LOGINCasey’s POVMataman kong tinititigan si Isabela. May kung anong bigat sa bawat galaw niya na pilit niyang itinatago sa likod ng isang pilit na ngiti. Kanina pa ako nakakaramdam ng kakaiba, isang tensyong hindi ko maipaliwanag. Pero, aaminin ko, muntik na akong maniwala kanina. Noong makita ko kung paano sinubuan ni Liam si Isabela, at kung paano iyon tinanggap ni Isabela nang walang pag-aalinlangan... akala ko talaga ayos na ang lahat. Kinilig ako, dahil sa gitna ng lahat ng gulo, mukhang nahanap na nila ang daan pabalik sa isa’t isa.At kung may tao man na masaya kung mangyayari iyon, isa ako doon.Pagbalik ko galing sa banyo, nakita kong nakapagpalit na si Isabela ng damit. Dahan-dahan akong lumapit sa kanila at napahawak sa aking baba.Mula sa malayo, mukha silang galing sa isang luxury magazine ad. Si Liam, ang Ruthless Billionaire, ay nag-transform na isang Grill Master na tila walang ibang inisip kundi ang perpektong timpla ng steak. Habang si Maeva at Isabela naman ay masaya
Isabela POV“What is that? What’s happening?! Where is Liam? Where is Maeva?!” halos maiyak na tanong ko, ang boses ko ay mataas at puno ng desperasyon. Mahigpit kong nahawakan ang braso ng kasambahay.Gulat at tulalang tumingin sa akin ang kasambahay, tila hindi niya inaasahan ang hitsura ko, magulo ang buhok, namumula ang mga mata, at halos mawalan na ng bait.Dahan-dahan niyang itinuro ang malaking glass door patungo sa garden sa likod ng bahay.“Nasa likod po sila, Ma’am... may bisita po si Sir.” gulat na sabi nito.Hindi na ako nag-isip. Mabilis akong tumakbo patungo sa garden, ang bawat hakbang ay tila may kasamang panalangin.Dahan-
Isabela’s POVNang marinig ko ang pagsara ng pinto ni Lorenzo, tila doon lang muling nagkaroon ng puwang ang hangin sa aking mga baga. Napahawak ako sa gilid ng mesa, nanginginig ang mga daliri. Ang bawat salitang binitawan ko sa kanya, yung pagmamatigas ko, yung pagpilit na "tactical move" lang ang lahat, ay tila naiwan sa hangin, paulit-ulit na umaalingawngaw sa paligid ko.Bakit ba kailangang maging ganito kahirap? Pagod na pagod na ako. Hindi lang dahil sa pagbuo ng gown, kundi dahil sa nakakapanghinang pagod ng pagtatago sa likod ng isang maskara.Pagod na akong magpanggap na wala akong nararamdaman, na hindi ako apektado sa mga pinapakita ni Liam. Gayong ang totoo, unti-unti na naman akong nalulunod.Dahan-dahan akong lumabas ng wor
Liam’s POVNakasandal ako sa gilid ng kotse, hindi maalis ang ngiti sa aking mga labi habang pinapanood si Maeva sa loob ng isang maliit na shop sa tapat. Kanina pa siya abala sa pagpili ng mga ribbon, at bawat kulay na makita niya ay tila isang malaking diskubre para sa kanya.She really is her mother’s daughter, sa loob-loob ko. Mula sa paraan ng paghawak niya sa tela hanggang sa matalas niyang mata sa detalye, kitang-kita ang bakas ni Isabela sa kanya.Ang hilig niya sa fashion ay hindi lang basta laro, ito ay nasa dugo niya.“Daddy! This one, this one... and this one too!” masayang sigaw niya habang itinuturo ang iba’t ibang shade ng silk ribbons, mula sa pastel p
Isabela’s POVNaging bingi ako sa mundo sa loob ng ilang araw. Ang tanging nagpapatakbo sa sistema ko ay ang ritmong nililikha ng aking makina at ang marangyang haplos ng French silk na bigay ni Liam.Maingat ang bawat gupit ko, tila ba kapag nagkamali ako ng isang milimetro ay masisira ang buong pagkakataong ito.Ang disenyong ginagawa ko ngayon... ito ang pinaganda at pinatingkad na bersyon ng unang sketch na itinago ni Liam sa frame anim na taon na ang nakalipas.Binubuhay ko ang nakaraan gamit ang talas ng kasalukuyan."Beautiful," isang pamilyar na boses ang bumasag sa katahimikan.Hindi ko siya nilingon. Nanatili ang mga mata ko
Isabela’s POVNapatigagal ako sa kinatatayuan ko habang hawak ang baso ng tubig. Hindi ko inaasahan na sa oras na ito siya darating. Ang akala ko ay bukas pa ang uwi niya, o baka sa susunod na araw pa. Pero heto siya—mukhang pagod, gusot ang suit, pero ang mga mata niya ay tila nagliliyab sa tuwa nang makita si Maeva."Daddy!!!! You're back!"Pinanood ko ang mabilis na pagbabago ng aura ni Liam.Ang "Ruthless Billionaire" na kilala ng mundo ay tila natunaw sa isang iglap nang yakapin niya ang anak namin. Nakita ko ang higpit ng pikit ng kanyang mga mata, tila doon lang siya nakahinga nang maluwag pagkatapos ng ilang araw sa Paris.Hindi ko alam kung bakit, pero ang tila batong harang







