LOGINIsabela POV
“What is that? What’s happening?! Where is Liam? Where is Maeva?!” halos maiyak na tanong ko, ang boses ko ay mataas at puno ng desperasyon. Mahigpit kong nahawakan ang braso ng kasambahay.
Gulat at tulalang tumingin sa akin ang kasambahay, tila hindi niya inaasahan ang hitsura ko, magulo ang buhok, namumula ang mga mata, at halos mawalan na
Isabela’s POVHinatid ko muna si Mommy sa kanyang kuwarto bago ako tuluyang bumalik sa amin ni Liam. Pagpasok ko, nakita kong kakaligo lang niya at mukhang kanina pa ako hinihintay.Nang makita niya ang itsura ko, hindi na siya nagtanong, sinalubong niya agad ako ng isang mahigpit na yakap.Agad kong isinubsob ang mukha ko sa kanyang dibdib, hinahayaan ang sarili kong lamunin ng pamilyar niyang bango at init.“Asawa ko...” bulong ko.Kasabay ng pagbanggit ko sa pangalan niya ang tuluyang pag-agos ng mga luhang kanina ko pa pinipigilan.“Uhmmm...
Isabela’s POVIlang minuto ring binalot ng mabigat na katahimikan ang Terasa. Tanging ang banayad na simoy ng hangin sa gabi at ang marahang kalansing ng aming mga tasa ang maririnig.Nakatitig lang si Mommy sa kawalan, ngunit kitang-kita ko ang panginginig ng kanyang mga labi.Dahan-dahan niyang ibinaba ang tasa sa mesa. Nang lumingon siya sa akin, tuluyan nang umagos ang mga luhang kanina pa niya pinipigilan.“Patay na siya...” mahina, paos, at tila hindi makapaniwalang bulong ni Mommy. Umiling siya nang paulit-ulit, hinahawakan ang kaniyang dibdib na tila ba may biglang sumakit doon.“Tatlong taon na pala siyang wala...”
Isabela’s POVDahil sa sobrang pagod sa mahabang biyahe, pagkatapos ng ilang oras na pakikipagkuwentuhan at muling pagtitipon ng pamilya ay dumiretso na muna ako sa kuwarto namin ni Liam para magpahinga.Gabi na nang magising ako. Malamig ang tabi ko at napagtanto kong mag-isa na lang ako sa malawak na kama. Dahil na rin sa lagkit ng pakiramdam mula sa biyahe, nagpasya muna akong maligo bago tuluyang bumaba.Habang dahan-dahan akong bumababa ng hagdan, agad na humaplos sa pandinig ko ang masayang boses ni Maeva na umaalingawngaw sa buong sala.“Wow, Daddy! You are so good. Is that a dinosaur?”“Yes, baby, that’s a dinosaur... Rawr!”“Hahaha! Ang galing mo, Daddy!”Pagawi ng tingin ko sa gitna ng sala, nakita ko ang aking mag-ama. Masaya silang nakaupo sa sahig, napapaligiran ng makukulay na clay habang nag-aagawan at gumagawa ng kung ano-anong hugis. Napatigil ako sa isa sa mga baitang ng hagdan. Hindi ko muna sila inistorbo, pinanood ko lang ang tagpong iyon, lalo na at kitang-kita
Isabela’s POVNagising ako sa banayad na tunog ng boses ng piloto sa mikropono, nag-aanunsyo ng aming nalalapit na pagdating sa Pilipinas. Sa pagmulat ng aking mga mata, ang unang bumati sa akin ay ang malamlam na liwanag sa loob ng first-class cabin at ang pamilyar na bango ni Liam na tila bumabalot sa buong pagkatao ko.Naramdaman ko ang kanyang kamay na mahigpit na nakahawak sa aking palad, isang kapit na tila ayaw akong pakawalan kahit sa gitna ng kanyang pagtulog o pagtatrabaho. Nang sulyapan ko siya, nakita kong abala ang kabilang kamay niya sa pagpindot sa kanyang ipad, sinagot ang napakaraming email niya na galing sa trabaho na tila walang katapusan.Naramdaman niya ang bahagyang paggalaw ko kaya agad siyang lumingon sa akin. Isang matamis at mapungay na ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi nang magtagpo ang aming mga mata.“Gising na ang asawa ko?” malambing niyang bulong. Binitiwan niya ang kaniyang ginagawa at masuyong hinalikan ang likod ng aking kamay. “How are you f
Sean’s POVIlang araw na rin akong nananatili rito sa mansion ni Liam, ang lalaking pinili at pinakasalan ng kapatid ko. Alam kong napapansin ni Liam ang lantaran kong pagsiksik sa buhay nila, at wala akong pakialam kung naiinis siya sa presensya ko. Kailangan kong kilalanin ang lalaking pinagkatiwalaan ng puso ng nag-iisang prinsesa ko. Kailangan kong masiguro na karapat-dapat siya.Dahil bago pa man sila nagkakilala... bago pa man naging marangya ang buhay ko dahil na rin sa pagsusumikap ng aking ama, may isang pangakong binuo ko sa sarili ko na hinding-hindi ko tatalikuran.Noong mga panahong wala pa ako sa posisyong ito, noong mga gabi na blangko ang mga hawak kong impormasyon at tila ba itinatago ng mundo si Isabela sa akin, iisang panalangin lang ang hawak ko, ang mahanap siya. Lahat ng kaginhawaan na natamasa ko mula pagkabata ay dahil na rin sa pagsisikap ng aming ama, at nangako ako sa kaniya na gagawin ko ang lahat para mahanap ang kapatid ko at ibigay ang buhay na nararapat
Liam’s POVHalos maghahating-gabi na, pero ang sala ng tinutuluyan naming mansyon sa Milan ay mukhang may sariling sikat ng araw dahil sa lakas ng tawanan ng dalawang taong nasa harap ko.Nakaupo ako sa solong sofa, naka-de-kuwatro habang ang magkabilang braso ay nakapako sa aking dibdib. Kung nakakamatay lang ang tingin, kanina pa naging abo ang mayabang kong bayaw. Pakiramdam ko, nagdidilim ang buong mukha ko at umuusok na ang aking mga tainga, pero ang dalawa, walang pakialam. Walang nakakapansin sa presensya ko.“Talaga, Kuya? Sinabi mo talaga 'yan sa board members mo?” humahalakhak na tanong ni Isabela.Naka-upo siya sa mahabang sofa, komportableng nakasandal sa mga unan habang ang mga mata ay nagniningning sa tuwa. At sa tabi niya? Doon nakasalampak si Sean, bitbit ang kanyang tasa ng gabi-gabing espresso, na may suot pang mapang-aping ngiti.“Of course, princess. Binigyan ko sila ng tigtatlong segundong katahimikan bago ko pinunit ang proposal sa harap nila. You should’ve seen
Liam’s POV Tok tok tok.Napalingon ako sa pintuan nang biglang pumasok si Adrian. “Sir, tumawag po si Ma’am Selena. Emergency raw po, may nangyari kay Miss Isabela sa school,” mabilis at halatang kabadong sabi nito.“What?” biglang bumilis ang tibok ng dibdib ko. Hindi ko alam kung bakit ako kaba
Isabela’s POV“Uy, bakit antok na antok ka? Anong ginawa mo kagabi?” tanong ni Casey habang nakaupo kami sa classroom, hinihintay ang prof namin na parang laging may sariling oras sa mundo.“Uhmm…” Napadilat ako nang bahagya, tila naalimpungatan sa sariling mga iniisip. “Andito na ba si Sir?” tano
Selena’s POV Pagbukas ko pa lang ng pinto ng kwarto, agad kong naramdaman ‘yung bigat sa dibdib ko. Parang may malamig na hangin na dumampi sa balat ko, dala ng mga alaala na pilit kong kinalimutan pero ayaw akong tantanan.Habang unti-unting bumubukas ang pinto, parang bumalik ako sa nakaraan.
Selena’s POV “Kumusta naman ang bago mong baby?” tanong ng amiga ko habang nakahiga kami sa spa bed. Dalawang masahista ang sabay na nagtatrabaho sa amin.Napangiti ako. Isa sa mga dahilan kung bakit favorite namin ang spa na ito, dahil sa confidentiality. Kahit anong tsismis o sikreto ng mga taga







