo ng buhay ko. Nasira na, eh.”Isabella sighed. “Sigurado ka ba?” tanong niya kaya tumango ako. “Gawin mo kung ano ang gusto mong gawin, mag enjoy ka. Pe

  • WICKED RIGHTEOUS   TWO

    “This is the final boarding call for passengers Isabella Rodriguez and Alessandra Alcaraz booked on flight 4B7 to Hawaii, Honolulu City. Please proceed to gate 3 immediately. The final checks are being completed and the captain will order for the doors of the aircraft to close in approximately three minutes time. I repeat. This is the final boarding call for Isabella and Alessandra. Thank you.”Nang marinig ko 'yon ay nagmamadaling binitbit namin ang mga bagahe namin ni Isabella, hindi ko naman expect na ganoon pala ka-traffic.Late na kami dahil sa sobrang traffic, hindi ata umuusad 'yong mga sasakyan dito sa Spain! At ang asawa pa ni Isabella na si Alejandro, parang ayaw pa siyang pakawalan. Pero hindi naman mananalo si Alejandro kapag nagsabi na si Isabella kung ano ang gusto niya. Kaya ang ending, pinayagan siyang samahan ako mag bakasyon.Hingal na hingal kami habang nakaupo sa airline seats, saktong-sakto pa naman na sa tapat ako ng window seats. Kaya kitang-kita ko ang mga ilaw

  • WICKED RIGHTEOUS   ONE

    “¡Usted es inútil!”Isang malakas na sampal ang dumapo sa aking mukha, sapat para umalingawngaw ang tunog sa buong silid. Para bang bumasag iyon hindi lang sa katahimikan, kundi sa natitira ko pang lakas. Bumaling ang ulo ko sa gilid, nawalan ako ng balanse, at bumagsak sa malamig na sahig na tila isang bagay na itinapon matapos mawalan ng silbi.Napahawak ako sa pisngi ko. Mainit. Mahapdi. Basa. Nang ilayo ko ang kamay ko, nakita ko ang pulang bakas ng dugo mula sa labi kong muling pumutok. Nilasahan ko iyon nang hindi ko namamalayan, at gaya ng dati, sinalubong ako ng alat at pait. Isang lasang pamilyar. Isang lasang matagal ko nang kinamumuhian ngunit hindi ko matakasan.Hindi pa tuluyang naghihilom ang mga sugat ko, may panibago na naman. Ang mga pasa sa braso ko ay hindi pa nawawala, ang mga marka sa hita ko ay masakit pa ring hawakan, at ang mga galos sa likod ko ay tila paulit-ulit na ipinapaalala sa akin kung sino ako sa mundong ito. Ang katawan ko ay parang talaan ng karahasa

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status