LOGINDahan-dahang umandar ang sasakyan habang iniiwan nito ang napakalaking mansion ng pamilya Rodriguez.Isa-isang nagsilabasan ang mga sasakyan ng iba pang miyembro ng malaking pamilya mula sa malawak na driveway ng bahay. Bumalik na ang bawat isa sa kani-kanilang buhay matapos ang masayang celebration para sa kasal nina Caizer at Karina.Sa loob ng sasakyan, mas tahimik ang atmosphere.Si Raoul ang nagmamaneho at paminsan-minsan ay sumusulyap sa passenger seat. Simula nang umalis sila sa mansion, napansin niyang mas tahimik kaysa dati si Jenesis.Iniabot niya ang isang kamay at marahang hinawakan ang kamay ng asawa habang ang isa niyang kamay ay nananatiling nakahawak sa manibela.“Why, love?” mahinang tanong niya.Sa back seat, abala pa rin sa kakulitan ang tatlo nilang anak at walang kaalam-alam sa seryosong pinag-uusapan ng kanilang mga magulang.Lumingon si Jenesis kay Raoul at bahagyang ngumiti.“Wala naman, Kuya Raoul.”Sandaling tiningnan siya ni Raoul. Parang alam niyang
“Alam na alam ni Tita kung ano ang pinagdaanan mo noon, Jenesis,” malumanay na sabi ni Anita habang hawak ang kamay ng kanyang pamangking manugang. “Kung ako ang nasa position mo noon, baka umalis din ako at iwan ang Rodriguez family.”Bahagya siyang ngumiti, puno ng empathy ang mukha.“Ang strong mo pa rin na nakabalik ka sa pamilyang ito pagkatapos ng lahat ng ginawa nila sa 'yo.”Marahang tinapik ni Anita ang likod ng kamay ni Jenesis.“Kahit hindi ka gusto ni Salome, ipagtatanggol pa rin kita.”Bahagyang ngumiti lamang si Jenesis.“Hindi ko rin maintindihan si Salome,” pagpapatuloy ni Anita, bahagyang naguguluhan. “Why is she still so angry at you? Dahil sa 'yo, nagkaroon siya ng mga apo. At higit sa lahat, nagkaroon siya ng mga apo na lalaki, na matagal na niyang gustong maging tagapagmana ng pamilya Rodriguez.”Unti-unting nawala ang ngiti sa mukha ni Jenesis.“Pero kahit sina Riven at Rayan, Tita... hindi sila puwedeng maging heir ng Rodriguez family dahil hindi kami kas
Patuloy na pinagmasdan ni Salome ang kanyang apo mula ulo hanggang paa.Sinusuri ng kanyang tingin ang maliit na mukha ni Rheana na mas maraming namana sa itsura ni Jenesis. Pero malinaw na kay Raoul naman galing ang mga mata nito, matalim pero malinaw at mapungay.Pati ang kulay ng buhok nitong dark brown ay namana rin kay Raoul.“Bakit mo po ako tinititigan nang ganyan, Lola?” sa wakas ay tanong ni Rheana.Sumulyap siya kay Salome gamit ang gilid ng kanyang mga mata dahil hindi siya naglalakas-loob na direktang lumingon habang iniikutan siya ng kanyang lola.Huminto si Salome sa mismong harapan ng apo.“May itatanong sa 'yo si Lola, Rheana,” kalmado niyang sabi.Parehong bahagyang tinaas ni Rheana ang kanyang mga kilay.“Are you afraid of Lola?”Walang pag-aalinlangan na tumango si Rheana. Bahagyang naningkit ang mga mata ni Salome.“Why are you afraid of me?”“Dahil... dahil masungit po si Lola,” tapat na sagot ni Rheana.“Masungit?” Bahagyang napangisi si Salome. “When
Alas siyete na ng umaga, pero mahimbing pa rin ang tulog ni Jenesis. Samantala, alas sais pa lang ay gising na si Raoul.Pero wala siyang balak na gisingin ang kanyang asawa. Hinayaan lang niyang matulog nang komportable si Jenesis sa kanyang mga bisig, pantay ang paghinga at payapa ang mukha.“Siguradong pagod ka simula pa noong isang araw dahil tumulong ka sa pag-aayos ng kasal nina Caizer at Karina,” mahinang bulong ni Raoul.Iniangat niya ang kamay at marahang isinuklay sa likod ng tainga ni Jenesis ang ilang hiblang nakatakip sa mukha nito.Pagkatapos ay bahagya siyang yumuko. Hinalikan niya ang noo ni Jenesis, pagkatapos ay ang pisngi, ilong, talukap ng mga mata, at sa huli ay ang labi nitong mahigpit pa ring nakasara.“Ngh...” mahinang ungol ni Jenesis nang maramdaman ang mainit na dumampi sa labi niya.Agad na inilayo ni Raoul ang mukha niya. May maliit na ngiti sa gilid ng kanyang labi nang marinig ang mahinang ungol ng asawa.“Gising na, Love,” malumanay niyang tawag h
“Maghanda na kayo, uuwi na tayo, kids,” sabi ni Raoul sa tatlong anak niyang busog na busog at nakahiga nang komportable sa malambot na kama sa guest room ng mansion.Agad na bumangon si Rayan mula sa pagkakahiga.“Uuwi?” reklamo niya. “Ang bilis naman, Daddy. Why can’t we just stay here?”Napatingin si Raoul sa asawa niyang nakaupo sa sofa habang marahang hinahaplos ang tiyan nito, kung saan unti-unting lumalaki ang maliit na buhay na nasa loob niya.“Dito na lang tayo mag-stay, Daddy,” pakiusap ni Rheana. “Why do we have to go home?”“Oo nga, mahal,” dagdag ni Jenesis mula sa kinauupuan niya. “Gusto pa nilang maglaro dito. Ang dami rin nilang cousins na kasama.”Napabuntong-hininga si Raoul. Pagkatapos ay lumapit siya kay Jenesis at umupo sa tabi nito.“Do you still want to stay here?” mahinang tanong niya. “Or how about ikaw at ako na lang ang umuwi, tapos dito muna matulog ang mga bata?”Agad na napalingon si Jenesis sa kanya.“Bakit kailangan mamili?” pagtataka niya. “Kun
“At sana wala nang drama na may tatakbuhan na naman.”Ang biglang sambit ni Salome ay agad na nagpatigil sa masayang atmosphere sa hapag-kainan.Biglang natahimik ang lahat.Isa-isang napalingon ang mga tao sa kanya. Ang kanina’y nakangiting si Jenesis ay unti-unting nawala ang ngiti sa labi.Tiningnan din ni Raoul ang kanyang ina nang kalmado, kahit bahagyang nagbago ang kanyang mga mata.Si Salome naman ay tila ngayon lamang napagtanto na nagbago ang atmosphere dahil sa sinabi niya.Marahan siyang huminga.“Joke lang naman,” sabi niya pagkatapos, pilit na ginagawang casual ang tono.Pero alam ng ilan sa hapag na hindi lang simpleng biro ang mga salitang iyon.Sa huli ay bahagyang ngumiti si Raoul.“Relax, Ma,” sabi niya nang casual. “May tatlong anak na kami ngayon na puwedeng maging bantay ng bahay.”Tumingin siya kina Rayan, Rheana, at Riven na nakaupo at nakatingin sa mga matatanda na may mga mukhang puno ng pagtataka.“Kapag tumakas ulit si Mommy nila, siguradong isus
“Caizer…” mahina ang tawag ni Jenesis nang makapasok sila ng asawa niya sa kwarto matapos ang hapunan.Biglang humarap si Caizer, diretso ang tingin kay Jenesis, iyong tingin na malamig at matalim.Bahagyang umangat ang gilid ng labi ng lalaki, may halong panlalait. “Ang talino mo na ngayon ah. Al
“Ano ba ‘yan?!” matalim na sigaw ni Salome, sabay turo kay Jenesis na parang may nagawa itong malaking kasalanan, kahit na maingat naman nitong ginagawa ang paggupit ng kuko. “Hindi mo man lang maayos ang paggupit!”Biglang tumahimik ang buong sala. Tanging tibok ng puso ni Jenesis ang malakas sa l
“Caizer…” mahina ang boses ni Jenesis habang tumatayo mula sa pagkakaupo. Nanginginig ang kamay niya habang inaabot ang calling card. “Bakit kailangan pa nating pag-usapan ‘to ulit, Caizer?”Mas tumalim ang tingin ni Caizer. “Bakit?” malamig niyang sagot. “Akala mo ba nagbibiro lang ako kanina? Y
“Hindi mo kailangang sundin palagi ang sinasabi ng iba.”Dahan-dahang itinaas ni Jenesis ang ulo niya at tumingin sa mga mata ni Raoul. Bahagya siyang nagulat, dahil ngayon lang siya nakarinig ng salita mula rito na parang kakampi niya.Pero bago pa niya maintindihan ang ibig sabihin noon, lumapit







