MasukHanggang sa araw na iyon, matapos ang isang buong linggong paghahanap, wala pa ring nakuhang bakas si Duke nina Iris at Bernice.Hindi pa rin nila ma-access ang CCTV ng mall na pinuntahan nila noong araw na nawala ang dalawa. Paulit-ulit na dahilan ng management ang proseso at internal investigation.Nakatayo si Duke sa tabi ng bintana ng kanyang kwarto. Diretso ang tingin niya sa labas, nakatutok sa malaking gate ng mansion.Sa tuwing may maririnig siyang sasakyang dumadaan, bumibilis ang tibok ng puso niya. Umaasa siyang iyon na ang sasakyan na mag-uuwi sa kanyang asawa at anak.“Where are you?” mahina niyang bulong. “Or maybe...”“Duke.”Narinig niya ang boses ni Salome mula sa may pintuan.Dahan-dahang napalingon si Duke. Halos walang emosyon ang mukha niya. Masyado na siyang pagod para ipakita pa kung ano ang nararamdaman niya.“What is it, Mama?” maikli niyang tanong.Pumasok si Salome sa kwarto.“Where are your wife and daughter? Bakit wala pa ring balita kina Iris at
Napairap si Salome sa inis nang biglang maputol ang tawag dahil si Raoul mismo ang nag-end ng call.“How am I supposed to tell Caizer about this?” mahina niyang bulong.Mahigpit niyang hinawakan ang cellphone, na para bang pati ang bagay na iyon ay may kasalanan sa problemang kinakaharap niya.“Hindi ba puwedeng pumunta rito si Jenesis?”Napapitlag si Salome. Mabilis siyang napalingon at nakita si Caizer na nakatayo sa may pintuan ng kanyang kwarto.Maputla pa rin ang mukha ng bunsong anak niya. Diretso ang tingin nito, malinaw ang mga mata kahit may bahagi ng kanyang memory na nawala.“Cai...” Agad na lumapit si Salome. “Bakit ka lumabas? You should be resting.”“Nababagot ako sa kwarto, Mama.”Mahabang huminga si Salome at pilit na ngumiti.“Sige. Oh, by the way, nagbabakasyon sina Jenesis at ang asawa niya. Wala ring pasok ang mga anak nila ngayon, kaya nag-quality time sila bilang pamilya.”Napabigat ang paglunok ni Caizer. Biglang sumikip ang dibdib niya, kahit hindi niy
“Sandali lang, anak. Si Mommy muna ang sasama kay Daddy,” malambing na sabi ni Jenesis kay Rheana, na kakababa lang mula sa kandungan ng kanyang ama.“Okay, Mommy. Mamaya ulit, ha? Maglalaro muna si Rheana kasama sina Kuya Riven at Kuya Rayan,” masayang sagot ng maliit na babae.Mabilis na tumakbo si Rheana papunta sa garden sa likod ng bahay. Nauna na niyang sinipa ang maliit na bola, at agad namang umalingawngaw ang masaya niyang tawa kasama ang dalawang kuya niya.Sinundan ni Jenesis ng tingin ang maliit na katawan ng anak hanggang sa mawala ito sa likod ng glass door. Bahagya siyang ngumiti bago tumalikod at lumapit kay Raoul, na komportableng nakasandal sa mahabang sofa.Walang gaanong salita, umupo si Jenesis sa kandungan ng kanyang asawa. Pumulupot ang mga braso niya sa leeg ni Raoul at inilapit ang mukha, na para bang hinahanap ang pinakakomportableng lugar para sa kanya.Awtomatikong niyakap ni Raoul ang baywang ng kanyang asawa. Marahan niyang hinaplos ang likod ni Jenes
Kaswal na nakaupo si Salome sa living room habang abala sa kanyang cellphone. Katatapos lang niyang i-type ang huli niyang message nang marinig niya ang mabilis na mga yabag mula sa may entrance.Inilapag niya ang cellphone sa mesa at bahagyang lumingon.“You’re home already?” tanong niya nang walang gaanong emosyon. “Oh, by the way, puwede nang lumabas si Caizer sa hospital ngayon. You can pick him up later.”Hindi agad sumagot si Duke. Halatang tense ang mukha niya at mahigpit ang panga.“Where’s Iris, Mama?” seryoso niyang tanong. “I mean... nakauwi na ba siya? Kasama si Bernice?”Kumunot ang noo ni Salome, na para bang totoong nagtataka.“Iris?”“Yes. Iris and Bernice.”Bahagyang yumuko si Salome at sumilip sa likod ng kanyang anak.“Why? Hindi ba kayo umalis na magkasama?”“They’re not there, Mama.” Mas lalo nang naging tense ang boses ni Duke. “I’ve been looking for them. Hindi ko sila makita.”“How big is the park that you couldn’t find them?” magaan na tanong ni Salo
“Papa, bangon na,” mahinang tawag ni Bernice, paos nang kaunti ang boses habang marahan niyang tinatapik ang pisngi ni Duke.Dahan-dahang dumilat si Duke. Pumasok ang liwanag ng umaga sa pagitan ng kurtina, kaya napapikit muna siya bago tuluyang tumuon ang tingin sa maliit na mukha sa harap niya.“Yes, Anak,” malumanay niyang sagot.“Wala akong pasok ngayon. Tara sa park tulad ng dati, kasama si Mama,” pakiusap ni Bernice. Umupo siya nang tuwid, kumikinang ang mga mata sa excitement.Bahagyang ngumiti si Duke at tumango habang bahagya siyang bumabangon.“Sure. Sa usual na park natin?”“Opo,” mabilis na sagot ni Bernice. “Ready na si Mama. Tayo na lang ang hinihintay.”Samantala, sa garden sa likod ng bahay, magkaharap na nakaupo sina Iris at Salome. Malamig pa ang hangin ng umaga, pero mabigat ang atmosphere sa pagitan nilang dalawa.“Isama mo si Bernice at umalis kayo,” malamig na sabi ni Salome. Matalim ang tingin niya at halatang wala siyang balak makipagtalo. “Ilayo mo siya
“Good evening, everyone,” wika ni Raoul nang may malambot ngunit seryosong tono. “Matulog kayo nang mahimbing. Walang pasok bukas, pero maaga pa rin kayong matulog, okay?”“Pero Daddy, eight o’clock pa lang naman,” reklamo ni Riven habang tinitingnan ang wall clock.Tumango si Raoul nang kalmado. “I know. It's okay to sleep.”“Hindi pa ako inaantok, Dad,” mabilis na sabi ni Rayan.Si Rheana naman ay napabuntong-hininga sabay hikab nang malaki, at medyo nakapikit na ang mga mata. “Inaantok na si Rheana. Kaninang tanghali kasi hindi ako natulog, tapos sa hospital pa kami hanggang hapon.”Ngumiti nang bahagya si Raoul, saka binuhat ang anak na babae. “Kung ganoon, ihahatid ka na ni Daddy sa kuwarto mo.”Sumandal si Rheana sa balikat ng kanyang ama, at nagsalita nang mahina, “Gusto kong matulog kasama sina Daddy at Mommy.”Sandaling tumigil sa paglakad si Raoul. Yumuko siya at tiningnan ang mukha ng bata habang may maliit na ngiti. “Hindi, Anak. Sa sarili mong kuwarto ka matulog, ok
“Ano ba ‘yan?!” matalim na sigaw ni Salome, sabay turo kay Jenesis na parang may nagawa itong malaking kasalanan, kahit na maingat naman nitong ginagawa ang paggupit ng kuko. “Hindi mo man lang maayos ang paggupit!”Biglang tumahimik ang buong sala. Tanging tibok ng puso ni Jenesis ang malakas sa l
“Caizer…” mahina ang boses ni Jenesis habang tumatayo mula sa pagkakaupo. Nanginginig ang kamay niya habang inaabot ang calling card. “Bakit kailangan pa nating pag-usapan ‘to ulit, Caizer?”Mas tumalim ang tingin ni Caizer. “Bakit?” malamig niyang sagot. “Akala mo ba nagbibiro lang ako kanina? Y
“Hindi mo kailangang sundin palagi ang sinasabi ng iba.”Dahan-dahang itinaas ni Jenesis ang ulo niya at tumingin sa mga mata ni Raoul. Bahagya siyang nagulat, dahil ngayon lang siya nakarinig ng salita mula rito na parang kakampi niya.Pero bago pa niya maintindihan ang ibig sabihin noon, lumapit
Matapos ang almusal na nagtapos sa mabigat at tensyonadong atmosphere, lumipat si Jenesis sa kusina para hugasan ang pinagkainan ng buong pamilya.Mariin niyang pinipisil ang sponge laban sa plato, halos sobra na ang diin, parang gusto niyang kuskusin hindi lang ang dumi, kundi pati ang mga salitan







