LOGIN“Work lang ’to, sweetheart. You’ve known from the beginning that this is what my job is like,” mahinahong paliwanag ni Raoul.Tinitigan niya nang mabuti ang kanyang asawa.“About what we talked about a few days ago, let’s continue that conversation when I get back, okay?”Natahimik si Jenesis nang ilang sandali, na para bang pinag-iisipan niya ang sinabi ng asawa.Samantala, inosenteng nakatingin si Rayan sa kanyang Daddy.“Daddy, are you going to work abroad again like before?” tanong niya. “The way you always left me and Kuya Riven?”Bahagyang ngumiti si Raoul nang marinig iyon.“Yes, sweetheart.”Dahan-dahang tumango si Rayan, mukhang naiintindihan naman niya.“Pero huwag ka sanang magtagal, Daddy,” taimtim niyang sabi. “Kawawa naman si Mommy, buntis siya tapos iiwan mo.”Tumango si Raoul at mainit na ngumiti.“Don’t worry, son. Mommy has three little heroes to protect her,” sabi niya habang isa-isang tinuturo ang mga anak. “Riven, you, and Rheana.”Pagkatapos ay napatin
“Finally, we made it to the Maldives,” sabi ni Caizer na may ginhawang buntong-hininga nang makarating sila sa destinasyon ng honeymoon nila.Sulit naman ang mahabang biyahe nila.Nakatayo si Karina sa terrace ng villa nila, isang napakagandang luxury accommodation na nakatayo mismo sa ibabaw ng malinaw na dagat na kulay turquoise. Sobrang linaw ng tubig kaya bahagyang tanaw pa mula sa itaas ang ilalim ng dagat.Mahinang humihip ang hangin mula sa dagat, dala ang preskong amoy-alat na nakaka-relax.Nilibot ni Karina ang tingin niya sa paligid, kumikislap ang mga mata sa ganda ng tanawin.“Parang heaven talaga rito,” mahina niyang bulong habang nakatingin sa malawak na dagat sa harapan nila.Nakatayo si Caizer ilang hakbang sa likuran niya at bahagyang ngumiti nang makita ang reaction ng kanyang asawa.Lumapit siya.Pagkatapos ay tumayo mismo sa likuran ni Karina at mahigpit siyang niyakap mula sa likod.Bahagyang nagulat si Karina sa biglaang paghawak nito sa kanya. Pero makal
“Ako ang nanay niya. May karapatan akong makita ang anak ko.”Matalim at puno ng pigil na emosyon ang boses ni Yngrid. Nakatuon ang mga mata niya sa lalaking nakaupo sa kabilang side ng makapal na salaming naghihiwalay sa kanila.Si Daniel.Dumating ang lalaki para dalawin siya matapos ang halos kalahating taon niyang pagkakakulong.Naka-orange na prison uniform si Yngrid. Nakaposas ang dalawang kamay niya at nakakabit ang mga iyon sa bakal na mesa sa harap niya.Sa ibabaw ng mesa ay may ilang kahon ng pagkain mula sa mamahaling restaurant. Malinaw na hindi iyon pagkain mula sa kulungan.Walang emosyon na nakatingin sa kanya si Daniel.“Then tell me what you actually need from me, Grid,” mahinahon niyang sabi. “Instead of begging me to let you see Gianna.”Kumportable siyang sumandal sa bakal na upuan.“I know why you want to see your daughter. It’s not because you miss her, and certainly not because you love her.”Bahagyang umangat ang isang sulok ng labi niya.“You have an
“How is my wife’s condition, Doctor?” kinakabahang tanong ni Raoul sa babaeng doktor na nakatayo sa tabi ng kama kung saan nakahiga si Jenesis.Katatapos lang ng doktor na i-check ang blood pressure at pulse ni Jenesis. Nakabukas pa ang medical bag nito sa maliit na mesa sa loob ng kuwarto.Sinadya ni Raoul na tawagin ang doktor sa bahay matapos niyang makita si Jenesis na walang malay sa loob ng gym.Mahinang napabuntong-hininga ang doktor bago sumagot.“She only fainted because of exhaustion and her blood pressure dropping,” mahinahong paliwanag nito. “Mukhang masyado niyang pinilit ang sarili niyang mag-exercise.”Mariing pinahid ni Raoul ang mukha niya.“Is there anything dangerous about the baby’s condition?” tanong niya ulit, mas mababa na ang boses.Saglit na tumingin ang doktor sa tiyan ni Jenesis na nagsisimula nang umumbok.“Sa ngayon, okay pa naman ang baby,” sagot nito. “Pero mas mabuting huwag nang maulit ang ganitong nangyari. Lalo na dahil may history siya sa pre
Nagkalat ang mga trabaho ni Raoul sa ibabaw ng mesa niya sa office. Maayos na nakasalansan ang mga dokumento sa ilang pile. May mga napag-check na niya, habang ang iba naman ay naghihintay pa ng pirma niya.Pero mula pa kaninang umaga, wala ni isa roon ang talagang napagtutuunan niya ng pansin. Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang pag-uusap nila sa ospital.Tungkol kay Jenesis.Tungkol sa baby nila.At tungkol sa pinakamasamang posibilidad na hindi niya kailanman naisip na haharapin nila.Sumandal si Raoul sa upuan at mariing pinahid ang mukha niya.“Tch.”Halatang naiirita siya sa sarili niya.“This is my fault,” mahina niyang bulong. “I should have taken the initiative myself back then and found out what her actual health condition was.”Walang buhay ang tingin niya habang nakatitig sa mga dokumentong nasa harapan niya.“Actually, I already know what my answer would be,” patuloy niyang sabi sa mababang boses. “If I really had to choose, of course I would choose Jenesis
“Ang sabi ng doktor... hindi raw kasing-lakas ng inaakala natin ang uterus mo ngayon,” mahinang sabi ni Raoul.Kumunot ang noo ni Jenesis.“Malaki raw ang naging epekto ng dating operasyon noong ipinanganak mo ang mga anak natin,” pagpapatuloy ni Raoul.Napalunok si Jenesis.“Anong klaseng epekto?”Napabuntong-hininga nang mahaba si Raoul. “Your uterus has weakened, Jenesis.”Agad na bumilis ang tibok ng puso ni Jenesis nang marinig iyon.“Pero... healthy naman ang baby, di ba?” mabilis niyang tanong, na para bang kailangan niyang marinig mismo ang sagot.“For now, yes.”Pero hindi sapat ang sagot na iyon para tuluyang kumalma ang puso niya.“Kung ganoon, bakit ganyan ang mukha mo?” mahina niyang tanong.Sandaling pumikit si Raoul bago muling dumilat. “Because the doctor said this is a high-risk pregnancy.”Natahimik si Jenesis. Parang hindi pa tuluyang pumapasok sa isip niya ang mga salitang iyon.“High-risk... na paano?”Bahagyang nagngalit ang panga ni Raoul bago siya
“Ano ba ‘yan?!” matalim na sigaw ni Salome, sabay turo kay Jenesis na parang may nagawa itong malaking kasalanan, kahit na maingat naman nitong ginagawa ang paggupit ng kuko. “Hindi mo man lang maayos ang paggupit!”Biglang tumahimik ang buong sala. Tanging tibok ng puso ni Jenesis ang malakas sa l
“Caizer…” mahina ang boses ni Jenesis habang tumatayo mula sa pagkakaupo. Nanginginig ang kamay niya habang inaabot ang calling card. “Bakit kailangan pa nating pag-usapan ‘to ulit, Caizer?”Mas tumalim ang tingin ni Caizer. “Bakit?” malamig niyang sagot. “Akala mo ba nagbibiro lang ako kanina? Y
“Hindi mo kailangang sundin palagi ang sinasabi ng iba.”Dahan-dahang itinaas ni Jenesis ang ulo niya at tumingin sa mga mata ni Raoul. Bahagya siyang nagulat, dahil ngayon lang siya nakarinig ng salita mula rito na parang kakampi niya.Pero bago pa niya maintindihan ang ibig sabihin noon, lumapit
Matapos ang almusal na nagtapos sa mabigat at tensyonadong atmosphere, lumipat si Jenesis sa kusina para hugasan ang pinagkainan ng buong pamilya.Mariin niyang pinipisil ang sponge laban sa plato, halos sobra na ang diin, parang gusto niyang kuskusin hindi lang ang dumi, kundi pati ang mga salitan







