LOGIN“Two minutes.”
Maya-maya, bumaba si Nathaniel mula sa private elevator. Kinuha niya yung susi ng kotse, binuksan yung sasakyan, tapos kinuha ni Pia yung coat ni Lianhua mula sa backseat.
“Thank you, Mr. Lim. Sorry sa abala.”
Bahagyang sumimangot si Nathaniel. “May oras ka ba after work?”![]()
Successful yung mga projects kaya may bonus, tapos bagong CEO pa si Nathaniel, kaya naging dahilan para mag-celebrate ang team.Magkatabi sina Paolo at Pia sa table.Tahimik lang si Pia habang kumakain. Paminsan-minsan lang sumasagot kapag may kumausap sa kanya.Alam na ng lahat na hindi siya mahilig sa tsismis. Trabaho lang, walang extra drama.Pero habang tumatagal ang gabi at dumadami ang alak, mas lumalakas ang usapan ng iba.Tinakpan ni Tamara yung bibig niya habang pasimpleng tumingin sa kabilang table.“Hoy, napansin n’yo ba? Yung intern sa secretarial department, buong gabi nakasunod kay President Lim.”Napati
May kutob si Pia.Parang lahat ng ginagawa ng nanay niya ay may iisang pakay lang—ang mapapayag siyang makipag-blind date ngayong weekend.“Kung ayaw mo naman sa blind date, bakit hindi mo na lang balikan yung boyfriend mo noong college?”Napahinto si Pia sa pagkain.Boyfriend noong college.Iisa lang ang lalaking pumasok agad sa isip niya.Si Nathaniel.Pinilit niyang ngumiti at kunwaring napabuntong-hininga.“Ma, baka may asawa na yun ngayon. Ang laki-laki ng mundo, saan ko naman hahanapin yun?”Napailing Ina nito
Noong first year college si Pia, unang araw pa lang ng pasok, napagalitan na agad siya ng director ng Academic Affairs Office dahil sa pagpasok niya ng sports car sa loob ng campus.Pero habang sermon nang sermon ang director, wala naman talaga siyang masyadong pinapakinggan.Kasi ang atensyon niya ay nasa isang lalaki.Suot nito ang simpleng puting polo, gray na jogging pants, at kupas na Converse. Walang espesyal sa suot nito, pero sa isang tingin pa lang, parang may kung anong humatak sa kanya.Si Nathaniel.Bilang representative ng freshmen, pumunta ito sa Academic Affairs Office para tingnan ang listahan ng mga bagong estudyante.Side profile pa lang nito ang nakita ni Pia, p
Parang ibang tao na siya ngayon.Pagkakita ni Pia sa kanya, agad itong naging maingat. Hinila agad si Daisy palapit at umatras ng konti.“President Lim,” magalang niyang sabi.May distansya agad. May kontrol.Parang ayaw niyang may mapansin si Nathaniel na kahit ano.Tumikhim si Nathaniel, pinilit maging normal ang tono. “Sinundo ko si Daisy. Tiningnan ko lang kung okay na yung anak mo. Cute siya.”“Salamat po, Mr. Lim. Okay na po yung compensation, sapat na po yun.”“Kung may kailangan ka pa, sabihin mo lang.”Tumango lang si Pia, naka-protect ang kamay sa ulo ni Daisy.
Habang nagsasalita si Amy, hindi niya inaalis ang tingin kay Nathaniel, parang hinihintay talaga niya kung ano magiging reaksyon nito. Pero hindi man lang ito nag-angat ng ulo.“Get out,” malamig niyang sabi.Halatang ayaw niyang pag-usapan si Pia.Medyo natigilan si Amy. Hindi kaya wala talaga itong alam na nasa company si Pia? Pero dahil ramdam niya ang lamig ng pakikitungo nito, hindi na siya nagtanong pa.Mahina siyang nagsalita, “Sige po…hihintayin ko na lang kayo after work. Sabi kasi ni Auntie, sabay daw tayong uuwi.”“Mm.” simpleng sagot ni Nathniel. Wala nang dagdag, walang pagtanggi.Pagkaalis ni Amy, nanatiling nakatitig si Nathaniel sa screen. Naiintindihan niya ang re
Parang isang malamig na tubig ang bumuhos kay Pia nang marinig niya ang mga salitang iyon.Sa paningin ni Nathaniel, isa siyang babaeng may asawa, At si Nathaniel mismo, may sarili nang pamilya.Isa pa, alam niyang napaka-traditional nitong tao. Galing ito sa pamilyang pinahahalagahan ang apelyido at ang pagpapatuloy ng pangalan ng kanilang angkan.Kaya noong nalaman niyang pumayag si Nathaniel na gamitin ng anak nito ang apelyido ng ina, naisip ni Pia kung gaano kalaking pressure ang pinagdaanan nito para lang mangyari iyon.Naalala niya ang sinabi ni Daisy tungkol kay Alexie. Magkasing-edad lang daw halos ang dalawa.Pero nang kwentahin niya, parang isang buwan lang ang pagitan nila.







